Ostatnio dużo myślę o przeprowadzce i postanowiłam zrobić sobie rozkład, który pomógłby mi sprawdzić, czy moje intencje w tej sprawie są rzeczywiście czyste, czy może kieruje mną coś, czego do końca nie przyznaję przed sobą. Zaciągnęłam sześć kart i ułożyłam je w taki sposób: pierwsza - co naprawdę chcę osiągnąć tą zmianą, druga - co świadomie sobie mówię, trzecia - co tak naprawdę mnie motywuje (to, czego nie przyznaję), czwarta - czego się boję, piąta - co zostawiam za sobą (i jak na to patrzę), szósta - czy jestem gotowa na tę zmianę czy uciekam. Wyszły mi karty, które trochę mnie zatrzymały. Na pozycji 'co mnie naprawdę motywuje' wyciągnęłam Księżyc, a na pozycji 'czy to ucieczka' - Ósemkę Mieczy. Nie wiem, co o tym myślicie, ale samo układanie tych pytań na karty było dla mnie pouczające. Czy ktoś z was robił coś podobnego przed ważną życiową decyzją?
Ciekawy rozkład, ale mam pytanie do pozycji trzeciej - jak odróżniasz 'to, czego nie przyznaję' od zwykłej projekcji własnych lęków na kartę? Bo przy Księżycu na tej pozycji można iść w sto różnych kierunków interpretacji.
@Onufry66 Właśnie to jest najtrudniejsze. Ja próbuję się trzymać pierwszej reakcji na kartę, zanim zacznę racjonalizować. Księżyc mnie tu uderzył dlatego, że moja natychmiastowa myśl była taka: 'uciekam przed czymś, a nie do czegoś'. I to było zanim w ogóle spojrzałam na siódmą pozycję, gdzie wyszła Ósemka Mieczy. Razem to trochę układa się w spójny obraz.
Ja dopiero uczę sie tarota ale ten rozkłd brzmi bardzo sensownie. Pytanie mam takie - czy te pytania w pozycjach ustalałaś sama przed tasownaiem, czy dopasowałaś do tego co wyszło? Bo słyszałam że lepiej ustalić pytania wcześniej 😉
@Aster73 Zdecydowanie wcześniej. Zapisałam sobie pytania na kartce zanim w ogóle dotknęłam kart. Inaczej rzeczywiście można by sobie dopasować pytanie do karty, a nie kartę do pytania - i wtedy to nie jest już autorefleksja, tylko potwierdzanie tego, co chcemy usłyszeć.
Ten rozkład ma potencjał, ale chciałam zapytać o jedną rzecz - czemu sześć kart, a nie siedem? Pozycja 'co mnie zostawiam i jak na to patrzę' to trochę dwa pytania w jednym miejscu. Przy autorefleksji zazwyczaj warto je rozdzielić, bo 'co zostawiam' i 'jak to oceniam' to dwie różne energie.
@Pietruszka Masz rację, to był mój błąd na etapie projektowania rozkładu. Połączyłam te dwa aspekty, bo intuicyjnie wydawało mi się, że jedno wynika z drugiego. Ale teraz jak to piszesz, rozumiem, że mogę mieć nieczytelny wynik właśnie na tej pozycji. Jak byś to rozdzieliła?
Ja bym zrobiła to tak: jedna karta na 'co fizycznie/emocjonalnie zostawiam', a druga na 'jaką historię sobie o tym opowiadam'. Bo możesz zostawić relację, która obiektywnie ci nie służy, ale nadal opowiadać sobie że to wielka strata. Albo odwrotnie - zostawiasz coś dobrego i próbujesz to zbagatelizować, żeby łatwiej było odejść.
Mam w notatkach podobny rozkład z jednej z ksiąg, ktury nazywał się 'rozkład lustra'. Tam było osiem pozycji i jedna z nich to właśnie 'co mówię sobie o tym odejściu' versus 'co ono mówi o mnie'. przy decyzjach o przeprowadzce to szczególnie ważne, bo ludzie często nie wiedzą, czy uciekają od siebie, czy w ogóle od miejsca.
Księżyc na pozycji ukrytej motywacji przy decyzji o przeprowadzce to prawie zawsze sygnał, że chodzi o jakiś sen lub wyobrażenie, które nie jest realistyczne. Właściwie ta karta w takim miejscu sugeruje, że masz pewne złudzenia co do tego, czym ta zmiana będzie. Ósemka Mieczy to już jasne potwierdzenie - wiesz, że możesz to zmienić ale sama siebie blokujesz.
@Plejada Zaraz, zaraz - 'prawie zawsze' to duże uproszczenie. Księżyc może tam siedzieć dlatego, że ktoś ma bardzo intuicyjne powody do zmiany miejsca, których jeszcze nie jest w stanie zwerbalizować. To niekoniecznie złudzenie, to może być właśnie głębsza warstwa prawdy, do której świadomy umysł jeszcze nie dotarł.
@Pietruszka No tak ale w kontekście autorefleksji i czystości intencji - jeśli pojawia się Księżyc na pozycji tego, czego nie przyznajesz, to sugestia jest raczej w kierunku czegoś co jest ukryte przed tobą, nie odkrytego przez intuicję. Intuicja to bardziej Wysoka Kapłanka.
Wtrącę się, bo ta dyskusja zaczyna kręcić się wokół jednej karty zamiast wokół samego rozkładu. Mnie bardziej interesuje coś innego: czy ten rozkład faktycznie zmienił coś w postrzeganiu tej przeprowadzki? Bo o to chyba chodzi w autorefleksji - żeby coś przesunąć w głowie, nie żeby dostać gotową odpowiedź.
@Marchewka94 Tak, i to jest dobra obserwacja. Zmieniło. Zaczęłam sobie zadawać pytanie, którego wcześniej unikałam: co konkretnie chcę zostawić za sobą, i czy naprawdę tego nie mogę zmienić tam, gdzie teraz jestem, bez fizycznego ruszania się z miejsca. Na razie nie mam odpowiedzi, ale już samo pytanie jest inne niż 'kiedy się przeprowadzę'.
No i przepraszam że wchodzę z podstawowym pytaniem ale czy ten rozkład jest gdzieś opisany, czy sami go układacie? Szukam czegoś do autorefleksji przed dużą decyzją i nie chcę się trzymać tylko standardowych układów z internetu, bo nie zawsze pasują do sytuacji.
@Sylwester75 Nie ma jednego źródła. Tutaj Sprawiedliwa_E sama ułożyła pytania pod swoją sytuację i to jest właściwie najlepsze podejście przy autorefleksji. Standardowe rozkłady są dobre na start, ale jeśli chcesz dojść do czegoś konkretnego - sam definiujesz pytania. Jedyne co musisz pilnować, to żeby pytania nie były już odpowiedzią, np. zamiast 'dlaczego powinienem to zrobić' lepiej 'co mnie do tego ciągnie'.
A co z kartami dworowymi? Bo mnie zawsze plącze kiedy wychodzi na przykład Rycerz czy Dama na pozycji 'co mnie motywuje' - nie wiem czy to jakaś osoba, czy cecha charakteru, czy coś zupełnie innego
@Aster73 To zależy od rozkładu i od tego, jak zadajesz pytanie. Przy autorefleksji karty dworowe najczęściej interpretuje się jako aspekt własnej osobowości lub jako energię, którą chcesz wnieść lub uciec. Ale jak sie pojawiają w kontekście relacji - np. co zostawiam za sobą - mogą oznaczać konkretną osobę. Ja zwracam uwage na otaczające karty, żeby zdecydować, w którą stronę to interpretuję. 😉
Wracając do samego rozkładu, to podoba mi się ta pozycja z czystością intencji. Właśnie o to mi chodziło kiedy ostatnio próbowałam rozkładać przed moją decyzją o zmianie - ale nie wiedziałam jak to pytanie w ogóle sformułować żeby karta mogła odpowiedzieć. Można powiedzieć, że 'czy to ucieczka' to w sumie pyta o to samo co czystość intencji?
@Landrynna Nie do końca - przynajmniej ja je rozdzielałam. 'Czystość intencji' rozumiałam jako: czy wiem po co to robię i czy jestem z sobą szczera. 'Czy to ucieczka' to bardziej pytanie o mechanizm - czy zmiana miejsca to naprawdę działanie, czy tylko sposób na unikanie czegoś. Można uciekać z bardzo czysto sformułowanymi intencjami, po prostu sformułowanymi nieprawdziwie.
Okej, rozumiem to rozróżnienie. Ale czy możesz mi powiedzieć jak to wyglądało w praktyce - jak konkretnie pytałaś o czystość intencji? Bo ja jak próbowałam, to albo wychodziło mi coś zbyt ogólnego, albo miałam wrażenie że pytam dwa razy to samo.
@Landrynna Pytanie brzmiało mniej więcej tak: 'co w tym pragnieniu zmiany jest naprawdę moje, a co to echo czegoś innego'. Nie pytałam wprost 'czy to jest czyste' bo to zbyt oceniające i karta zwykle daje coś wymijającego. Bardziej chodziło mi o to, żeby zobaczyć skąd pochodzi ten impuls.
To ciekawe podejście do formułowania pytania. Mam wrażenie, że przy takich decyzjach jak przeprowadzka większość ludzi pyta 'czy to dobry pomysł' zamiast 'skąd w ogóle pochodzi ten pomysł'. I to jest fundamentalna różnica, bo to drugie pytanie daje ci materiał do autorefleksji, a nie wyrok.
@Onufry66 To znaczy że przy takim rozkładzie w ogóle nie pytamy o efekt końcowy? Bez żadnej karty, ktura mówi co z tej zmiany wyjdzie? Bo troche mi dziwne że decyzja o przeprowadzce nie ma w tym żadnego 'wyniku'.
@Sylwester75 I to jest właśnie różnica między wróżbą a autorefleksją. Przy wróżbie pytasz o wynik. Tutaj pytasz o siebie - swoje motywacje, swoje lęki, to co zostawiasz. Wynik zależy od dziesiątek rzeczy, których karta nie obejmie. Ale to co czujesz w środku - to możesz zbadać.
A jak wychodzi karta bardzo negatywna na pozycji intencji - powiedzmy Wieża albo Diabeł - to co wtedy? Czy to znaczy że intencja jest 'zła' czy to tylko opis energii?
@Aster73 To jest akurat kluczowe pytanie dla całego wątku. Bo jeśli przyjmiemy, że karta opisuje energię, a nie wartościuje - to jak w ogóle określamy 'czystość' intencji na podstawie kart? Sprawiedliwa_E, jak ty to rozumiałaś?
@Marchewka94 Nie jako czystość moralną. Bardziej jako przejrzystość - czy widze swoje intencje jasno, czy je przed sobą maskuję. Diabeł na tej pozycji nie mówi że jesteś zła - mówi że możesz być przywiązana do czegoś, co cie blokuje i że ta przeprowadzka moze być próbą przecięcia tego, zamiast przepracowania. 🙂
Diabeł na pozycji intencji przy decyzji o przeprowadzce to sygnał uzależnienia od miejsca lub środowiska. Widziałam to kilka razy i zwykle chodziło o relację lub pracę, z której ktoś nie umiał wyjść inaczej niż przez fizyczne odcięcie się.
@Plejada Widziałaś kilka razy - w cudzych rozkładach czy swoich? I na jakiej podstawie łączysz to akurat z relacją lub pracą, a nie np. z przyzwyczajeniem do komfortu danego miejsca? Bo Diabeł ma szersze spektrum. <3
@Pietruszka W cudzych głównie. I masz rację, że to szersze - ale w kontekście przeprowadzki i autorefleksji, jeśli ktoś bada czystość intencji, to Diabeł najczęściej wskazuje na przywiązanie, które jest rozpoznane, ale nie przepracowane. Zgadzam się, że to nie jedyna możliwość.
Mnie zastanawia co się robi jak dwie karty w rozkładzie sobie przeczą. Bo zakładam że tak się zdarza - jedna mówi że intencja jest jasna, druga że masz ukrytą motywację. I co wtedy, która ważniejsza? 😀
@Loreta.5 To nie jest sprzeczność, to napięcie. I właśnie w tym napięciu jest najciekawsza informacja. jeśli jedna karta mówi 'chcesz iść', a druga 'coś chcesz zostawić bez konfrontacji' - to nie mówią różnych rzeczy, mówią o dwóch warstwach tej samej decyzji.
Tylko że to wymaga sporego doświadczenia żeby to zobaczyć jako napięcie, a nie błąd w rozkładzie. jak zaczynałam, to takie rzeczy mnie blokowały - nie wiedziałam czy źle rozłożyłam, czy źle pytałam, czy po prostu karta 'się pomyliła'.
@Landrynna dokładnie taak samo miałam. Jeszcze mam czasem. Jak wychodzi coś nielogicznego to nie wiem czy to moja interpretacja kuleje czy po prostu coś pominęłam przy pytaniu.
Ja to rozwiązywałam przez dłuższe siedzenie z kartą zanim zaczęłam interpretować. Czyli nie patrzę od razu na znaczenie, tylko na pierwszą emocję - co czuję gdy widzę ten obrazek na tej pozycji. Często napięcie między kartami znika, kiedy podchodzę do nich przez to co wzbudzają, nie przez podręcznikową definicję.
Ale jak się jest na początku, to ta 'pierwsza emocja' to często po prostu strach przed złą kartą. Trójka Mieczy i od razu mam wrażenie że coś pójdzie źle, nawet jeśli ta karta akurat pasuje do kontekstu jako oczyszczenie.
@Sylwester75 I to jest chyba jeden z ważniejszych problemów przy używaniu tarota do autorefleksji. Jeśli boisz się kart, to cały czas będziesz interpretować przez filtr lęku zamiast przez filtr ciekawości. Sprawiedliwa_E, jak ty wyszłaś z tego etapu?
@Marchewka94 Powoli i przez dużo czytania - nie podręcznikowego, ale innych ludzi i ich doświadczeń. Zrozumiałam że karta to nie jest wyrok, to jest obraz. I że mogę siedzieć z obrazem bez potrzeby natychmiastowego tłumaczenia. Trochę jak ze snem - nie musisz go od razu 'rozwiązać'.
To ciekawe porównanie do snów, bo ja właśnie ze snami tak pracuje - nie interpretuje od razu, tylko zapisuję i wracam po jakimś czasie. czy przy kartach też ma sens wracać do rozkładu po kilku dniach, jak już opadną emocje?
Tak, zdecydowanie ma sens wracać po kilku dniach. Właściwie powiedziałabym, że to jeden z ważniejszych kroków przy takim rozkładzie. Kiedy robię go po raz pierwszy, jestem jeszcze w środku pytania - często dosłownie, bo decyzja o przeprowadzce to nie jest coś abstrakcyjnego, to twoje życie, twoje rzeczy, twoje relacje. Wracam po kilku dniach i widzę zupełnie inną kartę. Nie dlatego, że się zmieniła, ale że ja się trochę zmieniłam.
i co robisz z tym wrakaniem - piszesz nową interpretację od zera, czy porównujesz ze starą? Bo mnie zastanawia czy nie lepiej najpierw zapisać co sie myslalo, zeby mieć punkt odniesenia.
@Aster73 Dokładnie to robię - zapisuję od razu pierwszą reakcję, krótko, nawet jedno zdanie. I potem wracam z tym notatnikiem. Różnica między tym co napisałam po godzinie a tym co czuję po kilku dniach jest czasem uderzająca. I to jest właśnie ten materiał do autorefleksji, nie sama karta.
Też prowadzę notatki do każdego rozkładu i mogę powiedzieć, że przy decyzjach o zmianie miejsca ta różnica między pierwszą a późniejszą interpretacją bywa naprawdę spora. pierwsza reakcja to często opór albo ulga - oba bardzo informacyjne, ale żadne z nich nie jest jeszcze analizą. To co wychodzi po czasie jest spokojniejsze i bliżej sedna.
@Onufry66 a jak długo zwykle czekasz przed powrotem do rozkładu? Bo ze snami uczono mnie żeby nie wracać wcześniej niż po dobie, bo inaczej mózg nadal przetwarza i możesz nadinterpretować. Czy przy kartach jest jakiś podobny próg?
@Czeslawa Nie mam jednej reguły. Przy lżejszych rozkładach wracam następnego dnia. Przy takich jak ten, dotyczących poważniejszej decyzji, czekam minimum kilka dni. Ale to nie jest zasada z podręcznika, tylko co mi pasuje. Co mnie ciekawi - czy ta zasada ze snami to coś co gdzieś wyczytałaś, czy dostałaś ją od kogoś konkretnego?
Wtrącę się w ten wątek z notatkami, bo wydaje mi się że warto rozróżnić dwie rzeczy: zapisywanie emocji i zapisywanie interpretacji. Emocja po godzinie to dane. Interpretacja po godzinie to często projekcja. I ta druga jest o wiele bardziej zawodna przy kartach autorefleksji. Czeslawa, masz rację z tym odczekaniem - przy kartach bym powiedziała to samo.
A jeśli ktoś nie prowadzi żadnych notatek i robi rozkład 'na bieżąco' to ten efekt powrotu po czasie w ogóle nie zadziała? Pytam bo ja nigdy nie robiłam notatek, po prostu siadałam, rozkładałam i myślałam przez chwilę. 😉
@Loreta.5 No właśnie, mnie też zastanawia czy notatki są konieczne czy to tylko jedna z możliwych metod. Bo jak czytam tę rozmowę to mam wrażenie, że bez zapisywania cały czas zaczynasz od zera i nic się nie kumuluje.
@Sylwester75 To jest trafne spostrzeżenie, ale bym to rozszerzyła - kumulacja nie musi być na papierze, ale bez żadnej formy zapamiętania naprawdę trudno zobaczyć wzorce. A wzorce w kartach autorefleksji to często najciekawsza informacja, szczególnie przy powtarzających się pytaniach o tę samą decyzję. Loreta, pytanie do ciebie - czy pamiętasz co wychodziło ci w tych rozkładach 'na bieżąco', czy to raczej się rozmywało?
@Marchewka94 Szczerze? Rozmywało się. pamiętam ogólne wrażenie, że 'coś wyszło dziwnie' albo że byłam zadowolona z rozkładu ale konkretnych kart nie pamiętam. Może to i jest argument za notatkami.
Przy rozkładach dotyczących zmiany miejsca notatki mają szczególne znaczenie, bo taka decyzja często dojrzewa tygodniami. Jeśli robisz kilka rozkładów w tym czasie bez zapisów, to nie masz jak zobaczyć czy twoje intencje ewoluują czy stoją w miejscu. A właśnie ta ewolucja dużo mówi.
@Plejada ale jak można stwierdzić że intencja 'ewoluuje' a nie że po prostu zmieniasz interpretację pod to co chcesz usłyszeć? Mnie się to zdarzyło - robiłam rozkład kilka razy na to samo pytanie i za każdym razem dochodziłam do innego wniosku, ale nie wiem czy to była ewolucja czy szukanie pożądanej odpowiedzi.
@Landrynna I to jest jedno z ważniejszych pytań, które można sobie zadać przy pracy z kartami - czy szukam wglądu czy szukam potwierdzenia. To nie jest kwestia doświadczenia, bo widziałam i bardzo doświadczone osoby, które robiły rozkład pięć razy aż karta powiedziała to co chciały. Jak sama to odróżniasz u siebie?
@Pietruszka Szczerze mówiąc nie zawsze odróżniam. Stąd to pytanie. Czy jest jakaś konkretna sygnał na to że idziesz w złym kierunku?
Dla mnie sygnałem było to, że zaczęłam się kłócić z kartą w głowie. Jak wychodzi coś czego nie chce zobaczyć i zamiast siedzieć z tym, natychmiast szukam powodu dlaczego 'to akurat nie dotyczy tej sytuacji' - to jest właśnie ten moment. Nie karta mówi źle. Ja nie chcę słuchać.