Mam ostatnio coś, co mnie mocno zastanawia i nie wiem, czy ktoś miał podobne doświadczenie. Śnię regularnie o ludziach, których nie znam, ale mam poczucie, że to moja rodzina - nie ta dzisiejsza, tylko jakaś starsza, z odległych pokoleń. Ci ludzie mówią do mnie językiem, którego nie rozumiem na jawie, ale we śnie rozumiem wszystko. Obudziłam się i spróbowałam zapamiętać choć kilka słów - brzmiały jak coś słowiańskiego, ale archaicznego, nie polskiego ani rosyjskiego. Zaczęłam szukać i natknęłam się na teorię o genetycznej pamięci - że DNA może przechowywać pewien rodzaj wspomnień przodków. Czy ktoś słyszał o tym w kontekście snów? Bo mam wrażenie, że to nie jest zwykłe śnienie.
To brzmi niesamowicie. Ja też miałam raz sen, gdzie ktoś do mnie mówił, i miałam pewność, że to ktoś z mojej linii rodzinnej, choć twarzy nie rozpoznałam. Ale język - tego u mnie nie było. Jak długo te sny trwają? Bo zastanawiam się, czy to jednorazowe zdarzenie, czy jakiś cykl.
@Ilonka80 To trwa już od kilku tygodni, właściwie w regularnych odstępach. Co ciekawe - pojawiają się zawsze około pełni albo tuż przed nią. Nie wiem, czy to zbieżność, ale zaczęłam to notować. Poza tym jest jeszcze jedna rzecz, o której nie napisałam - mój partner opowiedział mi rano o swoim śnie, a opisał dokładnie tę samą przestrzeń, w której ja byłam. Ten sam dom, te same figury ludzi. Tylko on ich nie słyszał.
Chwila, jak to - partner opisał ten sam sen co ty? To znaczy, że byliście razem w tym samym miejscu podczas snu? Nigdy o czymś takim nie słyszałam, to możliwe? Myślałam, że sny to coś całkowicie prywatnego.
Wspólne śnienie to jest coś, o czym pisze się od dawna, tylko że mało kto traktuje to serio. Sama miałam podobną sytułacje z siostrą - śniłyśmy to samo miejsce tej samej nocy, ale z różnych perspektyw. Natomiast co do języka przodków - to mnie tu bardziej ciekawi. Pelagiusza, próbowałaś gdzieś te słowa zapisać fonetycznie i sprawdzić, czy to może być np. język prasłowiański albo jakiś dialekt?
Zanim pójdziemy dalej - chcę zapytać o jedno. Czy ci przodkowie we śnie mówią do ciebie bezpośrednio, patrzą na ciebie, czy raczej rozmawiają między sobą i ty to obserwujesz? To ma znaczenie przy interpretacji, bo to są dwa różne rodzaje kontaktu.
@Fraida Mówią bezpośrednio do mnie. Jest jedna postać - zawsze ta sama, starsza kobieta - która zwraca się do mnie jak do kogoś, kogo zna. Nie wyjaśnia, kim jest, zachowuje się jakby to było oczywiste. Pozostałe osoby są w tle. I właśnie przez to mam poczucie, że to nie jest przypadkowy obraz z podświadomości, tylko coś konkretnego.
@Fraida No dobra, ale to co powiedział Fraida i co odpowiedziałaś - to brzmi jak klasyczny kontakt z duchem przodka, nie? To nie musi być wcale genetyczna pamięć, to może być po prostu przewodnik z linii rodzinnej. Mam znajomego, który twierdzi, że jego babcia odwiedza go we śnie regularnie i zawsze jest jeden konkretny sygnał przed wizytą. Może szukasz zbyt skomplikowanego wyjaśnienia.
@Seba59 Ale to nie jest sprzeczne z tym, co mówi Pelagiusza. Kontakt przez sen i genetyczna pamięć mogą iść razem, nie? Mnie bardziej ciekawi sprawa z partnerem. Jak to wyszło na jaw, że on też śnił to samo miejsce? Opowiedzieliście sobie sny rano, czy on sam zaczął opisywać coś, czego się nie spodziewałaś?
@Leokadia76 On zaczął mówić sam, rano przy kawie, że miał dziwny sen. Opisywał drewniany dom, starą izbę, kilka postaci i poczucie, że jest obserwatorem czegoś ważnego. Ja słuchałam i mi szczęka opadła, bo to był dokładnie ten sam dom co u mnie. Nie mówiłam mu wcześniej nic o swoich snach, bo nie chciałam sugerować.
To jest naprawdę niezwykłe z tym partnerem. Ale zastanawiam się - czy wy ogólnie macie silną więź emocjonalną, bo słyszałam, że bliskie osoby mogą wchodzić w ten sam poziom snu właśnie przez emocje, nie przez żadną magię. Chociaż dla mnie jedno nie wyklucza drugiego.
Przepraszam, że wchodzę z takim pytaniem, ale co to znaczy "wchodzić w ten sam poziom snu"? Serio pytam, bo nie wiem, czy to jest coś udowodnionego, czy to tylko metafora. Bo genetyczna pamięć w snach to już brzmi jak duże założenie.
@Dobrusia Nie ma na to dowodów naukowych w sensie laboratoryjnym, ale są badania nad epigenetyką, które pokazują, że traumy i doświadczenia przodków mogą wpływać na geny potomków. Czy to przekłada się na sny - tego nauka nie potwierdza, ale ezoteryka i tradycja szamańska od wieków to uznają. Więc zależy, jakim językiem chcesz o tym rozmawiać.
Ta epigenetyka to ciekawy trop, ale mam pytanie do Pelagiusza - czy w twojej rodzinie jest jakaś tradycja, coś przekazywanego ustnie, jakieś opowieści o przodkach z konkretnego regionu? Bo może ten język jest skojarzony z czymś, co kiedyś usłyszałaś, ale o tym zapomniałaś?
@Gerwazy00 To dobre pytanie i zadałam je sobie sama. Wiem tyle, że moja rodzina ze strony matki pochodzi z Podola, stamtąd przed wojną. Babcia mówiła czasem mieszaniną polskiego i czegoś jeszcze, ale umarła, gdy byłam mała i nie zdążyłam zapytać. Te słowa ze snu mają podobną melodię. Ale nie jestem w stanie powiedzieć, czy mój mózg coś odtworzył z dzieciństwa, czy to coś innego.
Podole to ma bardzo ciekawą historię, tam nakładały się różne kultury i języki. Ale chcę się cofnąć do sprawy partnera - czy on w ogóle interesuje się ezoteryką, śnieniem? Bo zastanawiam się, czy oboje macie jakąś otwartość na takie doświadczenia, czy to bardziej jego przypadkowe przeżycie.
@Judytka72 Właśnie, to ważne pytanie. Bo jeśli on nie szuka takich doświadczeń, a mimo to to się zdarzyło, to może znaczyć, że coś samo go przyciągnęło do tej przestrzeni. Może ta starsza kobieta chciała, żeby oboje to zobaczyli?
@Ilonka80 Nie biegłabym tak szybko do wniosku, że ona go zaprosiła. Zdarza się, że bliske osoby trafiają w ten sam obraz sennych warstw bez żadnej intencji z zewnątrz - to może być po prostu rezonans emocjonalny między partnerami. Mnie bardziej intryguje co innego: czy ta kobieta w twoich snach kiedykolwiek pokazała ci coś konkretnego - przedmiot, miejsce, gest? Czy tylko mówi?
@Fraida Raz wskazała na coś - jakiś kawałek tkaniny albo chustę, złożoną. Trzymała to w rękach i mówiła, patrząc na mnie. Nie wiem, co z tym zrobić. Czy to coś symbolicznego, czy może jakiś przedmiot, który istniał naprawdę i ma znaczenie dla rodziny?
Chusta albo tkanina przekazywana w snach - to pojawia się w różnych tradycjach jako symbol przekazu, dziedzictwa, ale też nierozwiązanej historii rodzinnej. Czy wiesz, czy w rodzinie zostały jakieś stare tekstylia, cokolwiek po babci albo prababci? Czasem przedmioty "wołają" przez sny.
Słucham tej rozmowy od początku i mam jedno pytanie, może naiwne - czy próbowałaś zapisywać te sny zaraz po przebudzeniu, dosłownie każdy szczegół? Bo mam wrażenie, że jest tu dużo warstw i mogło już umknąć coś ważnego.
@Brzozka Zapisuję, odkąd ten sen pojawił się po raz drugi. Mam zeszyt przy łóżku i piszę zanim wstanę, dosłownie pierwsze minuty po przebudzeniu. Ale pierwsze dwa razy tego nie zrobiłam i masz rację - coś pewnie umknęło. Szczególnie żałuję, że nie zapisałam dokładnie brzmienia tych słów, bo teraz zostaje mi tylko ogólne wrażenie dźwięku, nie konkretne sylaby.
To dobrze, że zaczęłaś zapisywać. A czy zapisujesz też to, jak się czujesz po przebudzeniu, nie tylko obrazy? Bo zastanawiam się, czy to uczucie po tym śnie jest takie samo za każdym razem, czy się zmienia.
@Brzozka Wracam do tej chusty, bo mnie to nie opuszcza. Jeśli wskazywała na tkaninę i mówiła patrząc na ciebie, to mogło chodzić o przekazanie czegoś dosłownie - przedmiotu, który gdzieś jest. Czy pytałaś kogoś z rodziny matki, co zostało po babci? Czasem takie rzeczy leżą latami w szufladach i nikt nie wie, że mają znaczenie.
@Leokadia76 Ale skąd wiadomo, że ta chusta to dosłowny przedmiot, a nie symbol? Mogła oznaczać na przykład jakiś sekret, coś owiniętego, ukrytego. Nie za szybko z tym dosłownym odczytaniem?
@Gerwazy00 Masz rację, że to może być symbol. Ale w pracy z przedmiotami przodków rzadko kiedy jest tak, że to tylko jedno albo tylko drugie. Zdarza się, że symbol i realny przedmiot istnieją równocześnie. Dlatego pytam - bo sprawdzenie, czy coś takiego istnieje, nic nie kosztuje, a może dużo wyjaśnić.
Chcę zapytać o coś innego, bo ta chusta mnie zatrzymała. Kiedy ona ją trzymała i mówiła - czy miałaś wrażenie, że chce ci ją dać, czy raczej że ci ją pokazuje? To zupełnie różne gesty w kontekście przekazu sennego.
@Fraida Pokazuje, zdecydowanie. Trzymała mocno, nie wyciągała w moją stronę. Jakby mówiła: patrz na to, zapamiętaj. Nie miałam odczucia, że to ma do mnie przejść - raczej że mam coś zrozumieć przez sam fakt, że to istnieje.
@Fraida To co mówisz o gescie ma sens. Sama nie myślałabym o tym w ten sposób. Ale słuchajcie - bo cały czas krążymy wokół chusty i przodkini, a zapomnieliśmy o partnerze. On widział tę samą izbę i te same postaci, tak? To czy on widział też tą kobietę z chustą, czy tylko tło?
@Marlenka Nie pytałam go o to wprost. Opisał postaci jako "kilka osób przy stole" i nie wchodził w szczegóły twarzy. Może nie zwrócił uwagi, może ona dla niego nie była widoczna tak wyraźnie. To jest właśnie ta różnica między nami - dla mnie ona jest centrum snu, dla niego chyba był to bardziej obraz miejsca.
To ciekawe, że on widział miejsce, a ty widzisz osobę. Zastanawiam się, czy to nie mówi czegoś o tym, do kogo ten przekaz jest kierowany. Może on był tam jako... no nie wiem jak to nazwać, świadek? A przekaz jest tylko dla ciebie?
@Judytka72 Właśnie tak to czuję czytając tę rozmowę. On był obserwatorem, a ona - autorka tematu - jest adresatką. To by tłumaczyło, dlaczego widzieli to samo miejsce, ale różnie.
@Ilonka80 Ale zaraz, zaraz. Jak możemy mówić, że on "był tam jako świadek", skoro nie wiemy nawet, czy śnił dokładnie to samo? Może to po prostu podobny obraz, który oboje zinterpretujecie jako ten sam, bo szukacie połączenia? Serio pytam, nie złośliwie.
@Dobrusia Mam podobne wątpliwości, szczerze. Ale z drugiej strony - drewniany dom, stara izba, kilka postaci, poczucie obserwowania czegoś ważnego - to dość szczegółowe, żeby to był czysty przypadek, nie? Ile snów masz z takimi detalami, które pokrywają się z cudzym snem?
@Hortensja_66 Okej, punkt dla ciebie. Szczegóły są dość konkretne. Ale nadal - czy oni porównali to naprawdę dokładnie, czy tylko ogólne wrażenie? Bo diabeł tkwi w detalach, jak to mówią.
Słuchajcie, bo zaczynam się tu gubić. Zaczęliśmy od języka przodków i genetycznej pamięci, a teraz rozmawiamy o tym, czy partner śnił to samo czy nie. Oba tematy są ciekawe, ale czy to nie są dwa osobne wątki, które pomieszały nam się w jednym?
@Seba59 Niby masz rację, ale one są ze sobą połączone - jeśli partner trafił do tego samego miejsca, to może to miejsce jest czymś realnym, jakąś przestrzenią, do której można trafić. A jeśli tak, to ta kobieta i jej język nie są tylko w głowie Pelagiuszy, tylko gdzieś "istnieją". To zmienia interpretacje.
Chcę wrócić do samego języka, bo od dłuższego czasu o nim nie mówiliśmy, a to był punkt wyjścia. Czy te słowa, które słyszysz - mają jakiś rytm, są wypowiadane spokojnie, czy jest w nich jakieś napięcie emocjonalne? Pytam, bo sposób mówienia w takich snach bywa ważniejszy niż samo słowo.
@Fraida Spokojny rytm, ale poważny. Nie ma w tym grozy, nie ma też ciepłej czułości - jest coś pomiędzy. Jakby coś ważnego było przekazywane w sposób, który ma trwać, zostać zapamiętany. Mówi wolno i wyraźnie, jakby wiedziała, że muszę to uchwycić mimo że nie rozumiem słów.
A czy próbowałaś nagrać te dźwięki zaraz po przebudzeniu? Mam na myśli - mruczeć te sylaby do dyktafonu albo cokolwiek, zanim wyparuje? Może ktoś z Podola albo znający tamte języki by rozpoznał?
@Niezapominajka To dobry pomysł. Są grupy na różnych platformach skupiające diasporę z tamtych terenów, gdzie ludzie jeszcze pamiętają stare dialekty. Gdyby udało się odtworzyć choćby kilka dźwięków, to ktoś mógłby pomóc z identyfikacją.
@Brzozka Właśnie o tym myślałam - że trzeba spróbować to utrwalić zanim zniknie. Problem w tym, że te dźwięki są jakby śliskie, wymykają się gdy tylko próbuję je uchwycić świadomością. Ale spróbuję dziś w nocy mieć coś pod ręką do nagrywania. Martwi mnie tylko, czy próba uchwycenia tego nie zmieni samego snu - jakbym zamiast słuchać, zaczęła analizować.
To co mówisz o tym, że dźwięki się wymykają - znam to zjawisko. Ale mam pytanie: czy to wyparowanie następuje od razu po przebudzeniu, czy masz chwilę, zanim to znika? Bo jeśli masz choćby minutę-dwie w takim półśnie, to można to wydłużyć przez nieruszanie się po przebudzeniu. Dosłownie - leżeć bez ruchu i nie otwierać oczu od razu.
@Leokadia76 A to działa naprawdę? Bo słyszałem o tej technice, ale nigdy nie wiedziałem, czy chodzi o to żeby dosłownie nie ruszać się w ogóle, czy tylko nie wstawać od razu.
@Gerwazy00 Dosłownie - żadnego ruchu, najlepiej nawet nie otwierać oczu. Ruch ciała jakby sygnalizuje mózgowi przejście i sen szybciej się ulatnia. To nie jest ezoteryka, to po prostu jak działa pamięć snu - ale w tym przypadku pomaga też przy treściach, które chcemy zatrzymać.
@Leokadia76 Wracając do tego rytmu, który opisałaś - spokojny, poważny, coś między grozą a czułością. To mnie bardzo coś mówi. Czy masz wrażenie, że ona mówi do ciebie jak do równej, czy jest w tym jakiś ton starszyzny, autorytetu? To ważne, bo zmienia znaczenie przekazu.
@Fraida Autorytetu zdecydowanie, ale nie w sensie władzy nad mną. Bardziej jak ktoś, kto mówi ze spokojem osoby, która wie coś od dawna i teraz wreszcie ma czas powiedzieć. Nie poucza - raczej informuje. Jakby mówiła: to jest, zapamiętaj.
Zastanawiam się nad czymś. Mówiłaś wcześniej, że partner widział miejsce, ty widzisz osobę. Ale czy rozmawialiście o tym, co oboje czuliście w tym śnie emocjonalnie? Może emocje były podobne nawet jeśli fokus był inny?
@Dobrusia Rozmawialiśmy i to jest właśnie ciekawe - on opisał poczucie spokoju i jakiegoś ciężaru jednocześnie. Ja miałam dokładnie to samo. To była ta sama emocja, tylko on ją wiązał z miejscem, ja z tą kobietą.
To z tymi emocjami jest właśnie coś. Jeśli oboje czuliście to samo - spokój z ciężarem - to może to był jeden wspólny stan, do którego trafiliście razem, tylko każde przez inne drzwi. On przez przestrzeń, ty przez osobę.
@Hortensja_66 Ale to brzmi trochę jak poetycka interpretacja, nie? "Inne drzwi do tego samego miejsca". Skąd wiadomo, że to nie jest po prostu to, że oboje jesteście zmęczeni albo macie podobny nastrój wieczorem i to wpływa na sen?
@Seba59 No tak, możliwe. Ale jeśli nastrój wieczorny tłumaczyłby emocje, to nie tłumaczy drewnianego domu i starych postaci u obojga. Nastrój nie generuje szczegółów.
Wróćmy na chwilę do tej genetycznej pamięci, bo to był właściwy temat. Czytałam kiedyś, że epigenetyka pokazuje, że traumy przodków mogą być zapisane w ciele - ale czy ktoś z was miał taki sen, w którym słyszał coś w języku, którego nie zna? Bo to jest dla mnie klucz - sam obraz domu to jedno, ale język to coś inaczej.
@Marlenka A co rozumiesz przez "inaczej"? Że język jest dowodem, którego obrazu nie można tak łatwo zbagatelizować?
@Judytka72 Właśnie. Obraz mogę sobie wytłumaczyć tym, że oglądałam filmy historyczne albo coś. Ale język, którego nie znam - skąd miałby się wziąć? Mózg nie generuje nieznanych języków ze niczego, prawda?
@Marlenka Niekoniecznie. Mózg może rekonstruować zapamiętane fragmenty, których świadomie nie pamiętamy - stare piosenki słyszane w dzieciństwie, rozmowy, które słyszeliśmy obok. To się nazywa kryptomnesja. Ale - i to ważne - czy te dźwięki brzmią jak coś zasłyszanego, czy jak coś innego jakościowo?
@Fraida To jest naprawdę trudne do określenia. Mogę powiedzieć tyle: nie brzmią jak coś zasłyszanego obok, przypadkowo. Mają spójność, strukturę. Ona nie mówi przypadkowych sylab - to zdania, które mają sens dla niej, nawet jeśli nie dla mnie. Kryptomnesja nie tłumaczyłaby tej spójności gramatycznej.
Czy ktoś próbował kiedyś opisać takie dźwięki fonetycznie i pokazać lingwiście albo komuś znającemu języki słowiańskie z tamtego terenu? Nie mówię o tłumaczeniu - tylko o samym rozpoznaniu, czy to brzmi jak konkretna rodzina językowa.
@Brzozka Właśnie, o to mi chodziło z tym nagrywaniem. Bo nawet jeśli nie uda się odtworzyć słów, to sama melodia języka, akcent, to czy samogłoski są twarde czy miękkie - to już coś mówi o tym, skąd mogłoby pochodzić.
Mam pytanie do autorki, bo cały czas o tym myślę. Ta kobieta z chustą - czy widziałaś ją tylko raz, czy pojawia się regularnie? Bo jeśli wraca, to jest coś innego niż jednorazowy sen.
@Ilonka80 Regularnie, od kilku tygodni. Nie zawsze z chustą, nie zawsze mówiąca - ale to ta sama kobieta, rozpoznaję ją. Raz siedziała przy oknie i tylko patrzyła. Raz stała z innymi i nie zwracała na mnie uwagi. Ta z chustą i językiem była wyraźniejsza niż pozostałe - jakby coraz bliżej.
To że wraca regularnie i rozpoznajesz ją za każdym razem - to jest chyba ważniejsze niż sam język. Czy ona w tych innych snach, kiedy tylko siedzi albo stoi między innymi, robi cokolwiek co mogłoby być sygnałem do ciebie? Jakiś gest, spojrzenie?
@Brzozka Ten jeden raz kiedy siedziała przy oknie - spojrzała na mnie tylko raz i odwróciła wzrok. Nie wiem czy to sygnał czy po prostu tak było. Ale ten sen z językiem był pierwszy, w którym bezpośrednio się do mnie zwróciła. Jakby wcześniej się oswajała albo ja się oswajałam.
A twój partner widział tę kobietę w którymś ze swoich snów? Bo jeśli ona pojawia się tylko u ciebie, to może przekaz jest naprawdę skierowany tylko do ciebie, a on trafił do przestrzeni, ale nie do tej postaci.
@Ilonka80 Nie, on nie widział kobiety. On widział miejsce - dom, podwórko, jakieś drzewa. Żadnych postaci. To jest właśnie ta różnica między nami w tych snach.
To bardzo ciekawe rozgraniczenie. Jakby on dostał adres, a ty dostałaś osobę. Razem to może być coś kompletniejszego niż gdyby tylko jedno z was śniło. Czy próbowaliście porównać to miejsce, które on widział, z czymkolwiek? Czy to był dom, który mógłby pasować do skądeś?
@Hortensja_66 Ale to zakłada, że te sny są połączone celowo. A może po prostu oboje macie Słowiańskie korzenie i mózg losowo dobiera takie obrazy? Drewniany dom to nie jest jakiś bardzo specyficzny detal - to mógłby być dowolny wiejski dom z dowolnej wsi w Polsce.
@Seba59 No ale ta kobieta mówi językiem którego Pelagiusza nie zna i który ma spójną strukturę. Tego drewnianego domu może i nie wzięłabym pod uwagę osobno, ale razem z tym językiem i z tym że partner śnił równolegle - to już jest za duże nagromadzenie.
Mam pytanie, bo trochę zgubiłam wątek. Czy ustaliliście kiedyś z partnerem dokładnie kiedy te sny się pojawiły? Czy to zaczęło się mniej więcej w tym samym czasie u obojga, czy najpierw ty, potem on?
@Dobrusia Najpierw ja, kilka tygodni wcześniej. On miał swój sen później, ale nie wiedział wtedy o moich. Powiedział mi dopiero kiedy ja mu zaczęłam opowiadać swoje - wtedy stwierdził, że chyba mu coś podobnego śniło.