Czekam na odpowiedź, bo naprawdę nie wiem, jak dojść do właściwego pytania, skoro nie wiem, że moje pytanie jest złe. To trochę jak szukanie czegoś, nie wiedząc co. Czy ktoś miał kiedyś taką sytuację i wie, od czego zacząć?
@Henryka02 Właśnie to jest ten moment, kiedy zatrzymujesz się przed pytaniem. Nie szukasz lepszego pytania, tylko siedzisz z tym, co ci nie daje spokoju, i sprawdzasz, czy to jest rzeczywiście pytanie, czy tylko niepokój, który chce się gdzieś ulokować. Runa wtedy nie odpowiada, bo nie ma na co odpowiadać. I to jest informacja.
@Joasia71 Ale jak rozróżnić, że to jest niepokój, a nie pytanie? Bo dla mnie w tej chwili to wygląda tak samo.
@Henryka02 Pytanie ma kierunek. Niepokój się kręci. Jeśli nie możesz powiedzieć, co konkretnie chcesz wiedzieć, tylko czujesz, że coś jest nie tak, to runa i tak to pokaże, tylko nie w taki sposób, jakiego oczekujesz. Nie zmieni tego w odpowiedź.
Masz rację, że to jest inaczej zbudowane. W mapowaniu wahadłem te dwie rzeczy są rozdzielone specjalnie. Ale może dlatego przy runach łatwiej o nieczytelność, bo znak sam w sobie nie rozdziela tych funkcji i musisz to robić intencją.
To znaczy, że intencja przy wyciąganiu runy robi za tego świadka? Że to ona zakotwicza pytanie, zanim runa da odpowiedź?
@Pytia Tak to rozumiem. I to tłumaczy, dlaczego niewyraźna intencja daje nieczytelny odczyt. Nie dlatego, że runa jest zła, tylko dlatego, że świadek jest za słaby, żeby utrzymać pytanie.
Okej, ale jak mam silną intencję i nadal ciągnę tę samą runę trzy razy z rzędu, to co to mówi? Bo to nie brzmi jak słaby świadek, tylko jak bardzo mocny sygnał.
@Kaczeniec70 Niekoniecznie mocny, możliwe też, że bardzo wąski. Jeśli pytanie jest bardzo konkretne i emocjonalnie naładowane, runa może utknąć w jednym miejscu nie dlatego, że odpowiada, ale dlatego, że pytanie nie ma dla niej żadnego ruchu. Nie ma z czego wybrać innej odpowiedzi.
@Zlata59 To znaczy, że powinienem zmienić pytanie czy odpuścić temat na jakiś czas?
To zależy, czego szukasz. Jeśli potrzebujesz odpowiedzi teraz, zmiana pytania może dać nowe wejście. Ale jeśli to jest coś, co ciągnie już od jakiegoś czasu, czasem lepiej jest po prostu odłożyć i nie pytać przez kilka dni. Przynajmniej u mnie tak to działa, wracam z inną głową.
Pytam, bo nie mam dużego doświadczenia z runami, ale to, co opisujecie ze świadkiem i intencją, czy to jest coś, co się po prostu czuje, czy można się tego jakoś nauczyć? Bo mam wrażenie, że u mnie intencja jest zawsze, tylko nie wiem, czy jest wystarczająco skupiona.
@Melisa Można się nauczyć, ale głównie przez to, że zaczyna się zauważać różnicę. Kiedy intencja jest skupiona, jest inne odczucie przed wyciągnięciem runy. Trudno to opisać, ale po kilku sesjach, gdzie porównujesz wyraźne i niewyraźne pytania, zaczynam to rozróżniać.
@Melisa, ja też jestem na początku i też się z tym zmagam. Ale z tego, co rozumiem z tej rozmowy, to może lepiej zacząć od mniejszych pytań, zanim się wchodzi w coś mocno emocjonalnego? Bo te małe pytania pewnie łatwiej utrzymać jako jasne.
@Agatka71 To ma sens. Tylko nie wiem, co znaczy 'mniejsze pytanie' w kontekście run. Czy chodzi o to, że dotyczy mniej ważnej sprawy, czy że jest precyzyjniej sformułowane?
Myślę, że oba, ale precyzja ważniejsza. Możesz pytać o coś ważnego, jeśli jesteś w stanie to jasno nazwać. Problem zaczyna się, kiedy pytanie jest tak duże, że nie ma granic, i runa nie wie, gdzie w to wejść.
@Pytia A jak runa 'nie wie, gdzie wejść', to co wtedy wyciągasz? Coś losowego, czy po prostu nic nie czujesz przy wyciąganiu?
@Kaczeniec70 U mnie to wygląda tak, że wyciągam coś, co nie pasuje do niczego. Jakbym losowała z zamkniętymi oczami bez żadnej intencji. Odczyt jest technicznie możliwy, ale nic z niego nie wynika, bo nie ma do czego przyłożyć.
To brzmi jak brak zakotwiczenia, o którym mówiliśmy wcześniej. Runa odpowiada, ale nie wiadomo na co. I to jest chyba najgorszy rodzaj sesji, bo możesz sobie wmówić, że cokolwiek wyciągnęłaś, 'coś znaczy'.
@Joasia71 To mnie trochę przeraża. Bo ja często mam takie sesje i myślałam, że po prostu jeszcze nie umiem czytać run, a tu wychodzi, że problem jest wcześniej, na etapie pytania.
@Henryka02 Niekoniecznie przeraża, raczej daje coś do pracy. Jeśli wiesz, że problem jest w pytaniu, to wiesz, gdzie zacząć. To lepszy punkt wyjścia niż szukanie błędu w samym odczycie albo w tym, że 'runy nie działają'.
Ale jak to sprawdzić u siebie? Znaczy, jak mam się upewnić, że moje pytanie jest dostatecznie jasne, zanim w ogóle sięgnę do woreczka? Czy to jest coś, co da się skontrolować z zewnątrz?
Jeden sposób, który mi pomaga: próbuję powiedzieć pytanie na głos. Jeśli muszę się poprawiać albo zaczynam dokładać kolejne zdania, to znaczy, że nie jest gotowe. Kiedy jest gotowe, mówię jedno zdanie i na tym koniec.
O, to ciekawe. A czy to znaczy, że pytania wieloczęściowe są złe? Bo czasem chcę zapytać o kilka powiązanych rzeczy naraz i nie wiem, czy to rozdzielać.
Rozdzielaj. Serio. Pytania wieloczęściowe to najkrótsza droga do sesji, z której nic nie wynika. Runa wybiera, na które odpowie, i zwykle nie na to, na które chciałaś.
Wracając do świadka, bo mi to ciągle chodzi po głowie. Jeśli intencja działa jak świadek przy runach, to czy fizyczny przedmiot mógłby go wzmocnić? Coś, co trzymasz w drugiej ręce albo kładziesz obok woreczka?
@Tygrysica53 Pracuję tak czasem z kamieniami. Trzymam coś w lewej ręce, zanim wyciągnę runę prawą. Nie wiem, czy to 'wzmacnia świadka' w technicznym sensie, ale zdecydowanie inaczej czuję skupienie. Pytanie jest bardziej lokalne, jakby trzymało się miejsca.
@Onyksa A jaki kamień? Czy to ma znaczenie, czy to raczej kwestia tego, że fizycznie coś trzymasz i to cię zakotwicza?
@Genio99 Trudno mi to rozdzielić. Używam zwykle obsydianu albo czarnego turmalinu, bo mam z nimi dużo pracy i są dla mnie czytelne. Ale nie wiem, czy to kamień robi robotę, czy to, że go trzymam i to mi daje punkt skupienia. Może jedno i drugie.
Przy mapowaniu wahadłem świadek ma konkretną funkcję: utrzymuje pole zapytania, żeby wahadło nie odpowiadało na wszystko naraz. Przy runach, skoro ciągniesz aktywnie, ta funkcja spada na ciebie. Przedmiot może pomagać, ale nie zastąpi decyzji, co konkretnie chcesz wiedzieć.
@Vladi To znaczy, że przy runach wymagania wobec praktykującego są wyższe niż przy wahadle? Bo wahadło ma osobny element, który trzyma kontekst, a tutaj wszystko jest po twojej stronie?
@Tygrysica53 Powiedziałbym, że inaczej rozłożone. Przy wahadle wymagania wobec fizycznej konfiguracji są wyższe, bo musisz mieć właściwy świadek, mapę, przestrzeń. Przy runach konfiguracja jest prosta, ale to ty musisz być konkretny. Inne obciążenie, nie większe.
Okej, ale to wychodzi na to, że runy są trudniejsze dla osób, które mają problem z precyzją myślenia, tak? Bo wahadło ma tę podpórkę w postaci fizycznego świadka, a runy nie.
@Kaczeniec70 Nie powiedziałabym, że trudniejsze. Raczej, że inaczej cię uczą. Właśnie to zmuszanie do jasności pytania to część pracy z runami, nie przeszkoda w niej. Jeśli ci wychodzą niejasne sesje, to może nie problem z metodą, tylko informacja o sobie.
To brzmi surowo, ale chyba prawdziwie. Mnie przynajmniej zmusza do myślenia o tym, czego właściwie chcę się dowiedzieć, a nie tylko o tym, co czuję. I może o to w tym wszystkim chodzi, nie tylko o odpowiedź runy.