Zmęczenie ma znaczenie, i to nie tylko jako kwestia percepcji. W kilku tradycjach mówi się że obniżony próg świadomości - czy to przez zmęczenie, sen, medytację - sprawia że pewne rzeczy stają się dostrzegalne dla oka które normalnie jest zbyt zajęte. Ale Alinka miałaby pewnie coś do powiedzenia o tym czy to wyjaśnienie czy nie 🙂
@Klimcia90 powiem tyle że zmęczenie realnie wpływa na percepcję wzrokową i to jest fakt medyczny, nie ezoteryczny. Czy to znaczy że Sliwka widzi tylko artefakty zmęczonego oka? Nie wiem. Ale warto to mieć z tyłu głowy.
Czekajcie, bo wracam do tych zasłon ze snów. Sliwka powiedziała że w lustrze widzi cięzkie zasłony w butelkowej zieleni albo granacie, i te same pojawiły się we snie. Jak lustro ma ramę z Green Manem - który jest zielony - i zasłony w odbiciu też zielone, to czy to nie jest jakiś motyw który się powtarza? Może to nie jest przypadkowe i kolor cos oznacza w tym konkrektnym przypadku?
@Konwalia dobra obserwacja z tym powtarzaniem się koloru. Nie byłam pewna czy warto to łączyć, ale skoro sama to zauważyłaś - Seid, co ty na to? Bo zielony w kontekście Green Mana i przestrzeni progowych to jednak nie jest neutralny kolor.
Zielony w kontekście progowym to nie jest przypadek. Green Man jako strażnik progu pojawia się w tradycji celtyckiej, ale też w średniowiecznej symbolice kościelnej właśnie jako figura graniczna. Że teraz Sliwka widzi zielone zasłony w tym odbiciu - to może być echo tego co rama już koduje. Ale mam pytanie zanim pójdziemy dalej: Sliwko, czy te zasłony w odbiciu wyglądają jak zasłony w konkretnym stylu? Mam na myśli czy to ciężki aksamit, czy coś lżejszego?
@Seid czyli rama już niejako 'ustawia' co można przez nią zobaczyć? Tak to rozumiesz? Bo jeśli tak to jest to całkiem spójna koncepcja - przedmiot z intencją przyciąga obrazy zgodne z tą intencją. Ale to by też oznaczało że lustro nie pokazuje czegoś losowego, tylko coś powiązanego z tym co zostało w nim zakodowane przy tworzeniu.
@Konwalia to jest jeden sposób interpretacji, ale uważałabym z tym 'zakodowanym'. Bo jeśli rama pochodzi z przełomu XIX i XX wieku i była robiona z konkretnym zamysłem, to pytanie jest kto ten zamysł miał i jaki był. Spirytualizm tamtego okresu był bardzo różnorodny. Jedno to salon mieszczański z modnym medium, drugie to świadome tworzenie przedmiotów z funkcją rytualną. Nie wiem które tu mamy.
@Gituska a da się to w ogóle ustalić na podstawie samej ramy? Czy jest jakiś sposób żeby odróżnić 'dekoracyjny motyw z epoki' od 'celowo wykonanego obiektu rytualnego'? Bo to wydaje mi się kluczowe dla całej tej rozmowy.
@Janusz96 szczerość: nie zawsze. Ale są wskazówki. Proporcje twarzy, sposób wykonania oczu, to czy usta są otwarte czy zamknięte. Otwarte usta w tradycji Green Mana to aktywna figura, gotowa coś wypowiedzieć albo coś wpuścić. Zamknięte - strażnik bierny. Sliwka pisała że twarze są różne - to mnie bardziej ciekawi niż ich styl.
Ciężkie. Dużo materiału, jakby zaciągniętego w fałdy. Nie wiem jak to określić inaczej. Na pewno nie lekka tkanina. I ten kolor jest intensywny, nie wyblakły.
Zaraz sprawdzę. Chwilę. Dobra, wróciłam. Trzy mają usta zamknięte. Jedna, ta w lewym dolnym narożniku, ma usta lekko otwarte. Tylko ona.
Lewy dolny narożnik, otwarte usta, i lewa strona to strona z której widzisz wyraźniejsze odbicie. To nie jest układ symetryczny. Czy ta twarz w lewym dolnym rogu jest jakoś inaczej wykonana poza ustami? Inna ekspresja, inne proporcje?
@Nyja tak, chyba tak. Ma szersze oczy. Te trzy inne wyglądają spokojnie, ta jedna wygląda jakby... patrzyła? Nie wiem czy to dobre słowo. Tamte są w spoczynku, ta nie.
Jedna aktywna, trzy pasywne. Klasyczny układ strażnika i trzech świadków. Aktywna po lewej stronie, po której Sliwka śpi i widzi odbicie. To nie przypadek.
@Plejada 'klasyczny układ strażnika i trzech świadków' - powiedz mi skąd to pochodzi, bo za nic nie mogę tego znaleźć w żadnym tekście który znam. Mam wrażenie że to jest coś co brzmi poważnie ale jest interpretacją na bieżąco, nie faktyczną tradycją.
@Edek_60 nie powiem ci że jest jeden tekst, bo tego nie ma. Ale wzorzec jeden aktywny element wśród kilku pasywnych pojawia się w bardzo różnych tradycjach rytualnych.
@Edek_60 mam to samo odczucie co ty. Ale niezależnie od nazwy, sam fakt że cztery twarze różnią się między sobą i jedna jest wyraźnie inna - to jest obserwacja Sliwki i to ma znaczenie jako punkt wyjścia, cokolwiek z tego wyniknie.
Wróćmy do dziennika, bo Sliwka powiedziała że ma już cztery wpisy. Mam pytanie o sny z tych dni kiedy prowadziła notatki. Czy te szczegółowe sny z obcymi wnętrzami nadal się pojawiają, czy zmieniły się odkąd zaczęłaś to obserwować świadomie?
@Eteria jeden sen miałam taki bardziej wyraźny niż wcześniej. Było to samo wnętrze co zazwyczaj, ale tym razem widziałam okno. Zawsze wcześniej nie było okna w tym miejscu, tylko ściana. I przez to okno był widok na ogród albo coś w rodzaju ogrodu.
Okno we śnie którego wcześniej nie było to istotna zmiana. Sliwko, czy we śnie patrzyłaś przez to okno czy tylko je widziałaś z daleka? I czy ogród był znajomy czy zupełnie obcy?
@Ludwinia patrzyłam przez nie. Stałam blisko. Ogród był obcy, nie przypomina żadnego miejsca które znam. Były w nim bardzo ciemne krzewy, gęste, i coś w rodzaju kamiennej ścieżki.
Kamienna ścieżka w ogrodzie to w tradycji snów bardzo konkretny symbol przejścia lub wyboru drogi. Ale nie chcę teraz rozbudowywać tego w kierunku interpretacji snów bo to odciągnie nas od lustra. Mam pytanie bardziej przyziemne: Sliwko, czy to okno we śnie było po tej samej stronie co lustro w pokoju? Czyli czy we śnie byłaś po lewej?
Czekajcie, bo ja wchodzę w ten wątek i mam inne pytanie. Czy lustro stoi tak że Sliwka może je widzieć leżąc w łóżku, zanim zaśnie? Bo to by znaczyło że ostatnią rzeczą którą widzi przed snem jest właśnie to odbicie. I pierwszą po przebudzeniu też. To ma znaczenie jeśli mówimy o tym co trafia do głowy na granicy snu i jawy.
@Gienia tak, widzę je z łóżka. Jak leżę i nie gaszę od razu światła, to jest w moim polu widzenia. Nie pomyślałam o tym wcześniej w ten sposób.
...czy to okno we śnie było w tej samej ścianie co lustro w pokoju? Bo mam wrażenie że to może być ważne, żeby zobaczyć czy sen i rzeczywistość układają się względem siebie jakoś symetrycznie.
@Klimcia90 nie wiem czy w tej samej ścianie, bo we śnie układ pokoju jest inny. Ale okno było po lewej stronie. Tak jak lustro u mnie stoi po lewej stronie łóżka. To może być zbieżność.
To już nie jest tylko lustro jako przedmiot w pokoju. To jest lustro jako ostatnia rzecz przed snem i pierwsza po przebudzeniu, plus sny z wnętrzem które ewoluuje, plus teraz okno po tej samej stronie. Sliwko, ile czasu mija między tym kiedy kładziesz się spać a tym kiedy zasypiasz zazwyczaj?
@Gienia różnie, ale ostatnio dość szybko. Może kwadrans, może mniej. Nie leżę długo z otwartymi oczami.
@Gienia skoro pytasz o zasypianie, to mam podobny trop. Sliwko, czy to odbicie które widzisz w lustrze pojawia się tylko kiedy jest ciemno, czy też przy pełnym świetle w ciągu dnia? Bo to może dużo powiedzieć o tym czy mamy do czynienia z czymś co działa na granicy snu i jawy.
@Eteria głównie wieczorami. W dzień nie przyglądałam się specjalnie, przyznam szczerze. Musiałabym sprawdzić celowo w ciągu dnia.
To jest bardzo istotna luka w obserwacjach. Jeśli lustro pokazuje inne odbicie tylko w warunkach słabego oświetlenia, to sprawa ma zupełnie inne możliwe wyjaśnienia niż jeśli dzieje się to również przy dziennym świetle. Sliwko, czy możesz to sprawdzić i tu wrócić z wynikiem? Nie chodzi mi o jednorazowe spojrzenie, ale o kilka chwil świadomej obserwacji.
Przyznam że i mnie to interesuje, bo o ile sny i rama to jedno, o tyle kwestia oświetlenia brzmi dla mnie bardziej sprawdzalnie. I mniej podatnie na interpretację z góry.
@Alinka masz rację że to sprawdzalne, ale chcę zauważyć że nawet jeśli okaże się że tylko przy słabym świetle, to nadal nie zamyka sprawy. Stare lustra z wadami szkła mogą dawać zniekształcenia które w dziennym świetle są ledwo widoczne, a przy sztucznym oświetleniu pod kątem robią się wyraźne. To by tłumaczyło odbicie bez żadnych nadprzyrodzonych założeń.
@Janusz96 ale Sliwka opisywała przecież że w tym odbiciu widać inne meble, inne ułożenie przestrzeni. Zniekształcenie optyczne zmienia kształty i proporcje, nie podmienia całego wyposażenia pokoju na inne.
@Konwalia to prawda, to co opisujesz to dobry kontrargument. Choć zastanawiam się czy to nie kwestia tego jak mózg interpretuje zniekształcony obraz w warunkach słabego oświetlenia. Przy półśnie, w ciemności, mózg może uzupełniać luki. To nie znaczy że tak jest, ale to pytanie które chciałem zadać.
Mózg uzupełniający luki to jest wyjaśnienie które można przykleić do każdego doświadczenia i tym samym nic nim nie wyjaśnić. Bo skąd wiemy gdzie kończy się uzupełnianie luk a zaczyna rzeczywisty odbiór czegoś?
@Plejada to jest pytanie filozoficzne, nie praktyczne. Natomiast dla Sliwki ma znaczenie praktyczne: czy to co widzi jest czymś co można sprawdzić obiektywnie, na przykład zdjęciem. Sliwko, próbowałaś kiedyś zrobić zdjęcie temu odbiciu kiedy właśnie je widzisz?
@Edek_60 raz próbowałam, ale byłam już dość senna i zdjęcie wyszło poruszone. Na tyle że nic z niego nie wynika. Mogę spróbować jeszcze raz, bardziej świadomie.
Mam takie pytanie do Sliwki, trochę z innej strony niż poprzednie. Czy od kiedy obserwujesz lustro i prowadzisz ten dziennik, czujesz się inaczej w tym pokoju? Mam na myśli nie sen, nie odbicie, ale samo przebywanie tam w ciągu dnia.
@Natka75 szczerze? Trochę tak. Ale nie wiem czy to dlatego że coś rzeczywiście się zmieniło, czy dlatego że teraz patrzę na wszystko inaczej przez tę świadomą obserwację. To chyba trudno rozdzielić.