Ja bym dodał że ślad energetyczny można czasem poczuć jako coś zimnego albo jako lekki dyskomfort w konkretnym miejscu, niezależnie od pory. To tak jakby w przestrzeni zostało zagęszczenie. Koleżanka Klimci mogłaby sprawdzić czy przy tym oknie zawsze jest coś dziwnego, nie tylko gdy widzi postać.
@Nikodem71 i znowu, skąd wiesz że zimno to ślad energetyczny, a nie po prostu przeciąg albo słaba izolacja okna? Serio pytam, bo w starych budynkach okna potrafią być lodowate i to nie ma nic wspólnego z duchem.
@Edek Edek ma rację że trzeba to sprawdzić, ale to nie wyklucza jednego i drugiego jednocześnie. Tzn. słabe okno może być, ale czy temperatura jest dziwna tylko wtedy gdy pojawia się postać, czy cały czas? To byłoby ważne do ustalenia. Klimcia, czy koleżanka mówiła coś o odczuciach fizycznych, zimnie, nacisku, czymkolwiek?
@Filomena_G Filomeno, ona nie mówiła dokładnie o tym. Powiem jej żeby sprawdziła czy zimno przy oknie jest tylko wtedy albo cały czas. Bo sama nie wiem jak to od siebie odróżnić i nigdy na to nie zwracałam uwagi.
To co opisujesz, że postać patrzy w okno i nie reaguje na koleżankę, naprawdę brzmi bardziej jak ślad niż aktywna obecność. Ale jest jedna rzecz którą chciałabym wyjaśnić, czy ta postać pojawia się zawsze w tym samym miejscu, dosłownie tym samym kawałku przestrzeni, czy bywa w różnych miejscach pokoju?
O ile wiem to zawsze przy tym samym oknie. Koleżanka nie mówiła żeby ją widziała w innym miejscu. Czemu to ważne?
Bo postać która jest zawsze w jednym miejscu to klasyczny ślad. Jakby wskazówka przestrzenna, zakorzeniona w konkretnym punkcie. Postaci które się przemieszczają to inna historia i zazwyczaj wymagają innego podejścia. Tutaj to brzmi spokojniej, choć rozumiem że dla koleżanki spokojne to chyba nie jest właściwe słowo.
@Kapturek Zgadzam się z Kapturkiem co do miejsca, ale mam inne pytanie. Klimcia, czy koleżanka widzi tę postać tylko nocą, rano, wieczorem? Bo pora może tu powiedzieć dużo o tym z czym mamy do czynienia. Ribuania w legendach pojawia się głównie o zmierzchu, ale to co opisujesz niekoniecznie musi być powiązane z tą konkretną legendą.
@Sauwak Dobry punkt Sauwak. Ja się zastanawiam w ogóle skąd wzięło sie słowo Ribuania w tytule tego wątku, bo nigdy wcześniej nie spotkałam tej nazwy w kontekście polskich duchów. To polska legenda, regionalna, czy ktoś to gdzieś wyczytał z neta? Bo zanim będziemy to identyfikować warto wiedzieć czy ten termin cokolwiek znaczy.
@Dalia też o to chciałam zapytać. Klimcia, skąd masz tę nazwę? Czy koleżanka sama tak to nazwała, czy ktoś jej powiedział że to Ribuania?
@Dalia To jest ważna kwestia którą Dalia i Janeczka poruszyły. Jeśli koleżanka najpierw znalazła nazwę i opis, a potem zaczęła to przykładać do tego co widuje, to jest ryzyko że sama sobie sugestią dopasowała szczegóły. Czy ona widziała tę postać zanim trafiła na ten opis, czy może na odwrót?
@Heniek59 to dobre pytanie i właściwie nie wiem. Muszę się upewnić. Mam wrażenie że najpierw widziała, a potem szukała co to może być, ale nie jestem pewna tej kolejności.
@Heniek59 właśnie to chciałem powiedzieć, bo to całkowicie zmienia ocenę sytuacji. Jeśli ona szukała i znalazła pasujący opis, to nie znaczy że Ribuania istnieje jako byt, tylko że opis pasuje do jej interpretacji. To nie to samo co niezależne doświadczenie.
Koleżanka znalazła to gdzieś w sieci, na jakimś forum albo blogu, już nie pamięta gdzie dokładnie. Przeczytała opis, że to duch dziewczyny z włosami do góry i stwierdziła że to pasuje do tego co widzi. Nie wiem czy ta nazwa jest z jakiejś konkretnej legendy czy ktoś ją po prostu wymyślił.
Obaj macie rację, ale warto też nie zamykać się za wcześnie. Nawet jeśli koleżanka trafiła na nazwę po widzeniu, to nie znaczy że sama obecność jest wymyślona. Te dwie rzeczy można oddzielić, czy coś widziała i co to jest, to dwa osobne pytania. Klimcia, dopytaj ją o tę kolejność, bo to naprawdę zmienia perspektywę.