A jak właściwie wygląda takie 'przekłamanie' z poprzedniej sesji? Wahadło kręci się inaczej niż powinno, daje złe tak/nie, czy coś innego jest nie tak? Nigdy nie wiedziałam jak rozpoznać że coś poszło nie tak.
@Mirka Ja raz miałam taką sesję — odpowiedzi były spójne wewnętrznie, ale kompletnie minęły się z tym co potem okazało się prawdą. Nie było chaosu w ruchu, wahadło pracowało pewnie, a jednak wynik był błędny. Dopiero potem dotarło że robiłam sesję dwa dni po pełni bez oczyszczania. Nie wiem czy to była przyczyna, ale od tamtej pory zawsze czyszczę.
No dobra, to te przekłamania które opisuje Anastaya — to jest chyba najgorszy scenariusz, bo nie ma żadnego sygnału że coś jest nie tak. Wahadło pracuje normalnie, a wynik błędny. Jak mam w ogóle budować zaufanie do sesji jeśli błąd może wyglądać identycznie jak prawidłowa odpowiedź?
To jest fundamentalne pytanie i nie ma na nie łatwej odpowiedzi. Zaufanie do wahadła buduje się przez weryfikację — pytasz o rzeczy których wynik znasz lub możesz sprawdzić. Dopiero kiedy masz dużą próbę potwierdzonych trafień, zaczynasz ufać wynikom których nie możesz od razu zweryfikować. To trwa i nie ma skrótu.
@Opalinka72 Ale to oznacza że tak naprawdę przez długi czas nie wiesz czy twoje sesje mają sens. Czy to nie jest trochę frustrujące? Pytam szczerze, bo sama zaczęłam niedawno i nie wiem jak długo taka 'kalibracja przez weryfikację' powinna trwać.
@Klimcia_S To nie musi trwać miesiącami. Możesz zacząć od bardzo prostych testów już na pierwszej sesji — schowaj coś, zapytaj gdzie jest, sprawdź. Albo pytaj o fakty historyczne które możesz potem zweryfikować w internecie. Chodzi o to żeby mieć jak najszybszy odzew zanim zaczniesz pytać o rzeczy poważne.
A wracając do tego co Anastaya mówiła o sesji po pełni — rozumiem że wahadło było 'nasycone' i to zafałszowało wyniki. Ale co konkretnie było nie tak z odpowiedziami? Były odwrócone, czy po prostu chaotyczne?
@Mirka Nie były odwrócone ani chaotyczne — to właśnie jest przerażające. Były bardzo pewne, wyraźne, spójne. Wahadło kręciło się zdecydowanie. Żadnego wahania, żadnego sygnału że coś jest nie w porządku. Dopiero gdy rzeczywistość to zweryfikowała, zrozumiałam co się stało.
To co opisuje Anastaya to klasyczny przypadek 'głośnego szumu' — kiedy wahadło jest przesycone energią po intensywnej sesji albo po pełni bez oczyszczenia, może dawać odpowiedzi bardzo wyraźne, ale jakby z pamięci poprzedniej sesji. Nie chaos, tylko inercja. Czy ktoś jeszcze to rozpoznaje u siebie?
@Ludwinia53 'Inercja' — to słowo bardzo mi pomaga to zrozumieć. Czyli wahadło jakby kontynuuje poprzednie pytanie? Mam jedno pytanie: czy ta inercja jest zależna od materiału wahadła? Bo wcześniej mówiłaś że drewno szybciej oddaje energie, to może jest też mniej podatne na taką inercję?
@Wisnia Tak, to logiczne połączenie. Drewno ma mniejszą 'pojemność' energetyczną, więc rzeczywiście inercja powinna być krótsza. Ale to też znaczy że po bardzo intensywnej sesji nawet drewno może ją pokazywać, tylko przez krótszy czas. Kryształ górski to przeciwieństwo — mocno trzyma, długo oddaje.
Hej, mam może głupie pytanie ale nie do końca rozumiem jednej rzeczy — czy ta 'inercja' wahadła to jest coś co się dzieje z materiałem fizycznym, czy z energią która jest w nim zmagazynowana? Bo jeśli to energia, to czy oczyszczenie na soli przez noc powinno ją usunąć niezależnie od fazy księżyca?
@Stasia77 Nie ma głupich pytań, ale to pytanie dotyka naprawdę ważnej kwestii. Sól działa jak absorbent — wyciąga to co jest zmagazynowane. Faza księżyca wpływa na głębokość i tempo tego procesu. Przy nowiu absorbcja jest jakby wspomagana przez naturalny rytm opadania, przy pełni sól zadziała, ale wolniej i mniej głęboko. To jest różnica jakościowa.
Dobra, chcę się upewnić że dobrze to rozumiem — jeśli mam sesję przy pełni i zaraz po kładę wahadło na sól, to i tak nie będzie dobrze oczyszczone na następną sesję? Ile muszę czekać i co konkretnie zrobić żeby mieć pewność że jest gotowe?
@Roksana79 Nie ma jednej liczby godzin która da ci pewność. To zależy od materiału, intensywności sesji i właśnie fazy. Przy pełni dałbym wahadło na sól na całą noc minimum, plus poranek na słońcu. I jeszcze sprawdziłbym w skupieniu czy czuję że jest lekkie. To bardziej triad metod niż jedno działanie.
A czy ktoś kiedyś próbował oczyszczać wahadło dźwiękiem? Czytałam że niektórzy używają mis tybetańskich albo kamertonu. Zastanawiam się czy to jest szybsze od soli i czy w połączeniu z odpowiednią fazą księżyca mogłoby być szczególnie skuteczne.
@Jasminka Dźwięk działa, ale jest metodą uzupełniającą, nie zastępczą. Mis tybetańska rozbija zastałe energie strukturalnie — inaczej niż sól która absorbuje. Można łączyć: najpierw dźwięk żeby rozluźnić co jest zmagazynowane, potem sól żeby wciągnęła resztki. Przy nowiu efekt tego zestawu jest wyraźnie lepszy niż każda metoda osobno.
Słuchajcie, mam wrażenie że teraz rozmawiamy głównie o oczyszczaniu, a tytuł wątku mówi o fazach księżyca i czułości. Czy ktoś ma konkretne obserwacje że przy określonej fazie wahadło było bardziej lub mniej czułe niezależnie od stanu oczyszczenia? Nie chodzi o to co zrobiłaś z wahadłem, tylko o sam pomiar.
Klimcia ma rację, trochę odpłynęliśmy. Mnie też właśnie to interesuje — czy w czasie pełni wahadło wychwytuje więcej, mocniej reaguje na strefy geopatyczne, jest po prostu dokładniejsze? Czy odwrotnie, jest 'rozchwianie' przez tę nadwyżkę energii i wyniki są mniej precyzyjne?
To jest sedno tematu i mam na to konkretną obserwację z pracy nad mapami. Przy pełni strefy geopatyczne są wyraźniejsze — wahadło mocniej reaguje na krzyżowania Hartmanna, ruchy są wyraźniejsze. Ale zarazem granice stref są mniej ostre. Jakby sygnał był głośniejszy ale mniej precyzyjny. Przy kwadratach — pierwszy i ostatni kwartał — mam wrażenie że precyzja jest największa.
@Opalinka72 To bardzo ciekawe rozróżnienie między 'głośnością' a precyzją sygnału. Masz rację i dodałbym że nów to czas kiedy wahadło jest prawie cicho — mniej reakcji, ale te które są, są czyste. Dlatego moim zdaniem do szczegółowego mapowania stref geopatycznych najlepszy jest właśnie nów lub pierwsze dni po nowiu.
Czyli jeśli dobrze rozumiem — pełnia do wstępnego rozpoznania dużych zaburzeń, a nów do precyzyjnego mapowania? To trochę jak wybór narzędzia do zadania. Tylko jak to przełożyć na praktykę jeśli ktoś chce zbadać dom i nie może czekać miesiąc na odpowiednią fazę?
Mirka zadaje bardzo praktyczne pytanie. Moja odpowiedź jest taka — jeśli ktoś musi zbadać dom tu i teraz, nie czekając na nów, to lepiej zrobić dwie sesje: jedną teraz dla ogólnego obrazu, drugą przy pierwszej kwadrze. Kwadra to kompromis — księżyc nie jest ani zbyt 'głośny' ani zbyt cichy. Ale po pierwszej sesji wymagane oczyszczenie, inaczej wyniki drugiej będą zaburzone tym co wahadło zebrało przy pełni.
@Felicjan99 Zgadzam się z dwiema sesjami, ale mam inaczej ułożony schemat. Przy pilnych badaniach domów najpierw robię dokładny wywiad — gdzie śpi właściciel, gdzie ma problemy, co go niepokoi. Potem pierwsza sesja nawet przy pełni, bo szukam dużych zaburzeń, tych które i tak będą głośne. Szczegóły doprecyzowuję przy okazji powrotu, już przy lepszej fazie.
@Opalinka72 To ma sens. Ale mam pytanie o ten wywiad wstępny — czy informacje od właściciela mogą ci zaburzyć sesję? Jeśli on powie 'tu się źle śpi' to czy twoje wahadło nie będzie potwierdzać tego właśnie dlatego że to wiesz?
Ale chwila — Felicjan mówi o kwadrze jako kompromisie, a Opalinka72 wcześniej mówiła o precyzji przy nowie. To teraz mam dwie różne rekomendacje do mapowania. Czy kwadra naprawdę daje ten sam poziom precyzji co nów, czy to jest jednak gorsze rozwiązanie gdy ktoś nie ma wyboru?
To bardzo ważne pytanie, Mirka poruszyła coś istotnego. Każdy radiesteta musi nad tym pracować — nad odcinaniem się od informacji które mogą prowadzić. Dlatego część praktyków woli najpierw badać bez żadnych wstępnych danych, a pytania zadawać dopiero po mapowaniu. Ale to też ma wadę — możesz pominąć obszary które są problemem, bo nie wiedziałaś że tam patrzeć.
@Ludwinia53 Czyli to jest jakiś paradoks — im więcej wiesz, tym ryzyko błędu większe, ale im mniej wiesz, tym możesz przegapić coś ważnego? Jak z tym sobie radzisz w praktyce?
@Klimcia_S Radzę sobie tak, że pierwsze badanie zawsze robię 'na ślepo' — właściciel jest w innym pokoju albo w ogóle nie ma go w domu. Dopiero po skończeniu mapowania rozmawiamy. I wtedy sprawdzamy pokrycie. Ale to wymaga dyscypliny i nie każdy ma takie warunki do pracy.
Słuchajcie, może to nie jest ścisłe pytanie do tematu, ale zastanawia mnie coś w kontekście tej pełni i czułości — czy faza księżyca wpływa też na to, JAK BARDZO wahadło wchłania te energie podczas sesji w terenie? Bo jeśli przy pełni sygnały są głośniejsze, to pewnie wahadło też więcej zbiera, prawda?
@Stasia77 Trafiłaś w sedno jednego z problemów. Przy pełni wahadło pracuje intensywniej i rzeczywiście zbiera więcej. To dlatego oczyszczenie po sesji w pełni jest krytyczniejsze niż po sesji przy nowie, gdzie wahadło pracuje bardziej oszczędnie, jakby na minimalnych obrotach.
@Felicjan99 A czy to nie znaczy że przy nowie samo oczyszczanie też jest mniej efektywne? Bo skoro wszystko jest 'na minimalnych obrotach', to może sól wolniej pracuje, słońce słabiej naładowuje? Trochę mi to nie gra wewnętrznie.
@Wisnia To nie jest sprzeczność. Sól i słońce to zewnętrzne czynniki absorpcji i ładowania — działają niezależnie od fazy. Faza wpływa na to co siedzi W wahadle, na głębokość zmagazynowania. Przy nowie jest mniej do wyciągnięcia, więc oczyszczanie trwa krócej, nie że działa słabiej.
@Aurella To przynajmniej jasne. Ale mam inne pytanie — a jeśli ktoś ma sesje regularnie, powiedzmy kilka razy w tygodniu, to czy powinien czyścić wahadło po każdej sesji, czy tylko raz na jakiś czas? Bo czytałam że oczyszczanie też może 'wyczyścić' dobre skalibrowanie.
Roksana zadała pytanie które często słyszę od osób pracujących intensywnie. Odpowiedź zależy od tego co badajesz. Jeśli pracujesz nad jednym projektem — na przykład mapiujesz jedno mieszkanie przez kilka sesji — głębsze oczyszczanie dopiero na końcu całego cyklu, żeby nie gubić wątku. Ale jeśli każda sesja dotyczy czegoś innego, oczyszczanie między nimi jest obowiązkowe.
@Opalinka72 Czyli wahadło może 'trzymać kontekst' poprzedniej sesji i to bywa użyteczne? To trochę zmienia moje myślenie o tym po co w ogóle czyścimy — myślałam że chodzi wyłącznie o usunięcie złych energii, a nie o zarządzanie ciągłością pracy.
Jasminka to bardzo ciekawie ujęła. Ale wracam do głównego pytania tego wątku, bo chcę to dobrze zrozumieć dla siebie — jeśli mam sesję przy pełni i wahadło jest bardziej czułe na strefy geopatyczne, to czy ta czułość jest 'prawdziwa', to znaczy pokazuje mi coś realnego, czy jest przesadzona i powinienem to korygować w interpretacji?
Guslarz pyta o coś co jest fundamentalne. Moim zdaniem odpowiedź brzmi: sygnał jest realny, ale jego amplituda jest wzmocniona. Jeśli coś reaguje przy pełni, tam naprawdę coś jest. Ale zasięg i intensywność którą widzisz mogą być większe niż w neutralnych warunkach. Dlatego nie polecam wyznaczać ostatecznych granic stref przy pełni.
@Felicjan99 To jest dla mnie bardzo ważne rozróżnienie. Czyli to co mnie spotkało — te pewne błędne odpowiedzi przy pełni — to nie był błąd w samym sygnale, tylko błąd w interpretacji amplitudy? Wahadło mówiło prawdę tylko... zbyt głośno?
@Anastaya Dokładnie tak bym to opisała. I to właśnie jest pułapka pełni — bardzo przekonujący sygnał który jest w kierunku prawdziwy, ale w stopniu przesadzony. Stąd błędy które wyglądają jak pewność, a nie jak pomyłka.
Dobra, to wszystko razem tworzy mi jakiś obraz. Przy pełni — większy obszar, słabe granice, silny sygnał. Przy nowie — wąski obszar, ostre granice, słaby sygnał. Czy jest jakaś faza która jest 'złotym środkiem', gdzie i sygnał jest wystarczająco wyraźny i granice są jeszcze przyzwoite?
@Klimcia_S Trzecia kwadra, czyli między pełnią a nowiem, księżyc schodzący. Sygnał zaczyna wygaszać, ale nie jest jeszcze wyciszony do nowiu. Granice stref zaczynają się klarować. Pracuję przy tej fazie do precyzyjnych korekt w mapowaniu — szczególnie gdy przy pełni wyznaczyłam duży obszar i chcę go teraz dociąć do rzeczywistych granic.
To co powiedziała Opalinka o trzeciej kwadrze — to jest coś, czego szukałem przez cały ten wątek. Bo rozumiem już pełnię i nów jako dwa ekstrema, ale chciałem się upewnić czy jest jakaś faza do codziennej, normalnej pracy. Tylko mam pytanie praktyczne — jak rozpoznać że jesteś akurat w trzeciej kwadrze, jeśli nie śledzisz kalendarza księżycowego na co dzień? Czy jest jakiś moment w wyglądzie księżyca na niebie który to zdradza?
Odpowiem, bo to moje podwórko. Trzecia kwadra zaczyna się gdy księżyc wychodzi po prawej stronie jako półkole — czyli lewa część tarczy jest oświetlona, prawa ciemna. Widzisz go późno w nocy i nad ranem. Jeśli wschodzi po północy i zachodzi w ciągu dnia, jesteś gdzieś w tej okolicy. Ale szczerze? Kup prosty kalendarz księżycowy albo zainstaluj aplikację — śledzenie na oko jest możliwe, ale po co utrudniać sobie życie, gdy to jest dostępne w telefonie na dwa kliknięcia.
@Aurella Dobra rada z aplikacją, ale właśnie przez to mam wrażenie że ludzie tracą kontakt z tym co obserwują. Jeśli tylko patrzę w telefon to nie buduję żadnej własnej wrażliwości na cykl. Czy przy pracy z wahadłem ta własna obserwacja nieba ma jakieś znaczenie, czy to jest czysty romantyzm z mojej strony?
@Klimcia_S To nie jest romantyzm, ale nie przeceniałabym tego też. Obserwacja nieba buduje coś co nazwałabym wyczuciem rytmu — zaczynasz czuć gdzie jesteś w cyklu zanim sprawdzisz datę. Ale to przychodzi po latach, nie po miesiącu. Na początku aplikacja jest uczciwa pomocą, a nie oszukiwaniem. Sama zaczęłam od papierowego kalendarza, ale nie mam z tym żadnego problemu że ktoś używa telefonu.