Runecraft, a nie próbowałaś robić tego jakoś bardziej systematycznie? Tzn. zapisywać co czujesz zanim wiesz co się u danej osoby dzieje, a potem weryfikować? nie idealna metoda ale lepsza niż nic.
problem z tym jest taki że sama weryfikacja jest miękka. Pytasz kogoś „czy miałeś trudny dzień” i on powie tak albo nie, ale co to znaczy? każdy ma jakiś trudny dzień. Baseline jest nieokreślony.
ok przepraszam że może głupie pytanie ale - czy jest jakaś technika zeby wogóle zacząć to ćwiczyć? Tzn. jak ktoś chce sprawdzić czy w ogóle wyczuwa pole innej osoby to od czego zaczyna? Bo trochę czytam ten wątek i nie wiem od czego zacząć praktycznie
@Anastazy96 podstawowe ćwiczenie to praca z partnerem na małym dystansie fizycznym. Jedna osoba zbliża powoli dłoń do dłoni drugiej, oboje mają zamknięte oczy, i zapisujecie kiedy poczuliście zmianę. Potem porównujecie. To nic nie udowadnia energetycznie, ale uczy cię słuchać ciała.
@Kingusia.ka a czy to ćwiczenie ma sens robione samemu? Tzn. dłoń do dłoni we własnym zakresie? Pytam bo nie bardzo mam teraz kogoś do takich prób i zastanawiam się czy to w ogóle ma wartość w pojedynkę
@Irenka02 samemu możesz poczuć własne pole, ale nie nauczysz się odróżniać swojego od cudzego. To jak nauka jazdy samochodem na symulatorze - coś tam zrozumiesz, ale bez drogi nic nie wiesz.
wracam do wątku o dystansie na odległość bo nadal mnie to nie przekonuje. marianka napisała że przy pracy na odległość najpierw „nawiązujesz odbiorem”. Ale jak nawiązujesz odbiór jeśli nie ma żadnego fizycznego sygnału który mógłby ci dać informację startową? Co jest impulsem?
@Unakitka78 impulsem jest intencja i skoncentrowanie uwagi na konkretnej osobie. Wiem że to brzmi abstrakcyjnie, ale to jest jak pytanie co jest impulsem żeby zacząć myśleć o kimś konkretnym - sam fakt skierowania uwagi otwiera kanał.
Unakitka zadaje sluszne pytanie i Marianka daje odpowiedź ktora jest wewnetrznie spojna ale zakłada to czego chcemy dowieść. Tzn. jesli ktoś kwestionuje czy „kanał” w ogóle istnieje, to mówienie ze go otwieramy intencją nic nie wyjaśnia. Wiem że w praktyce to działa inaczej niz w teorii, ale ten argument ma lukę
Tadek ma rację co do logiki, ale też, no, jak inaczej to wyjaśnić? Niektórych rzeczy nie da się opisać od zewnątrz, można tylko pokazać od środka. To nie jest ucieczka od pytania, po prostu pewne rzeczy są epistemicznie pierwotne. Albo masz doświadczenie albo nie i gadamy o różnych rzeczach.
ok więc rozumiem że Helenka mówi że pewnych rzeczy nie da się opisać od zewnątrz - ale to jest chyba trochę za łatwe wyjście? Bo jak mam wogóle zacząć ćwiczyć coś o czym mówi się że „albo masz albo nie masz”. Kingusia dała mi to ćwiczenie z dłońmi i super, ale co dalej? Jest jakiś kolejny krok?
@Anastazy96 kolejny krok to praca z dystansem, nie z dotykiem. Zaczynasz od dłoni do dłoni, uczysz się rozpoznawać sygnał. Potem cofasz jedną rękę o 10, 15, 20 cm, i pytasz siebie w którym momencie sygnał zanika albo zmienia charakter. To nie jest abstrakcja, to jest konkretna praca sensoryczna.
@Marianka77 ale skad wiesz ze „sygnał zanika” to nie jest poprostu slabsze czucie ciepła z dłoni? Bo ciepło promieniuje fizycznie, to nie jest żadna energia życiowa, to termodynamika. W którym miejscu twojego opisu zaczyna sie coś więcej niż fizyka?
@Nacek95 w punkcie gdzie sygnał nie zanika proporcjonalnie do odległości. Ciepło z dłoni tak, maleje szybko z kwadratem odległości. Są miejsca gdzie to co czuję jest nieciągłe, skokowe. To mnie interesuje, nie sam fakt czucia ciepła.
to jest ciekawy punkt od Marianki, ta nieciaglosc. Sam nie wiem czy to kiedys zaobserwowalem u siebie. Zwykle jak cofam reke to czuje plynne zanikanie. Ale moze nie jestem jeszcze na tyle uwazny zeby wychwycic skok. Anastazy, jak probowales to cwiczenie to co czules - stopniowe czy urywane?
@Halny77 szczerze to nie wiem jak to opisać. Czułem coś ale nie jestem pewien czy to było realne czy sobie wmówiłem. Tzn. jak ktoś mi mówi „teraz poczujesz” to… czuję? Ale to może być autosugestia.
@Anastazy96 wlaśnie dlatego w tym ćwiczeniu ważne jest żeby oboje mieli zamknięte oczy i nie mówili kiedy zbliżają. Potem porównujecie zapisane momenty. Jak sie pokrywają, to coś jest. Jak nie, to nie. Autosugestia nie działa kiedy nie wiesz co się dzieje po drugiej stronie
ale to też nie jest zero-jedynkowe. Można trafić przez przypadek, można nie trafić mimo że coś czujesz. Jeden eksperyment nic nie znaczy, trzeba powtarzać. Kingusia, ile razy według ciebie trzeba powtórzyć żeby w ogóle mieć jakieś dane?
mam w notatkach koło 30 prób tego ćwiczenia z różnymi osobami. Wyniki są… niejednorodne. Z jedną osobą trafiałam regularnie powyżej przypadku, z innymi - losowo. Nie wiem co to znaczy - czy ona ma „silne pole”, czy poprostu byłyśmy zsynchronizowane w jakiś inny sposób.
@Runecraft a ta jedna osoba, z którą trafiałaś regularnie, to ktoś kogo dobrze znasz? Pytam bo myślę że ze znajomą osobą możesz podświadomie odczytywać inne sygnały, oddech, mikroruchy, coś takiego. Nie mówię że to na pewno tak, ale to by wyjaśniało niejednorodność.