Wróćmy na chwilę do podstawowego pytania autorki - ona pytała czy to normalne ze pierwsza samodzielna sesja czula się jak egzamin. I wszyscy zaczęliśmy interpretować jej układ. czy to nie jest trochę dokładnie to co jej przeszkadzało - że ktos z zewnątrz wchodzi z interpretacją?
@Ceniek86 Masz racje i nie masz racji jednocześnie. Tutaj nikt nie narzuca interpretacji, ona sama opisała co czuła. To jest inne niż szamanka która prowadziła przez każdy krok. Ale rozumiem skąd ten refleks - granica jest cienka.
Mam inne pytanie bo mi coś nie daje spokoju od kilku postów - ta szamanka, o której Wrozbitka mówi, to była jakaś regularna współpraca czy raczej spotkania od czasu do czasu? Bo to chyba zmienia skalę zależności którą teraz trzeba rozwiązać?
@Stasio Regularna, kilka lat. Spotykałyśmy się mniej więcej co miesiąc, a przy wazniejszych sprawach częściej. Ona prowadzila każdą sesje z kartami i każdy rytuał. Teraz jej nie ma - wyjechała za granicę - i zostałam z tym sama. Stad to poczucie braku struktury.
To brzmi jak coś znacznie głębszego niż tylko 'brak rytuału'. Kilka lat regularnej pracy z jedną osobą to prawie jak... nie wiem jak to nazwać. Uczenie się chodzenia z kimś kto Cię trzyma za rękę, a potem nagle masz iść sama. Jak Ty to w ogóle czujesz od tamtej pory?
@Nokturnia96 Trochę właśnie tak. Karty mam, wiedzę mam, ale jakiś... kalibracja zniknęła. Ona potrafiła powiedzieć 'to co widzisz jest słusne' albo 'zatrzymaj sie, mylisz się'. I teraz nie mam tego lustra.
A czy w ogóle potrzebne jest to lustro zewnętrzne czy mozna zbudowac wewnętrzne? Pytam bo przy snach ktore interpretuję sam mam podobny problem - nie mam kto powiedziec czy trafiam. I w pewnym momencie zacząłem prowadzić dziennik i weryfikować interpretacje potem przez zdarzenia. Może coś podobnego dałoby się zrobic z kartami?
@Augur O, to bardzo ciekawe podejście i ja robię podobnie ale z numerologią - zapisuję odczyty i potem wracam. Przy kartach też prowadzisz jakiś dziennik? Ciekawi mnie jak to technicznie robisz bo przy snach chyba łatwiej - są bardziej konkretne obrazy do zapisania.
@Cesia65 Tak, mam zeszyt gdzie pisze kartę, date, pierwsze skojarzenie i co się potem wydarzyło. Hmm, Trwa to jakiś rok i zaczynam widzieć wzorce. Przy kartach nie próbowałem bo się nimi nie zajmuje, ale wyobrażam sobie że mechanizm byłby podobny. Pytanie do autorki - czy kiedyś prowadziłaś taki dziennik?
Prowadziłam, ale wspólnie z szamanką - ona też miała swoje notatki i porównywałyśmy. Własnego, samodzielnego dziennika nigdy nie robiłam. To jest chyba właśnie to czego mi brakuje - własna baza porównawcza. Trochę głupio że sama na to nie wpadłam.
Nie ma czego żałować, to nie jest oczywiste. Ale wiesz co mnie zastanawia w całej tej rozmowie? Mówisz ze masz wiedzę, masz karty, masz nawet pierwsze własne interpretacje które brzmią przekonująco. Czego dokladnie Ci brakuje poza lustrem? Bo to może byc klucz do tego co zbudować najpierw.
@Zenobka Dobre pytanie i nie mam na nie gotowej odpowiedzi. Wiem co widzę w kartach, wiem co czuję - ale nie wiem czy to wystarczy. Chyba brakuje mi... pewności że mogę ufać sobie w tym procesie? Nie umiem tego lepiej nazwać.
'Pewność że mogę ufać sobie' - to jest właśnie serce problemu przy samodzielnej pracy z kartami. I teraz mam pytanie które może być niewygodne: czy ta szamanka dawała Ci tę pewność, czy raczej brała ją dla siebie? Bo to dwie bardzo różne rzeczy jesli chodzi o to co teraz próbujesz odbudować.
@Paradoxa Mocne pytanie. Ale wlasciwie - czy obie możliwości nie dają tego samego efektu teraz? Wrozbitka i tak musi zaczynać od zera z tym zaufaniem do siebie.
@Hela Nie, nie daja tego samego efektu i tu się z Tobą nie zgadzam. Jeśli szamanka dawała pewność - to Wrozbitka musi ją po prostu zacząć budować. Jeśli zabierała - to jest glebszy węzeł do rozplątania bo będzie wewnętrzny opór przed własnym głosem. To zupełnie inna praca.
@Paradoxa Siedzę z tym pytaniem i nie wiem. O rany, Myślę że dawała, ale... nie jestem pewna. Pamiętam że jak miałam inną interpretację niż ona, to prawie zawsze ustępowałam. Nie dlatego że mnie przekonywała - po prostu zakładałam że ma rację bo ma więcej doświadczenia. Czy to jest właśnie ten problem?