Brak zamknięcia w snach z takimi postaciami to może być właśnie to, co sprawia, że temat wróci. Nie w sensie przepowiedni - bardziej w sensie, że nierozwiązane obrazy mają tendencję do powracania. Czy ten sen pojawił się ponownie od tamtej pory?
@Runiarka nie, tylko raz. Ale wciąż go pamiętam bardzo wyraźnie, a inne sny z tamtego okresu już dawno wyblakły. I to właśnie mnie tu przyciągnęło - ta selektywna trwałość.
Selektywna trwałość to coś, na co zwracam uwagę od lat. Sny, które zostają, mają inną teksturę od razu po przebudzeniu - są bardziej 'materialne', jakby zajmowały miejsce w głowie. Ale to, co piszesz o kobiecie z informacją - to mnie niepokoi w pozytywnym sensie. Czy próbowałeś w jakikolwiek sposób do niej wrócić? Medytacja, zamiar przed snem, cokolwiek?
@Frania86 nie, szczerze mówiąc nie wiedziałem, że można próbować. Myślałem, że sny się albo wracają same, albo nie. Jak to w ogóle działa?
Są techniki intencji sennej - kładziesz się z konkretnym obrazem w głowie i pytaniem, które chcesz zadać. To nie jest pewne, ale zwiększa prawdopodobieństwo, że umysł wróci do tego miejsca. Przy takich snach jak twój, gdzie zostało coś niedokończonego, to czasem naprawdę działa.
@Julisia.1 to prawda, ale warto dodać, że intencja senna działa inaczej u różnych osób i nie ma gwarancji, że wróci się do tego samego obrazu. Blazej76 powinien wiedzieć, że to eksperyment, nie metoda z przewidywalnym wynikiem.
A te postaci z przezroczystą połową - czy ktoś w ogóle odpowiedział na pytanie, skąd ta przezroczystość właśnie z jednej strony? Bo rozmawiamy dużo o kobiecie, ale oryginalny sen dotyczył całej tej przestrzeni i tych wszystkich połowicznych ludzi. Czy my nie gubimy głównego tematu?
@Prokop masz rację, trochę odpłynęliśmy. Blazej76 - wróćmy do tych postaci. Czy ta kobieta, która na ciebie spojrzała, też była w połowie przezroczysta? Bo jakoś to pominęliśmy.
@Walaa nie, ona była całkowicie... obecna. Widziałem ją w całości. To może dlatego tak na niej skoncentrowałem uwagę - była inna niż wszystkie postaci wokół. Kompletna.
No to to jest chyba klucz do całego snu, nie? Ze wszystkich polprzezroczytych jedna pełna. Czemu ona jedna? Czy to może być twój opiekun, przewodnik, cos takiego? Albo - pytam bo nie wiem - czy to mogłabyc ty sam, ale w innej formie?
@Idzi91 to ciekawe, co mówisz o przewodniku - ale też może być odwrotnie. Może ona jest pełna, bo jest z innej warstwy rzeczywistości niż te połowiczne postaci. Jakby te połowiczne były 'stąd', a ona skądinąd. Blazej76, czy miałeś poczucie, że ona przyszła specjalnie, czy że po prostu tam była jak reszta?
@Liliana63 tak, miałem bardzo wyraźne poczucie, że ona przyszła specjalnie. Nie była częścią tego miejsca - raczej jakby weszła z zewnątrz. Ale co to właściwie oznacza w kontekście snu? Że jest z innej warstwy niż ja, czy że obie warstwy się wtedy zetknęły?
Właśnie, bo chyba za dużo próbujemy wszystko przypisać jednemu systemowi interpretacji. @Blazej76 - wróćmy do podstawowego obrazu. Czy te połowiczne postaci w ogóle się poruszały? Stały, chodziły, coś robiły? Bo jeśli funkcjonowały normalnie mimo brakującej połowy, to ma inne znaczenie niż gdyby były nieruchome jak dekoracja.
@Walaa poruszały się. Normalnie, tak jakby nie wiedziały, że są niekompletne. To było właśnie dziwne - nikt tam nie wyglądał na niepełnego z własnej perspektywy. Tylko ja to widziałem.
Zatrzymałam się przy tym, co powiedział @Idzi91 - że może to ty sam w innej formie. Bo w astrologii są pewne konfiguracje, które sugerują spotkanie z częścią siebie, którą wyparłeś albo jeszcze nie zintegrowałeś. Ona była kompletna, ty byłeś kompletny - dwie pełne postacie wśród połowicznych. To brzmi jak spotkanie dwóch aspektów jednej świadomości bardziej niż spotkanie z kimś zewnętrznym.
@Opaline_C ale czekaj, bo to zmienia całą interpretację. Jeśli ona to on sam - to kim są ci wszyscy połowiczni? Bo wtedy oni też musieliby być jego fragmentami, prawda? I to byłby sen o rozbiciu, nie o innym wymiarze.
@Prokop niekoniecznie. Można być w przestrzeni, gdzie inne fragmenty należą do innych świadomości, a ty spotykasz tylko swój własny pełny aspekt. Te połowiczne postacie mogą być kimkolwiek - niekoniecznie fragmentami Blazeja76. To nie musi być wszystko o nim.
To jest bardzo ważny szczegół. Jeśli one nie wiedziały - to masz do czynienia z obserwatorem, który widzi coś, czego inni nie widzą o sobie samych. Miałam podobne sny, gdzie wiedziałam o ludziach rzeczy, których oni sami nie wiedzieli, i zawsze potem przez jakiś czas miałam wrażenie, że w życiu też to widzę. Taka zwiększona wrażliwość. Czy u ciebie coś takiego wystąpiło po tym śnie?
@Melanijka szczerze? Nie zastanawiałem się nad tym pod tym kątem. Ale teraz jak pytasz... przez jakiś czas po tym śnie rzeczywiście miałem dziwne poczucie, że niektóre osoby są jakoś... niepełne w kontakcie. Że coś w nich nie działa, choć nie umiałem powiedzieć co.
O, to jest już coś konkretnego. Bo to co opisujesz - ta wzmożona percepcja po śnie - to nie jest rzadkie przy snach, które dotykają głębszych warstw. Jakby sen otworzył jakiś kanał, który przez chwilę był bardziej drożny. Ale chcę zapytać wprost: czy to było nieprzyjemne? Ta 'niekompletność' którą czułeś u innych?
@Frania86 nie nieprzyjemne, raczej... smutne. Jakbym widział, że ktoś nie jest do końca obecny w rozmowie, że jest połową siebie. I nie wiedziałem, co z tym zrobić.
Dobra ale czy to nie jest troche tak, ze kazdy z nas jest troche polwiczny w jakis sposob? Ze te postaci ze snu to my wszyscy na co dzien? Moze to nie byl inny wymiar tylko metafora na zycie tu i teraz.
@Idzi91 metafora to uproszczenie. W snach ezoterycznych mamy do czynienia z dosłowną informacją podaną w kodzie wizualnym, nie z metaforą literacką. Przezroczystość połowy ciała może wskazywać na konkretny stan energetyczny tych istot - np. częściowe uziemienie lub brak zakorzenienia w danej rzeczywistości. To różni się od zwykłej metafory 'bycia niekompletnym człowiekiem'.
@Julisia.1 skąd ta pewność, że dosłowna informacja a nie metafora? W numerologii i pracy ze snami, którą praktykuję, bardzo rzadko obraz jest dosłowny - prawie zawsze jest symboliczny. I wcale nie znaczy, że symboliczny to mniej wartościowy. Idzi91 mógł trafić w coś istotnego.
a ja mam pytanei bo czytam ten watek od poczatku - czy ktos rozwaizal ze ta przezroczyta polowa to moze byc ta czesc ktora juz umarla? ze to sa ludzie ktorzy maja za soba jakies traumy albo zycia i ta czesc jest jakos wyblakla czy jak to nazaac
@Dziewanka to jest interesujący kierunek, choć ja bym to ujęła przez czakry - jeśli ktoś ma zablokowaną lub nieaktywną część energetyczną, to w przestrzeni sennej może się to objawiać właśnie jako niewidoczność fragmentu ciała. Nie tyle śmierć, co brak przepływu. Blazej76 - po której stronie była ta przezroczystość? Lewa, prawa?
@Liliana63 lewa. Prawie zawsze lewa strona była ta niewidzialna. Teraz jak o tym myślę, to było bardzo konsekwentne.
Lewa strona to w wielu tradycjach strona receptywna, księżycowa, intuicyjna - i jednocześnie strona związana z tym, co nieświadome. Więc jeśli lewa jest przezroczysta, to może te postaci mają odcięty dostęp do własnej intuicji i wewnętrznego świata? @Blazej76, a ta kobieta która była kompletna - czy miałeś wrażenie, że jej lewa strona jest szczególnie... wyraźna?
@Ferdek nie analizowałem tego tak szczegółowo w samym śnie. Widziałem ją jako całość i to mi wystarczyło, żeby wiedzieć, że jest inna. Ale teraz jak pytasz - nie pamiętam, żebym patrzył na konkretną stronę jej ciała. Była po prostu cała.
Wracam do wątku który trochę ucichł - tych wszystkich połowicznych postaci jako tłumu, nie jako jednostek. W rytuałach pracy z przestrzenią senną zdarzało mi się spotykać miejsca, gdzie postacie są jakby niedokończone i zawsze to miejsce miało specyficzny charakter - strefy przejściowe, miejsca między. Nie dookreślone. @Blazej76, jak opisałbyś to miejsce? Czy to był budynek, otwarta przestrzeń, coś innego?
@Whisper coś pośredniego. Jakby plac albo hol, ale bez ścian - albo ze ścianami, które się nie kończyły. Otwarte i zamknięte jednocześnie. I to szare, to pamiętam - nie ciemne, nie jasne, takie pośrednie światło.
@Whisper to szare pośrednie światło to chyba jeden z tych szczegółów, które zapamiętałem najwyraźniej. Nie było jak na jawie, nie było jak w ciemnym śnie. Było jakby... między. I teraz zastanawiam się, czy to szarość tego miejsca miała związek z tym, że postaci były połowiczne - jakby całe otoczenie było niedopowiedziane, nie tylko one.