U mnie tak. Robiłam raz czytanie w sytuacji, w której nie czułam się pewna etycznie i interpretacja była chaotyczna, nie mogłam znaleźć sensu. Nie wiem, czy to etyka, czy po prostu zbyt dużo emocji wokół sprawy - ale efekt był taki sam.
Wracając do tego co mówiłyście o czytaniach dla par innych niż romantyczne - czy ktoś robiła dla rodzeństwa? Bo mam siostrę i mamy dośc trudną relację i zastanawiam sie czy taki rozkald porównawczy mógłby cos pokazać, czy to raczej nie zadziała bez uczuc romantycznych?
@Eugenka_N działać bedzie, bo tarot nie pyta o typ relacji tylko o dynamikę między ludźmi. Ja robiłam dla siebie i matki i wyszly bardzo wyrazne różnice na pozycji 'czego oczekuję od relacji' - ona miała Cesarzową, ja miałam Asa Mieczy. To nam powiedziało więcej niż rok rozmów.
Cesarzowa kontra As Mieczy na tej pozycji to naprawdę wymowne. Ona chce ciepła i bliskości, ty - jasności i prawdy. Ciekawe, czy to was zaskoczyło, czy tylko potwierdziło coś, co czułyście?
@Oliwierka_K potwierdziło, ale w sposób który pomógł mi nie złościc sie na matkę. Jak widzę to w kartach, staje sie to bardziej neutralne - ona nie jest zła, ona po prostu chce czegos innego. To trochę odczłowiecza konflikt w dobrym sensie.
To jest moim zdaniem jedna z realnych wartości takich czytań - depersonalizacja konfliktu. Zamiast 'ona zawsze chce postawić na swoim', masz 'w tej relacji działają dwie różne energie'. Latwiej wtedy rozmawiać. 🙂
I to jest cos, czego nie osiagnie zadne czytanie pojedyncze - wlasnie to spojrzenie na dwie energie w jednym miejscu. dlatego uwazam, ze temat porownawczych czytan jest niedoceniany bo wiekszosc osob skupia sie na czytaniu dla siebie.
A może dlatego jest niedoceniany że jest trudniejszy i łatwiej sie pomylic? Ja sam wolę czytac dla jednej osoby, bo mam wtedy lepszą kontole nad interpretacją. Przy dwóch mam wrażenie że zawsze coś mi umyka.
@Metek co konkretnie umyka? Czy chodzi o zbyt dużo informacji naraz czy raczej o trudność w utrzymaniu neutralności wobec obu osób jednocześnie? 😛
@Kobalt raczej to drugie. Jak czytam dla jednej osoby, to jestem cały po jej stronie. Jak dla dwóch, to gubię sie czyja perspektywa jest ważniejsza i zaczynam faworyzować tę, którą znam lepiej.
@Metek to jest bardzo uczciwe powiedzenie wprost. faworyzujesz tę osobę, która znasz lepiej. Ale zastanawiam się - czy to jest wada metody czy po prostu wada każdego czytającego który nie jest wystarczająco zdystansowany?
@Eteryda pewnie obie rzeczy naraz. Ale metoda mogłaby jakoś to kompensować, np. przez kolejność - najpierw czytasz dla osoby mniej znajomej, żeby nie zabarwić obrazu tą drugą.
Kolejność czytania dla par to osobny temat i chyba niedoceniany. Ja zawsze zaczynam od osoby która mniej mi powiedziała o sytuacji, właśnie dlatego żeby karty mogły coś powiedzieć bez mojej wiedzy jako filtra. Czy inaczej to rozkladacie?
@Celeste56 u mnie odwrotnie - zaczynam od tej, dla której robię czytanie, bo to ona jest centrum pytania. Ale ciekawi mnie twój argument z filtrem. Jak rozróżniasz, co pochodzi z kart, a co z tego, co już wiesz? 😛
@Oliwierka_K szczerze? Nie zawsze rozróżniam. Dlatego właśnie zaczęłam stosować tę kolejność - jako środek ostrożności nie jako gwarancję czystości interpretacji.
To co opisuje Celeste56 to klasyczny problem konfirmacji - interpretujemy karty zgodnie z tym, co juz wiemy lub czujemy. Przy czytaniach porównawczych dla par ten problem się podwaja bo masz dwa zestawy wcześniejszej wiedzy naraz. Czy ktoś próbował kiedyś robić takie czytanie zupełnie anonimowo, bez wiedzy kto jest kim?
Robiłam coś podobnego raz, przypadkowo - dostałam dwa pytania od kogoś, kto opisał sytuację bez podawania, które dotyczy jej, a które partnera. Wymieszałam talie i dopiero po interpretacji zapytałam, które jest które. Wyniki były zaskakująco spójne z tym, co potem powiedziała.
to jest ciekawe bo właściwie potwierdzasz, że karty zadziałały niezależnie od twojej wiedzy o osobach. Albo że byłaś bardziej neutralna właśnie dlatego, że nie wiedziałaś. Czy to był jednorazowy eksperyment czy powtarzałaś?
@Gabrysieńka_A jednorazowy, przez przypadek. Nie próbowałam świadomie tego powtórzyć, bo trochę trudno to zorganizować. Ale może powinnam, skoro efekt był taki.
Czytam tę dyskusję z dystansem bo jestem z numerologii, nie z tarota ale mam pytanie z zewnątrz - czy w ogóle porównujecie wyniki czytan dla pary z tą drugą osobą? Czy partner wie, ze byly robione dla niego karty?
@Tanzanit07 to właśnie jest ten etyczny węzeł gordyjski, który pojawił się wcześniej w wątku. Część osób robi takie czytania bez wiedzy drugiej strony i dla mnie to jest granica, której nie przekraczam.
Ale czy porównanie czytań dla dwóch osob z pary nie ma sensu własnie wtedy, kiedy oboje siedzą razem i słuchaja? Wtedy możesz obserwować reakcje, doprecyzować i to czytanie staje się zupełnie innym doświadczeniem niż dwa osobne sesje. 🙂
@Arkania robilam tak raz i to było bardzo intensywne. Jedna osoba milczała przez całe czytanie drugiej, a potem powiedziała ze karty dla partnera opisały dokładnie to, co ona czuła, ale nigdy nie powiedziała na głos. To był moment, ktory zmienił tę rozmowę bardziej niż cokolwiek innego.
@Kianitka82 to jest niesamowite. I od razu pytanie - czy twoim zdaniem to karty wywołały ten efekt, czy po prostu obecność wspólna i to, że coś zostało nazwane na głos?
@Niezapominajka_H nie wiem i nie próbuję rozstrzygać. Ważniejsze jest to, ze ta przestrzeń powstała. Czy wywołały ją karty czy sformułowanie zdan na głos - efekt byl realny.
Właśnie to mnie w tych czytaniach dla par najbardziej ciągnie - że mogą stworzyc kontener na rozmowę której bez nich by nie było. Nie dlatego że są magiczne ale dlatego że dają strukturę i neutralny punkt wyjścia.
@Fluorytka.1 dokladnie, i to jest chyba wazniejsze niz pytanie o to ktora interpretacja jest 'trafna'. Trafnosc jest tu troche drugorzedna wobec tego co ludzie robia z tym co uslysza.
Wracajac do mojego pytania o siostrę - po tej dyskusji myślę, że może warto sprobować właśnie razem z nią, zamiast robić to po cichu dla siebie. Choc nie wiem czy by sie zgodziła, bo jest sceptyczna co do tarot.
@Eugenka_N a jak myslisz co by ja bardziej otworzylo - gdybys powiedziala ze to jest cwiczenie komunikacyjne, a nie wrozba? Czasem samo slowo 'tarot' blokuje ludzi.
@Augurka to mądre podejście, tak bym chyba to ustawiła. Choć mam wrażenie że i tak będzie komentować każdą kartę przez pryzmat 'bzdury'. Ale może to akurat dobrze, że ktoś patrzy krytycznie?
@Eugenka_N a jak siostra skomentuje jakąś kartę przez pryzmat 'bzdury', to czy to nie wywola napięcia między wami zamiast rozmowy? Pytam serio bo widzę tu ryzyko że zamiast kontenera na dialog, dostaniesz konflikt o samą metodę.
@Tanzanit07 masz rację, to ryzyko realne. Chyba muszę to przemyśleć. Moze zamiast przekonywać siostrę, powinnam zrobić oddzielne czytanie dla siebie i jej, a potem porównać - ale już bez jej udziału. Choć to znów wraca do kwestii etycznej, którą Iwetka01 poruszała.
To jest właściwie szerszy problem czytan dla par - jedna osoba może być otwarta a druga defensywna, i wtedy cały efekt, o którym mówiła Kianitka82 się nie pojawi. Przestrzeń do rozmowy wymaga zgody obu stron na wejście w tę przestrzeń. Bez tego karty będą tylko pretekstem do sporu.
Słuchajcie, chcę wrócić do sedna tematu, bo dyskusja trochę poszła w stronę 'czy w ogóle robić czytanie bez zgody'. Mnie interesuje sam mechanizm interpretacji - czy czytanie dla kobiety z pary i czytanie dla mężczyzny z tej samej pary naprawdę ujawnia różne perspektywy tej samej sytuacji? Czy raczej dostajemy dwa równoległe obrazy, które niekoniecznie do siebie pasują?
w mojej praktyce te obrazy rzadko są lustrzane. Częściej wyglądają jak dwa różne zdjęcia tej samej sceny zrobione z przeciwnych końców pokoju. widzisz to samo zdarzenie ale inne detale wysuwają się na pierwszy plan. I właśnie w tej różnicy jest dla mnie największa wartość porównawczego czytania.
@Celeste56 to ładna metafora, ale mam pytanie praktyczne - co robisz, kiedy te dwa zdjęcia pokazują coś sprzecznego? Na przykład u jednej osoby wyciągasz karty sugerujące zakończenie, a u drugiej nowy początek w tej samej relacji? 😛
@Oliwierka_K nie traktuję tego jako sprzeczności, tylko jako różne etapy w tym samym procesie. Jedno z nich może być w fazie zamykania czegos żeby drugie mogło zacząć coś nowego. Albo mają różne tempo przeżywania tej samej zmiany. Ale nie zawsze tak się ładnie skleja, uczciwie mówiąc.
Miałem raz sytuacje gdzie kobieta wyciągnęła Księżyc i Wiszący, a facet Słońce i Koło Fortuny - i na pierwszy rzut oka to brzmi jak dwie różne rzeczywistości. Ona w niepewności, on w ekspansji. Ale jak zaczełem sie zastanawiać to obydwie pary kart pasowały do momentu, w którym byli - po prostu każde inaczej go przeżywało.
@Metek i co, powiedzałeś im o tym wprost? Że jedno jest w ekspansji a drugie w niepewności? Bo wyobrażam sobie, że to mogło być trudne do usłyszenia jednocześnie przez obie osoby w tym samym pokoju.
@Gabrysieńka_A powiedziałem, ale ostrożnie. Że karty pokazuja gdzie każde z nich jest teraz, nie kto ma rację. Nie wiem czy dobrze to ujeołem, ale jakoś nie wybuchło 🙂 Raczej cisza, a potem ona powiedziała że rozumie. On nic nie mówił.
Ta cisza, o której mówi Metek, jest chyba bardziej wymowna niż połowa wypowiedzianych słów w takim czytaniu. U mnie też tak bywało - kiedy coś zostaje nazwane publicznie, przy partnerze, ludzie często zamierają zanim cokolwiek powiedzą. I własnie to zamieranie mowi więcej niż odpowiedź.
@Kianitka82 ale czy twoim zdaniem ta cisza to znak, że czytanie trafiło w coś prawdziwego, czy może po prostu zaskoczenie albo niekomfort? Bo nie każda cisza musi znaczyć 'tak, to jest trafne'.
@Niezapominajka_H oczywiście że nie każda. Ale jako osoba która prowadzi takie czytania uczysz się odróżniać ciszę z dyskomfortu od ciszy z rozpoznania. Przynajmniej w pewnym stopniu. Nigdy ze stuprocentową pewnością. 🙂
Zastanawiam się, czy wlasnie ta możliwość pomyłki w odczytaniu ciszy nie powinna nas sklaniać do większej ostrożności w czytaniach dla par razem. Przy czytaniu solo możesz dopytać, sprawdzić. Przy parze - dynamika miedzy nimi wpływa na to, co i jak mówisz, i trudniej to kontrolować. 🙂
@Fluorytka.1 ale czy ta dynamika między nimi nie jest właśnie źródłem informacji? Jeśli jedno milczy a drugie mówi za oboje, karty tego nie pokażą, ale samo zachowanie w trakcie sesji już coś mówi o tym, jak ta para funkcjonuje.
To ważna obserwacja, tylko że wtedy nie jesteś już tarocistką, tylko kimś kto analizuje zachowania pary w sytuacji stresowej. To zupełnie inne kompetencje i chyba warto zdawać sobie sprawę z tej granicy.
@Iwetka01 dokładnie to chciałem powiedzieć i cieszę się że to padło. czytanie porównawcze dla par siedzi na granicy między interpretacją kart a czymś przypominającym mediację. I nie każdy, kto dobrze czyta karty, powinien wchodzić w tę drugą role bez świadomości że to robi. 😛
Z drugiej strony - granica miedzy 'czytam karty' a 'obserwuje reakcje' jest w praktyce niemal niewidoczna. Kiedy ktos mi mowi 'to nie dotyczy mnie' w odpowiedzi na karte, to ta informacja zmienia moja interpretacje czy tego chce czy nie. Nie da sie tego rozdzielic tak czysto jak to brzmi w teorii.
@Cecylka99 ale czy to nie jest argument za tym żeby sie do tego swiadomie przyznac, a nie za tym, ze wszystko wolno? Tzn. skoro i tak to robisz, to moze lepiej wiedziec ze to robisz i odpowiednio to nazywac osobom z ktorymi pracujesz?
To co mówi Augurka jakoś pasuje z tym, o czym myślę od początku tego wątku. Może różnica między czytaniem dla jednej osoby a czytaniem porównawczym dla pary nie leży w samych kartach, ale w tym, że od razu wchodzimy w zupełnie inny rodzaj odpowiedzialności. I warto to sobie powiedzieć zanim się zacznie, a nie odkryć w środku sesji.
To co napisała Kamilka51 na końcu brzmi dla mnie jak dobry punkt dojścia. Różnica rodzaju odpowiedzialności - tak bym to też opisal. Przy czytaniu dla jednej osoby jesteś niejako po jej stronie. Przy czytaniu porównawczym nie ma żadnej 'jej strony', bo są dwie strony i obie siedzą naprzeciwko ciebie. I to nie jest tylko kwestia etyki - to kwestia tego czy w ogóle jesteś w stanie utrzymać neutralność interpretacyjną, skoro każda karta wyciągnięta dla jednego z nich automatycznie zmienia kontekst czytania dla drugiego. Mam pytanie do tych, którzy takie sesje robili: czy wy w ogóle planujecie kolejność? Czy zaczynacie od kobiety, od mężczyzny, losowo - i czy macie poczucie że ta kolejność cokolwiek zmienia?
@Kobalt kolejność zmienia bardzo dużo i dziwię się że tak rzadko się o tym mówi. Ja zawsze zaczynam od osoby która zgłosiła się pierwsza albo która bardziej wyraźnie chciała tego czytania. To nie jest przypadkowe - ta osoba często wyznacza ton całej sesji i jej karty czytam jakby w lekko innym trybie: bez kontekstu drugiej strony. Dopiero potem, kiedy siadam do kart partnera, mam już pewien obraz. I tutaj jest właśnie ten problem, o którym mówił Kobalt - neutralność zaczyna się chwiać, bo interpretując drugą osobę, masz już w głowie pierwszą. Czy ktoś próbował robić te dwa czytania zupełnie osobno, nawet czasowo? Tzn. w różne dni?
@Celeste56 ja raz probowałam właśnie tak - dwa oddzielne spotkania, kilka dni różnicy. I wiesz co, było zupełnie inczej. Przy drugim czytaniu, nie pamiętałam dokładnie wszystkich kart z pierwszego, więc interpretowałam świeżo. I dopiero kiedy porownałam notatki po wszystkim, zobaczyłam te różnice o których tu piszecie. Ale mam wrazenie, że coś traciłam - bo ta dynamika między nimi, ta 'przestrzeń między zdjęciami' jak pisała Celeste56, była mniej widoczna. Nie wiem czy to dobrze czy źle szczerze mówiac. 😀