Mam problem, z którym nie wiem jak sobie poradzić. Mam ADHD i chyba przez to wpadłam w pułapkę z kartami - ciągam je po kilka razy dziennie w tej samej sprawie, bo nie mogę usiedzieć z jedną odpowiedzią. Pytam o to samo rano, po południu, wieczorem :P. Za każdym razem jak karta nie mówi tego, co chcę usłyszeć, ciągnę jeszcze raz. I wiem że to niezdrowe, ale nie potrafię przestać. Czy ktoś w ogóle pracował z kartami mając ADHD albo chociażby taką tendencję do obsesyjnego sprawdzania?
Znam to uczucie i nie masz pojęcia ile osób przez to przechodzi, ADHD czy nie. To się nazywa szukanie zapewnień przez karty i jest naprawdę częstym problemem. Ale zanim powiem więcej - jak długo tak robisz? Bo to ma znaczenie czy to nowy nawyk czy już utrwalony.
@Kolowa a skąd to określenie szukanie zapewnień? Kojarzę to bardziej z psychologii lękowej. Myślisz że tarot może napędzać lęk zamiast go łagodzić?
@Eleonorka74 tak, dokładnie o to mi chodzi. Karty mogą stać się pętlą - im bardziej się boisz odpowiedzi, tym częściej ciągniesz, a im częściej ciągniesz, tym bardziej się uzależniasz od zewnętrznej odpowiedzi zamiast od siebie :). to nie jest wina kart, ale mechanizm jest realny.
Pracuję z kartami od wielu lat i widzę ten wzorzec regularnie. Ale chcę zapytać autorkę tematu - czy ciągniesz ponownie bo naprawdę nie rozumiesz odpowiedzi czy dlatego że jej nie lubisz? to dwie zupełnie różne sprawy i zupełnie inne podejście do tego problemu.
@Bylica szczera odpowiedź? dlatego, że jej nie lubię. jak wyjdzie mi coś trudnego, zamiast usiąść z tą kartą, od razu ciągnę nową. Mówię sobie że to dla "doprecyzowania" ale sama wiem, że to nieprawda.
To jest właśnie sedno problemu. Tarot nie jest wyrocznią, której można się odpytywać aż do skutku :D. no dobra ale interesuje mnie jedna rzecz - czy jak wychodzi ci ta "nielubiana" karta, potrafisz w ogóle przypomnieć sobie co ona znaczy, czy emocja jest tak silna, że i tak nic z niej nie wyniesiesz?
@Ludwinia emocja jest tak silna że nie potrafię. Widzę np. Wieżę i już mi się serce ściska, zanim w ogóle pomyślę co to może znaczyć w danym układzie. I wtedy... no ciągnę dalej.
A ja mam inne pytanie - czy ty w ogóle masz ustalone zasady dla siebie kiedy ciągniesz karty? jakaś pora dnia, konkretna intencja przed ciągnięciem, coś w tym stylu? Bez jakiejś ramy to jest jak jedzenie bez poczucia głodu - po prostu ciągniesz bo możesz.
@Pentagrama żadnych zasad nie mam, i chyba to jest duży problem. Czasem ciągnę w łóżku przed snem, czasem w autobusie, czasem w środku rozmowy z kimś jak mnie coś niepokoi. Totalny chaos.
To brzmi jakbyś używała kart jako regulatora emocji w czasie rzeczywistym, a nie jako praktyki refleksji. I przy ADHD to ma sens - szukasz szybkiego ukojenia, bo czekanie z niepokojem jest wyjątkowo trudne. Tylko karty tego ukojenia nie dają, bo zawsze można ciągnąć jeszcze raz.
No ale jak to naprawić konkretnie? Bo czytam i rozumiem diagnozę, ale co z tym zrobić praktycznie? Sama mam tendencję do ciągania kilka razy i zawsze sobie mówię "ten ostatni raz" a potem ciągnę znowu.
@Nagietka54 a co się dzieje kiedy mówisz sobie "ostatni raz"?! Czujesz ulgę po tej karcie czy dalej coś cię niepokoi? Pytam serio bo to ważne żeby rozumieć co tak naprawdę chcesz dostać od kart.
@Bylica szczerze? Chwilowa ulga ale za godzinę znowu chcę sprawdzić. to trochę jak z telefon - odkładam, ale co chwilę patrzę czy nie ma czegoś nowego
Mnie uderza jedno w tej rozmowie - wszyscy mówimy o tym żeby ograniczyć ciąganie, ale nikt jeszcze nie powiedział jak budować relację z kartami która jest pozytywna, nie tylko "mniej zła". Może warto by zaczepić ten temat od drugiej strony - jak wygląda zdrowa praktyka, zeby było do czego dążyć?
@Czeslawa08 dobra uwaga. dla mnie zdrowa praktyka to jedna karta dziennie, rano, z dziennikiem. Nie pytanie o konkretny wynik, tylko pytanie "na co dziś zwrócić uwagę". Ale ciekawi mnie czy coś takiego jest w ogóle realne przy ADHD - czy ktoś tutaj ma ADHD i pracuje regularnie z kartami?
Ja mam ADHD i pracuję z kartami więc mogę powiedzieć z własnego doświadczenia. Dla mnie klucz to krótkie rytuały z fizycznym działaniem - np. zapalenie świeczki przed ciągnięciem. To sygnał dla mózgu że zaczyna się coś innego niż chaos dnia codziennego. Bez tego moje ciąganie też było losowe i obsesyjne.
@Remigiusz88 o, właśnie tego mi było trzeba - głosu osoby z ADHD. A jak radzisz sobie z tym żeby nie ciągnąć ponownie jak wynik ci się nie podoba? Bo to chyba mój największy problem.
zrobiłem sobie zasadę: ciągnę jedną kartę, zapisuję ją w notatniku i zamykam karty w szufladzie... dosłownie zamykam. Fizyczna bariera robi różnicę, bo zanim ją otworzę muszę świadomie podjąć decyzję. przez pierwsze tygodnie otwierałem tę szufladę wiele razy, ale z czasem coraz rzadziej.
Szuflada to naprawdę ciekawy pomysł, nie myślałam o takiej prostej fizycznej granicy. mam pytanie do ogółu - czy ktoś próbował ustalać sobie z góry ile kart ciągnie w danej sesji i trzymał się tego? Bo może chodzi o kontrakt z samą sobą, a nie o siła woli w danej chwili.
Właśnie to pytam o kontrakt z samą sobą, bo siła woli to za mało, szczególnie przy ADHD. Ale ciekawi mnie konkretnie jak taki kontrakt miałby wyglądać - piszesz sobie na kartce "ciągnę tylko dwie karty" i to wystarczy? Czy chodzi o coś bardziej sformalizowanego?
Kontrakt z sobą to dla mnie po prostu zasady, które ustalam zanim usiądę do kart, a nie w trakcie. Bo w trakcie to już emocje rządzą i żaden kontrakt nie działa. Klucz jest w tym "zanim". zuzanka55 pisała, że ciągnie w autobusie i w środku rozmów - tam nie ma żadnego "zanim", jest tylko impuls.
@Kolowa tak, dokładnie. haha impuls i już ręka sięga po telefon z aplikacją do tarota. Ale jak mam ustalić zasady "zanim", skoro nigdy nie wiem kiedy ten impuls przyjdzie? Nie siedzę i nie planuję, że o 15:00 będę się niepokoić o tę konkretną sytuację.
Dobry podział ale mam wątpliwość. Czy przy ADHD w ogóle jest możliwość sformułowania konkretnego pytania zanim sięgnie się po karty? @Zuzanka55, jak to u ciebie wygląda - masz pytanie zanim otworzysz aplikację czy pytanie formułujesz po?
@Kolowa po. Zdecydowanie po. Czasem nawet po tym jak już wyszła karta :(. Jestem w środku emocji i sięgam po karty jak po coś co ma mi powiedzieć co czuję, nie co robić. To brzmi głupio jak to piszę.
@Zuzanka55 Czytałam całą tę rozmowę i właściwie milczałam, ale to co napisała o identyfikowaniu emocji przez karty jest coś z czym się totalnie utożsamiam. Też tak robię. Czy to znaczy że powinniśmy w ogóle zrezygnować z kart aż nauczymy się nazywać emocje inaczej?
ale może właśnie o to chodzi - żebyś nie reagowała kartami na impuls, tylko miała wyznaczoną porę na "martwienie się i sprawdzanie". coś w rodzaju okna na niepokój. Wiem, że to brzmi dziwnie ale w terapii poznawczej jest coś takiego jak zaplanowane zamartwianie się time. Czy coś takiego miałoby dla ciebie sens?
Czekajcie, czyli wy mówicie żeby w ogóle nie ciągnąć kart spontanicznie? bo ja rozumiem problem z obsesją ale czy wyznaczona pora to nie jest trochę jak leczenie czegoś nadmierną strukturą? Sama jestem osobą która nie lubi planów minutowych.
@Nagietka54 a co konkretnie ci przeszkadza w strukturze? Pytam serio, bo to ważne rozróżnienie - czy nie lubisz struktury w zasadzie, czy nie lubisz że ktoś ci ją narzuca? Bo własna zasada to nie to samo co plan z zewnątrz.
@Bylica no... jak tak to ujmujesz, to może mam problem z narzuconymi zasadami, a własne to co innego. Dobra, może masz rację. Ale nadal nie wiem jak to działa w praktyce - skąd wiem która moja zasada jest dobra, a która tylko kolejnym sposobem na obejście ograniczeń?
@Bylica Na to pytanie odpowiedziała właściwie już wcześniej pytając czy ciągniesz bo nie rozumiesz czy bo nie lubisz odpowiedzi. Ale ja bym dodała jeszcze jedno kryterium: sprawdź czy przed ciągnięciem masz konkretne pytanie czy tylko ogólny niepokój. Konkretne pytanie to znak że jesteś w trybie refleksji. no mgła i niepokój to znak że jesteś w trybie ucieczki.
To jest bardzo dobre pytanie i myślę, że odpowiedź jest prosta: dobra zasada to taka, po której złamaniu czujesz że coś naruszyłaś, a nie ulga. jeśli po "złamaniu zasady" czujesz ulgę i ciągniesz kolejną kartę bez wyrzutów, to ta zasada nie była twoja - była tylko dekoracją.
Mogę dodać coś z własnego doświadczenia z ADHD? Ta szuflada, o której pisałem wczesniej, działa nie dlatego, że to genialne rozwiązanie :D. Działa dlatego, że dałem sobie czas na zbudowanie nawyku przed jej otwarciem. Pierwsze dwa tygodnie były okropne. naprawdę otwierałem ją po godzinie. no ale ważne, że musiałem wstać, podejść, świadomie otworzyć. To małe opóźnienie zmieniło impuls w decyzję.
@Remigiusz88 to co opisujesz to w zasadzie technika przerwy, którą znam też z pracy z innymi praktykami. Ale mam pytanie - czy przez te dwa tygodnie wadziłeś ze sobą, czy to było raczej coś co przechodziło stopniowo, jakby bez walki?
@Czeslawa08 zdecydowanie wada. kurcze szczerze to było jak próbowanie nieodpisywania na wiadomość która leży na ekranie. Ale z czasem coś się przełączyło. Nie powiem kiedy dokładnie ale pewnego dnia po prostu... zapomniałem otworzyć szufladę. ojej i to było pierwsze dobre sygnał.
Wchodzę do rozmowy bo obserwuję od dłuższego czasu i mam pytanie do ogółu - wy mówicie cały czas o tym żeby ograniczyć ciąganie, ale jak w tym wszystkim jest z intuicją? Bo słyszałam że tarot właśnie ma rozwijać intuicję, a jak wszystko ograniczysz zasadami i szufladami, to moze ta intuicja nie będzie miała kiedy mówić?
@Pola94 dobra uwaga ale myślę że tu jest pewne nieporozumienie czym jest intuicja w kontekście kart. intuicja to nie to samo co impuls. hej impuls to "teraz, zaraz, natychmiast bo mi niedobrze". Intuicja to coś głębszego, co nie ucieka jak poczekasz godzinę. chyba że ktoś myśli inaczej?
@Eleonorka74 całkowicie się zgadzam z tym rozróżnieniem. I powiem więcej - obsesyjne ciąganie wręcz zagłusza intuicję bo zamiast słuchać siebie, słuchasz kart. Intuicja rozwija się kiedy siedzisz z odpowiedzią, a nie kiedy szukasz nowej.
@Pentagrama ok to zmienia perspektywę. Ale teraz mam inne pytanie - jak odróżnić kiedy naprawdę czegoś szukam w kartach, a kiedy tylko uciekam od niepokoju? Bo z zewnątrz to chyba wygląda tak samo?
To nie brzmi głupio, to brzmi jak ważna obserwacja. Używasz kart do identyfikacji emocji, a nie do refleksji nad sytuacją. To zupełnie inna funkcja i z tej perspektywy rozumiem dlaczego jedno ciągnięcie nie wystarczy - bo emocja się zmienia i ciągniesz kolejną.
Mantra_R nie, absolutnie nie myślę że trzeba rezygnować z kart do czasu aż opanujesz nazywanie emocji. To brzmi jak czekanie na idealne warunki, które nigdy nie nadejdą. Ale twoje pytanie otwiera coś ważnego - może karty mogą być wlasnie pomocą w nazywaniu emocji, jeśli używasz ich świadomie, a nie reaktywnie?
@Czeslawa08 ale jak odróżnić to "świadome" od "reaktywnego" kiedy jesteś w środku emocji? no dobra bo właśnie to jest mój problem :). widzę kartę i myślę dobrze, teraz rozumiem co czuję. ale nie wiem czy to karta mi powiedziała czy po prostu to już wiedziałam i szukałam potwierdzenia.
@Mantra_R To co opisuje ma nawet swoją nazwę w psychologii - projekcja. Patrzysz na symbol i "widzisz" w nim to co już w sobie nosisz. I to nie jest złe samo w sobie. Pytanie brzmi: czy po tej projekcji zostajesz z emocją i ją przeżywasz, czy ciągniesz kolejną kartę żeby uciec od tego co właśnie odkryłaś?
Ludwinia właśnie trafiłaś w coś bardzo konkretnego. Ja ciągnę kolejną. Zawsze. Jakby pierwsza karta otwierała drzwi i zamiast przez nie wejść, szukam kolejnych drzwi obok. Nie wiem czy to ADHD czy coś innego ale jak to piszę to brzmi jak ucieczka od siebie.
a czy próbowałaś kiedyś celowo zatrzymać się po pierwszej karcie i po prostu... siedzieć z tym co wyszło? nie ciągnąć więcej, nie szukać znaczenia w internecie, po prostu patrzeć na tę jedną kartę przez kilka minut??
@Whisper raz próbowałam. Wyciągnęłam kartę i przez chwilę siedziałam. Potem sięgnęłam po telefon żeby sprawdzić znaczenie i skończyłam na czytaniu trzech różnych stron i ciągnięciu doprecyzowującej. Więc technicznie zatrzymałam się, ale w praktyce nie.
to sprawdzanie znaczenia w internecie to jest dla mnie oddzielny temat i też do niego miałem problem. Bo niby jedna karta ale potem czytasz pięć interpretacji i każda trochę inna i nagle masz nowy niepokój zamiast odpowiedzi. Masz tak samo?
@Remigiusz88 tak, dokładnie tak. Jedna interpretacja mówi jedno, inna drugie i zamiast spokoju mam głowę pełną sprzecznych wersji. I wtedy ciągnę kolejną kartę żeby rozstrzygnąć którą interpretację wybrać. oj to jest absurdalne jak to piszę na głos.
Ten wątek ze sprawdzaniem znaczeń w internecie jest ważny. Czy wy w ogóle uczycie się kart na pamięć czy zawsze korzystacie z zewnętrznych źródeł?? Bo mam wrażenie że to może być część problemu - jak nie znasz kart, to zawsze będziesz potrzebować "eksperta" żeby powiedzieć ci co czujesz.
@Kolowa ale żeby nauczyć się 78 kart na pamięć to brzmi jak wielomiesięczna praca. Ja chciałam po prostu porozmawiać z kartami, a nie zdawać egzamin. oj czy naprawdę musisz znać wszystko żeby to działało?
@Nagietka54 nie musisz znać wszystkiego. Ale jest różnica między "nie znam wszystkich niuansów" a "nie wiem nic i sprawdzam każdą kartę". Jeśli za każdym razem czytasz znaczenie z zewnątrz, to kto tak naprawde ciągnie te karty - ty czy autor strony którą czytasz?
@Bylica To co mówi bardzo dobrze opisuje problem z intuicją o którym rozmawiałyśmy wcześniej. Jak czytasz znaczenie z zewnątrz, to pracujesz cudzą intuicją, nie swoją. a tarot ma być dialogiem z własnym wnętrzem, nie testem wiedzy encyklopedycznej.
@Pentagrama ale jak mam pracować własną intuicją jak jestem początkująca i po prostu nie wiem co symbolizuje dana karta? intuicja bez podstawowej wiedzy to chyba losowe skojarzenia?
@Pola94 a skąd wiesz że losowe skojarzenia są gorsze od przeczytanej interpretacji? Serio pytam :D... Twoja reakcja na kartę, pierwsza, zanim przeczytasz cokolwiek, może być dokładnie tym czego potrzebujesz. Symbol coś ci mówi czy nic nie mówi?
@Eleonorka74 no coś mi mówi zazwyczaj. Ale nie ufam temu... Wydaje mi się że to za proste i że na pewno jest "prawdziwe" znaczenie którego nie znam :).
@Pola94 Właśnie to zdanie o "prawdziwym" znaczeniu jest czymś o czym warto porozmawiać. Skąd pochodzi przekonanie że istnieje jedno właściwe znaczenie karty? Bo tradycje tarota między sobą się różnią, różne szkoły mają różne interpretacje. Nie ma jednej prawdy.
Czytam tę rozmowę i mam pytanie praktyczne do bardziej doświadczonych: czy są jakieś konkretne ćwiczenia na budowanie własnej relacji z kartami, które nie opierają się na uczeniu znaczeń z podręcznika :)? ej coś co pomaga rozwijać tę własną intuicję o której mówicie?
@Chryzoprazkaa jest kilka podejść. Jedno z nich to rysunkowe dzienniki - patrzysz na kartę i rysujesz lub piszesz pierwsze trzy słowa które się pojawiają, bez sprawdzania czegokolwiek. Robisz to przez kilka tygodni z tą samą kartą i potem dopiero porównujesz z tradycją. no ale to wymaga cierpliwości.
@Nagietka54 a może właśnie to jest twoja odpowiedź na pytanie czy jesteś gotowa na głębszą pracę z kartami? Nie mówię tego złośliwie, naprawde. Jak nuda jest pierwszą reakcją na siedzenie z jednym symbolem, to może warto zapytać siebie co tak naprawdę chcesz od kart :)...
@Arkania hej, ale to nie jest tak że nuda to znaczy że nie jestem gotowa. Może po prostu kilka tygodni z jedną kartą to zbyt wolne tempo dla kogoś kto inaczej przetwarza rzeczy. serio czy naprawdę nie ma szybszej drogi?
@Nagietka54 a co rozumiesz przez "szybszą drogę"? Szybsze zapamiętanie znaczeń czy szybsze zbudowanie relacji z kartami? Bo to są dwie bardzo rozne rzeczy i chyba warto je rozdzielić.
@Arkania To co napisała wydaje mi sie kluczowe dla całego tego wątku. Bo może część z nas - łącznie ze mną przez długi czas - myliła naukę tarota z pracą z tarotem. Można znać znaczenia i nadal nie mieć żadnej relacji z kartami.
@Kolowa Zatrzymałam się na tym co napisała. Bo ja chyba cały czas próbuję "nauczyć się" tarota zamiast po prostu z nim być. I moze dlatego ciągam kolejne karty - bo wciąż szukam tej chwili kiedy "będę gotowa" żeby naprawdę siedzieć z jedną.
a jak wyobrażasz sobie tę chwilę kiedy "będziesz gotowa"? Co musiałoby się stać żebyś poczuła że możesz usiąść przy jednej karcie i nie ciągnąć kolejnej?
@Eleonorka74 szczerze? Nie wiem. Chyba wyobrażam sobie że będę spokojniejsza w głowie. Że myśli będą wolniejsze. Ale to nigdy nie jest ten moment, zawsze jest jakiś szum.
@Zuzanka55 Ten "szum w głowie" który opisuje to coś co słyszę bardzo często od osób z ADHD które chcą pracować z kartami. hej i mam pytanie do niej - czy próbowałaś kiedyś ciągnąć kartę po jakiejś formie wyciszenia, choćby trzech głębokich oddechach, zamiast sięgać od razu po talię ;)?
@Pucharka57 nie, nie próbowałam :(. Zazwyczaj sięgam po karty właśnie wtedy kiedy szum jest najgłośniejszy, jakby chciałam żeby karty go uciszyły. Co pewnie jest złym podejściem?
Czytam tę rozmowę o ADHD i ciągnięciu kart w momentach napięcia i mam wrażenie że dotykamy czegoś ważniejszego niż technika. @Zuzanka55 czy ty w ogóle zadajesz pytanie przed ciągnięciem karty, czy ciągniesz "w ogóle" - po prostu żeby zobaczyć co wyjdzie?
@Bylica o, to dobre pytanie. Chyba... mieszam. Czasem mam pytanie ale często jest ono tak szerokie że każda karta mogłaby do niego pasować. A czasem ciągnę bez pytania licząc że karta mi powie co jest pytaniem.
@Zuzanka55 To co właśnie napisała jest bardzo celne i myślę że wiele osób ktore mają problem z obsesyjnym ciągnięciem robi dokładnie to. Karta nie może być jednocześnie pytaniem i odpowiedzią. Jeśli nie wiesz co chcesz zapytać, może warto to znaleźć zanim sięgniesz po talię.
@Zuzanka55 Zastanawiam się czy problem który opisuje i który tutaj wiele osób rozpoznaje u siebie, nie jest tak naprawdę problemem z tolerancją niepewności. Tarot daje złudzenie że odpowiedź jest osiągalna, wystarczy ciągnąć więcej kart. Ale niepewność zostaje, nie?
@Kabalistka05 o tak, to brzmi bardzo trafnie. no i to wyjaśnia dlaczego uczenie się kart na pamięć nie rozwiązuje problemu z obsesyjnym ciągnięciem. Bo problem nie jest w tym że nie znam znaczeń, tylko w tym że szukam pewności której karty nie mogą dać.
@Kabalistka05 o tej tolerancji niepewności to mocno. Bo jak to mówisz, to rozumiem dlaczego ciąganie kolejnych kart nigdy nie kończy się tym "aha, teraz wiem". Zawsze zostaje jeszcze jedna rzecz do sprawdzenia. Ale jak w ogóle trenować tę tolerancję? Czy to jest coś co można robić z kartami czy trzeba od kart odejść?
niekoniecznie złym ale powodującym pewien wzorzec... Jeśli karty stają się sposobem na uciszenie niepokoju, to naturalnie będziesz ciągnąć więcej kiedy niepokój rośnie zamiast maleć po pierwszej. Karty wtedy nie odpowiadają na pytanie, tylko tymczasowo zajmują umysł.