Mam sen, który wraca do mnie od jakiegoś czasu i nie wiem co z nim zrobić. Śni mi się, że stoję w zupełnej ciemności, takiej naprawdę gęstej, nie widać absolutnie nic. I zamiast się bać, zaczynam świecić od środka. Nie mam latarki, nie ma żadnego zewnętrznego źródła, to po prostu wychodzi ze mnie, z klatki piersiowej gdzieś. Pierwsze razy budziłam się zdezorientowana, ale teraz to się powtarza i zaczynam myśleć, że to nie jest przypadek. Ktoś miał coś podobnego? Bo nie znalazłam nic w sennikach, tam wszystko kręci się wokół ciemności jako czegoś złego, a u mnie ciemność jest... neutralna? Jakby tło. To ja jestem tym, co świeci.
To co przytaczasz to bardzo charakterystyczny motyw, widziałam podobne opisy kilka razy i zawsze mnie to zastanawia. Ciemność w twoim śnie nie jest wrogiem, jest czymś w rodzaju pustej sceny, na której dopiero ty stajesz się aktywna. Ta różnica jest ogromna i klasyczne senniki faktycznie jej nie łapią, bo są pisane pod kątem ciemności jako symbolu zagrożenia, nieświadomości, czegoś co przytłacza. A tu jest odwrotnie, ciemność jest tłem dla twojego własnego światła. Skąd dokładnie wychodzi to światło, piszesz że z klatki piersiowej, ale czy widzisz kolor? Bo to może dużo powiedzieć.
o matko, dobra, ale zanim pójdziemy za głęboko w interpretacje, mam pytanie do Helena82, bo to ważne. Mówisz ze stojesz i świecisz, ale jak sie przy tym czujesz w samym snie? Bo to robi zasadnicza różnicę. Jedno to sen, w którym emitujesz światło i jest to naturalne i spokojne, drugie to sen w którym świecisz i jest w tym jakis lęk, dziwność, poczucie ze ktoś cie widzi. Pytam bo taka symbolika może iść w kilka stron naraz i nie chcialbym żebyśmy wszyscy zaczęli interpretowac coś czego jeszcze nie wiemy.
@Bard85 spokój, absolutny spokój. To jest najdziwniejsze w tym śnie, bo niby jestem sama, w ciemności, a jednak jest dobrze. Żadnego lęku, żadnego poczucia zagrożenia. I tak, Perzyna, kolor jest, zapamiętałam go dobrze, jest ciepły, żółto-złoty. Nie biały, nie niebieski, właśnie złoty. I to światło nie oświetla jakiegoś konkretnego miejsca, jakby nie szukało czegoś, po prostu jest.
@Helena82 słuchajcie, nie podważam samego doświadczenia, ale trochę hamuję z tym natychmiastowym przypisywaniem każdego szczegółu snu do konkretnych czakr. Helena opisuje intensywne, spokojne doświadczenie i to jest ciekawe samo w sobie, bez konieczności rozkładania go na czakry jak na schemat anatomiczny. Co mnie naprawdę interesuje, to ta powtarzalność. Helena, odkąd ten sen się pojawił, czy coś się zmieniło w twoim życiu na jawie? Takie cykliczne sny rzadko wpadają znikąd.
@Zina pytasz o to co się zmieniło i szczerze, jest jedna rzecz. Wróciłam niedawno po dłuższym czasie spędzonem poza domem, takim przymusowym czasie, i te sny zaczęły się dokładnie wtedy. Nie wiem czy to ma znaczenie. Co do pytania Bronisi, jestem w sobie, nie patrzę z zewnątrz. Widzę tylko ciemność wokół i czuję jak coś się rozchodzi ze mnie na zewnątrz, ale nie ma żadnego lustra, żadnego spojrzenia na siebie. To czysto odczuciowe.
ojej, złoty to chyba coś związanego ze splotem słonecznym? czytałam gdzies o czakrach i zdaje mi sie ze żółto-złoty to właśnie ta trzecia czakra, ta od własnej mocy i pewności siebie. ale nie jestem pewna, może ktoś wie lepiej bo ja się dopiero uczę
@Jowitka79 masz rację co do koloru i splotu słonecznego, ale ja bym nie była taka szybka z przypisywaniem tego do konkretnej czakry, bo we śnie kolory działają trochę inaczej niż na jawie. złoto to też w wielu tradycjach kolor duszy po przejściu jakiejś próby, kolor oczyszczenia. mnie bardziej zastanawia to, że Helena pisze iż to wychodzi Z klatki piersiowej, a nie z brzucha, gdzie jest splot słoneczny. klatka piersiowa to serce, czwarta czakra. może to połączenie obu?
a ja chcialam zapytac bo może to glupie pytanie ale czy jak swiescisz we snie to widzisz swoją tważ? tzn. czy patrzysz na siebie z zewnątrz czy jestes w sobie i tylko czujesz to swiatlo? bo mi sie wydaje ze to calkiem rozne sny moga byc jesli sie jest w sobie kontra jesli sie patrzy na siebie z boku