To wszystko dobrze, ale wróćmy na chwilę do głównego pytania Landrynny. Bo mam wrażenie, że wątek rewersów trochę przykrył to pierwotne pytanie o różnicę między wróżeniem dla siebie i dla kogoś innego. Czy to, co tu opisujemy, chociażby ta destabilizacja na widok rewersu, dzieje się tak samo, kiedy czytasz dla obcej osoby?
@Seid szczerze? Jeszcze nie czytałam dla obcych, tylko dla siebie i raz dla siostry. I akurat przy siostrze te rewersy też mnie rozkładały, bo wiedziałam, co przeżywa, i nie chciałam jej powiedzieć czegoś złego. Więc chyba nie jest tak, że dla innych jest obiektywniej, przynajmniej nie gdy to ktoś bliski.
Dokładnie to samo. Kiedy czytałam dla koleżanki i wypadł jej rewers Wieży, miałam ochotę powiedzieć 'no ale może to nie aż tak źle'. Bo znałam jej sytuację i wiedziałam, że ona boi się zmian. I właśnie wtedy chyba złagodniłam interpretację bardziej niż powinnam.
@Arkania ale czy to nie jest właśnie coś ludzkiego? Że jak czytasz dla kogoś, komu życzysz dobrze, to nie serwujesz mu najgorszych możliwych odczytań? Nie wiem, może się mylę, ale wydaje mi się, że empatia w wróżeniu to nie jest automatycznie błąd.
@Dagma empatia to nie błąd, ale jest różnica między empatią a korygowaniem wyniku. Empatia pomaga ci mówić o trudnej karcie z troską. Ale jeśli zmieniasz znaczenie karty, bo boisz się reakcji pytającego, to już nie jest empatia, to jest unikanie. I właśnie to jest ten moment, gdzie odczyt traci precyzję.
Ale jak w praktyce odróżnić jedno od drugiego? Bo jak siedzę z kimś i widzę, że karta jest ciężka, to naprawdę nie wiem, czy mówię 'to może oznaczać też transformację' dlatego, że tak czuję kartę, czy dlatego, że chcę złagodzić napięcie. To się miesza.