Właśnie o to mi chodziło z tym pytaniem. Nie chodziło mi o karanie siebie, raczej o to czy tarot może pokazać coś co sami przed soba ukrywamy. Halineczka, czy przy twoim rozkładzie pojawiło się coś takiego - coś co wolałabyś nie zobaczyć?
@Honoratka_Z Tak. Nie powiem co dokladnie, ale była jedna karta której pierwsza reakcja była 'nie, to nie o mnie'. I wiadomo co to znaczy, prawda? Właśnie ta karta okazała się potem najważniejsza. To jest trochę jak... im bardziej odpychasz, tym wyrazniej mówi.
Ok to jest ciekawe co Halineczka mówi, bo to już brzmi jak mechanizm psychologiczny, nie przepowiednia. Czyli tarot działa trochę jak projekcja - rzucasz obraz i reagujesz na to co ci się nie podoba w sobie? To ma logikę nawet bez zakladania że karty maja mistyczna moc.
@Kuba_R88 No właśnie i wróciliśmy do tego co mówiłem wcześniej. Efekt nie pochodzi z kart, pochodzi z ciebie. Więc dlaczego mielibyśmy nazywać to tarotem a nie po prostu terapią przez obrazy?
Bo tarot to nie jest albo-albo. Można jednocześnie mówić ze mechanizm jest psychologiczny I że system symboliczny tarota jest wyjątkowo dobrze skonstruowany do wywoływania tego mechanizmu. Nikt tutaj nie twierdzil że karty przepowiadają przyszłość jak wyrocznia - przynajmniej nie w tym wątku. Dzikitaurus, czy ty słyszysz w tych wypowiedziach coś czego nie powiedziano?
@Teodozja59 No może trochę przesadzam z tą krytyka ale serio - w innych watkach na tym forum ludzie traktuja karty jak wyrocznię i potem podejmują na tej podstawie decyzje zyciowe. mnie to niepokoi 🙂
To jest zupełnie inny temat niż ten wątek. Tutaj Halineczka od początku mówiła o rozkładzie jako pracy z samą sobą, a nie jako przepowiedni. Może ta dyskusja o tym czy tarot 'działa naprawdę' powinna być w osobnym wątku, bo tu konkretnie chodzi o rozkład dla osób w stagnacji i co z nim dalej robić.
Faustynka dobrze mówi i chce wrócić do wątku. Bo tu padło coś ważnego z Honoratką - o kartach których nie chcemy dostac. Mnie ciekawi co bardziej doświadczeni robią gdy dostają taką kartę. Czy od razu z nia pracują czy najpierw odkładają? Bo moje pierwsze impulsy przy 'trudnej' karcie to albo natychmiastowe przepracowanie albo zamkniecie talii i wyjście z pokoju 🙂
Bo moje pierwsze impulsy to zawsze chowanie - okej, to nie moja karta, idziemy dalej. A potem wiadomo, karta i tak gryzie przez kilka dni. Czy ktoś ma jakiś wypracowany sposob na tę pierwszą reakcję? Czy po prostu trzeba przeczekać?
U mnie działa tak że jak mam reakcje odpychania to właśnie tę kartę kładę osobno i wracam do niej po jakims czasie, już bez całego rozkładu. Sama w sobie mówi inaczej niż w kontekście. Czy próbowałaś tak kiedyś?
@Teofilka Ciekawe podejście, ale mam pytanie - czy wtedy nie tracisz kontekstu rozkładu? Bo karta w izolacji to jednak co innego niż w pozycji, do której była wyciągnięta. Jak to u ciebie działa przy tej stagnacji, o której tu mówimy - karty środkowe, blokady?
Wracajac do pytania Halineczki o tę pierwszą reakcję - to jest właśnie znak ze karta cos dotknęła. Gdyby byla neutralna, przechodziłabyś do następnej bez odruchów. Sam stosuje zasadę: im silniejsza reakcja emocjonalna, tym więcej uwagi karcie. To dotyczy i kart które 'lubię' i tych ktore mnie drażnią.
@Felicjan99 A co z kartami do których nie masz żadnej reakcji? Mnie to bardziej niepokoi niż te odpychające. Jak dostaję cos totalnie neutralnego to nie wiem co z tym robić.
Och, ja właśnie o to chciałam zapytać! Mam dokładnie tak jak Mlecznia - niektóre karty nic we mnie nie poruszają i za każdym razem siedzę i myślę 'no i co teraz'. Czy to znaczy że nie jestem jeszcze gotowa na taką pracę z kartami? 🙂
@Gabrysienka Nie, to nie znaczy ze nie jestes gotowa. Neutralnosc karty może być informacją sama w sobie - że dana sfera życia jest w danym momencie po prostu bez napięcia albo że nie jesteś z nią w kontakcie emocjonalnym. Pytanie co to byla za karta i w jakiej pozycji?
Oj, właśnie to co Izar mówi jest ważne - pozycja zmienia wszystko. Jak dostaję neutralną kartę w pozycji 'co mnie blokuje' to jest to informacja sama w sobie. Może blokuję mnie właśnie coś, z czym nie mam żadnego kontaktu emocjonalnego. To by tłumaczyło stagnację lepiej niż dramatyczna karta z szablami.
To jest ciekawy trop - stagnacja jako brak kontaktu z własną blokadą, nie jako dramat. Halineczka, czyli ten rozklad który robiłaś - czy były w nim takie strefy, ze ani 'tak' ani 'nie', tylko jakaaś pustka?
@Honoratka_Z Tak, i właśnie ta 'pustka' okazała się jedną z ważniejszych pozycji. Dużo mówi o tym dlaczego utknęłam - nie dlatego że coś mnie boli, tylko dlatego że pewne rzeczy są za mgłą.
Okej ale to co piszesz brzmi jak interpretacja post factum. Znaczy - skoro karta nic nie wywołuje to też dopasujesz to do swojej sytuacji, i skoro karta coś wywołuje to też dopasujesz. Czy jest w ogóle możliwa karta która by ci zaprzeczyła, powiedziała 'nie, mylisz się co do swojej sytuacji'?
@Kuba_R88 Tak, i to jest wlasnie punkt który warto rozebrać. Dobry rozkład nie polega na potwierdzaniu, tylko na zadawaniu pytań których sami byśmy sobie nie zadali. jeśli każda karta 'pasuje' to albo rozkład jest za ogólny, albo interpretacja jest za elastyczna. Halineczka, jak się broniłaś przed tym efektem przy swoim rozkladzie?
@Teodozja59 Nie zawsze się broniłam. To szczere. Ale właśnie o to chodzi z tym czego nie chciałam zobaczyć - była karta która mi zaprzeczyła i to było nieprzyjemne. Czyli efekt działa w dwie strony.
Ale jak wiesz kiedy karta naprawde ci zaprzecza a kiedy po prostu jej nie rozumiesz? bo ja ciągle mam problem z tym żeby w ogóle wiedzieć co karta mowi a co dopiero czy mi zaprzecza czy potwierdza.
@Szafirowa00 Uczysz się tego przez czas, nie ma skrótu. Ale pomaga prowadzenie notatek - zapisujesz co ci przychodziło do głowy przy każdej karcie, i wracasz po tygodniu. Często widać wtedy co było projekcją a co było rzeczywistą obserwacją 🙂
Notatki to podstawa przy tym rodzaju pracy, zgadzam się z Teofilką. Szczególnie przy rozkladach dotyczących stagnacji bo te zmiany są wolne i bez notatek nie zauważysz że coś drgnęło. Halineczka, robiłaś takie archiwum swoich rozkładów?
@Sybilka Tak, mam zeszyt. I właśnie przez ten zeszyt zobaczyłam ze ta sama karta pojawiała się u mnie kilka razy w różnych rozkładach zanim w końcu ją 'przeczytałam'. Jakby czekała aż będę gotowa.
Ojej no, to jest właśnie praca z energia karty - ona pojawia się dopóki nie przepracujesz tego co ma do przekazania. Znam to z własnej praktyki z czakrami, analogia jest bardzo podobna.
@Ulka_56 Rozumiem skojarzenie ale tu bym powiedzial inaczej: to nie karta 'wraca' - to ty wracasz do podobnych pytań i dlatego ciągnie podobne karty. Interpretacja jest inna, choć efekt praktyczny podobny. Warto to rozróżniać zeby nie mieszać systemów.
A w ogóle wracając do tematu rozkładu dla osób w stagnacji - czy ktoś mógłby powiedzieć ile pozycji powinien mieć taki rozkład? Bo Halineczka opisywała swój ale nie wiem czy to jest jakiś standardowy układ czy robiłaś coś własnego.
A w ogóle wracając do pytania o liczbę pozycji - czy ktoś mógłby powiedziec ile pozycji powinien mieć taki rozkład dla stagnacji? Bo Halineczka opisywała swój ale nie wiem czy to jest jakiś standardowy układ czy robiłaś coś własnego 🙂
Mój rozkład miał 7 pozycji - robiłam go sama, nie z książki. Chciałam żeby odpowiadał konkretnie mojej sytuacji, więc ułożyłam pytania pod siebie: gdzie jestem, co mnie trzyma, co jest za tą mgłą, jaki mam zasób, co odpuszczam, co robię dalej i karta podsumowująca. Nie wiem czy to 'poprawne', ale działało.
7 pozycji to rozsądna liczba przy takiej pracy. Oj, nie za mało zeby rozklad był zbyt ogolny, nie za dużo żeby nie zgubić się w interpretacji. Mam pytanie do Halineczki - ta pozycja 'co jest za tą mgla', co wyciagnelas i jak to odczytałaś? Bo to brzmi jak sedno całego ukladu.
@Felicjan99 Wyciągnęłam Księżyc. I to było... uderzające. Bo Księżyc i mgła to właściwie jedno. Siedziałam przy tej karcie chyba kwadrans zanim cokolwiek zapisałam. Odczytałam to jako sygnal że sama nie jestem gotowa zobaczyć co tam jest, że muszę poczekac na swój 'świt'.
Księżyc w pozycji 'co jest za mgłą' to ciekawe nakładanie się symbolu na pytanie. Chciałabym zapytać - czy nie bylo pokusy żeby potraktować to jako 'karty mi nie odpowiedziały, bo dostałam kolejną mgle'? Bo to jest moment w którym dużo osób rezygnuje z interpretacji 😀
@Teodozja59 Szczerze? Tak, przez chwilę tak pomyślałam. Ale potem zobaczyłam że Księżyc pokazuje też to co jest pod powierzchnia wody, nie tylko niebo. I ze te raki i wilki na dole to nie jest strach, tylko coś czego jeszcze nie rozpoznałam. To mi otworzyło interpretację.
Ale skąd wiesz co 'widzieć' w Księżycu? Ja jak dostaję taką kartę to mam dziesięć różnych znaczeń w głowie i nie wiem które wybrać. Jak wyłączasz ten szum?
@Szafirowa00 Ja z tym długo walczylam i wiem że to nie jest prosta odpowiedź, ale - patrzysz co na karcie dosłownie widzisz i co w twoim życiu to przypomina. nie szukasz znaczenia w slowniku, tylko w obrazie. Co cię ciągnie na tej karcie, co odpycha, co w ogóle nie przykuwa uwagi 🙁
Ojej no, Halineczka, wróćmy na chwilę do struktury rozkładu - ta pozycja 'co odpuszczam' jest bardzo konkretna. Co mialas na myśli projektując ją? Odpuszczam jako w sensie rezygnacji, akceptacji, czy może puszczenia czegoś co trzymałaś kurczowo?
@Sybilka Właśnie tego nie wiedziałam kiedy robiłam rozkład - to pytanie celowo zostawiłam otwarte. I wyciągnęłam tam Ósemkę Mieczy. Więc odpowiedź była dość jednoznaczna - odpuszczam przekonanie że jestem uwięziona. Bo to ja sobie te miecze zawiązałam.
Ojej, Ósemka Mieczy w takiej pozycji to naprawde coś mówi. Ja tę kartę zawsze odbieram bardzo ciężko, ale tu nagle brzmi jak coś... uwalniającego? Czy to zależy od pozycji w rozkładzie czy też od tego jak się do niej przychodzi z pytaniem?
@Gabrysienka Oba czynniki ale glownie pytanie które stawiasz karcie. Ta sama karta w pozycji 'co mnie blokuje' i w pozycji 'co odpuszczam' może mówić dwie zupełnie różne rzeczy. Dlatego dobrze zaprojektowany rozklad to w polowie sukces - zanim wyciagniesz kartę.
Nie do końca się zgadzam. Karta ma swoje znaczenie i nie zmienia go zupełnie przez pozycję. Ósemka Mieczy to ósemka Mieczy - uwięzienie, ograniczenie, mentalne blokady. Pozycja to kontekst, nie nowe znaczenie. Inaczej mozesz sobie zinterpretować cokolwiek jako cokolwiek.
@Dzikitaurus Ale to wlasnie jest ta elastyczność ktorej uczysz się latami - karta ma architekturę znaczeń, nie jedno słowo. Osemka Mieczy mówi o uwięzieniu, tak, ale w pozycji 'co odpuszczam' pyta: czy przestajesz sie uważać za wieznia? To nie jest nadinterpretacja, to jest praca z kartą.
@Felicjan99 No dobra ale to jest właśnie mój punkt - jak ktoś niedobrze wytlumaczy tę 'elastyczność' to dostaniesz ludzi którzy z każdej karty wcyiągają co chcą. Granica między intuicją a samooszustwem jest cienka i mało kto o tym mówi.
Dzikitaurus ma rację w jednej rzeczy - ta granica jest realna. Ale rozwiązanie nie jest w tym żeby karty czytać sztywno. Rozwiązanie jest w dobrym pytaniu i w uczciwości wobec tego co widzisz, nie co chcesz zobaczyć. To zreszta Halineczka już powiedziała wcześniej - była karta która jej zaprzeczyła.
A ja mam inne pytanie - Halineczka, skoro robiłaś ten rozkład żeby 'zająć sobie ręce zamiast sięgać po telefon' jak napisalas na początku, to czy to w ogóle zadziałało praktycznie? Czy po rozkładzie faktycznie mniej sięgałaś po telefon czy to był jednorazowy efekt?
@Mlecznia To jest bardzo dobre pytanie i szczera odpowiedź jest taka: nie od razu. Pierwsza sesja z rozkładem trwała ze czterdzieści minut i to już było coś, ale nie stało się cudem. Dopiero jak zaczęłam robić to regularnie - jakieś trzy razy w tygodniu - to zaczął budować się nowy nawyk. Karty dają czemuś zająć ręce i głowę jednocześnie 😀
To ciekawe ze mówisz o trzech razach w tygodniu - czy nie za często? Słyszałam gdzieś że robienie rozkładów za czesto to jak zadawanie tego samego pytania w kółko i się gubi sens. Ale nie wiem czy to prawda czy mit.
@Honoratka_Z To zależy od tego co pytasz. Codzienne karty poranne to nie to samo co pogłębiony rozklad na jeden temat. Jeśli Halineczka robiła trzy rozkłady tygodniowo na ten sam temat stagnacji, to faktycznie mogłoby rozmywac obraz. Ale jeśli to były różne pytania albo jedna karta dniowa - to zupełnie inaczej 🙂
@Sybilka Miałaś rację - robilam różne rzeczy. Raz pogłębiony rozklad, raz jedną kartę dniową, raz wrocilam do poprzednich zapisów i czytałam co napisałam. To nie było trzy razy ten sam rozkład, tylko trzy różne sposoby pracy z kartami w ciągu tygodnia.