Natychmiastowy spokój przed pełnym przebudzeniem to bardzo specyficzny stan - w numerologii mówimy czasem o 'odcisku' liczby, czyli śladzie, który zostaje zanim świadomość zdąży go zracjonalizować. Jeśli dwanaście zostawia taki odcisk, to nie jest treść snu, to jest jego struktura. Pyromanta, czy zdarzyło ci się budzić tak samo spokojnie po snach, które nie zawierały liczenia?
@Mystica Rzadko. Nie powiem, że nigdy, ale to zdecydowanie rzadsza jakość. Zazwyczaj budzenie się to albo neutralność, albo jakaś reszta emocji z obrazów. Ten spokój jest inny - bardziej pusty niż pozytywny.
Pusty spokój po przebudzeniu - to mi brzmi jak stan po głębokiej medytacji, nie po śnie. Jakby podczas snu zachodziło coś, co normalnie wymaga długiej praktyki na jawie. Nie wiem czy to trop, ale czy Pyromanta medytuje? I czy te doznania są podobne?
@Karolcia Medytuję, choć nieregularnie. I tak - jest podobieństwo. Ale w medytacji spokój przychodzi po wysiłku utrzymania uwagi. W tych snach nie ma wysiłku, to się po prostu zdarza. Jakby ktoś inny tę uwagę trzymał przeze mnie.
To sformułowanie - ktoś inny trzymał uwagę przeze mnie - brzmi jak opis obecności, nie procesu. W praktykach nordyckich takie stany bywają odczytywane jako kontakt z wyðr, przeznaczeniem jako aktywną siłą. Nie chcę zbyt szybko przypisywać źródła, ale czy Pyromanta czuł w tych snach jakąś obecność obok liczenia? Coś lub kogoś?
@Selena97 Ważne pytanie, ale chciałam dodać kontekst. Jeśli spokój jest 'pusty' - bez treści emocjonalnej, bez radości ani ulgi - to może wskazywać na pracę na poziomie wyższym niż czakra serca. Sahasrara daje właśnie taką pustkę bez ciężaru. Pyromanta, czy w tych snach jest jakieś światło albo zmiana percepcji przestrzeni?
@Onyksowa06 Czekam na odpowiedź Pyromanta, bo sama jestem ciekawa. Ale chciałam też zapytać czy te sny zdarzają się częściej w określone noce miesiąca? Przy pełni albo nowiu? Pytam, bo dwanaście to też cykl księżycowy - dwanaście pełni w roku.
Odpowiadam na oba pytania naraz, bo są powiązane. Obecność - nie wiem jak to określić. Nie widzę nikogo, nie słyszę, ale jest jakieś poczucie niebycia samemu podczas liczenia. Jakby ktoś stał za moim ramieniem i wiedział, co robię. Co do pełni - nie prowadziłem takich porównań w notatkach, ale teraz żałuję. Sprawdzę datę ostatnich kilku.
To, że Pyromanta nie był sam podczas liczenia, a przy tym nie było żadnej postaci - to mnie zatrzymuje. Bo w snach zwykle jak coś jest, to coś wygląda. A tu jest obecność bez formy. Czy ktoś z was miał podobne doświadczenie, że coś jest obok, ale nie widzisz czego?
@Wrzosowa Ja miałam raz coś takiego, ale w paraliżu sennym. Czułam, że ktoś jest w pokoju, choć nic nie widziałam. Ale to był strach, nie spokój. U Pyromanta jest spokój. Zastanawiam się czy ta różnica - strach kontra spokój - może oznaczać, że chodzi o zupełnie inne rodzaje obecności.
@Telepatka80 To ważne rozróżnienie. W paraliżu sennym ta obecność bywa odbierana jako zagrożenie, bo ciało nie może uciec. Ale w świadomym śnie, bez paraliżu, obecność bez formy może być czymś zupełnie innym - mniej zewnętrznym, bardziej strukturalnym. Pyromanta, czy w tych snach masz pełną świadomość, że śnisz, czy raczej działasz w śnie jak w rzeczywistości?
@Leokadia05 Coś pośredniego. Nie mam pełnej lucydności - nie myślę 'to sen', nie próbuję nim kierować. Ale mam świadomość, że to co robię jest ważne, że muszę dosłyszeć do końca. Jakby jeden poziom wiedział, a drugi po prostu liczył.
Dwa poziomy świadomości działające jednocześnie w śnie - to jest coś, co w pracy z tarotem pojawia się w opisach kart przejścia, szczególnie przy Kapłance. Ona nie działa w pełnym oświeceniu, ale też nie jest ślepa. Widzi tyle, ile potrzeba do przejścia. Czy te sny zostawiają ci po sobie coś konkretnego - pytanie, zadanie, przeczucie?
Czytam ten wątek od dawna i teraz nie mogę nie napisać. Mnie uderza to, że Pyromanta liczy słowa, które zmienne co do formy dają zawsze tę samą liczbę - to jest jak anagram numeryczny. Czy ktoś próbował podejść do tych słów od strony gematrii? Czyli sprawdzić ich wartość liczbową, nie tylko ilość?
@Astaria_J To jest ciekawy trop, ale gematria działa na konkretnych zapisach, a słowa w snach nie mają formy pisanej - Pyromanta słyszy je albo jakoś 'wie' że są, ale nie czyta. Czy te słowa są mówione, myślane czy widziane? To by zmieniło podejście do gematrii dość znacząco.
@Mystica Słyszę je i wiem, że są - ale nie wiem jak to rozdzielić. Nie widzę ich zapisanych, nie czytam z żadnej kartki. Są raczej... obecne, jakby zawieszone w powietrzu między mną a tym, co liczę. Może bardziej myślane niż mówione, ale z wyraźną formą dźwiękową. To trudno opisać, bo na jawie nie ma dobrego słowa na takie doświadczenie.
Jeśli słowa są 'zawieszone i obecne' - to jest właśnie forma, która w numerologii odpowiada wibracji, nie zapisowi. Gematria opiera się na literze, ale wibracja liczby jest wcześniejsza niż alfabet. Pytanie do ciebie: czy te słowa brzmią jak konkretny język, czy są bardziej abstrakcyjnym dźwiękiem, który ty interpretujesz jako znaczące słowo?
Zatrzymuję się przy tym 'zawieszeniu'. W tradycji nordyckiej runy też nie są czytane, lecz słyszane - galdr to śpiew runy, nie jej zapis. Jeśli Pyromanta odbiera słowa jako wibracje bez nośnika pisemnego, to może liczenie nie dotyczy języka, lecz czegoś pod językiem. Astaria, zapytałaś o gematrię - ale czy nie bardziej pasuje tutaj podejście dźwiękowe, sonoryczne?
@Filomena Nie pomyślałam o tym kącie. Ale jak to się wtedy liczy? Jeśli nie ma liter, tylko dźwięk, to co jest jednostką? Pyromanta mówi że zawsze wychodzi dwanaście - ale z czego składa się to dwanaście, jeśli nie ze znaków?
@Astaria_J To dobre pytanie, tylko ja bym je odwróciła: może Pyromanta nie liczy jednostek słownych, tylko impulsy. Jeśli słowa są zawieszone jako wibracje, to dwanaście może być liczbą pobudzeń energetycznych, nie morfemów. W pracy z czakrami jest coś podobnego - czasem w medytacji liczy się fale, nie oddechy. Pyromanta, czy to liczenie bardziej przypomina rytm, czy raczej inwentaryzację?
@Karolcia Rytm. Zdecydowanie bardziej rytm. Nie odliczam jak przy spisie, tylko... trafia mi się dwanaście na końcu, jakby sen sam powiedział 'gotowe'. To bardziej jak wybijanie taktu niż liczenie przedmiotów. Nie wiedziałem jak to ująć, ale twoje słowo 'impulsy' jest bliższe niż 'słowa'.
Rytm z zakończeniem - to brzmi jak galdr właśnie, co powiedziała Filomena. Albo jak formuła runowa, która ma określoną liczbę powtórzeń, żeby 'zamknąć'. Dwanaście powtórzeń niektórych formuł w praktykach germańskich kończyło zaklęcie i było sygnałem, że wibracja osiągnęła pełnię. Pyromanta, czy po tym 'gotowe' czujesz jakieś zamknięcie, zakończenie czegoś, czy raczej otwarcie?
Przepraszam, że wchodzę z boku, ale chcę się upewnić że dobrze rozumiem. Pyromanta nie liczy słów jako słów, tylko rytm który ma dwanaście uderzeń - i ten rytm kończy się sygnałem 'gotowe', po którym przychodzi ten pusty spokój? Jeśli tak, to brzmi mniej jak matematyka a bardziej jak muzyczna fraza. Czy to jest właściwe odczytanie?
@Telepatka80 Ja też tak to teraz widzę. I zastanawiam się - muzyczna fraza o dwunastu uderzeniach. Dwanaście tonów w skali chromatycznej. To może być przypadek, ale chromatkyczna oktawa to dokładnie dwanaście półtonów. Pyromanta, czy ta wibracja ma jakiś ton, jakąś wysokość dźwięku, czy jest raczej cicha?
Zanim pójdziemy za daleko w stronę muzyki - chcę zapytać o coś bardziej podstawowego. Pyromanta mówi że to rytm, nie inwentaryzacja. Ale skąd wie, że to dwanaście, a nie jedenaście albo trzynaście? Czy liczy w czasie snu, czy to wiedza po przebudzeniu? Bo to jest kluczowa różnica dla interpretacji.
@Zywiena78 Liczę w czasie snu. To nie jest retrospektywne 'wiem że było dwanaście'. Jestem w tym liczeniu aktywnie, jest poczucie narastania - jeden, dwa, trzy - aż do momentu kiedy coś się domyka. Wiem, że to dwanaście, bo dobiłem do dwunastu, nie dlatego że tak to później nazwałem. Twoje pytanie było dobre, sam bym tego nie sformułował.
To narastanie które się domyka - to mi przypomina coś, o czym czytałam przy liczbach porządkowych w numerologii. Nie liczysz 'dwanaście rzeczy', ty przechodzisz przez dwanaście stanów i ostatni zamyka cykl. Mystica, czy to jest to, co nazywacie 'pełnym przejściem' przy dwunastce? Bo dwanaście to koniec i jednocześnie gotowość na nowe, tak?
@Wrzosowa Dokładnie to. Dwanaście nie jest szczytem - jest progiem. W numerologii to liczba porządkowania przed przejściem, nie kulminacji. Trójka razy cztery, albo cztery razy trzy - materia i duch razem w jednym cyklu. Jeśli Pyromanta przechodzi przez dwanaście stanów i to daje spokój, to może te sny są treningiem przechodzenia przez próg. Pytanie: próg do czego?
Próg do czego - to jest właśnie to, co chciałam powiedzieć od kilku postów. Mamy teraz sporo elementów: rytm, nie zapis; liczenie aktywne, nie retrospektywne; obecność bez formy; pusty spokój na końcu; narastanie zamykane dwunastką. Pyromanta, chcę zapytać wprost: czy te sny zdarzają się w jakimś kontekście życiowym, przy jakichś decyzjach albo zmianach? Czy to przypadkowe noce, czy zauważasz pattern?