Dobra, ale słuchajcie, czy jest jakiś sposób, żeby to po prostu zatrzymać? Nie analizować po, nie skanować ciała, tylko żeby tego nie było? Pytam bo ja nie chcę się budzić i zastanawiać, czy coś mi zabrali. To brzmi wyczerpująco.
Kajus, to co piszesz rozumiem, bo sama przez pewien czas chciałam po prostu żeby sen zniknął z mojej głowy i już. Ale coś w tym podejściu jednak nie działało, bo właśnie to co zamiatasz pod dywan wraca głośniej. Bardziej zaczęłam spać spokojnie gdy zamiast uciekać od snu, usiadłam z nim i zapytałam go czego chce ode mnie. Brzmi dziwnie, wiem, ale pytanie do własnego snu coś we mnie rozluźniło.
Wahadlarka_Z, ale jak to pytanie zadajesz? W medytacji, przed snem, czy jak dokładnie? Bo ja próbowałam coś podobnego i nie wiedziałam w ogóle jak się do tego zabrać.
@Madzialena90 u mnie to wyglądało tak, że po prostu siadałam wieczorem, zamykałam oczy i wyobrażałam sobie ten sen jak obraz na ścianie. I po prostu mówiłam do niego, w myślach, co chcesz mi pokazać. Bez oczekiwania na odpowiedź natychmiast. Czasem odpowiedź przychodziła przez kolejny sen, czasem przez zwykłe skojarzenie w ciągu dnia.
To co opisuje Wahadlarka_Z to rodzaj aktywnej imaginacji, którą Carl Jung opisywał jako dialog z treściami nieświadomości. Nie mówię tego żeby sprowadzić do psychologii, bo sam symbol zbierania z ciała jest zbyt wielowymiarowy na jedno wyjaśnienie. Ale ta metoda działa niezależnie od tego, czy patrzysz na to energetycznie czy psychologicznie. Chciałabym natomiast zapytać Lonię, bo wspomniałaś o runach przy pracy z otwarciem. Masz na myśli konkretną runę jako ochronę, czy raczej jako sygnał diagnostyczny?
@Stellaria93 bardziej jako diagnostyczny punkt wyjścia. Konkretnie Hagalaz i Perthro mnie tu interesują, bo pierwsza wskazuje na przełom i wtargnięcie, a druga na to, co jest ukryte lub losowe. Ale to był wstępny kierunek, bo zanim zaproponuję cokolwiek Wahadlarce_Z, chcę wiedzieć więcej o tych przekształconych snach, które opisała. Czy ta 'bycie miejscem' miała w sobie jakiś element geograficzny? Jakieś rozpoznawalne miejsce, czy zupełnie abstrakcyjna przestrzeń?
Ja słucham tego co mówi Stellaria i Lonia i zaczynam się zastanawiać, czy mój sen z tym dziwnym odczuciem jak zdjęty but to naprawdę coś co wymaga pracy, czy może po prostu coś się domknęło samo i nie trzeba w to wchodzić. Czy jest jakiś sygnał, że jednak lepiej to przepracować, zamiast zostawić?