Rozumiem. A jak w praktyce wyglądają te ćwiczenia odpowiedzi tak/nie? Czytałem że trzeba ustalić co oznacza każdy ruch wahadła, ale nie bardzo wiem od czego zacząć — pytać o rzeczy które znam czy może jest jakaś inna metoda?
Tak właśnie zaczynałam — od pytań na które znam odpowiedź. Trzymasz wahadło, dajesz mu się ustabilizować, potem pytasz głośno albo w myślach coś prostego, na przykład czy mam na imię Teodozja. Obserwujesz ruch. Potem pytasz o coś fałszywego — czy mam na imię Marta. Powtarzasz kilka razy, różnymi pytaniami, notując co wychodzi. Większość osób po kilku sesjach zaczyna widzieć jakiś wzorzec, choć u jednych to kołysanie do przodu i do tyłu, u innych obrót.
@Teodozja.2 A czy ważne jest żeby te pierwsze pytania były naprawdę prostymi factami, czy można pytać o coś bardziej osobistego? Bo zastanawiam się czy emocje mogą wpłynąć na wynik.
@Jagienka72 Emocje zdecydowanie mogą wpłynąć i dlatego pierwsze ćwiczenia powinny być jak najbardziej neutralne. Czy mam brązowe włosy, czy siedzę przy stole — takie rzeczy. Pytania emocjonalne zostawia się na później, kiedy masz już stabilne i powtarzalne odpowiedzi na neutralnych pytaniach.
A co jeśli wahadło w ogóle się nie rusza? Bo próbowałam raz z takim małym kryształkiem i nic się nie działo, myślałam że go trzymam zbyt mocno albo za krótko.
@Lunaki Długość sznurka i napięcie w ręce to dwa najczęstsze powody braku ruchu na początku. Spróbuj wydłużyć sznurek do około dwunastu centymetrów i świadomie rozluźnić nadgarstek — nie rękę w łokciu, tylko właśnie nadgarstek i palce. Większość osób za mocno zaciska. I daj wahadłu chwilę — kilkanaście sekund nieruchomości to norma zanim cokolwiek się zacznie.
Ja miałam dokładnie ten problem. Okazało się że trzymałam łokieć przy ciele i całe ramię miałam napięte. Jak tylko uniosłam łokieć lekko od tułowia i oparłam się wygodnie, ruch pojawił się prawie od razu. Małe rzeczy fizyczne robią dużą różnicę.
Wracam do tego co Zielarz pisał o dwunastu centymetrach — czy jest jakaś zasada jak dobierać długość do konkretnego wahadła? Bo chyba cięższe wahadło potrzebuje innej długości niż lekkie?
@Kryska Tak, ogólna zasada jest taka że cięższe wahadło można prowadzić na dłuższym sznurku, lżejsze na krótszym, bo inaczej oscylacje są zbyt powolne lub zbyt szybkie żeby je wygodnie odczytywać. Ale to i tak jest punkt startowy, który się koryguje do własnej ręki. Nie ma jednej słusznej długości — trzeba po prostu sprawdzić co daje czytelny ruch.
Dziękuję za to wszystko, naprawdę tyle się tu nauczyłam czytając ten wątek. Mam jedno pytanie bo nie widziałam żeby ktoś o tym pisał — czy pora dnia ma znaczenie przy pierwszych ćwiczeniach? Słyszałam że wieczorem energia jest inna niż rano.
@Przytulia_C Pora dnia ma pewne znaczenie w kontekście zmęczenia i skupienia, ale nie ma tu żadnej reguły która by działała jednakowo dla wszystkich. Rano jednym idzie lepiej bo są wypoczęci, innym wieczorem bo jest spokojniej. Na początku ćwicz kiedy masz spokój i chwilę dla siebie, a nie kiedy jest 'energetycznie właściwa pora'. To przyjdzie z czasem gdy będziesz mieć więcej porównań.
Dobra, żeby podsumować co do tej pory wiem — wybieram coś prostego, mosiężnego, z normalnym sznurkiem, ćwiczę pytania na faktach które znam, sprawdzam długość sznurka, rozluźniam nadgarstek. Czegoś ważnego nie pominąłem?
Całkiem dobre podsumowanie, Bronek. Dodałbym jeszcze jedną rzecz — zanim zaczniesz pytać o cokolwiek, daj wahadłu chwilę na to żeby samo się uspokoiło po podniesieniu. Dosłownie kilkanaście sekund bezruchu przed pytaniem. Większość osób tego pomija i potem nie wiedzą czy ruch który widzą to odpowiedź czy jeszcze dogorywające drgania od samego aktu podniesienia.
@Zielarz Dokładnie tak, i do tego bym dodała żeby nie siedzieć z nogami skrzyżowanymi podczas ćwiczeń. To jedna z tych rzeczy które długo mi umykały, a podobno zamknięta pozycja ciała może utrudniać przepływ. Nie wiem czy to ma znaczenie dla każdego, ale u mnie różnica była zauważalna.
@Teodozja.2 Skąd wiesz że to właśnie skrzyżowanie nóg robiło różnicę, a nie coś innego co zmieniłaś w tym samym czasie? Pytam serio, bo sama mam taki nawyk i zastanawiam się czy rzeczywiście warto na to uważać.
@Jagienka72 Szczerze? Nie wiem tego ze stuprocentową pewnością. Testowałam przez kilka sesji naprzemiennie i wydawało mi się że odpowiedzi były bardziej wyraźne przy otwartej pozycji. Ale mogło być też tak że byłam po prostu bardziej skupiona bo o tym myślałam. Nie ma co tego absolutyzować — po prostu spróbuj obu i sama oceń.
A ja mam pytanie trochę z innej strony — czy przy tych ćwiczeniach z pytaniami tak/nie wahadło musi zawsze reagować tak samo? Bo słyszałam że niektórzy mają na przykład obrót do przodu dla tak, a u innych to jest ruch w bok. Czy te wzorce mogą się zmieniać z dnia na dzień?
@Lunaki Na początku mogą się zmieniać i to jest właśnie jeden z powodów dla których kalibrację robi się na nowo jeśli przez dłuższy czas nie ćwiczyłaś albo coś się zmieniło — nastrój, stan zdrowia, miejsce. Wzorzec powinien się z czasem ustabilizować, ale nie ma co oczekiwać że od pierwszego tygodnia będzie zawsze identyczny.
Rozumiem że wzorzec może się ustabilizować. Ale jak długo mniej więcej trwa zanim to nastąpi? Mówimy o tygodniach czy miesiącach regularnych ćwiczeń?
To naprawdę zależy od osoby i od tego jak często ćwiczysz. Niektórzy mają stabilne odpowiedzi już po kilku sesjach, innym zajmuje to dłużej. Nie ma sensu porównywać się z czyimś tempem — lepiej zwracać uwagę czy twoje własne odpowiedzi stają się bardziej powtarzalne, niż liczyć tygodnie.
Przy okazji tego tematu — Bronek, czy zastanawiałeś się już w jakim celu chcesz docelowo używać wahadła? Bo to trochę zmienia priorytety ćwiczeń. Jeśli myślisz o badaniu przestrzeni, to nieco inne rzeczy są ważne na wczesnym etapie niż jeśli chcesz pracować z pytaniami osobistymi.
@Lipka Szczerze to jeszcze nie mam sprecyzowanego celu. Zaczął mnie interesować temat po tym jak sąsiadka mówiła że miała kogoś badającego sieć Hartmanna w jej mieszkaniu i po przekształceniu układu mebli podobno lepiej śpi. Nie wiem czy chciałbym coś takiego robić sam czy po prostu nauczyć się podstaw. Na razie chcę zobaczyć czy w ogóle coś czuję.
No to masz już kierunek — praca z przestrzenią to dobry cel na start, bo daje ci konkretne rzeczy do sprawdzenia. Żyły wodne i sieć Hartmanna to coś co możesz zacząć mapować we własnym domu i porównywać wyniki z czasem. To więcej daje niż abstrakcyjne ćwiczenie pytań bez kontekstu. Ale i tak zaczynasz od podstaw, więc kolejność jest dobra.