a czy to nie jest trochę… nie wiem jak to powiedzieć… smutne, to oczyszczanie? jakby wymazywać kogoś? pytam serio, bo to by mnie chyba blokowało. czy można oczyszczać przestrzeń i zostawic „dobrą” energię tej osoby, a tylko tę ciężką czesc jakoś rozładować?
@Teofilka.pl to bardzo dobre pytanie i myślę że właśnie to jest kluczowe rozróżnienie. oczyszczanie to nie wymazywanie, to raczej wentylacja. tak jak po długim czasie w zamkniętym pokoju otwierasz okno - nie usuwasz wspomnień, tylko pozwalasz powietrzu się wymienić. można to robić intencjonalnie, z miłością do tej osoby, i wtedy to co zostaje jest inne jakościowo. lżejsze ale wciąż obecne
hej, czytam tę dyskusję o impregnатах i chcę zadać pytanie które mnie nurtuje. Konwalia, jak byś odróżniła „impregnat energetyczny” od po prostu skojarzeń i wspomnień które mózg łączy z danym miejscem? bo biologicznie jest dobrze opisane że wchodzimy w miejsca i dostajemy zalewu skojarzeń, emocji, wspomnień, bo mózg jest świetną maszyną do rozpoznawania kontekstu. nie mówię że twoja koncepcja jest błędna, naprawdę pytam - co by odróżniało jedno od drugiego?
@Bogumil o, dobre pytanie i tym razem naprawdę dobre. ja bym powiedziała że jednym testem byłoby wejście do miejsca kogoś przez kogoś kto nie ma żadnych skojarzeń z tym miejscem. np. obca osoba wchodzi do domu i opisuje emocje. jeśli to tylko twoje wspomnienia aktywowane przez kontekst, to obca osoba nic nie poczuje. a część ludzi twierdzi że czuje coś mimo braku kontekstu. nie rozstrzygam, ale metodologicznie byłby to jakiś test.
@Stefcia04 no właśnie, i wtedy mamy problem że te relacje są zawsze anegdotyczne i nigdy podwójnie ślepe. ale ok, przyznaje że to by był sensowny eksperyment. ciekawe czy ktoś próbował coś takiego robić bardziej systematycznie.
wróćmy chwilę do lotów bo temat mi się nie zamknął - zastanawiam się czy ta „przepuszczalność” którą opisywałem to nie jest właśnie efekt braku uziemienia dosłownie i w przenośni. jesteś w powietrzu, odcięty od ziemi, od rutyny, twój układ nerwowy jest w lekkim trybie alarmowym przez kilka godzin. to idealne warunki żeby być bardziej otwartym na wszystko, w tym na to co niesie pole innych pasażerów.
@Kalikst tak i wlasnie dlatego loty są takie dziwne emocjonalnie - ja placze na filmach w samolocie ktore normalnie by mnie nie ruszyły. słyszałam że to znane zjawisko i ludzie to tłumaczą roznie. zmęczenie, cisnienie, właśnie to co opisujesz z uziemieniem. a czy ty masz jakiś sposób na to żeby sie po locie „zlozyc z powrotem”? bo prysznic ktory Nightshade opisywala to raczej po powrocie do domu a nie na lotnisku.
@Wandzisia kurcze, płacz na filmach w samolocie to ja też! myślałam że jestem jakaś wrażliwa ale może to właśnie ten efekt. co do składania się po locie - ja mam patent na kawę i coś do jedzenia zaraz po wylądowaniu, najlepiej na ziemi, nie w samolocie. coś w tym jest że jak siadasz, jesz, smakujesz to wracasz w ciało. brzmi prozaicznie ale pomaga.
hej, mam pytanie troche z boku - czy ktos z was czuje roznice miedzy zarażaniem sie energia od konkretnej osoby a od miejsca? bo mi sie wydaje ze od miejsc to jest jakis rozproszone i mozna sie od tego oderwac, a od osoby to jest bardziej jakby nitka ktora za toba idzie. mam tak po rozmowie z pewna koleżanka ze potem przez cały dzien mam jej perspektywe w glowie a nie swoja. to jest to samo zjawisko czy cos innego?
to co Gracja opisuje to jest klasyczne przejęcie wzorca myślowego i tak, uważam że to jest osobna kategoria od impregnatu miejsca. z miejscem to jest bardziej jak mgła, z człowiekiem to jest jak nitka albo hak, trafnie to opisałaś. z miejsca wychodzisz i zostaje w tle, z człowieka to aktywnie ciągnie bo ta osoba żyje i jej pole nadal pracuje. czy ta koleżanka jest dla ciebie kimś ważnym emocjonalnie, w jakimś niezałatwionym sensie?
@Rydwanka.ka no właśnie nie, to jest koleżanka z pracy z którą nie mam głębokiej relacji, i to mnie właśnie dziwi. gdyby to była mama albo ktoś bliski to bym rozumiała. a tutaj to jest osoba która dużo mówi o swoich problemach i jakoś to wchodzi mimo ze jej nie kocham ani się nie boje. może dlatego ze ona jest po prostu głośna energetycznie?
Gracja, to co opisujesz to może być właśnie kwestia natężenia, nie bliskości. niektórzy ludzie emitują bardzo intensywnie, szczególnie ci którzy są w silnym emocjonalnym miejscu, dużo przezywają, dużo rozmawiają o sobie. bliskość emocjonalna otwiera na przejęcie, ale intensywność może też przepchnąć się przez zamkniętą bramę tak to ujmę.
czytałem tę dyskusję od dłuższego czasu i chcę wrzucić coś co mnie niepokoi w tym wątku 🙂 mówicie o „ochronie podczas podróży”, o impregnатах, o energii miejsc i ludzi. to wszystko może mieć sens jako opis doświadczenia. ale widzę że część osób podchodzi do tego jak do zagrożenia przed którym trzeba się bronić, i to mnie trochę martwi. bo jeśli zaczynasz traktować każde miejsce i każdego człowieka jako potencjalne źródło zarażenia, to idziesz w stronę lękowego stosunku do świata, a nie ochrony. Zostawiam temat otwarty, bo sam jeszcze nie wiem.