Czytam ostatnio wątki o spętaniach miłosnych, czarnym weselu, sztywnych zachowaniach po rytuałach i naszło mnie takie pytanie. Ja nigdy żadnego rytuału nie zlecałam, żaden mężczyzna z mojej historii też (tak myślę). Ale jak człowiek czyta te opisy – obsesyjne myślenie o jednej osobie, niemożność wyrzucenia jej z głowy, sny, ciągnięcie do niej mimo tego że logicznie wie że ta relacja nie ma sensu – to zaczyna się zastanawiać. Bo to brzmi jak opis każdego silnego zakochania. Jak rozpoznać u siebie czy to jest normalna miłość czy działanie cudzej pracy?
To bardzo dobre pytanie, bo różnica jest, ale subtelna. Krótka odpowiedź: normalna miłość ma rytm, spętanie ma stałe natężenie. Normalna miłość pulsuje – są dni gdy intensywnie tęsknisz, są dni gdy w ogóle o nim nie myślisz, są chwile gdy go nawet nie lubisz. Spętanie to ciągłe ssanie w klatce piersiowej, niezależne od kontekstu, niezależne od jego zachowania, niezależne od Twojego nastroju. To nie zmienia się czy on dobrze czy źle Cię traktuje. To po prostu jest. To pierwsza różnica do obserwacji.
@kunia czyli jeśli dobrze zrozumiałam, to nawet jak facet i tak by o Mnie źle myślał i nie traktował relacji ze mną na poważnie, to spętanie powoduje że on nie może przestać o mnie mysleć, zapomnieć?
@Kunia świetnie to ujęłaś. Druga różnica – proporcjonalność. Normalna miłość rośnie w odpowiedzi na bodźce. On powiedział coś miłego, czujesz silniej. On Cię zranił, czujesz słabiej, masz dystans. Spętanie jest odporne na bodźce. On może Cię ranić, ignorować, znikać na tygodnie – Ty nadal tęsknisz tak samo silnie. Logiczne reakcje obronne nie włączają się. Jakby wewnętrzny system „ochrony przed niezdrowymi relacjami" był wyłączony.
@hellan ale jak to jest jeśli ja kocham chcę z nim być i jak wziełabym spętanie na niego to jak to on bedzie odbierał? (Jeśli teraz nie chce ze Mną byc) Przepraszam ale potrzebuję wyjasnienia jak dla ułomnego.
@Hellan to akurat brzmi znajomo. Mam takie odczucia od dwóch lat z jednym mężczyzną i nie umiem się wyrwać.
@Larkis bez paniki. To jeszcze nie znaczy że na Tobie jest praca. Ten sam objaw może mieć kilka źródeł. Może być spętanie. Może być silne uzależnienie emocjonalne (psychologiczna kategoria, znana terapeutom). Może być po prostu wzorzec relacyjny z dzieciństwa – kobiety które miały trudne relacje z ojcem często wpadają w „zakochania" które przypominają ten wzorzec i są równie trudne do zerwania. Trzeba spojrzeć na całość, nie tylko na ten jeden objaw.
@Larkis do tego dorzucę trzecią różnicę praktyczną. Normalna miłość, nawet trudna, pozwala Ci funkcjonować w innych obszarach życia. Pracujesz, masz znajomych, masz hobby, jesz, śpisz, masz własne plany. Spętanie zwęża pole. Coraz mniej rzeczy Cię cieszy poza nim. Coraz bardziej tylko on jest w głowie. Coraz mniej kontaktu ze znajomymi. Apatia w innych obszarach. Życie redukuje się do oczekiwania na sygnał od niego.
@Magicwoman to mi mniej pasuje. Pracuję normalnie, mam znajomych, jakąś koszykówkę raz w tygodniu. Tylko wieczorami i w weekendy on dominuje moje myśli.
@Larkis w takim razie u Ciebie raczej jest to silne zakochanie z elementami zależności emocjonalnej, ale niekoniecznie spętanie. Spętanie zwykle wyłącza inne obszary życia, nie tylko myśli wieczorne.
@hellan ja tak mam, tak czy siak. Bez spętania z moim M. Teraz ode mnie odszedł. Jeśli użyję czarnej magii, to czy on pomimo własnej woli, będzie jednak obsesyjnie ze mną ?
dużo mówi się o tym że czarne wesele czy spętanie miłosne lub rytuał krwi zmuszą drugą osobę i to co darzy do nas jest sztuczne, że takie związki nie są w stanie przetrwać próby czasu, ale co w sytuacji jeżeli miedzy tymi osobami była wieź ale relacja rozpadła się z jakiś powodów? Dodatkowo zastanawiam się czy są tutaj osoby które wykonały jeden z tych rytuałów i przyniósł on efekty i jak ta relacja z biegiem czasu wygląda? Czy rzeczywiście odczuwacie sztuczne zachowania tej osoby?
A jakie jeszcze są typowe różnice?
@Honorata czwarta różnica – sny. Normalna miłość daje sny zmienne, czasem o nim, czasem o czymś innym, różne nastroje. Spętanie daje powtarzalne sny tego samego typu – często z poczuciem niepokoju, próbą złapania czegoś co ucieka, motywem ścigania, niemożności dotarcia. Sny które się powtarzają z podobnymi obrazami przez tygodnie. To nie są zwykłe sny o partnerze, to są sny które wyglądają jak energetyczna pętla.
@wiciol jestem 3 tygodnie po czarnym weselu, bardzo często mam właśnie takie sny kiedy moja była partnerka ode mnie "ucieka" albo nie możemy dogadać się w kwestii powrotu lub ja próbujący dogadać sie z jej rodzicami. To znaczy że rytuał pracuje?
@Honorata piąta różnica – reakcja na rozłąkę. Normalna kobieta po rozstaniu cierpi przez kilka tygodni, potem stopniowo lżej, po pół roku może już funkcjonować w miarę normalnie, po roku-dwóch zwykle przeszłość zostaje za nią. Kobieta pod spętaniem nie ma tego naturalnego cyklu wyciszania. Po roku, dwóch, trzech latach jest tak samo intensywnie skupiona na tej osobie jak pierwszego dnia. Ten brak naturalnego gojenia się jest jednym z najbardziej charakterystycznych objawów.
@Kunia ten objaw mam. Dwa lata i nadal jest tak samo intensywnie. Czasem mi się wydaje że wręcz silniej niż na początku.
@Larkis wzmacnianie się tęsknoty z czasem zamiast naturalnego gojenia to faktycznie objaw warty uwagi. W psychologii klinicznej takie wzorce też są opisywane (m.in. w obsesyjnym zaburzeniu emocjonalnym), ale w tradycji magicznej to klasyczny obraz pracy która działa na klientce – przy czym tu klientką jesteś Ty, nawet jeśli sama nic nie zlecałaś. Niektóre kobiety pod spętaniem to nie nadawczynie, tylko właśnie odbiorczynie cudzej pracy. Mężczyzna mógł zlecić rytuał na Ciebie żeby Cię zatrzymać przy sobie.
@Indaphoros to mi nie przyszło do głowy. Myślałam że to ja chcę go z mojej strony. Że to mój problem.
@Larkis to typowe doświadczenie kobiet które są celem czarnej pracy. Nie czują że są pod wpływem czegoś zewnętrznego – czują że to są ich własne emocje. Dlatego spętanie odbiorcze jest tak trudne do rozpoznania od wewnątrz. Trzeba spojrzeć na siebie z dystansu, najlepiej oczami kogoś z zewnątrz.
A jak to jest z bliskimi takiej osoby? Czy oni widzą że coś jest nie tak?
@Faddi tak, prawie zawsze. Bliscy widzą że „coś z nią nie tak" zanim ona sama to zauważy. Mama, siostra, najbliższa przyjaciółka – te osoby najczęściej mówią „on Cię niszczy, opamiętaj się, nie poznaję Cię". Kobieta pod spętaniem na ogół ignoruje takie głosy albo wręcz odsuwa się od osób które je wypowiadają. Bo same te osoby zaczynają być postrzegane jako „przeszkoda" w kontakcie z partnerem. To kolejny markier.
@Bryza mama mi to mówi od półtora roku. Przyjaciółka też. Ja słyszę i wiem że one mają rację, ale nie umiem nic z tym zrobić.
@Larkis to wpisuje się w obraz. Świadomość problemu plus niemożność działania – jeden z głównych markerów. Normalna kobieta która słyszy „on Cię niszczy" albo broni partnera autentycznie (gdy bliscy się mylą), albo zgadza się i wycofuje (gdy mają rację). Trzecia ścieżka – „zgadzam się ale nie umiem wyjść" – to nie jest naturalna reakcja, to jest objaw zablokowania własnej woli.
A jak rozróżnić to od głębokiej miłości u której ktoś po prostu nie chce odejść mimo trudności?
@Honorata tu jest cienka granica i trzeba szczerze ze sobą rozmawiać. Głęboka miłość czyni Cię silniejszą, nawet gdy bolesna. Daje Ci poczucie własnej wartości w tym że kogoś tak głęboko kochasz. Spętanie czyni Cię słabszą. Czujesz się gorsza, mniejsza, niegodna, ale jednocześnie nie umiesz odejść. Głęboka miłość, nawet jednostronna, ma w sobie dumę. Spętanie ma w sobie wstyd i poczucie zniewolenia. Kobiety pod spętaniem same opisują się jak „uzależnione", „w więzieniu", „bezwolne". Kobiety w głębokiej trudnej miłości tak się nie opisują.