Może ktoś mi wyjaśnić czym właściwie jest to „tria mera”? Interesuje mnie też kwestia przeliczania greckich nazw na wartości liczbowe... bo o ile dobrze liczyłem, τρια μερα daje nam: 300+100+10+1 + 40+5+100+1 = 557. Czy ktoś się tym zajmuje badziej szczegółowo?
Przyznam szczerze, że zainteresowałem sie tym tematem po obejrzeniu filmu Głosy 2 i chciałbym zrozumieć jak to odnieść do rzeczywistości, czy to tylko zabawa symbolami, czy za tym stoi coś głębszego.
no właśnie, to co jest w „Głosy 2” mnie uderzyło mocno... jeśli ktoś uratujesz (czyli de facto pomagasz), to musisz zabić albo przynajmniej próbować. pomyślcie o tej idei: jeśli ktoś planuje zbrodnię, to lepiej nie wtrącaj się, bo sama staniesz się ściganą 🙁 to jest dosłownie marzenie każdego przestepcy, system w którym zbrodnia pozostaje bezkarna, jakiś ideał ciemnej strony
@zrodlo660 Hm, można to też odczytać zupełnie inaczej. Że przeznaczenia się po prostu nie przechytrzy.
Ktoś ma odejść w określonym momencie i koniec, nie ma tu żadnej filozofii. Ma odejść z konkretnego powodu, bo na przykład gdyby żył, stałby się sprawcą zła albo i tak skończyłby jako zbrodnarz. Ratując go wbrew temu porządkowi zakłócamy coś, co było zaplanowane na wyższym poziomie... i wtedy dostajemy po głowie.
@maciek_78 no właśnie nie zgadzam się z tym przeznaczeniem 🙂 bo dla mnie to troche za wygodna wymówka... jakby powiedziec, ze morderca morduje bo „tak miało byc” i że ofiara sama jest sobie winna że żyła? to brzmi absurdalnie. Nie ma żadnego boskiego porządku który wymaga czyjejś śmierci imo. Są po prostu źli ludzie i są ich ofiary, które im po prostu stały na drodze. Tyle.
szczerze to nie wiem, może jestem już trochę zakręcona tym wszystkim ale coraz częsciej myślę, że ci Strażnicy Syjonu jednak mają rację 😀 tzn. chodzi mi o to że sama skłaniam sie bardziej ku deizmowi, a cała reszta to po prostu system 😉
@zrodlo660 nie do końca zgadzam się z tym ujęciem przeznaczenia. Gdyby wszystko było z góry ustalone, to praca nad sobą, nad własnym rozwojem duchowym nie miałaby żadnego sensu. A ma, i to niemały.
Tak, karma istnieje, ale świadome życie daje ci realny wpływ na to, jak się ona przejawia. Weźmy prosty przykład: człowiek genetycznie predysponowany do nowotworu. Jeśli o tym nie wie, żyje niedbale, nie robi badań to choruje i umiera. Ale jeśli ma tę wiedzę, może zmienić dietę, tryb życia, wcześnie podjąć leczenie i albo w ogóle nie zachorować, albo chorobę pokonać. Może też wiedzieć i świadomie wybrać, żeby nie „walczyć z przeznaczeniem” i wtedy spotka go to samo co w pierwszym przypadku. Za każdym razem kluczem jest ŚWIADOMOŚĆ. to ona decyduje o tym, co z tą wiedzą zrobimy.
Rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona niż mogą to oddać filmowe scenariusze 🙂 Przeznaczenie w sensie hinduistycznym, kabała, gematria, mistyka żydowska to wdzięczny materiał dla scenarzystów, bo muskając lekko powierzchnię można epatować treściami uderzajacymi w wyobraźnię widza. Ale to tylko powierzchnia.
Radzę zachować zdrowy dystans i przymrużenie oka, choć temat jak najbardziej zasługuje na głębsze drążenie, tyle że raczej przez literaturę fachową niż kino.