Zastanawiam się od jakiegoś czasu nad czymś, co nie daje mi spokoju w kontekście lunacji. Chodzi mi o ten konkretny aspekt: kiedy nowiu lub pełnia aktywuje jakis punkt w synastrii dwóch osób, to czy można mówić o tym że mają one wspólną lekcję do przepracowania? bo widzę często interpretacje, że lunacja "działa na oboje" i automatycznie scala ich losy. Ale co to tak naprawdę oznacza? Czy obecność lunacji na wspólnym punkcie oznacza, że jesteście ze sobą powiązani niezależnie od woli? Czy to tworzy jakieś zobowiązanie, poczucie posiadania jednej drugiej? Chcę zobaczyć, jak inne osoby to rozumieją, bo moim zdaniem za dużo się uprości tę kwestię.
Też mnie to gryzło, kiedy zaczęłam głębiej analizować synastrie. Lunacja aktywująca wspólny punkt to jedno, ale pytanie, czy to tworzy lekcję dla OBOJGA, czy może każde z nich ma swoją osobną lekcję, ktora akurat w tym momencie sie zazębia? Bo to spora różnica. Jedna osoba może być katalizatorem dla drugiej, ale niekoniecznie obie przechodzą ten sam proces. Co myślisz o tym rozróżnieniu?
@Rydwanka52 to bardzo celne rozróżnienie, zatrzymałam się na chwilę przy tej myśli. Bo rzeczywiście, często się mówi "wasza wspólna lekcja" jakby to był pakiet, ktory obie strony muszą odebrać jednocześnie. Tymczasem może być tak, że jedna osoba jest już po swoim etapie, a druga wlasnie wchodzi w ten temat. Lunacja to wtedy jakby umówione spotkanie na dworcu ale każda jedzie innym pociągiem.
Przepraszam, że wchodzę z podstawowym pytaniem, ale zeby dobrze rozumieć: mówimy teraz o sytuacji, gdy nowiu lub pełnia wypada dokładnie na jakiś punkt w horoskopie urodzeniowym którejś z osób, tak? Czy tez chodzi o to, że ten punkt jest wspólny dla obu horoskopów, czyli obie osoby mają go w podobnym miejscu?
@Egzorcysta67 dobre pytanie, bo tu wlasnie zaczynają się schody interpretacyjne. klasycznie mówi się o lunacji padającej na punkt w jednym horoskopie, ale w kontekście relacji astrolodzy często patrzą na to, czy lunacja dotyka punktów obu osób jednocześnie, albo czy pada na oś ich synastrii. To drugie jest rzadsze i uznawane za mocniejszy sygnał. Ale wróćmy do clou: nawet jeśli tak się zdarzy, czy to oznacza, że obie osoby "muszą" przejść coś razem?
Powiem szczerze, troche mnie irytuje ten sposób myślenia o lunacjach jako o "przymusie". Jakby astrologia miała zawiązywać ludzi ze sobą bez ich zgody. Znam osoby ktore traktują każde wyróżnienie w synastrii jako dowód na to, że ta relacja "musi" być że to los, przeznaczenie. A potem trwają w toksycznych układach, bo "astrologia tak mówi". Nie wiem, czy temat lekcji wspólnych nie jest po prostu romantyzowaniem zwykłego splotu okoliczności.
@Jagodzianka93 rozumiem ten niepokój i sama widziałam podobne sytuacje. ale czy sądzisz, że samo pojęcie wspólnej lekcji musi prowadzić do takiego myślenia? Bo można by to odczytać odwrotnie: lunacja pokazuje obszar, który warto przepracować, niekoniecznie z konkretną osobą, a ta osoba jest tylko okolicznością, nie przyczyną. 😉
@Tosieczka tak, to ma sens jako podejście, ale praktycznie wychodzi różnie. Zależy kto interpretuje i z jakim nastawieniem podchodzi do astrologu lub do własnego wykresu. Moje zastrzeżenie dotyczyło bardziej tego, jak ta narracja jest używana w praktyce, nie tego, czy teoria jest spójna.
A mnie nurtuje włásnie ten wątek z tytułu o posiadaniu. Bo rozumiem, że lunacja moze wskazywać temat do przepracowania ale jak to się ma do poczucia "posiadania" drugiej osoby? Czytałam gdzieś że silne aspekty między horoskopami, zwłaszcza aktywowane przez lunacje, mogą tworzyć poczucie więzi ktore jeden z partnerów odczuwa silniej. I ta asymetria jest właśnie tym niebezpiecznym elementem. Czy ktoś miał takie doświadczenie?
Zapisuję sobie tę rozmowę, bo to ciekawy kierunek. Próbowałem kiedyś porównać dwie sytuacje z życia znajomych: jedna para miała silną synastrie i lunacje aktywowały to regularnie, i faktycznie oboje odczuwali ten związek jako "przyciąganie bez wyboru". Druga para miała podobne aspekty na papierze, a żadne z nich nie czuło tego przymusu. Skąd ta różnica? Czy to kwestia świadomości, czy moze innych czynników w horoskopie?
@Wawrzek94 to bardzo konkretny przykład i właśnie takie porównania są wartościowe. Myślę, że różnica moze leżeć w tym, co każda z tych osób wnosi z własnego horoskopu w obszarze Księżyca i Wenus, ich natywne ustawienia emocjonalne. Lunacje to impulsy czasowe, ale gleba, na którą padają, jest różna. Czy wiesz, czy te osoby miały jakieś charakterystyczne ustawienia Księżyca w radixie?
@Rydwanka52 nie znam aż tak szczegółowo ich horoskopów, ale wiem, ze jedna z osób w tej pierwszej parze miała Księżyc w Skorpionie, co moze tłumaczyć intensywność odczuć. nie chcę wyciągać za dalekich wniosków z jednego przypadku, ale to pasuje do tego, co mówisz o glebie. 😛
Wracając do tytułowego pytania o "wspólną lekcję", mam wrażenie, ze to pojęcie jest przydatne ale tylko jeśli obie strony wchodzą w relację z jakąś świadomością. Jeśli tylko jedna osoba wie o tym temacie i aktywnie go przepracowuje, a druga nie ma pojęcia o astrologii ani o żadnym "procesie", to czy to jeszcze wspólna lekcja, czy indywidualna rozgrywana przy udziale kogoś innego?
@Kianitka82 i tu dotykasz czegoś, co jest fundamentalne w każdej interpretacji. Astrologia nie wymaga świadomości, żeby działać, przynajmniej według tradycyjnych założeń. Planety nie pytają, czy wierzysz. Ale lekcja jako pojęcie juz sugeruje jakiś rodzaj refleksji i przyswojenia. Więc może bardziej precyzyjnie byłoby mówić o "wspólnym polu doświadczenia" niż o lekcji?
Przepraszam że się wtrącę ale mam pytanei. Czy lunacja to zawsze nów i pełnia razem, czy to są dwa osobne zjawiska? Bo czytałam różnie i troche sie pogubiłam w tym.
@Lidzia lunacja to zbiorowe pojęcie obejmujące zarówno nowiu, jak i pełnię. Nów to moment, gdy Słońce i Księżyc są w koniunkcji, pełnia gdy są w opozycji. W astrologii obu przypisuje się znaczenie inicjowania lub kulminowania pewnych procesów, ale różnią się charakterem. Nów to zaczątki, pełnia to ujawnianie, dopełnianie. W kontekście tej rozmowy ważne jest to że obie mogą aktywować punkty w synastrii.
Ej, wróćmy do tej kwestii posiadania, bo ona mnie tu najbardziej zastanawia. Czy jest jakaś konkretna konfiguracja astrologiczna która sprawia, że jedna osoba zaczyna traktować drugą jak swoją własność właśnie w okolicach lunacji? Czy to może być np. aktywacja któregoś aspektu Plutona w synastrii?
@Egzorcysta67 Pluton w synastrii to oddzielny temat i bardzo pojemny. Ale jeśli chodzi o lunacje i poczucie posiadania, to zwróciłabym uwagę raczej na to, czy lunacja aktywuje np. Wenus-Pluton między horoskopami, albo czy pada na ósmą lub drugą partnerską. Sama lunacja bez takiego kontekstu raczej nie wytworzy obsesji, co najwyżej wzmocni to, co juz jest w podstawowym układzie.
Ja myślę, że każda lunacja tworzy wspólną lekcję dla wszystkich, bo Księżyc działa na zbiorowe emocje. Więc skoro dwie osoby żyją w tym samym czasie, to automatycznie przechodzą tę samą lekcję lunacyjną. to jest ta kosmiczna synchronizacja, nie trzeba szukać wspólnych punktów w synastrii.
@Zephyra68 to zbyt duże uogólnienie, które rozmywa sens analizy indywidualnej. Gdyby każda lunacja dawała tę samą lekcję wszystkim ludziom na Ziemi, to astrologia natal traci sens. Różnica polega właśnie na tym, gdzie dana lunacja wypada w indywidualnym horoskopie i jakie punkty aktywuje. Dlatego ta sama pełnia może dla jednej osoby aktywować dziesiąty dom i kariery, a dla innej drugi dom i finanse, i obie doświadczają czegoś kompletnie różnego.
Wracam jeszcze do tej kwestii asymetrii, którą wcześniej poruszyłam. Czy jest jakis sposób, żeby sprawdzić w horoskopach, która osoba będzie tę lunacyjną aktywację odczuwała silniej? Bo właśnie o tym chyba chodzi w pytaniu o posiadanie, o tę nierównowagę odczuwania.
@Oraklia51 to dobre pytanie i myślę, że da się to częściowo odczytać. Zwracam uwagę na to, który z horoskopów zawiera punkt aktywowany przez lunację jako element bardziej "zakorzeniony", czyli taki który jest mocno aspektowany natalnie, stoi w kątowym domu albo jest władcą Ascendentu lub Księżyca. Taka osoba prawdopodobnie odczuje ten impuls głębiej, bo lunacja trafia w coś, co już jest centralnym elementem jej psychiki. Czy to jednak automatycznie prowadzi do poczucia posiadania? nie sądzę, zeby to była tak prosta zależność.
@Rydwanka52 dobrze, to rozumiem, ale co jeśli oba horoskopy mają mocno osadzone punkty aktywowane przez tę samą lunację? Czy wtedy mamy do czynienia z sytuacją bardziej symetryczną? Bo z tego, co piszesz, wynika, ze nierównowaga odczuć to raczej cecha natalnych wykresów, a nie samej lunacji. 😛
Właśnie to mnie tu uderza w tej dyskusji. Cały czas szukamy mechanizmu, który tłumaczyłby poczucie posiadania przez układ planet, a może warto zapytać odwrotnie: czy astrologia w ogóle ma narzędzia do opisania czegoś tak złożonego jak dynamika kontroli w relacji? Bo to nie jest tylko kwestia, kto mocniej odczuwa lunację. To jest psychologia, a nie geometria sfer niebieskich.
@Jagodzianka93 masz rację, że to uproszczenie, ale astrologia nie twierdzi że opisuje kontrolę jako taką. Opisuje potencjał napięcia, przyciągania, intensywności. To, co z tym człowiek robi, to już osobna kwestia. Poczucie posiadania to projekcja psychologiczna, którą wykres może sugerować jako podatny grunt ale jej nie determinuje. Pytanie, ktore mnie tutaj bardziej interesuje: czy lunacja może cyklicznie ten grunt uaktywniać w określonych momentach i wlasnie w tych momentach napięcie dynamiki posiadania eskaluje?
@Sennica71 Wracając do tego, co wcześniej poruszała Sennica, bo zgubiliśmy chyba ten wątek: czy lunacja moze cyklicznie eskalować te dynamiki? Jeśli tak, to czy oznacza to, ze relacja z bardzo aktywną synastrią jest skazana na te cykliczne szczyty napięcia? I czy to jest wlasnie ta "wspólna lekcja" z tytułu?
@Wawrzek94 nie skazana, ale narażona, to różnica. I tak, te cykliczne aktywacje mogą być interpretowane jako nawracające zaproszenia do przepracowania tego samego tematu. Jeśli za każdym razem gdy Księżyc w pełni wypada na Wenus-Pluton synastrii oboje wpadają w ten sam schemat kłótni o kontrolę, to jest właśnie znak że ta lunacyjna lekcja nie jest odrabiana. Astrologia nie mówi "musisz to przeżywać w kółko", ale pokazuje wzorzec. 🙂
Ojejku, czytam tę rozmowę i próbuję to ułożyć w całość. Czy dobrze rozumiem że mówimy o czymś takim: lunacja wypada na punkt natywny osoby A, ta osoba A jest w relacji z osobą B, i w tym momencie osoba A zaczyna odczuwać coś intensywniejszego w stosunku do B, co moze sie wyrażać jako przywiązanie albo właśnie jako chęć kontrolowania? Chcę sie upewnić, że dobrze śledzę ten wątek.
@Wawrzek94 mniej więcej tak ale to jeszcze nie wszystko. Żeby mówić o dynamice posiadania, trzeba by sprawdzić, jaki konkretnie punkt jest aktywowany. Inaczej zadziała lunacja na Wenus, inaczej na Plutona, a inaczej na władcę ósmego domu. To nie jest ten sam impuls.
@Kianitka82 a możesz powiedzieć więcej o tej różnicy? Bo słyszę od kilku osób o ósmym domu i Plutonie w kontekście posiadania, ale nie do końca rozumiem, dlaczego akurat te, a nie np. aktywacja Saturna w synastrii. 😛
@Egzorcysta67 Saturn w synastrii to raczej temat zobowiązania, obowiązku, struktury. Może dawać poczucie "muszę być przy tej osobie", ale to inne jakościowo od plutońskiego "ta osoba jest moja". Ósmy dom to dom zasobów wspólnych ale też przemian, intymności i psychicznego scalenia z drugim człowiekiem. Aktywacja tego obszaru przez lunację może wywoływać poczucie, że granica między mną a drugą osobą sie zaciera, i to może być odczuwane albo jako głęboka bliskość, albo właśnie jako zawłaszczenie.
@Rydwanka52 To ciekawe, co Rydwanka52 mówi o zacieraniu granic. Zastanawiam się, czy to nie jest właśnie ten mechanizm, który sprawia, ze niektóre osoby po silnej lunacji w ósmym domu lub na Plutona zaczynają zachowywać się obsesyjnie. Nie dlatego, że "muszą", ale dlatego, że przestają czuć, gdzie kończy się ich własna potrzeba, a zaczyna ta drugiej osoby.
To, co piszesz Tosieczko, brzmi bardzo... znajomo z tego, o czym czytałam w kontekście rytuałów miłosnych. Tam też pojawia sie ten motyw scalania energii dwóch osób. Czy ktoś widzi jakiś związek między tym, jak lunacja aktywuje ósmą placówkę, a podatnością na tego rodzaju energetyczne wiązanie?
@Oraklia51 oddzieliłabym te dwa tematy, bo to jest dość duży skok. Lunacja aktywująca ósmą w horoskopie to zjawisko cykliczne i neutralne samo w sobie, a rytuały miłosne to już zupełnie inna działka z innymi mechanizmami. Mieszanie tych dwóch może prowadzić do wniosków, które żadne z tych podejść nie popierają.
@Drakona50 zgadzam się z tym rozróżnieniem. Myślę, że Oraklia51 szuka jakiegoś wspólnego mianownika dla różnych zjawisk, ale akurat tu analogia jest naciągana. Lunacja nie "wiąże" energetycznie, ona wskazuje obszar, gdzie cos się aktywuje w nas samych. To fundmantalna różnica.
Czytam ten wątek od początku i zastanawiam się, czy jest jakiś sposób, zeby w praktyce sprawdzić, kiedy zbliża się taka aktywacja. Tzn. czy dałoby się śledzić lunacje i z wyprzedzeniem wiedzieć, kiedy dany temat może się nasilić w relacji?
@Gizelka Oj, da sie, to jest wlasnie jeden z praktycznych zastosowań tranzytu Księżyca. Można śledzić efemerydę i sprawdzać, gdzie wypada każdy nów i pełnia w stosunku do własnego horoskopu i horoskopu partnera. To wymaga znajomości obu wykresów, ale przy dobrej efemerydzie jest wykonalne nawet bez specjalistycznego oprogramowania. Pytanie tylko, co chcesz z tą wiedzą zrobić, i to jest chyba ważniejsze niż sama technika.
Ta uwaga Kianitki o tym, co zrobić z wiedzą, jest moim zdaniem kluczowa dla całej rozmowy o posiadaniu. Bo jeśli ktoś zaczyna śledzić lunacje w horoskopie partnera po to, żeby przewidywać jego emocje i nimi zarządzać, to samo użycie astrologii staje się formą kontroli, prawda? Niezależnie od tego, co pokazuje wykres. 😛
@Egzorcysta67 to jest właśnie ten paradoks, o którym myślałam, gdy Jagodzianka pisała o narracji posiadania. wiedza astrologiczna może być używana empatycznie, żeby zrozumieć partnera, albo manipulacyjnie, żeby nad nim panować. I tu naprawdę nie chodzi o to, co jest w horoskopie, tylko o intencję osoby, która go czyta.
Przepraszam ze znowu pytam o podstawy ale: te lunacje co sie aktywuja w synastri, to sa obliczane dla obu osob razem, czy każdy liczy osobno dla siebie? Bo jakos nieogarnieta to troche jestem.
@Lidzia każda lunacja dzieje sie w konkretnym miejscu zodiaku, np. pełnia w siedemnastym stopniu Panny. Potem sprawdza się, czy ten stopień dotyka punktów natywnych w horoskopie jednej osoby, drugiej albo obu jednocześnie. Nie ma osobnej lunacji dla pary, jest jedna lunacja i dwa wykresy, które można do niej odnieść oddzielnie. Kiedy oba wykresy mają cos w tym samym obszarze zodiaku, wtedy zaczyna się ten wspólny temat, o którym rozmawiamy.
@Rydwanka52 okej, rozumiem już tę mechanikę z efemerydą. ale mam pytanie które chodzi mi po głowie: jeśli pełnia wypada na punkt natywny tylko jednej osoby z pary, a nie na punkt drugiej, to czy ta lunacja w ogóle jest wspólną lekcją? Czy to nie jest wtedy coś, co przeżywa wyłącznie ta jedna osoba?
@Egzorcysta67 to bardzo celne pytanie i myślę, że tu właśnie rozbijamy sie o sedno tego wątku. Jeśli lunacja aktywuje punkt tylko jednej osoby, to ta osoba przeżywa intensywniejszy moment, ale relacja jest kontekstem tego przeżycia. Drugi człowiek moze nawet nie wiedzieć że coś się dzieje, a mimo to staje się zwierciadłem dla tego procesu. Czy to wspólna lekcja? Może nie obopólna, ale relacyjna owszem.
Właśnie ta asymetria jest moim zdaniem niedoceniana w popularnych opisach lunacji. Wiele osób czyta o pełni i zakłada, ze wszyscy ją "czują" tak samo, tymczasem jeśli twoje Słońce jest w dwudziestym stopniu Barana, a pełnia wypada w dwudziestym Barana, to dla ciebie to jest zupełnie inne doświadczenie niż dla kogoś, kogo horoskop natywny nie ma tam żadnego punktu. Asymetria aktywacji to norma, nie wyjątek.
Ale czy ta asymetria nie przeczy samej idei wspólnej lekcji? Bo jeśli tylko jedna strona jest aktywowana, to skąd założenie, ze obie mają cos przepracować? Może lunacja po prostu pokazuje wewnętrzny temat tej jednej osoby, a partner to tylko scenografia?
@Jagodzianka93 scenografia to może być za mocne słowo, bo partner jednak współtworzy sytuację. Ale masz rację, ze "wspólna lekcja" bywa nadużywana jako pojęcie. Wolę myśleć o tym tak: lunacja aktywuje gotowość jednej osoby do przepracowania tematu, a relacja daje ku temu pole. Nie znaczy to, że druga osoba jest w tym procesie na tym samym poziomie gotowości.
@Kianitka82 ta "gotowość" to interesujące słowo. Mam pytanie: czy to oznacza, że osoba, której punkt nie jest aktywowany, moze w ogóle nie zareagować na tę lunację? Czy ona niejako "odpada" z tej dynamiki na czas cyklu? 😛
Z mojego doświadczenia niekoniecznie. Zdarza się, że osoba bez aktywacji czuje, że coś się zmienia w partnerze, nawet jeśli nie potrafi tego nazwać. Jakby wyczuwała napięcie ktore nie jest jej własne. Nie wiem, czy to jest astrologia w czystym sensie, czy po prostu uważność na drugą osobę, ale to jest realne.
@Tosieczka ja miałam coś takiego ostatnio i właśnie próbuję to sobie poukładać. Czułam wyraźny niepokój że coś się zmienia, a potem okazało się, że w tym czasie była pełnia dokładnie na Wenus mojego partnera. Mój horoskop nie miał wtedy żadnego wyraźnego tranzytu. więc... czy to możliwe, że "łapię" jego aktywację?
@Oraklia51 ostrożnie z tym. To, co opisujesz, moze być efektem bliskiej relacji i zwykłej empatii, nie koniecznie "łapaniem aktywacji". Astrologia nie ma wypracowanego mechanizmu opisującego przekazywanie tranzytów między osobami. interpretowanie tego jako zjawiska astrologicznego to skok dalej niż pozwala na to metodologia.
@Drakona50 ale czy synastria w ogóle nie zakłada wlasnie jakiegoś rodzaju wspólnego pola? Bo jeśli dwa wykresy się nakładają i pokazują napięcia, to chyba sugeruje, że istnieje cos między osobami, nie tylko w każdej z osobna?
@Egzorcysta67 synastria pokazuje potencjał dynamiki między dwoma energiami natywnych wykresów, ale to wciąż są dwa osobne horoskopu. Nie ma jednego wspólnego pola w sensie dosłownym. Composite to bliższe temu pojęciu, bo tworzy jeden syntetyczny wykres pary. I właśnie w composicie pytanie o wspólną lekcję lunacji ma mocniejsze uzasadnienie.
Chwila bo zgubiłam sie troszkę. Composite to osobny temat niż synastria, prawda? Czyli żeby mówić o "lekcji dla obojga" na lunacji, powinniśmy sprawdzać, gdzie ta lunacja wypada w composicie, nie tylko w indywidualnych wykresach?
@Gizelka tak, to jest właśnie ta różnica. Composite to wykres relacji jako całości, nie sumy dwóch ludzi, ale jakby ich wspólnego organizmu. Pełnia na Wenus compositu to coś zupełnie innego niż pełnia na Wenus jednej z osób. To pierwsze naprawdę można nazwać wspólnym tematem.
To otwiera zupełnie nową warstwę pytania z tytułu wątku. Bo jeśli każda lunacja w composicie to wspólna lekcja, to pary z "aktywnymi" kompozytami przeżywają te lekcje gęściej niż pary, gdzie composite ma mniej kluczowych punktów w często aktywowanych stopniach?
@Wawrzek94 w zasadzie tak to działa. nie wszystkie composyty są jednakowo "gęste", jeśli chodzi o transity lunarne. Niektóre pary mogą miesiącami nie mieć żadnej wyraźnej aktywacji compositu, a inne dosłownie co lunację mają jakis punkt. I nie znaczy to, że te pierwsze nie mają relacji, tylko że Księżyc nie jest ich głównym kanałem dynamiki.
To ciekawe, bo wraca tu pytanie o posiadanie ktore jest w tytule. Jeśli composite ma mocny Pluton i lunacje regularnie go aktywują, to ta para cyklicznie wraca do tematów władzy i kontroli. Czy to właśnie ta para jest "skazana" na dynamikę posiadania? Czy raczej ma cyklicznie okazję ją przepracować?
To jest dokładnie ta różnica, którą chciałam poruszyć pisząc ten wątek. "Skazana" to narracja fatalistyczna, która nie służy nikomu. Cyklicznie aktywowany Pluton compositu to raczej zaproszenie do świadomego wejścia w temat który bez tego wciskałby sie tylnymi drzwiami. Wiedza o tym cyklu może naprawdę zmienić sposób, w jaki para nawiguje te szczyty.
Czytam to i mam wrażenie, że kilka razy pojawiło sie założenie, że "przepracowanie" tematu jest możliwe bez żadnych konkretnych kroków, tylko przez samą świadomość lunacji. A to chyba nie jest tak proste, prawda? Bo wiedza o tym że Pluton compositu jest aktywowany, nie sprawia automatycznie, że para radzi sobie z kontrolą i zazdrością lepiej.
@Hubert72 masz rację i dobrze, że to wybrzmiało. Świadomość to punkt startowy, nie meta. Astrologia może powiedzieć "teraz to jest aktywne", ale co z tym zrobisz, to zależy od ciebie, od partnera, od tego, ile oboje pracujecie nad sobą poza tymi momentami. Lunacja nie naprawia relacji sama z siebie.
A jeśli nie znam kompozytu bo nie umiałam jeszcze go liczyć, to można jakoś poczatkować z samą synastria? tzn czy to da jakaś wskazówke mimo wszystko nawet bez composita?
@Lidzia synastria da ci sporo, naprawdę. Patrz przede wszystkim na to, gdzie wypada lunacja w odniesieniu do planet partnera i własnych. Jeśli pełnia aktywuje twój Księżyc i jednocześnie Słońce partnera, masz już jakiś wspólny sygnał, nawet bez kompozytu. Tyle że to nadal są dwa osobne wykresy reagujące na ten sam bodziec, nie jeden organizm jak composite. Pytanie do ciebie: masz w ogóle dane do obliczenia kompozytu, czyli godziny urodzenia obu osób?
Godzinę urodzenia mojego mam, ale jego nie znam do końca, matka mówiła że gdzieś w okolicach południa ale on sam nie jest pewny. Czy takie przybliżone dane mają sens do composita czy to będzie za dużo błędów?