Przepraszam, że wchodzę z takim podstawowym pytaniem, ale czy to co Eliksira teraz opisuje, czyli że tekst zaczął chcieć czegoś inaczej niż autorka, to jest normalne w numerologii? Czy tekst może mieć swoją własną numerologię niezależnie od autora?
@Grazynka58 To jest pytanie, które nie jest wcale podstawowe, tylko bardzo dobre. Tak, są szkoły myślenia, szczególnie w kabale i w piśmiennictwie sufickim, które mówią, że tekst po pewnym czasie zaczyna żyć własnym życiem energetycznym. Tytuł, pierwsze zdanie, intencja, z którą autor siadł do pisania, to wszystko tworzy zalążek numerologiczny, który może odbiegać od tego, co autor planował.
Jeśli tytuł tekstu ma własną numerologię, to czy to znaczy, że powinno się liczyć wartość tytułu i dobierać do niej liczbę rozdziałów? Pytam, bo to byłaby dla mnie jakaś konkretna metoda, którą można by zastosować, a nie tylko ogólna zasada.
@Melania.ka Dokładnie tak to działa w jednej z metod i to jest podejście bardzo praktyczne. Redukujesz tytuł do liczby przez sumowanie wartości liter, a potem szukasz liczby rozdziałów, która jest z nią w harmonii albo w twórczym napięciu, zależy, jaki efekt chcesz uzyskać. Harmonia to wielokrotność albo dopełnienie do dziewięciu. Napięcie to liczba, która nie redukuje się do tej samej cyfry bazowej.
Synkretyczny. Ale z silnym rysem mistycznym, nie religijnym. I z tym też pewnie wiąże się mój problem z liczbą, bo nie mam jednej tradycji, która by mi powiedziała, ile. Mam kilka i każda coś innego sugeruje.
A co jeśli to jest właśnie informacja? Że tekst synkretyczny nie powinien mieć liczby zaczerpniętej z jednej tradycji, tylko powinien szukać liczby, która pojawia się jako wspólna w kilku? Jakie liczby rozdziałów proponują ci różne systemy, do których zaglądasz?
To mnie bardzo ciekawi, co Eliksira odpowie, bo sama jestem w podobnym miejscu z moimi zapiskami. Różne systemy mi dają różne sugestie i dotychczas po prostu wybierałam tę, która mi się podobała, co chyba nie jest najlepszą metodą. Ale czy jest lepsza, jeśli nie ma jednej tradycji?
Różne systemy dają mi różne sugestie i próbowałam je zestawiać przez ostatnie tygodnie. Pitagorejski przez tytuł prowadzi mnie do siódemki. Kabalistyczny szepce dziewiątkę. Jeden z systemów chińskich, którym się trochę zajmuję, wskazuje ósemkę jako harmonizującą dla tekstów przejścia. I teraz stoisz z trzema liczbami i żadna nie jest zła, tylko każda jest z innego języka.
Siódemka, dziewiątka i ósemka to nie jest tak odległa rodzina. Czy próbowałaś sprawdzić, czy któraś z tych liczb jest pochodną innej w twoim konkretnym zapisie? Bo czasem przy synkretycznym tekście nie chodzi o wybranie jednej tradycji, tylko o znalezienie liczby, która leży na przecięciu. Czy suma siódemki i dwójki, albo dziewiątka zredukowana do czegoś, nie zaczyna ci wskazywać jednego centrum?
@Betalia To jest piękna metoda, ale mam praktyczne pytanie. Jeśli szukasz przecięcia między trzema systemami i każdy daje inną liczbę, to jak w ogóle sprawdzasz, czy to co znajdziesz to naprawdę przecięcie, a nie po prostu liczba, którą podświadomie chciałaś od początku? Sama wpadałam w tę pułapkę, że szukałam potwierdzenia dla tego, co już wiedziałam.
@Rumianek79 To jest jedno z najtrudniejszych pytań w każdej pracy numerologicznej i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Ale jest jedna metoda weryfikacji, którą znam z tradycji hermetycznej. Jeśli liczba, którą wybrałaś, sprawia, że tekst czujesz jako zamknięty zanim go dokończyłaś, to znaczy, że jest twoja, nie tekstu. Jeśli czujesz, że tekst oddycha przez tę strukturę, a nie że ją nosi jak gorset, to sygnał, że trafione.
Wróćmy do czegoś bardzo konkretnego. Eliksira powiedziała, że ma trzy liczby z trzech systemów. Mam pytanie do niej, bo to zmienia całą logikę tej rozmowy. Który z tych systemów czujesz jako najbardziej swój, nie jako najpiękniejszy ani najstarszy, tylko jako ten, przez który patrzysz na własne życie najczęściej i najbardziej naturalnie?
@Fela73 Pitagorejski, jeśli jestem szczera. Do niego wracam intuicyjnie, nawet gdy bawię się innymi. I to trochę odpowiada na twoje pytanie, Felu, bo siódemka z pitagorejskiego jest mi najbliższa. Ale jest w niej coś, co mnie niepokoi właśnie w kontekście tego tekstu. Siódemka jest liczbą poszukiwania, a ten tekst był dla mnie próbą domknięcia czegoś. Czy można domknąć tekst liczbą, która z definicji pozostawia otwarte drzwi?
Siódemka jako domknięcie to nie jest sprzeczność, jaką się wydaje. W tradycji pitagorejskiej siódemka jest pełnią cyklu, nie początkiem nowego. Siedem dni tygodnia kończy się siódmym dniem odpoczynku, nie ósmym nowego początku. To ósemka jest początkiem po domknięciu. Pytanie brzmi inaczej: czy to, co chcesz domknąć, jest cyklem czy otwartą raną?
@Wajdelota To rozróżnienie między cyklem a otwartą raną, które właśnie zrobiłeś, to jest coś, czego jeszcze w tej rozmowie nie było i to chyba klucz. Ale jak się to w ogóle sprawdza? Czy to jest intuicja, czy jest jakaś metoda numerologiczna, która pozwala odróżnić te dwa stany przed napisaniem tekstu, a nie po?