Nie wiem jak to opisać, ale od jakiegoś czasu budzę się z poczuciem, że właśnie ktoś albo coś przekazało mi bardzo ważną wiadomość. Nie pamiętam snu, nie pamiętam obrazów, ale mam absolutne przekonanie, że była jakaś treść. I ta treść znika dosłownie słowo po słowie, zanim zdążę jej chwycić. Jakby ktoś wymazywał zdanie od końca. Wstaję przestraszona, nie wiem czego, i siedzę tak przez chwilę próbując złapać cokolwiek. Czy ktoś miał coś podobnego? Czy to w ogóle ma jakiś sens z perspektywy snów?
To co opisujesz brzmi bardzo znajomo. Ale zanim cokolwiek powiem, chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Piszesz, że znika słowo po słowie, czyli masz wrażenie jakby to była mowa, zdania? Czy to może być też obraz, który się rozmywa? Bo to dwie trochę różne rzeczy i dużo zależy od tego, jak to przeżywasz.
@Wrotycz Tak, zdecydowanie bardziej mowa niż obraz. Jakbym słyszała coś tuż przed przebudzeniem i to jest jeszcze chwilę dostępne, ale nie zdążam tego zapisać myślą. Zaczyna się od ostatnich słów i ucieka wstecz. Obrazów prawie nie pamiętam, czasem tylko jakieś niewyraźne tło, ale treść jeśli w ogóle jest, to werbalna.
To bardzo ciekawe zjawisko. Mnie bardziej zastanawia ten strach, który opisujesz. Piszesz, że budzisz się przestraszona, ale nie wiesz czego się boisz. Czy to jest strach związany z treścią, bo czujesz że to coś niepokojącego, czy może raczej przestracha cię samo przebudzenie, ten stan dezorientacji?
@Hortensja65 Szczerze, nie jestem w stanie tego rozróżnić. Ale chyba bliżej tej drugiej opcji? Jakby strach był reakcją na to, że coś ważnego odpływa i nie mogę tego zatrzymać. Nie mam poczucia, że treść była przerażająca, raczej odwrotnie, czuję że to była wiadomość, którą powinnam usłyszeć.
A może to nie sen tylko jakiś kontakt? Pytam serio, bo czytałem że duchy czy inne energie mogą próbować się odezwać właśnie w tym momęcie między snem a jawą. I może dlatego nie pamiętasz bo mózg po prostu nie jest jeszcze włączony żeby to zapisać?
@Tobiasz85 Jest coś na rzeczy z tą granicą między snem a jawą, ale nie nazwałabym tego od razu kontaktem z duchem. Ten moment ma swoją nazwę, hipnopompia, i jest specyficzny właśnie tym, że treści ze snu są w nim wyjątkowo ulotne. Ale to nie wyklucza, że coś ważnego się tam dzieje. Po prostu trzeba ostrożnie z wnioskami.
@Wrotycz Zastanawia mnie jedno, czy to się dzieje o konkretnych porach? Chodzi mi o to, czy masz jakiś wzorzec, np. zawsze w okolicach tej samej godziny albo w określonej fazie księżyca? Pytam, bo w astrologii takie przebudzenia mogą być związane z tranzytami, zwłaszcza gdy Merkury albo Neptun aktywują twoje natywne pozycje.
@Selenka Godzinę mam dość stałą, między czwartą a piątą rano. O fazach księżyca nie mam pojęcia, nigdy tego nie śledziłam. Czy to mogłoby coś zmienić w tym co przeżywam?
Czwarta, piąta to akurat czas kiedy cykl REM bywa najintensywniejszy, więc sny są wtedy bardzo żywe i bardzo szybko zanikają. Ale jeśli to się dzieje regularnie i zawsze w tym oknie, to naprawdę warto sprawdzić sobie tranzyt Neptuna. Neptun rządzi snami i granicą między światami, a jego tranzyt przez wrażliwe punkty wykresu urodzeniowego potrafi dosłownie otwierać ten kanał.
@Selenka Moim zdaniem zamiast szukać w astrologii, powinnaś spróbować runy Algiz albo Ansuz pod poduszką. Ansuz to runa komunikacji i przekazu, a Algiz ochrania w trakcie snu i pozwala na świadomy kontakt z tym co przychodzi. Wiele osób robi to na noc i mówi, że treści ze snów stają się bardziej uchwytne.
@Monisia_M Mam pytanie, bo nigdy nie słyszałam o kładzeniu run pod poduszką w tym celu. Skąd ta praktyka pochodzi? Pytam szczerze, bo nie chcę mieszać w jej przypadku jeśli to nie ma solidnego źródła.
@Hortensja65 To jest stara praktyka germańska, przynajmniej tak jest opisywana w kilku książkach, które czytałam. Runy były używane nie tylko do wróżenia, ale też do intencji i ochrony. Algiz szczególnie jest powiązana ze sferą między światami.
@Monisia_M Zatrzymałbym się trochę przy tym, co opisuje autorka tematu. Piszesz, że to znika słowo po słowie, jakby ktoś to aktywnie wymazywał. To jest dość specyficzny opis. Czy to jest odczucie, że coś chce żebyś zapamiętała, ale coś innego uniemożliwia ci zapamiętanie? Czy raczej to naturalne zanikanie?
@Krysztal To bardzo dobre pytanie i nie wiem jak na nie odpowiedzieć, bo sama się nad tym zastanawiam. Bardziej czuję że to naturalne zanikanie, ale jest w tym jakaś frustracja jakby ze strony mnie samej, jakby jakaś część mnie wiedziała że powinna to zatrzymać i nie potrafi. Nie ma poczucia że ktoś mi to zabiera.
Ten opis z zanikiem słowo po słowie przypomina mi coś specyficznego. W tradycji onirycznej, szczególnie u Carstairsa i w niektórych tekstach tybetańskich, opisuje się zjawisko odwrotnej kolejności zapamiętywania snu. To znaczy, budzisz się z ostatnią sceną i ona odpływa pierwsza, bo umysł jawy zaczyna ją nadpisywać. Werbalny charakter tego co opisujesz może sugerować, że twój umysł przetwarza treści snów silniej przez język niż przez obraz, co jest zresztą dość rzadkie i warte uwagi.
@Gituska A jak to się ma do strachu, który ona opisuje? Bo ja cały czas wracam do tego, że jest przebudzenie z lękiem bez wyraźnej treści. Czy ten werbalny tryb przetwarzania może coś z tym robić?
@Wrotycz Tak, to jest możliwe. Jeśli treść snu jest silnie werbalna, a nie wizualna, to jej zanik może być bardziej dotkliwy właśnie dlatego, że mózg lepiej ją rejestrował jako coś konkretnego. Obraz można nieświadomie puścić, ale słowo które niemal zostało wypowiedziane, a znika, może wywoływać ten rodzaj frustracyjnego lęku. Nie strach przed czymś, ale strach z powodu straty.
@Gituska Czytam to i mam wrażenie że opisujesz coś co ja też przeżywam, tylko nigdy nie potrafiłam tego tak ująć. To poczucie że coś ważnego jest tuż tuż i znika zanim można to chwycić. Zastanawiam się czy nie warto by spróbować czegoś prostego, jak dyktafon przy łóżku? Nie wiem czy to pomaga ezoteryczne, ale może chociaż technicznie by to złapało?
@Dobrusia_69 Próbowałam czegoś podobnego, notesik przy łóżku. Ale problem jest taki, że zanim zdążam sięgnąć po długopis, tego już nie ma. To nie jest tak, że pamiętam i nie zapisuję. To znika zanim zdążam zdecydować żeby zapisać. Dyktafon może być szybszy, spróbuję, choć nie wiem czy zdążę nawet tam coś wypowiedzieć.
Skoro dyktafon może być szybszy, to zastanawiam się czy nie ma znaczenia samo to, że musisz wykonać ruch fizyczny żeby zapisać. Czytałam gdzieś że przebudzenie angażuje ciało i to już trochę przerywa ten stan. Ale nie wiem, może się mylę. Wrotycz, Ty się na tym znasz, czy samo sięgnięcie po dyktafon może zabić ten moment?
@Dobrusia_69 To jest właśnie problem z każdą metodą wymagającą ruchu. Ale dyktafon ma jedną przewagę, nie musisz patrzeć ani skupiać wzroku, możesz mówić prawie jeszcze śpiąc. Pytanie do Nagietki, czy pamiętasz co robisz jako pierwsze gdy się budzisz? Otwierasz oczy, siadasz, leżysz nieruchomo? To może być ważne.
@Wrotycz Chyba otwierasz oczy. Tak, otwierasz oczy i wtedy to odpływa coraz szybciej. Nie siadam od razu, ale samo otwarcie oczu chyba coś robi. Nigdy na to nie zwróciłam uwagi, dopiero teraz jak o tym piszesz.
@Wrotycz To jest kluczowe. Oczy powiązane są z korą wzrokową i samo otwarcie pobudza sieć domyślną inaczej niż gdy leżysz z zamkniętymi. Treści werbalne mogą się wtedy dosłownie rozpraszać, bo mózg dostaje nowy strumień. Nagietka, czy próbowałaś kiedyś leżeć nieruchomo z zamkniętymi oczami zanim w ogóle zdecydujesz co robić dalej?
@Gituska Nie próbowałam świadomie. Nie wiem czy bym potrafiła, bo ten strach o którym pisałam wyżej powoduje że chcę się zorientować gdzie jestem. Jakby automatycznie szukam oczyma pokoju.
To co napisałaś, że szukasz oczyma pokoju, to bardzo konkretna wskazówka. Mnie to brzmi jak reakcja na dezorientację przestrzenną, nie na treść snu. Czy masz wrażenie, że budzisz się nie wiedząc gdzie jesteś? Choćby przez ułamek sekundy?
@Hortensja65 Tak, dokładnie tak. Przez chwilę jest takie zawieszenie, nie wiem czy to jawa czy tamto. I może właśnie wtedy to odpływa.
A co jeśli właśnie to zawieszenie jest ważne? Tzn że jesteś jednoczesnie w obu miejscach i dlatego strach nie wiadomo skąd bo może to nie twój strach tylko z tamtej strony? Przepraszam że tak dziwnie piszę ale nie wiem jak to ująć lepiej.
@Tobiasz85 Nie jest to wcale dziwne ujęcie. To co opisujesz to stan między, który w różnych tradycjach traktowany jest właśnie jako przestrzeń gdzie przepuszczalność jest największa. Ale chciałem wrócić do czegoś innego. Nagietka napisała wcześniej, że strach czuje jakby po utracie, nie przed. To jest ważna różnica. Czy ktoś jeszcze to zauważył?
@Krysztal Zauważyłam i chyba właśnie to jest sedno. Strach po utracie a nie przed czymś nieprzyjemnym. To zupełnie inny mechanizm.
Jak czytam ten wątek, to zastanawiam się czy ktoś próbował spojrzeć na to przez pryzmat tranzytów w momencie przebudzenia. Nie ogólnie, tylko konkretnie dla Nagietki. Masz datę urodzenia? Mogłabym sprawdzić czy Neptun albo Merkury robią coś ciekawego w tym czasie.
@Selenka Ja mam podobne przebudzenia i zawsze myślałam że to przez stres. Teraz czytam i zaczynam się zastanawiać czy to może być coś więcej. Ale mam pytanie do osób bardziej doświadczonych, skąd wiadomo że to przekaz a nie po prostu sen który się zapomina jak każdy inny?
@Laurka54 To jest pytanie, na które szczerze nie ma jednej odpowiedzi. Ale jest kilka rzeczy, które odróżniają zwykłe zapominanie od czegoś, co zostawia ślad. Zwykłe zapominanie jest neutralne. Tu mamy strach, poczucie utraty i to werbalny tryb, który jest mniej typowy. Choć to wciąż nie jest dowód na nic konkretnego.
Wróciłam do wątku i widzę że dyskutujecie o oczach i strachu, ale nikt nie wrócił do tego co zaproponowałam wcześniej. Ansuz to runa mowy i przekazu właśnie. Jeśli coś przychodzi w słowach, to ona mogłaby pomóc to uchwycić. Nagietka, czy w ogóle pracowałaś kiedyś z runami?
@Monisia_M Nie, nigdy. Czy to wymaga jakiegoś przygotowania? Boję się robić coś nie po kolei i zrobić coś nie tak.
@Monisia_M Muszę się wtrącić, bo mam wątpliwości co do tej praktyki. Kładzenie run pod poduszką bez żadnego rytuału intencji to trochę jak wkładanie narzędzi do szuflady i liczenie że same w nocy coś naprawią. Runa potrzebuje aktywacji, nie tylko obecności fizycznej. Czy w tych książkach, które czytałaś, był opisany cały protokół czy tylko sam gest?
@Hellan Był opisany gest i intencja. Pisali że przed snem trzymasz runę w dłoni i skupiasz się na tym czego szukasz. Może nie napisałam o tym od razu, ale tak to wygląda. Nie chodziło mi o samo włożenie pod poduszką bez niczego.
@Monisia_M Okej, to brzmi już bardziej kompletnie. Ale mimo wszystko zwróciłbym uwagę, że przy tak delikatnym stanie jak hipnopompia, dodawanie zewnętrznych obiektów naładowanych intencją może wzmocnić cokolwiek się tam dzieje, w obie strony. Nagietka ma już strach, więc zanim zacznie pracować z runami, warto żeby wiedziała z czym pracuje.
Mam wrażenie że w tym wątku krążymy wokół kilku hipotez i żadnej nie sprawdzamy do końca. Może warto zapytać bezpośrednio, Nagietka, jak długo to trwa? Kilka tygodni, kilka miesięcy? I czy zaczęło się nagle czy narastało stopniowo?
@Krysztal Zaczęło się może trzy, cztery miesiące temu. Nie pamiętam dokładnie kiedy, ale narastało. Na początku rzadko, raz na tydzień może. Teraz prawie co noc.
Trzy, cztery miesiące i narastanie częstotliwości to już wyraźny wzorzec. Nagietka, czy w tym samym czasie coś się zmieniło w twoim życiu? Niekoniecznie coś dramatycznego, może nowe miejsce, zmiana rytmu dnia, coś co zaczęłaś albo skończyłaś?
@Hortensja65 Właściwie tak. Zaczęłam dużo więcej pracować zdalnie, czyli siedzę w domu prawie cały czas. Nie wiem czy to ma znaczenie, ale wcześniej wychodziłam codziennie.
To ma ogromne znaczenie dla rytmu snu. Ale co ważniejsze, zmiana środowiska i ograniczenie bodźców zewnętrznych może powodować, że sny stają się intensywniejsze. Mózg szuka stymulacji w nocy, jeśli nie dostaje jej w dzień. Ale to nie tłumaczy strach po przebudzeniu, bo on naprawdę jest osobną kwestią.
@Wrotycz Właśnie, praca zdalna to ważny trop. Jest też coś, co się nazywa deprywacją bodźców sensorycznych i ona faktycznie nasila aktywność oniryczną. Ale Wrotycz ma rację, strach to oddzielna sprawa. Nagietka, czy ten strach jest taki sam każdego ranka czy bywa silniejszy, słabszy?
@Gituska Bywa różnie. Czasem to lekki niepokój, a czasem wstaję z bijącym sercem i muszę chwilę poczekać żeby się uspokoić. Nie umiem powiedzieć co go wzmacnia.
Czy ten strach jest jkaiś taki odruchowy, jakbyś wiedziała że coś ważnego przepadło? Bo jak czytam to co piszesz mam wrazenei że to nie strach przed czymś tylko strach z powodu utraty. To zupełnie inne uczucie.
@Tobiasz85 Trafnie to nazwałeś. I to jest moim zdaniem klucz do tego wątku. Strach z powodu utraty sugeruje, że na poziomie niewerbalnym coś jest przechowywane, skoro możliwa jest reakcja emocjonalna na utratę. Treść znika, ale emocja zostaje. To nie jest standard.
@Krysztal Ale jak to możliwe, że emocja zostaje a treść nie? Myślałam że to idzie razem.
@Laurka54 Właśnie że nie. Emocje są przetwarzane w ciele migdałowatym, a pamięć werbalna w zupełnie innych strukturach. Przy przebudzeniu ciało migdałowate może pozostawać aktywne jeszcze przez chwilę, podczas gdy pamięć deklaratywna już się nie zapisuje. Dlatego zostaje uczucie bez treści.
@Gituska To jest neuronaukowe wyjaśnienie, ale mam wrażenie że w tym wątku zbyt szybko skaczemy między podejściami. Nagietka, zanim pójdziemy dalej z jakimikolwiek praktykami, chcę zapytać wprost, czy te przebudzenia wpływają na twoje funkcjonowanie w ciągu dnia? Zmęczenie, rozdrażnienie, coś takiego?
@Hellan Tak, szczerze mówiąc czuję się zmęczona rano nawet jeśli spałam długo. I mam czasem przez dzień takie przeczucie że coś przeoczyłam, ale nie wiem co.
@Hellan Nie chcę przerywać astrologicznego wątku, ale wróćmy na chwilę do praktycznej strony. Hellan miał zastrzeżenia do runy i rozumiem je. Ale skoro Nagietka boi się robić coś nie po kolei, może zamiast od razu run zaproponować jej coś prostszego? Np. zapisywanie emocji zaraz po przebudzeniu, nawet jednym słowem?
@Monisia_M Dziennik emocjonalny zamiast dziennika snów, tak właściwie. To jest dobry pomysł. Nagietka, czy próbowałaś kiedykolwiek pisać cokolwiek zaraz po przebudzeniu, choćby jedno słowo na kartce obok łóżka?
@Wrotycz Nie, ale to brzmi jakbym mogła spróbować. Jedno słowo chyba dam radę. Ale co z tym zrobię, jak będę miała kilka takich słów?
@Wrotycz To jest dobre pytanie. Wrotycz, jak ty to robiłaś? Bo wydaje mi się, że chodzi o to żeby zobaczyć wzorzec w czasie, a nie interpretować każde słowo z osobna.
@Hortensja65 Dokładnie tak. Jedno słowo to za mało żeby interpretować, ale po dwóch, trzech tygodniach widać czy w emocjach jest jakiś powtarzający się motyw. Stało się z moim przypadkiem. Przez jakiś czas co rano pisałam coś z zakresu straty albo pośpiechu, aż w końcu jeden sen był na tyle wyraźny że połączyłam to wszystko.
To przeczucie że coś przeoczyłaś to może być właśnie ślad po tym co odpłynęło. Wróciłam jeszcze do daty początku, trzy cztery miesiące. Nagietka, powiedziałabyś w którym miesiącu to się zaczęło? Neptun w przejściu przez pewne sektory potrafi właśnie rozmywać granicę między snem a jawą i zostawiać dokładnie ten rodzaj powidoku emocjonalnego bez treści.
@Selenka Chyba w lutym. Może pod koniec stycznia, trudno mi powiedzieć dokładnie.
Okej, to mniej więcej się zgadza. Żeby sprawdzić dokładniej potrzebowałabym jednak rok urodzenia. Nie musisz podawać na forum, możesz napisać na PW jeśli chcesz. Chodzi mi o to żeby nie gadać w ciemno.
Nagietka, mam jeszcze jedno pytanie, bo mi czegoś brakuje w obrazku. Powiedziałaś że wiadomość znika słowo po słowie. Czy ty słyszysz te słowa, czy je widzisz, czy może po prostu wiesz że były? To rozróżnienie jest ważne.
@Krysztal To ciekawe pytanie i dopiero teraz zdałam sobie sprawę, że nie wiem jak to opisać. Chyba bardziej wiem że były, niż je słyszę albo widzę. Jakby ktoś mi coś powiedział i zanim zdążę przetworzyć, już tego nie ma. Czy to coś zmienia?
Tak, zmienia sporo. Jeżeli to jest wiedza bez kanału zmysłowego, to może chodzić o coś co w tradycji nazywa się przekazem klairopoznawczym. Nie widzisz, nie słyszysz, po prostu nagle wiesz. Problem polega na tym, że ten rodzaj odbioru jest najtrudniejszy do zakotwiczenia w pamięci werbalnej, bo omija normalne ścieżki kodowania.
@Krysztal Chwilę, zanim pójdziemy w kierunku klairopoznania, chcę się upewnić. Nagietka, czy to poczucie wiedzy pojawia się wyłącznie w momencie przebudzenia, czy zdarza ci się coś podobnego w ciągu dnia? Pytam bo to ważne rozróżnienie.
@Gituska W ciągu dnia rzadko, ale parę razy miałam takie przebłyski że wiedziałam coś zanim mi ktoś powiedział. Nie przywiązywałam do tego wagi, myślałam że to zbieg okoliczności.
@Krysztal Czytam to i coraz bardziej mi się kręci w głowie. Krysztal, czy możesz powiedzieć jak się w ogóle rozpoznaje że coś jest klairopoznaniem a nie po prostu intuicją albo własnym lękiem, który sobie szuka wyjaśnienia? Bo dla mnie jako laika to brzmi prawie tak samo.
@Laurka54 Dobre pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Jedna wskazówka jest taka, że klairopoznanie zwykle zawiera informacje których nie mogłaś wygenerować sama z siebie, czyli coś co nie wynika z twoich wcześniejszych myśli ani doświadczeń. Własny lęk działa inaczej, często jest tematycznie spójny z tym czego się boisz na co dzień. Ale żeby to rozróżnić potrzeba czasu i obserwacji.
Właśnie te przebłyski w ciągu dnia to jest dla mnie ważna informacja. To może oznaczać że zdolność odbioru jest szersza niż tylko sen. Nagietka, czy te sytuacje w dzień też wiązały się z jakimś emocjonalnym ładunkiem, czy były neutralne?
@Hortensja65 Mnie też to uderzyło. Wcześniej mówiłaś że budzisz się w strachu, a te przebłyski w dzień to były neutralne czy też czułaś coś przy nich? Bo jakby strach jest tylko rano to może nie chodzi o samą zdolność odbioru tylko o cos konkretnego co sie pojawia tylko w snie.
@Tobiasz85 W ciągu dnia raczej neutralne, nie towarzyszyło temu żadne silne uczucie. Właśnie dlatego tego nie łączyłam z tym co dzieje się rano. Teraz jak to piszę to faktycznie brzmi jak dwie różne sprawy.
Albo jedna sprawa w dwóch trybach. Może w dzień to przychodzi bez obciążenia emocjonalnego, a w nocy w śnie to samo źródło generuje coś o zupełnie innym ciężarze. Pytanie co sprawia że treść w nocy jest tak naładowana.
@Wrotycz Albo nie chodzi o źródło, tylko o stan ciała. W fazie przebudzenia układ nerwowy jest w specyficznym przejściowym miejscu i może po prostu wyolbrzymiać ładunek emocjonalny czegokolwiek, co się wtedy pojawia. Nie twierdzę że to zamyka temat, ale warto to wziąć pod uwagę zanim nazwiemy to klairopoznaniem.
@Hellan Ale Hellan, sam wcześniej powiedziałeś że emocja zostaje a treść nie, i że to ma znaczenie. Teraz sugerujesz że to może być tylko artefakt układu nerwowego? Trochę mnie to dezorientuje.
@Monisia_M Nie ma tu sprzeczności. Można jednocześnie zakładać że przekaz istnieje i że układ nerwowy przetwarza go w sposób, który zniekształca jego odbiór. To nie są wzajemnie wykluczające się hipotezy. Właśnie dlatego nie chcę za szybko stawiać etykiet.
Nagietka, dostałam twój rok urodzenia, dziękuję. Sprawdziłam i faktycznie, masz teraz tranzyt, który może tłumaczyć to rozmywanie granicy między tym co wiadome a tym co zostaje. Nie chcę tu pisać szczegółów żeby nie zaśmiecać wątku, ale napisałam ci z powrotem na PW.
@Selenka Widziałam, dziękuję, właśnie czytam. Jedno mnie zaciekawiło od razu, napisałaś że to może potrwać jeszcze kilka miesięcy. Czy w tym czasie te przebudzenia będą się nasilać?
Niekoniecznie nasilać, ale mogą zmieniać charakter. Tranzyt nie jest statyczny. Odpiszę dokładniej, ale w skrócie, im bardziej będziesz z tym pracować, tym mniej chaotycznie to może się przejawiać. To nie jest skazanie na strach przez kilka miesięcy.
Śledzę ten wątek od dłuższego czasu i mam jedno pytanie, które mi siedzi w głowie. Czy ktoś z was miał podobne doświadczenie i próbował się modlić albo prosić o ochronę przed zasypianiem? Nie wiem czy to ma sens w tym kontekście, ale zastanawiam się czy intencja przed snem w ogóle coś zmienia.
@Dobrusia_69 Próbowałam i powiem szczerze, że dla mnie zmieniało. Nie wiem czy to modlitwa jako taka, czy po prostu sam akt skupienia się na intencji przed snem przestawia coś w nastawieniu. Nagietka, czy ty robisz cokolwiek przed zasypianiem, jakiś rytuał albo chociażby świadome myślenie o tym co chcesz doświadczyć?
@Wrotycz Nie, właściwie nic. Zasypiam i tyle. Może to jest część problemu, że nie ma żadnej ramy?
To może być istotny brak. Brak intencji przed snem to nie jest neutralna pozycja, mózg wchodzi w sen bez żadnego ukierunkowania i przetwarza wszystko po kolei. Jeśli jest w tym jakiś przekaz, to pojawia się w środku chaosu, a nie w warunkach które ułatwiają zapamiętanie. Ale Nagietka, nie wychodź od razu od czegoś skomplikowanego. Co byś powiedziała na samo ustalenie jednego zdania przed snem, czegoś w stylu: chcę zapamiętać to co ważne. Bez rytuału, bez świec, po prostu jako myśl?
@Gituska Czytam to co napisała Gituska i siedzę nad tym chwilę. Brak ramy przed snem. Nigdy tak o tym nie myślałam, że neutralna pozycja to nie jest żadna pozycja. To brzmi logicznie nawet poza ezoteryką.
Nagietka, to ważne co właśnie powiedziałaś. Ale chcę się upewnić że dobrze rozumiem twoją sytuację. Mówisz że zasypiam i tyle, ale czy masz jakiś stały rytm zasypiania, zawsze o podobnej porze, czy to jest każdorazowo inne?
@Hortensja65 Różnie, raczej nieregularnie. Czasem późno, czasem wcześniej. Nie mam za bardzo stałego rytmu.
@Hortensja65 Pytasz o rytm, ale mnie bardziej zastanawia co dzieje się tuż przed zasypianiem. Nagietka, czy scrollujesz telefon, oglądasz coś, słuchasz czegoś? Chodzi mi o to jak wygląda te ostatnie pół godziny.
@Wrotycz Zazwyczaj telefon, czasem coś oglądam. Nie ma żadnego wyciszenia, po prostu w pewnym momencie odkładam i próbuję zasnąć.
To jest istotne. Telefon bezpośrednio przed snem utrzymuje układ nerwowy w trybie odbioru, nie wyciszania. Jeśli do tego dochodzi jakiś przekaz, to dosłownie wpada w aktywny szum. Nagietka, czy te przebudzenia w strachu zdarzają się w konkretnych porach nocy, czy losowo?
@Gituska Zanim pójdziemy dalej, chcę zaznaczyć że sama nieregularność snu i telefon przed snem mogą wystarczyć do generowania intensywnych przebudzeń z emocjonalnym ładunkiem. Nie mówię że to jedyne wytłumaczenie, ale zanim zaczniemy budować ramę intencyjną, może warto najpierw zobaczyć co zmienia sama higiena snu.
@Hellan A może właśnie połączenie obydwu podejść ma sens? Nie widzę dlaczego higiena snu i intencja miałyby się wykluczać. Nagietka mogłaby spróbować jedno i drugie jednocześnie i zobaczyć czy cokolwiek się zmienia.
@Monisia_M Nie mówię że się wykluczają. Mówię że warto wiedzieć co na co wpływa. Jak zmienimy pięć rzeczy naraz to nic nie wiem co zadziałało.
@Hellan Hellan ma rację w tym sensie że jak wszystko naraz to sie nie wie skąd efekt. Ale Nagietka, mi bardziej chodzi o to co czujesz jak sie budzisz, to jest ten strach bardziej jak zagrożenie z zewnątrz czy bardziej taki wewnętrzny ścisk? Bo to chyba zmienia interpretacje nie?
@Tobiasz85 Bardziej wewnętrzny ścisk. Nie czuję że coś na mnie czeka, raczej że coś mam zrobić albo powiedzieć i nie zdążyłam. Coś jak panika że za późno.