Wie. Powiedziałam jej wcześniej, jeszcze przed rytuałem. Reakcja była... neutralna. Nie odpychająca, ale nie taka jakiej bym chciała. I chyba właśnie ta neutralność sprawiła że sięgnęłam po rytuał - jakby nie mając odpowiedzi normalną drogą, szukałam jej inaczej.
To co Elzuchna pisze o tej neutralności - rozumiem to aż za dobrze. To jest chyba jeden z najtrudniejszych stanów, bo nie masz czego się uchwycić. Ani wyraźnej odmowy, ani wyraźnego zaproszenia. I wtedy człowiek szuka czegoś co da mu jakiś ruch w tej sprawie. Mnie to doprowadziło do podobnych decyzji.
@Lapisowa72 I to jest chyba jeden z ważniejszych wątków całej tej rozmowy. Czy rytuał w takiej sytuacji jest próbą uzyskania odpowiedzi, czy próbą wpłynięcia na nią? Bo to są różne rzeczy, a można je łatwo pomylić albo robić jedno mówiąc sobie że robi się drugie.
@Kometka08 Miałem kiedyś podobną rozmowę z kimś kto dużo wie o symbolice rytuałów i ta osoba powiedziała coś czego nie zapomnę - że rytuał jest jak soczewka. Skupia to co masz w środku. Jeśli masz w środku pytanie, skupi pytanie. Jeśli masz pragnienie, skupi pragnienie. Tyle że nie zawsze człowiek wie co ma w środku, dopóki rytuał tego nie pokaże.
To co @Adept mówi o soczewce brzmi sensownie, ale mam wątpliwość - bo zakłada że rytuał głównie działa do wewnątrz. A co z tymi tradycjami gdzie rytuał ma realne działanie na zewnątrz, na okoliczności? Czy one po prostu się mylą, czy to jest coś co działa równolegle - i do wewnątrz i na zewnątrz?
@Taurus W tym co czytałem o magii operatywnej - tej bardziej zachodniej, hermetycznej - to są traktowane jako dwie strony tego samego. Zmiana wewnętrzna i zmiana zewnętrzna nie są rozdzielone, tylko jedna pociąga drugą. Ale kolejność jest kluczowa - najpierw wewnątrz, potem na zewnątrz. Jeśli to odwrócisz i próbujesz wymusić zmianę na zewnątrz bez zmiany wewnętrznej, to albo nic nie działa, albo działa krótko.
Wracając do Elzuchny i tego co teraz - ona już jest po tej zmianie wewnętrznej, przynajmniej częściowej. Napisała że rozumie więcej o sobie niż przed rytuałem. Czy to nie znaczy że ten rytuał jednak zadziałał, tylko wolniej i w inną stronę? I że teraz właśnie jest ten moment kiedy zmiana zewnętrzna mogłaby mieć grunt?
Czytam to co @Arat pisze i czuję że to może być prawda. Ale jednocześnie nie chcę teraz niczego wymuszać. Może właśnie o to chodzi - że zadziałało na tyle żeby mi pokazać że wymuszanie nie ma sensu. I że to nie jest porażka, tylko... inna lekcja niż się spodziewałam.
Dobrze to ujęłaś, Elzuchna. I to jest właśnie ta odpowiedź na tytuł wątku, do której doszłaś sama - nie przez to że ktoś ci to powiedział, tylko przez całą tę rozmowę. Rytuał zadziałał, tylko nie tam gdzie chciałaś. To się zdarza częściej niż się ludziom wydaje, a mało kto wraca żeby o tym napisać.
@Mniszek86 I to jest właśnie powód dla którego takie wątki są cenne - nie dlatego że dają gotowe recepty, tylko dlatego że ktoś opisuje rzecz od środka. Selenia albo Mietowa, albo ktokolwiek kto dopiero zaczyna myśleć o czymś podobnym - jak przeczyta ten wątek od początku, to dostanie coś czego żaden poradnik nie da. Mam tylko pytanie do Elzuchny - czy po tej rozmowie czujesz się z tym jakoś inaczej niż na początku?
To co @Ludwinia napisała o wartości takich wątków - zgadzam się, ale chcę dodać jeden niuans. Elzuchna przeszła przez tę rozmowę i doszła do czegoś dla siebie. Ale ktoś kto przeczyta ten wątek za pół roku, będąc w innym miejscu emocjonalnym, może wyciągnąć z niego coś zupełnie innego. I nie wiem czy to problem czy zaleta. Bo może właśnie taki wątek powinien być wieloznaczny - nie dawać jednej odpowiedzi, tylko stawiać pytania które każdy musi rozwiązać sam.
@Chalcedonka Ale to trochę niepokojące, nie? Że ktoś w złym miejscu emocjonalnym przeczyta to i wyciągnie wniosek, że rytuał z desperacji jest okej, bo 'może zadziała inaczej'? Nie mówię że to błąd wątku, tylko zastanawiam się nad tym jak czytamy takie rzeczy kiedy bardzo chcemy żeby coś wyszło.
Mietowa dotknęła czegoś ważnego i powiem szczerze - jak zaczęłam ten wątek, to też szukałam potwierdzenia że to co zrobiłam miało sens. Że 'zadziała'. Teraz jak czytam od początku, to widzę że zadawałam pytania w taki sposób żeby dostać konkretną odpowiedź. Może to jest właśnie ta niska motywacja w czystej postaci - nie desperacja, ale szukanie kogoś kto powie ci to co chcesz usłyszeć.
Elzuchna to jest bardzo uczciwe co właśnie napisałaś. I ciekawe, bo niewielu ludzi przyznaje się do tego wprost, że pytanie było z góry ukierunkowane. Ale mam do ciebie pytanie - i nie musisz odpowiadać jeśli nie chcesz - czy teraz, po tej rozmowie, masz inne pytanie? Nie o rytuał, tylko w ogóle o tę sytuację.
Zastanawiam się czy w ogóle da się zrobić rytuał miłosny z miejsca gdzie nie ma żadnego ładunku emocjonalnego - bo żeby w ogóle chcieć robić rytuał, to musisz coś czuć do tej osoby, prawda? A silne uczucie prawie zawsze miesza się z jakimś lękiem, nadzieją, potrzebą. Czy w takim razie 'czysta motywacja' w rytuałach miłosnych to w ogóle możliwa rzecz, czy to zawsze tylko teoria?