Albo te objawy nie są wskaźnikiem stanu obiektu, tylko twojego stanu. I to by wyjaśniało dlaczego Pyromanta czuje mniej przy przygotowanych rzeczach - nie dlatego że obiekt jest 'spokojniejszy', tylko że ty jesteś mniej zaangażowany emocjonalnie.
@Danka73 Ale to trochę wracamy do tego co było wcześniej w dyskusji, że emocje z chwili są kluczowe. Jeśli objawy fizyczne to tylko twój stan, a nie stan obiektu, to cała ta rozmowa o przygotowaniu ma trochę inne znaczenie - bo przygotowujesz obiekt, ale nie przygotowujesz siebie na ten konkretny moment.
Przepraszam że wchodzę z boku, ale mam pytanie może trochę z innej strony. Czy te objawy fizyczne, o których mówicie - napięcie, drętwienie - to są rzeczy które pojawiają się zawsze w taki sam sposób, czy za każdym razem trochę inaczej? Bo zastanawiam się czy można by je w ogóle traktować jako cokolwiek miarodajnego.
@Pandora94 U mnie jest różnie. Drętwienie karku to dość stały element, ale intensywność się zmienia. Były sytuacje gdzie było naprawdę wyraźne i coś rzeczywiście się wtedy działo w pracy, były też gdzie nie czułem nic i efekty były porównywalne. Więc miarodajne - nie powiedziałbym, ale ignorować też nie chcę.
To może te objawy nie są wskaźnikiem efektów, tylko sygnałem że coś w ogóle jest w ruchu? Niekoniecznie że zadziała, ale że cały mechanizm jest uruchomiony?
Wala, to mi się podoba jako sposób myślenia. I wracając do tematu - jeśli przyjmiemy że tak działa, to zaklęcie przygotowane wcześniej może nie dawać tych sygnałów w momencie użycia, bo mechanizm był uruchamiany stopniowo wcześniej. I może właśnie dlatego Pyromanta czuje mniej przy gotowych obiektach. Nie bo mniej działa, ale bo szczyt już minął.
@Leonora To co Leonora powiedziała na końcu - o stopniowym uruchamianiu - brzmi dla mnie bardzo sensownie, ale mam z tym pewien problem. Bo jeśli mechanizm był uruchamiany przy tworzeniu, to w momencie użycia masz już coś przebudzonego, nie coś neutralnego. I teraz pytanie: czy to jest zaleta czy ryzyko? Bo z jednej strony oszczędzasz energię w krytycznym momencie, a z drugiej - nie wiesz dokładnie w jakim stanie to coś jest po tych kilku miesiącach leżenia.
@Astral No i właśnie tu jest ten węzeł, przy którym utknęłam. Przygotowanie daje ci gotowość, ale czy ta gotowość jest identyczna z tym co zbudowałeś? Mogła się trochę przekształcić, zatrzeć, nabrać czegoś z otoczenia. Nie wiem. Nie mam pewności.
Słuchajcie, chcę trochę przyziemnić tę dyskusję - w bardzo pozytywnym sensie. Bo rozmawiamy o stanach obiektów, o ładunkach, o mechanizmach uruchamiania, ale czy ktoś z was kiedykolwiek faktycznie sprawdził przygotowane wcześniej zaklęcie po dłuższym czasie i porównał efekty z tym robionym na bieżąco? Pytam serio, bo w teorii dużo można wywnioskować, ale mnie interesuje czy ktoś ma konkret.
@Danka73 Ja robiłem coś podobnego, ale nieco przypadkowo - miałem przygotowany zestaw który zostawiłem i zapomniałem o nim przez jakiś czas. Kiedy wróciłem i użyłem, odczucia były inne niż zazwyczaj. Spokojniejsze. Czy skuteczniejsze? Trudno powiedzieć bo sytuacja była inna niż przy poprzednich pracach. Więc nie mam dobrego porównania.
Mam, ale nie wiem czy to dobry przykład. Robiłem coś w kilku krokach - część pracy wcześniej, aktywacja już w konkretnym momencie. Efekty były, ale nie jestem w stanie powiedzieć co zadziałało i kiedy. Nie da się tego rozdzielić wstecznie.
A może w ogóle nie da się tego porównać bezpośrednio? Bo każda sytuacja kiedy używasz zaklęcia jest inna - ty jesteś w innym stanie, okoliczności są inne. Jak chcesz kontrolować zmienne przy czymś takim?
@Wala85 Dobre pytanie, ale to nie znaczy że nie warto próbować. W runach można robić pewne serie - podobne układy, podobne intencje, różny czas przygotowania. Nie jest to kontrolowane jak laboratorium, ale pewne wzorce da się zobaczyć przy większej ilości prób.
@Czarek Ale ty mówisz o wielokrotnym robieniu tego samego. A co jeśli ktoś nie ma tyle czasu ani okazji żeby powtarzać? Bo ja raczej pracuję z konkretnymi sytuacjami i rzadko mam możliwość powtórki.
@Nashira51 To wtedy nie masz danych. I tyle. Możesz opierać się na intuicji i doświadczeniu innych, ale własnych wniosków nie wyciągniesz bez powtórzeń.
Mam wrażenie że ta dyskusja kręci się trochę wokół pytania o pewność, a tej pewności w ogóle nie da się tu osiągnąć. Zaklęcia przygotowane wcześniej działają, bo działają - znam osoby które tak pracują od lat i są zadowolone. Nie każda praktyka musi być udowodniona serią prób.
@Bolek76 Tylko że 'działają bo działają' to nie jest argument który tutaj kogokolwiek przekona. Tu właśnie o to chodzi - żeby rozumieć mechanizm, nie tylko obserwować efekty. Albo przynajmniej próbować rozumieć.
Mam pytanie może trochę z boku - czy wy w ogóle rozróżniacie między zaklęciem a obiektem naładowanym intencją? Bo przez całą rozmowę te dwa pojęcia są używane wymiennie i zastanawiam się czy to jest to samo, czy jednak nie.
Dobre pytanie i nie, nie jest to samo. Przynajmniej dla mnie. Obiekt naładowany to coś co przechowuje intencję, można powiedzieć że jest stanem zawieszonym. Zaklęcie to czynność - może zostawić ślad w obiekcie, może nie. Ale można rzucić zaklęcie bez żadnego obiektu. Więc 'zaklęcie przygotowane na wypadek' to trochę skrót myślowy - w praktyce chodzi raczej o przygotowany obiekt albo zapisaną formułę.
@Ballen, a ta 'zapisana formuła' - masz na myśli dosłowny zapis? Bo to mnie akurat ciekawi. Bo zapis bez intencji włożonej w dany moment to trochę coś innego niż obiekt do którego tę intencję już wbudowałeś.
Tak, dosłowny. I masz rację że to inna kategoria - formuła zapisana to bardziej szablon, przypomnienie dla siebie. Intencja wchodzi dopiero przy użyciu. Obiekt naładowany to coś pośredniego - intencja jest już częściowo tam, ale aktywacja nadal należy do ciebie. A przynajmniej tak to widzę.
Zatrzymuję się przy tym podziale, bo on właściwie odpowiada na pytanie z tytułu wątku. Jeśli 'zaklęcie na wypadek' to formuła - masz elastyczność, ale robisz pełną pracę w momencie użycia. Jeśli to obiekt naładowany - masz część pracy za sobą, ale nie wiesz dokładnie co tam siedzi po czasie. Jedno i drugie ma sens, ale to są zupełnie różne decyzje.
I teraz pytanie praktyczne - bo Astral ładnie to podsumował - który wariant wy wybieracie kiedy myślicie o realnym przygotowaniu na coś nieprzewidywalnego? Formuła czy obiekt? Bo to dość konkretna decyzja i jestem ciekawa jak inni do tego podchodzą.
@Danka73 Ja bym powiedział że to zależy od tego na co się przygotowujesz. Przy czymś gdzie czas reakcji jest krytyczny - obiekt, bo formuła wymaga skupienia którego możesz nie mieć. Przy czymś gdzie masz chwilę - formuła, bo masz pełną kontrolę nad intencją w tym momencie.
@Pyromanta75 A skąd wiesz z wyprzedzeniem ile masz czasu? To jest chyba clou problemu z przygotowaniem 'na wypadek' - nie wiesz kiedy ani co dokładnie się stanie.
I właśnie dlatego niektórzy mają jedno i drugie - i obiekt i formułę. Nie jako duplikat, ale jako różne opcje do różnych okoliczności. Nie wiem czy to dobra praktyka, ale logika za tym stoi.
@Lelja76 I to jest chyba najbardziej pragmatyczne podejście z całej rozmowy. Nie wybierasz jednego modelu, tylko masz dwa tryby gotowości. Ale mnie to zastanawia od strony praktycznej - czy prowadzisz wtedy dwa oddzielne zestawy? Bo jeśli formuła i obiekt mają służyć różnym okolicznościom, to czy je w ogóle trzymasz osobno, czy razem?
Osobno, zdecydowanie. Obiekt to obiekt, ma swoją przestrzeń. Formuła to zapis, który trzymam w innym miejscu. Mieszanie tych dwóch rzeczy wydaje mi się nielogiczne - jakbyś trzymał narzędzia i instrukcje obsługi w jednej szufladzie. Niby możliwe, ale po co.
@Lelja76 A jak długo trzymasz taki obiekt zanim go użyjesz? Bo mam jeden który leży u mnie już dość długo i zaczynam się zastanawiać czy w ogóle coś z niego zostało po tym czasie.
To jest akurat ciekawe pytanie, bo różne tradycje mają różne stanowiska. Część mówi że obiekt 'wygasa' jeśli zbyt długo jest nieużywany albo jeśli intencja wygasła u osoby która go ładowała. Inne mówią że po prostu jest - dopóki nie zostanie aktywnie rozładowany. Nie wiem które jest bliższe prawdy, ale obserwowałam u siebie że obiekty trzymane długo bez kontaktu czuły się... płaskie przy ponownym użyciu. Nie wiem jak inaczej to opisać.
@Leonora Płaskie - to dobre słowo, sam używam podobnego. Jakby coś było ale na niskim poziomie. Zastanawiam się czy to efekt rzeczywistego rozładowania czy raczej to że my sami jesteśmy inaczej nastawieni po przerwie i to my wnosimy mniej, a nie obiekt daje mniej.
To rozróżnienie u Pyromanta to właściwie kluczowa kwestia w całej dyskusji o przygotowaniu zaklęć na wypadek. Jeśli 'stan' obiektu zależy głównie od stanu osoby która go aktywuje, to cały pomysł odkładania pracy na później ma zupełnie inne znaczenie - nie odkładasz energii, tylko schemat.
Ale czy te dwie opcje się wykluczają? Może obiekt trzyma coś swojego i jednocześnie to co wnosisz przy aktywacji też ma znaczenie. Oba wkłady są realne, tylko nie wiemy w jakich proporcjach.
Mam wrażenie że ta rozmowa dochodzi do granicy gdzie teoria się kończy i zaczyna się czysto empiryczne sprawdzanie. Rozmawiamy o tym co może być, ale bez serii prób w podobnych warunkach to są na razie hipotezy. Ja u siebie widzę że obiekty które regularnie 'odświeżam' - wracam do nich, trzymam, pracuję z nimi - są wyraźnie inne w użyciu od tych które leżą odłogiem. Ale czy to obiekt czy mój nawyk, nie wiem.
@Astral A co znaczy 'odświeżasz'? Robisz coś konkretnego czy po prostu wracasz do nich myślami?
Konkretnego. Krótki rytuał, niekoniecznie rozbudowany - bardziej przypomnienie intencji, kontakt fizyczny z obiektem, kilka minut skupienia. Nie wielka ceremonia, bardziej jak... sprawdzenie czy połączenie nadal jest. Brzmi może dziwnie, ale u mnie to działa inaczej niż przy obiektach które trzymam bez takiego kontaktu.
Czytam tę dyskusję od początku i mam pytanie może trochę podstawowe - jak w ogóle rozpoznajecie że obiekt 'coś trzyma'? Bo rozumiem teorię, ale w praktyce co czujecie albo obserwujecie, że mówicie sobie 'ok, to jest naładowane'?
@Pandora94 To jest uczciwe pytanie i nie ma na nie jednej odpowiedzi. Część osób czuje fizycznie - ciepło, mrowienie, ciężar inny niż wynika z materiału. Część wie 'bo wie', co brzmi niemądrze, ale jeśli długo pracujesz z obiektami to rozpoznajesz różnicę między nowym przedmiotem a tym z którym robiłaś coś intensywnego. Są też tacy którzy nie czują nic i opierają się wyłącznie na tym co zaobserwowali po użyciu.
Ja bym dodał że to się też zmienia z czasem - to znaczy na początku możesz nie czuć różnicy, a po jakimś czasie zaczynasz ją rozpoznawać. Nie wiem czy to kalibracja zmysłów czy po prostu uczysz się swoich własnych sygnałów. Ale wracając do tematu wątku - wszystko co mówimy o obiektach i ich 'stanie' ma bezpośrednie przełożenie na to czy w ogóle warto coś przygotowywać z wyprzedzeniem. Jeśli obiekt można utrzymać w gotowości przez odświeżanie, to odpowiedź jest inna niż jeśli każdy obiekt po miesiącu jest już czymś innym.