Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu śnią mi się sny, w których buduję coś z niczego. Dosłownie - stoję nad przepaścią, patrzę przed siebie i zamiast skakać albo cofać się, po prostu stawiam stopę w powietrzu. I pojawia się most. Nie ma tam żadnego materiału, żadnych cegieł, żadnych lin. Jest tylko moje przekonanie, że ten most będzie. I jest. Szedłem tak przez całą przestrzeń między dwiema górami. Żadnego strachu, tylko skupienie. Jak tylko zacząłem wątpić w połowie - deska pod stopą zaczęła się chwiać. Wreszcie się obudziłem. Zastanawiam się, czy to ma jakiś głębszy sens, czy może to tylko mój mózg robi cuda.
To nie jest przypadkowy obraz. Most budowany wiarą to jeden z silniejszych symboli w snach - i o ile latanie we śnie oznacza wolność, o tyle most to zawsze przejście. Między stanami, między etapami, między wersjami siebie. To, że materiał pojawia się dokładnie w momencie, gdy stawiasz krok, a nie wcześniej - to jest klucz. Powiedz mi, czy w tym śnie wiedziałeś, co jest po drugiej stronie? Czy widziałeś cel przejścia?
@Otylka nie widziałem. Po drugiej stronie była mgła. Ale dziwne jest to, że ta mgła mnie nie przerażała. Jakbym wiedział, że cokolwiek tam jest, to właśnie tam powinienem dotrzeć. Chwiała mnie tylko chwila zwątpienia - i wtedy most zaczynał się rozsypywać.
To mnie uderza w tej relacji - ten moment zwątpienia i fizyczna reakcja mostu. Jakby sen pokazywał dosłownie mechanizm: myśl tworzy, myśl niszczy. Zastanawiam się, czy ty w tym śnie miałeś świadomość, że budujesz? Czy to się działo samo, a ty tylko to obserwowałeś i szłaś?
@Dorotka73 to jest dobre pytanie. Myślę, że nie byłem w pełni świadomy mechanizmu, ale coś we mnie wiedziało. Tak jakby część mnie rozumiała zasadę, nawet jeśli nie umiałem jej nazwać. Nie obserwowałem z boku - byłem w środku tego. Czułem ciężar ciała na tym moście, czułem, że on jest.
Mnie to przypomina sny, które mam przed ważnymi decyzjami. Nie takie same obrazy, ale to samo uczucie - że rzeczywistość jest plastyczna i że to ja decyduję o jej kształcie. Pytanie, które mnie nurtuje: czy to sen daje ci taką moc, czy tylko ujawnia coś, co i tak już w sobie masz?
Myślę że to drugie, Iga60. Sen nie daje mocy, on ją pokazuje. Jak zwierciadło. Tylko że w tym zwierciadle widać więcej niż na jawie, bo jaź nas nie blokuje tymi wszystkimi 'ale', 'nie da się', 'co powiedzą'. We śnie wiesz że most będzie, bo nie masz jeszcze nawyku zwątpienia. Trochę zazdroszcze tym snom, bo na jawie ta wiara bywa dużo trudniejsza.
Tylko że to trochę kolisto brzmi - sen pokazuje moc, którą masz, ale żeby ją mieć, potrzebujesz wiary, którą blokuje jawa, więc sen pokazuje... coś, do czego i tak nie masz dostępu na co dzień? Nie mówię, że to bez sensu, ale nie wiem, co z tym robić praktycznie. Czy da się przenieść tę budującą wiarę ze snu do życia?
@Kornelia to jest właśnie sedno pracy ze snami - nie traktować ich jako osobnej rzeczywistości, ale jako trening. Kiedy wielokrotnie doświadczasz we śnie, że wiara tworzy strukturę, twój umysł zaczyna to zapamiętywać jako możliwe. To nie jest metafora, to dosłownie ćwiczenie nowego wzorca. Nie wiem, czy to 'działa magicznie', ale coś zmienia.
Dodam jeszcze jedno - w tarocie most pojawia się rzadko jako dosłowny obraz, ale to co opisujesz, ten motyw kroku w przepaść z wiarą, to jest dokładnie Głupiec. Zero. Krok w nieznane, bez mapy, bez gwarancji. I właśnie to jest w tej karcie najważniejsze: nie naiwność, ale bezwarunkowe zaufanie do drogi. Masz jakieś skojarzenie z tym, co aktualnie przeżywasz?
@Jasnowidka60 szczerze? Tak. Stoję przed sporą zmianą zawodową i nie wiem, jak to się skończy. Kilka tygodni temu zacząłem ten sen po raz pierwszy. Wcześniej nie miałem takich snów.
Ciekawe, że to się zbiegło w czasie ze zmianą. W numerologii trzynastka to karta transformacji, zero to właśnie nowy cykl... Ale wracając do samego snu - ta mgła po drugiej stronie mostu, to jest dla mnie ważniejszy symbol niż sam most. Mgła oznacza, że przyszłość celowo jest przed tobą zasłonięta. Jakby sen mówił: masz iść, ale nie masz znać celu z góry.
@Rajmunda to mi się bardzo podoba jako interpretacja. Zasłona nie jako zagrożenie, ale jako warunek. Jakby wiedza o celu mogła zaburzyć samą podróż. Florek, czy w tym śnie kiedykolwiek miałeś pokusę, żeby się cofnąć, zamiast iść przez tę mgłę?
@Dorotka73 nie, co ciekawe. Cofanie się nawet nie przychodziło mi do głowy. Jakby opcja 'wstecz' po prostu nie istniała w tym śnie.
Chcę tu wtrącić coś, bo ta rozmowa idzie w ciekawym kierunku, ale brakuje mi jednego rozróżnienia. To, co opisujesz - most tworzony przez wiarę - może być symbolem, ale może też być czymś innym: proto-świadomym śnieniem, czyli stanem, w którym jeszcze nie śnisz świadomie, ale twoja wola zaczyna oddziaływać na sen bez pełnej świadomości. To jest etap pośredni, który wiele osób przechodzi zanim zacznie śnić lucidnie. Czy miałeś kiedyś poczucie, że 'decydujesz' o czymś w tym śnie, czy raczej byłeś prowadzony?
@Edzio.ka nie wiem, jak to odróżnić szczerze. Czułem, że jestem w środku i że moje myśli mają wpływ - ale nie miałem poczucia 'teraz decyduję'. To było bardziej jak... automatyczna wiedza o zasadach tego miejsca. Jak w grze, w której nie pamiętasz, że ktoś ci tłumaczył zasady, ale je znasz.
To co opisujesz z tą automatyczną wiedzą - to mi sie zdarza w snach z runami. Śnie że patrzę na symbol i wiem co oznacza, choć na jawie mogłabym się mylić. Jakby w snie dostęp do wiedzy był inny, szybszy, bez filtrów. Może ten most nie jest tylko metaforą twojego życia, ale też sposobem, w jaki twoja świadomość sobie radzi z wiedzą, którą ma, ale nie ufa jej na jawie?
Przepraszam że się wtrącę, bo to mój pierwszy raz w tym dziale, ale chciałam zapytać - ten most z wiary, czy to nie jest trochę jak te ćwiczenia afirmacyjne? Mówisz sobie, że coś jest, i to jest? Tylko że tu dzieje się to we śnie samo, bez wysiłku? Bo jak słucham tej rozmowy, to myślę że sen po prostu robi to, co afirmacje próbują robić na jawie, tylko skuteczniej.
@Balbinka99 o, ja myślę podobnie. Może dlatego, że we śnie nie masz tego wewnętrznego głosu, który mówi 'ale to niemożliwe'. Pracuję z afirmacjami od jakiegoś czasu i najtrudniejsze jest właśnie to - żeby naprawdę uwierzyć, a nie tylko powiedzieć słowa. W tym śnie ta wiara jest po prostu dana, nie wypracowana. To jest coś, co chciałabym rozumieć lepiej.
@Mniszek, ale może właśnie dlatego, że we śnie nie 'starasz się wierzyć' - ty po prostu wierzysz. I to jest różnica, którą trudno przecenić. Afirmacja na jawie często jest walką z własnym oporem. W tym śnie Florka opór pojawia się dopiero w połowie i od razu ma fizyczny skutek. Jakby sen uczył: tak wygląda wiara bez wysiłku. A teraz pytanie do Florka - ten sen wraca? Czy miałeś go raz?
@Iga60 właśnie to - nie starasz się wierzyć, tylko wierzysz. I może dlatego afirmacje na jawie tak często nie działają, bo gdzieś w środku wiesz że kłamiesz sama sobie. A tu, w tym śnie Florka, nie ma gdzie schować tego kłamstwa. Most albo jest, albo go nie ma.
To mnie trochę niepokoi jako logika. Znaczy - jeśli most pojawia się tylko dlatego, że wierzysz bez wątpliwości, to jak to przenieść na jawę, skoro na jawie zawsze masz jakieś wątpliwości? Czy to sen nie pokazuje czegoś, co jest możliwe tylko wtedy, kiedy śpisz?
@Kornelia ale może nie chodzi o przeniesienie jeden do jednego? Może sen działa jak wprawka - powtarzasz ruch wiary wystarczająco dużo razy i mięsień zaczyna działac też na jawie, nawet z oporem? Tak to czuję z runami przynajmniej.
Chciałem dopytać o jedno - bo wraca do mnie ten fragment z mgłą. Rajmunda pisała, że mgła to zasłona, warunek. Ale co jeśli to nie jest tylko brak wiedzy o celu, ale że cel w ogóle jeszcze nie istnieje? Że most prowadzi gdzieś, co się dopiero stworzy, gdy na niego wejdę?
@Florek, to jest bardzo ciekawe. W numerologii jedynka to właśnie ten moment - zanim coś istnieje, ale już jest potencjał. Może mgła po drugiej stronie to nie cel ukryty, ale cel niestworzony? I dopiero twoje wejście na most go powołuje?
@Rajmunda to ma sens z perspektywy czakry gardła - wizualizacja jako stworzenie, nie jako odkrycie. Florek, czy w tym śnie miałeś kiedykolwiek poczucie, że wiesz dokąd idziesz, czy tylko wiedziałeś, że iść trzeba?
Zatrzymajmy się przy tym 'tylko pewność ruchu', bo to jest kluczowe rozróżnienie. W projekcji astralnej masz podobny stan - nie wiesz dokąd, ale ciało eteryczne wie i prowadzi. To co opisujesz, Florek, coraz bardziej brzmi jak stan pogranicza, w którym ego nie jest narratorem. I właśnie dlatego most istnieje - bo narrator, który by powiedział 'to niemożliwe', jest wyłączony.
@Edzio.ka a to jest dobre czy złe, że ego jest wyłączone? Bo jak tak słucham, to z jednej strony brzmi świetnie, a z drugiej trochę jakbyś nie był sobą?
@Balbinka99 dobre pytanie. Ego nie jest wrogiem - to tylko filtr. Wyłączone ego we śnie to nie utrata siebie, to inny tryb dostępu do siebie. Problem byłby, gdybyś chciała trwale wyłączyć ego na jawie. Wtedy faktycznie byłoby ryzyko.
Wróćcie do tego mostu chwilę - bo mam pytanie do Florka. Czy ten most miał jakiś kolor, materię, fakturę? Bo jak słucham tej rozmowy, wyobrażam go sobie za każdym razem inaczej i zastanawiam się, czy materiał ma znaczenie symboliczne.
@Mniszek to dziwne, bo nie pamiętam faktury. Pamiętam światło - jakby most sam świecił lekko od środka. Nie bielą, bardziej takim ciepłym, bursztynowym odcieniem. Deski? Kamień? Nie wiem. Liczyło się tylko to, że jest pode mną.
Bursztynowe światło wychodzące ze struktury - to nie jest neutralny detal. W kilku tradycjach ten kolor kojarzony jest z pamięcią duszy, z czymś starym i nienaruszonym. Jakby ten most nie był nowy, tylko odkryty. Florek, czy miałeś kiedyś poczucie, że to nie jest twój pierwszy raz w tym miejscu?
@Jasnowidka60 tak. Ale dopiero teraz to sobie uświadamiam po twoim pytaniu. Jakby to miejsce znałem. Nie pamiętałem, ale znałem.
To 'znałem, ale nie pamiętałem' - mam to w kilku własnych snach i zawsze mnie to rozbija. Czy to jest rodzaj pamięci duszy, czy może po prostu zbiorowa symbolika, którą wszyscy mamy w podświadomości, bo żyjemy w tym samym kulturowym bagniku obrazów?
@Dorotka73 a czy to się wyklucza? Pamieć duszy może być właśnie przechowywana w tych samych symbolach, które kultura przez tysiąclecia kodowała. Most, przeprawa, próg - to są archetypy tak głębokie, że nie wiadomo czy są kulturowe czy duszne. Może jedno i drugie.
Ale wtedy jak odróżnisz własny sen od po prostu... przefiltrowanej kultury? Jak wiesz, że bursztynowy most to twoja dusza, a nie że po prostu kiedyś widziałaś obraz z takim mostem i mózg to zwrócił?
@Kornelia no i to jest pytanie, na które chyba nie ma odpowiedzi poza odczuciem. I to mnie trochę frustruje, bo każde doświadczenie można zdyskredytować jako 'przefiltrowaną kulturę'. Tylko że odczucie Florka - że znał to miejsce - jest jego odczuciem i ma prawo z nim pracować niezależnie od źródła.
Zgadzam sie z Iga60. Poza tym czy źródło zmienia sens? Jeśli sen działa jak lustro i pokazuje ci coś ważnego, to nie ma znaczenia czy lustro jest astralnym wspomnieniem czy archetypem Junga. Ważne co w nim widzisz.
Czytam tę rozmowę od początku i nie mogłam się powstrzymać żeby nie napisać - bo ja miałam coś bardzo podobnego. Też budowałam we śnie coś, co istniało tylko dlatego że szłam. U mnie to była ścieżka przez las, nie most nad przepaścią, ale to uczucie, że ziemia pojawia się pod stopą dokładnie wtedy kiedy stawiasz krok - to samo. Florek, czy po przebudzeniu miałeś jakiś fizyczny ślad po tym śnie? Zmęczenie, ciepło, cokolwiek?
Ścieżka przez las, która pojawiała się pod moimi stopami - to nie był żaden gotowy trakt, bardziej jakby ziemia decydowała się być w momencie, gdy na nią stąpałam. Czułam że gdybym się zatrzymała i spojrzała wstecz, nic by nie było. Tylko ciemność lasu. Ten sen miałam kilka razy i zawsze budziłam się z dziwnym spokojem, nie lękiem. Florek, czy twój most też zostawia coś za sobą, czy znika jak przejdziesz?
@Kaplanka tego nigdy nie sprawdziłem. W sensie - nigdy się nie obróciłem. Jakby nie było potrzeby. Albo jakby było wiadomo, że nie warto. Teraz jak o tym myślę, zastanawiam się czy to nie jest właśnie sedno - że most istnieje tylko do przodu.
To 'nie obracam się' jest bardzo znaczące. W wielu tradycjach odwrócenie się w czasie przejścia niszczy przejście - mit orfeuszowy, ale też całe mnóstwo innych wariacji na ten temat. Jakby spojrzenie wstecz było wyrazem nieufności. Florek, czy miałeś poczucie że wiesz o tej zasadzie we śnie, czy po prostu ciało szło do przodu samo?
@Hyzop a to ważne rozróżnienie - wiedzieć zasadę versus po prostu jej nie łamać. Bo jedno jest świadomą decyzją, a drugie może być właśnie tym co Edzio.ka opisywał wcześniej - ciało eteryczne prowadzi bez udziału ego. Florek, jak ty to czułeś?
Chyba to drugie. Nie pamiętam żebym myślał 'nie obracaj się'. Po prostu przód był jedynym kierunkiem, który istniał. Pytanie z tyłu w ogóle nie padało.
To jest bardzo precyzyjny opis stanu, w którym przednia część pola świadomości jest aktywna, a tylna wygaszona. Nie chodzi o zasadę, tylko o geometrię percepcji w tym stanie. Sen strukturyzuje przestrzeń uwagi. Kaplanka, twoja ścieżka - czy też miałaś to uczucie, że tylko przód istnieje jako kierunek?
@Edzio.ka tak, dokładnie to. I to mnie dziwiło po przebudzeniu, bo na jawie jestem osobą, która ciągle ogląda się za siebie, dosłownie i w przenośni. A tam - zero. Czy to może oznaczać, że sen próbował mi coś pokazać o tym nawyku?
@Kaplanka to jest świetna obserwacja, bo kontrast między zachowaniem w śnie a nawykiem na jawie często jest właśnie przekazem. Nie przypadkowe odbicie, tylko odwrócone lustro. Jakby sen mówił - a co by było, gdybyś nie oglądała się wstecz?
Słucham was i zastanawiam się czy to budowanie do przodu bez oglądania się to jest jakiś wspólny motyw dla wszystkich snów z tym konstruowaniem z nic? Bo Florek ma most, Kaplanka ścieżkę - ale oba mają tę samą zasadę. Czy są jeszcze inne osoby, które miały podobne sny, gdzie też był tylko jeden kierunek?
Ja nie budowałam, ale miałam sny gdzie pisałam tekst i litery pojawiały się zanim skończyłam myśl. Nie wiem czy to to samo, ale to poczucie ze rzeczywistość wyprzedza zamiar - tak to u mnie wyglądało. Kierunek był jeden bo zanim pomyślałam dokąd, słowo już tam było.
@Julisia80 to jest bardzo ciekawy wariant - nie przestrzeń, ale czas jako ten jednokierunkowy wymiar. W numerologii trójka odpowiada twórczości, która wyprzedza świadomość twórcy. Piszesz, zanim wiesz co piszesz. Czy pamiętasz czy te litery miały sens po obudzeniu?
@Rajmunda nie, nie pamiętałam liter. Ale pamiętałam uczucie że to co pisałam było ważne. Sens był, ale zniknął z treścią. Frustrowało mnie to bardzo.
Poczekajcie bo chcę się upewnić że dobrze rozumiem ten wątek. Mówimy o snach, w których coś istnieje bo w to wierzymy, tak? Czyli most Florka nie byłby mostem gdyby zwątpił? I to jest ten mechanizm, który chcemy rozgryźć?
@Balbinka99 właśnie o to chodzi, tylko że 'wierzyć' może być za małym słowem. Florek opisywał pewność ruchu, nie przekonanie intelektualne. To nie jest wiara w stylu 'myślę że most jest' - to jest coś bardziej fizycznego. Ciało idzie, most jest. Ciało stoi, może mostu nie ma. To inne.