Hej, mam troche dziwne pytanie ale chyba dobrze trafilem. Czy afirmacje moga pomoc jak ktos caly czas mysli ze jest dziwny, nie na miejscu, ze inni go oceniaja? Nie wiem czy to ma zwiazek z ezoteryka ale widzialem ze tu sie rozmawia o afirmacjach i troche juz probowalem sam cos powtarzac rano, jednak czuje sie z tym glupkowato. Jak mowisz sam do siebie w lustrze ze jestes ok to czujesz sie bardziej dziwnie niz przed 🙂 czy ktos mial tak samo?
To uczucie glupkowatosci przy afirmacjach jest super normalne i prawie kazdy przez to przechodzi! ja na poczatku tez stalam przed lustrem i mialam wrazenie ze odgrywam jakis teatr. Z czasem to przechodzi, ale musisz dac sobie troche czasu 🙂 Pytanie tylko co dokladnie powtarzasz, bo forma afirmacji ma znaczenie. Jezeli mowisz "nie jestem dziwny" to masz problem, bo umysl przetwarza to inaczej niz by sie wydawalo.
@Danusia no bez przesady, a jak to inaczej przetwarza? Mowilem cos w stylu "jestem normalny i ludzie mnie lubia" ale czulem ze to nieprawda i chyba wlasnie dlatego nie dzialalo 😀 Czy to powinno byc cos bardziej konkretnego?
Zatrzymam sie tu na chwile, bo widze ze idzie w strone mitu ktory jest bardzo rozpowszechniony. To ze afirmacja "brzmi falszywie" to nie blad afirmacji, to reakcja obronna umyslu na niezgodnosc z aktualnym przekonaniem. W literaturze psychologicznej (Steele, 1988, self-affirmation theory) mowi sie o tym dosc precyzyjnie - afirmacja nie ma byc opisem rzeczywistosci, tylko kierunkiem. Ale uwaga: jezeli rozbieznosc miedzy afirmacja a aktualnym przekonaniem jest za duza, efekt moze byc odwrotny do zamierzonego. Czyli mowiac "wszyscy mnie kochaja" przy glebokim przekonaniu o odrzuceniu, mozesz sobie zrobic krzywde a nie pomoc.
@Glicynia72 o matko, czyli afirmacje moga szkodzic? Nie slyszalam o tym 🙂 zawsze myslalam ze to w najgorzym razie po prostu nie dziala ale zeby mialy zly efekt... czy masz jakies przyklady jak to wyglada w praktyce? Bo mowie afirmacje od jakiegos czasu i teraz sie troche boje haha
@Cynia78 szkodzic to moze mocno powiedziane, ale badania (Wood i in. 2009, Psychological Science) pokazaly ze u osob z niskim poczuciem wlasnej wartosci pozytywne afirmacje pogarszaly nastroj, bo umysl automatycznie generuje kontrargumenty. Nie panikuj, to nie jest efekt trwaly. Rozwiazanie jest prostsze niz myslisz - zamiast "jestem swietna" lepiej dziala "moge byc swietna" albo "pracuje nad tym zeby lepiej sie czuc w towarzystwie". Forma warunkowa albo procesowa jest bezpieczniejsza przy niskiej samoocenie
Hmm, rozumiem ten tok myslenia ale troche inaczej na to patrze. Dla mnie afirmacje to nie jest psychologia tylko praca z energia przekonania. Jak mowisz cos z intencja i czujesz to choc przez chwile, to zostawiasz slad w polu morficznym. I to dziala niezaleznie od tego czy umysl sie opiera. Wiem ze to nie kazdemu pasuje, ale z mojego doswiadczenia forma "jestem" jest mocniejsza niz "moge byc" bo ta druga to wciaz wattpienie
@Elzuchna.x pole morficzne to tutaj troche nie ten adres. Rupert Sheldrake to kontrowersyjna koncepcja i przywoływanie jej jako wyjaśnienia afirmacji to mieszanie dwóch różnych rzeczy. Rozumiem ze intencja ma znaczenie w pracy energetycznej, to inna rozmowa. Ale do osoby ktora dopiero zaczyna i czuje sie dziwnie mowiac do lustra, trzeba miec nogi na ziemi. Najpierw niech to poczuje jako cos naturalnego, potem mozna isc glebiej.
@Kalikst51 nie zamierzam sie klocic, ale skad pewnosc ze dla tej osoby podejscie energetyczne nie bedzie wlasnie tym co zaskoczy? Rozne drogi prowadza do tego samego. Jedni potrzebuja naukowego wytlumaczenia, inni czuja przez intuicje. Nie wydaje mi sie zeby to bylo szkodliwe co napisalam.
Wracajac do poczatkowego pytania, bo troche odpłynęliśmy. To uczucie ze sie jest dziwnym i ze inni oceniaja, to bardzo czesto nie jest kwestia samych afirmacji tylko tego, od czego zaczynacie. afirmacja to nie lekarstwo na glebokie przekonanie budowane latami. Ona moze byc jednym z elementów, ale jezeli ktos codziennie wstaje z mysla "nie pasuję", to dwadziescia sekund przed lustrem tego nie zmieni. Pytanie do osoby ktora zakladała temat: czy to uczucie bycia dziwnym dotyczy konkretnych sytuacji czy jest takie ogólne, caly czas?
@Kingusia.ka bardziej ogolne ale nasilone w towarzystwie. W pracy,na spotkaniach, nawet z rodzina czasem. Mam wrazenie ze moje reakcje sa inne niz u innych, ze cos mowię i nie pasuje do kontekstu... Afirmacje zaczelaem przez przypadek, bo koles w pracy polecal jakis filmik. Nie spodziewalem sie ze bedzie az tyle do tego.
Ja sie tu przyczepie do jednej rzeczy bo mi to siada. mowiliscie ze forma "moge byc" jest lepsza dla niskiej samooceny. Ale ja gdzies czytalam ze afirmacja ma byc w czasie terazniejszym, bo umysl nie rozumie przyszlosci... I teraz nie wiem ktore podejscie wziac. Oboje wydaja sie miec sens ale sa sprzeczne, nie?
@Stokrotunia to nie jest az taka sprzecznosc. "Moge byc" jest czas terazniejszy, mowi o obecnej mozliwosci, nie o przyszlosci. Roznica jest miedzy "bede pewna siebie" (przyszlosc, umysl to odkłada) a "moge czuc sie pewna siebie" (teraz, mozliwosc). Przynajmniej tak to rozumiem, choc nie jestem pewna czy to jest jakos oficjalnie ustalone czy kazdy autor mowi cos innego.