Jakiś czas temu robiłam rozkład keltski krzyż dla siebie i dla partnera osobno, z tym samym pytaniem o nasz związek. I powiem wam, że różnice były uderzające. U mnie wyszła Papieżyca jako serce sprawy, u niego Cesarz. Niby oboje patrzymy na ten sam związek, a karty pokazały zupełnie inne podejście do relacji. Zastanawiam się, czy ktoś tu regularnie porównuje takie czytania dla par i co z tego wynika? Mnie to mocno otworzyło oczy na to, że każde z nas żyje jakby w swojej wersji tego samego związku.
To bardzo ciekawe spostrzeżenie, bo ja właśnie od dłuższego czasu robię porównawcze czytania dla par i mogę powiedzieć że róznice niemal zawsze są znaczące. Pytanie tylko, jak interpretujesz te rozbieżności - czy traktujesz je jako konflikt perspektyw czy po prostu jako uzupełniające się energie? bo to zmienia sposób czytania całego układu.
@Celeste56 właśnie o to mi chodzi - nie wiem, jak do tego podejść metodologicznie. U mnie wychodziło bardziej na uzupełnienie, bo Papieżyca i Cesarz razem mają sens. Ale co jeśli wyjdą karty, które wprost sobie przeczą, np. Słońce u jednej osoby i Księżyc u drugiej na tej samej pozycji? Czy to sygnał konfliktu w związku, czy po prostu inna perspektywa tej samej sytuacji?
Słońce i Ksieżyc na tej samej pozycji to nie jest sprzeczność, to jest dualizm. Te karty są ze sobą powiązane energetycznie jak dzień i noc - dosłownie. Ale mam pytanie do was obu: czy rozkłady robicie jednocześnie, z tej samej talii czy oddzielnie? Bo to według mnie ma znaczenie dla sposobu interpretacji.
@Kobalt robiłam oddzielnie, z tej samej talii, ale w różnych sesjach - najpierw jego, potem swój. Czy uważasz, że powinnam to robić na jednej sesji? Zastanawiałam się nad tym, ale nie wiedziałam, czy energia się nie miesza.
Ja zawsze robile w jednej sesji, jedna po drugiej, bez tasowania od nowa mienzy nimi. Moze to błąd, ale intuicyjnie wydawało mi sie że talia wtedy pamięta kontekst. Podobno niektórzy czytacze w ogole rozkładają obie naraz i patrzą jak karty ze sobą korespondują pozycja po pozycji. Ktoś tu tak robił?
@Gabrysieńka_A ja słyszałam o takiej metodzie, że układasz dwa rozkłady równolegle i czytasz je jak dialog. Ale nigdy nie próbowałam, bo nie wiem, jak wtedy tasować - osobno dla każdej osoby czy razem? I czy osoba, dla której czytasz, musi być fizycznie obecna?
Kwestia obecności to dla mnie osobny temat. Robiłam czytania zaocznie dla jednej osoby z pary i twierdzę, że to działa, ale wymaga dużo większej koncentracji na intencji. natomiast wracając do pytania o tasowanie - ja tasuje oddzielnie za każdym razem bo uważam że każda osoba powinna wnosić swoją energię do talii. Wspólne tasowanie dla dwóch osób wydaje mi się metodologicznie ryzykowne, bo nie wiadomo, czyją energię czyta potem karta.
A co to wogóle znaczy ze karta 'czyta czyją energię'? Pytam serio bo jestem bardziej na początku drogi i nie do końca rozumiem ten mechanizm. Czy karty reagują na osobę która tasuje, na osobe ktora pyta, czy na obie naraz?
@Eugenka_N to dobre pytanie i odpowiedz zależy od szkoły. Część praktyków uważa, że talia łączy się z tym, kto ją trzyma. Inni że z intencją pytania niezależnie od rąk. Osobiście sklaniam się ku temu że kluczowa jest intencja osoby prowadzącej czytanie plus skupienie na konkretnym pytającym. Ale właśnie dlatego czytania dla par są skomplikowane - trzeba wyraźnie rozdzielić te intencje.
Wtrące się, bo robiłam sporo takich porównawczych czytań i mam troche inne zdanie. Według mnie zbyt duże skupienie na tym, czyja energia wchodzi do talii, może być pułapką. Znam osoby, które blokują się na tym etapie i potem nie mogą plynnie czytać. Może ważniejsze jest to, co karty mówia o relacji jako całości, a nie szukanie różnic za wszelką cene?
@Kianitka82 ale właśnie o to mi chodzi - że te różnice wyszły same, bez szukania. I że były znaczące. Nie skupiałam się na tym, żeby znaleźć rozbieżności, a i tak Papieżyca kontra Cesarz powiedziała mi więcej o dynamice naszego związku niż jakikolwiek wspólny rozkład wcześniej. Może to jest właśnie wartość tej metody?
Moim zdaniem tu jest kluczowe to, na jakich pozycjach pojawiają się różnice. Bo jeśli serce sprawy jest inne, to jedno, ale jeśli wychodzi inaczej na pozycji 'jak widzę drugą osobę' - to jest już bardzo konkretna informacja. Sama robiłam kiedyś taki rozkład dla pary i wyszło, że ona widziała go jako Rycerza Kielichów, a on siebie widział jako Rycerza Buław. I to tłumaczyło mnóstwo napięć między nimi.
Czytam te rozmowe z ciekawością, bo jestem bardziej od numerologii, ale mam pytanie do całej dyskusji: czy ktos próbował weryfikować te czytania z rzeczywistością? Tzn. czy osoby z pary po takim porównaniu mówiły, że karty naprawdę pokazały coś, czego wcześniej nie nazywały wprost?
@Tanzanit07 tak, i to wielokrotnie. Najciekawszy przypadek to para, gdzie on dostał Wieżę jako kartę serca, a ona Gwiazdę. On był w środku jakiegoś wewnętrznego kryzysu, którego ona jeszcze nie widziała - albo nie chciała widzieć. Kilka tygodni później faktycznie wyszło to na wierzch. nie twierdzę że karty to przepowiednia ale że ujawniają to, co już jest, tylko nie zostało wypowiedziane.
Właśnie dlatego uważam, że te porównawcze czytania dla par mają sens przede wszystkim jako rozmowa, a nie jako wyrocznię. Tzn. zamiast interpretować za kogoś, może warto usiąść razem i pokazać sobie nawzajem swoje rozkłady? Robiłam tak raz z przyjaciółką, nie romantycznie, ale o przyjaźni, i sama konfrontacja kart wywołała więcej refleksji niż moja interpretacja.
@Arkania to ciekawy pomysł, ale mam wątpliwość - czy nie niszczy to wtedy jakieś głębszej warstwy czytania? Jeśli obie osoby siedzą obok i komentują, to może wpłynąć na to, jak karty są odbierane. Czytanie solo chyba bardziej pozwala na szczerość wobec siebie. 🙂
A ja mam takie pytanie do bardziej doświadczonych - czy jeśli robimy rozkład dla dwóch osób z tej samej pary i wychodzą im te same karty na tych samych pozycjach, to co to znaczy? Czy to w ogóle możliwe i co to mówi o związku?
@Wrozbitkaa to możliwe, choć rzadkie. Zależy od pozycji. Jeśli ta sama karta wychodzi obojgu jako 'podświadomość' albo 'ukryte wpływy', to może oznaczać, że oboje czują to samo ale żadne z nich tego nie artykułuje. Widziałem coś takiego raz - oboje mieli Hierofantę na pozycji wartości i wychodziło to ze wspólnego silnego zobowiązania, które oboje czuli ale inaczej rozumieli.
Ja sie zastanaiwam czy takie czytania mozna robić tylko dla par romantycznych czy też dla innych relacji - np. przyjaźń, praca, matka z córką? Bo Arkania wspomniała o przyjaźni i wydaje mi sie ze ten temat jest szerszy niż tylko związki. 😀
@Gabrysieńka_A absolutnie, te czytania działają dla każdego rodzaju relacji. sama robiłam porównawcze rozkłady dla matki i córki które miały konflikt, i to było równie odkrywcze jak dla par romantycznych. Różnica jest taka że w relacji romantycznej pytania dotyczą zazwyczaj wspólnej przyszłości, a w innych relacjach bardziej dynamiki i rol. Ale metoda jest ta sama.
No właśnie, to ważne rozszerzenie tematu. Ale wróćmy na chwilę do tego, co powiedziała wcześniej Kamilka - że różnice wyszły same, bez szukania. Mam wrażenie, że to jest klucz do sensownego czytania porownawczego. Czy ktoś miał odwrotne doswiadczenie, że aktywnie szukał różnic i przez to zaczął je na siłę interpretować?
Ja miałam coś takiego. Robiłam rozkład dla siebie i kolegi z pracy, z którym mieliśmy napięcia, i tak bardzo chciałam znaleźć potwierdzenie, że 'to jego wina', że dopasowywałam karty pod z góry przyjętą tezę. Wyszedł mi Cesarz jako jego karta i od razu go osądziłam. A tak naprawdę Cesarz to nie jest zły znak, po prostu go nie lubiłam i go przetworzyłam. Więc tak, aktywne szukanie różnic to pułapka.
@Oksanka.2 i tu jest właśnie sedno. Interpretacja porównawcza wymaga większej neutralności niż zwykłe czytanie bo masz z góry jakieś wyobrażenie o relacji. Jak sobie z tym radziłaś potem? Czy zmieniłas metodę czy raczej nauczylaś się lapać siebie na tej tendencji?
@Kobalt zaczęłam notować pierwsze skojarzenia z kartą zanim w ogóle wiem, dla kogo ona wyszła. Tzn. najpierw piszę, co karta znaczy sama w sobie, a dopiero potem przypisuję ją do osoby. Trochę pomaga, choć nie jest idealne.
To ma sensz, taka anonimizacja karty przed interepretacją. Sam robiłem podobnie z runami - najpierw znaczenie, potem kontekst. Ale mam pytanie do Oksanki - a co jeśli karta jest wyrazista i od razu wiadomo dla kogo? Np. wychodzi Kochanky i już myślisz o tej konkretnej parze?
@Metek no i to jest problem, bo Kochankowie przy porównawczym czytaniu dla pary to trochę oczywistość i przez to mniej informacyjna karta. Znacznie bardziej interesuje mnie, gdy wychodzi coś nieoczekiwanego, np. Pustelnik na pozycji 'jak widzę partnera'.
Ale Pustelnik na tej pozycji to niekoniecznie zła karta! Może oznaczać, że ta osoba widzi partnera jako kogoś, kto potrzebuje przestrzeni, albo jako duchowego przewodnika. Wszystko zależy od otaczających kart. Sama kiedyś miałam Pustlenika w rozkładzie dla pary i całkowicie źle go odczytałam, bo skupiłam się na izolacji zamiast na mądrości.
@Niezapominajka_H a skąd widzieć która interpretacja jest ta właściwa? To znaczy jak zdecydować czy Pustelnik to izolacja czy mądrość w danym rozkladzie? Czy to jest intuicja, czy reguły?
@Eugenka_N i jedno i drugie ale uczyłam się żeby najpierw patrzeć na sąsiednie karty. Jeśli Pustelnik jest otoczony kartami związanymi z komunikacją, np. Mag, Papieżyca, to raczej mądrość i introspekcja. Jeśli obok jest Księżyc i Wieża, to rzeczywiście może chodzić o wycofanie.
Czytam to i zastanawiam sie - czy to nie jest trochę tak że te karty same w sobie nie mają znaczenia, tylko dostajemy to, czego szukamy w ich otoczeniu? Pytam szczerze, bo z numerologii też wiem że można ułożyć narracje pod każdą liczbę. 😉
@Tanzanit07 to jest uczciwe pytanie. Powiedziałbym tak: ryzyko narracyjnej samospełniającej się przepowiedni istnieje w kazdym systemie, ale tarot ma tę strukturę że karty wchodzą ze sobą w relacje, które czasem przeczą intuicji czytającego. I właśnie te momenty gdy karta 'nie pasuje' do narracji, bywają najbardziej trafne.
Dokładnie to mi się przytrafiło. Byłam przekonana, że mój rozkład będzie harmonijny, bo relacja układała się dobrze. A wyskoczył mi Diabeł na pozycji wewnętrznych blokad. Na początku chciałam to zbagatelizować, ale potem siedziałam z tą kartą długo i dotarło do mnie, że trafił w coś realnego. Gdybym szukała potwierdzenia, pominęłabym to.
A co wyszło na tej samej pozycji u Twojego partenra? Bo to jest właśnie to, co mnie ciekawi w czytaniach porownawczych - czy ta blokada była widoczna tylko u Ciebie, czy też u niego wyszło coś powiązanego?
@Gabrysieńka_A u niego na tej pozycji wyszedł Sąd. Więc on ma temat z rozliczaniem przeszłości, a ja z przywiązaniem. Kiedy zobaczyłam oba razem, to nagle połączyło się w sensowną całość - my właściwie oboje nosimy coś, co utrudnia nam pełne otwarcie, tyle że z różnych źródeł.
To jest właśnie ta chwila, gdy czytanie porównawcze daje coś, czego osobne czytanie by nie dało. Dwie karty - Diabeł i Sąd - brzmiałyby ciężko kazda osobno, ale razem opisują konkretną dynamikę. Jak długo zajęło ci połączenie tych dwóch interpretacji?
@Arkania kilka dni. Nie od razu. Najpierw analizowałam każdy rozkład osobno, potem dopiero postawiłam je obok siebie i zaczęłam szukać linii łączących.
To właściwie sugeruje, że warto robić przerwę między odczytaniem poszczególnych rozkładów a ich porównaniem. Czy ktoś stosuje jakiś konkretny czas - dzień, kilka dni - czy raczej idzie na wyczucie?
Ja zawsze czekam minimum jedna dobe. Swieze czytanie ma za duzo emocji, zwlaszcza jesli dotyka czegos osobistego. Po dobie patrze na karty bardziej chlodno. Przy czytaniu dla pary to szczegolnie wazne bo jesli jeden rozklad cie poruszyl, mozesz nieswiadomie szukac potwierdzenia lub zaprzeczenia w drugim.
@Cecylka99 a czy ta przerwa nie sprawia, że tracisz jakiś 'flow' czytania? Zawsze myślałam, że energetycznie lepiej zrobić wszystko na jednej sesji, bo talia jest już nastrojona.
@Wrozbitkaa rozumiem te obawe ale moim zdaniem talia nie 'traci nastroju' po jednej dobie. To nie jest instrument muzyczny, ktory trzeba rozgrzewac. chyba ze ktos uwaza, ze karty mają wlasna pamiec krotkotrwala - ale wtedy musialybysmy przyjac, ze każde przetasowanie kasuje poprzednia sesje, wiec argument jest troche sprzeczny wewnetrznie. 🙂
Ale właśnie - różne osoby mają różne podejście do tego, co 'pamięta' talia. Gabrysienka_A wcześniej pisałam ze robiłam bez tasowania między czytaniami, bo miałam wrażenie ze talia pamięta kontekst. Kobalt - masz na to jakies zdanie z perspektywy bardziej technicznej?
@Gabrysieńka_A szczerze? Nie wiem czy talia 'pamięta' cokolwiek, bo nie wiemy, jaki mechanizm za tym stoi. Mogę powiedzieć, że jako praktyk widziałem czytania bez retasowania, które miały bardzo spójną narrację między rozkładami dla pary, i czytania z retasowaniem które byly równie trafne. Nie znalazłem reguły.
To chyba najlepsza odpowiedź, jaka można dać - że nie ma reguły. I mam wrażenie że wiele debat w ezoteryce utknęło na tym poziomie: próbujemy ustalić procedury dla czegoś, co z natury jest nieformualne. Może wlaśnie ta elastyczność jest cechą, a nie błędem systemu?
Wchodzę do rozmowy, bo obserwuję tę dyskusję od dłuższego czasu i mam pytanie z trochę innej strony. Wszystkie tu mówicie o czytaniu dla par, gdzie znacie obie osoby. A co jeśli rozkład robimy dla kogoś, a jego partner jest nam zupełnie nieznany? Czy to zmienia sposób interpretacji różnic między czytaniami? 🙂
@Fluorytka.1 zmienia mocno, bo ryzykujesz projekcję. Jeśli nie znasz drugiej osoby, karty są twoją jedyną informacją i trudno skonfrontować interpretację z czymkolwiek. Osobiście w takich sytuacjach zaznaczam z góry że czytam tylko energię i wzorzec, a nie charakter osoby której nie widziałam.
To jest ważna kwestia etyczna, nie tylko techniczna. Czytanie dla kogoś, kto nie wyraził zgody - bo partner czy partnerka może nie wiedzieć, że ktoś robi dla niego rozkład - jest dla mnie problematyczne. Nie chodzi o to, że coś złego się stanie, ale że wchodzimy w czyjeś pole bez zaproszenia.
@Iwetka01 a czy to w ogóle możliwe zrobić tylko dla jednej osoby z pary i dostać coś wartościowego? Czy i tak nieświadomie czytasz relację, a nie tylko tę jedną osobę?
@Arkania właśnie o to chodzi - moim zdaniem przy pytaniach o relację zawsze czytasz relację, nawet jeśli pytasz tylko o siebie. Karta 'jak widzę partnera' siłą rzeczy mówi też o nim, a nie tylko o twoim postrzeganiu.
Ale to jest trochę filozoficzny problem - bo czy cokolwiek, co myślę o kimś, narusza jego wolność? Jeśli tak, to każda myśl o drugiej osobie byłaby problematyczna. Czytanie kart nie jest rzucaniem uroku, tylko próbą zrozumienia.
@Niezapominajka_H tu jest różnica między myśleniem a intencjonalnym skanowaniem czyjejś energii. Myśl jest pasywna czytanie jest aktem ukierunkowanym. Ale nie muszę rozstrzygać, co jest etyczne - każdy sam to czuje. Ważniejsze pytanie do dyskusji: czy te kwestie etyczne wpływają na jakość czytania? Tzn. czy dyskomfort moralny rzutuje na interpretację?