Irenko, a powiedz mi - on wie w ogóle czego ty konkretnie chcesz od tej sytuacji? Czyli że chcesz żeby milczał, a nie żeby się nawrócił? Bo może on myśli że ty oczekujesz akceptacji i to go stawia w pozycji gdzie czuje że musi bronić swojego poglądu...
@Felicjan91 szczerze, to nigdy tak tego nie powiedziałam. on pewnie myśli że jak powie "ok rób to" to znaczy że przyznaje że to działa. A ja wcale o to nie pytam. To trochę jak dwa różne rozmowy.
I tu jest sedno. On odpowiada na pytanie ktore nie padło. A ty nie zadajesz pytania na które on odpowiada. Takie rozmowy mogą trwać latami i nic z nich nie wynika. irenko, spróbuj kiedyś powiedzieć wprost: nie proszę cię żebyś uwierzył, tylko żebyś nie komentował przy córce. tylko tyle.
Ale czy on w ogóle komentuje przy córce? Bo wcześniej Irenka pisała że mruczy do niej na osobności. To może problem jest mniejszy niż myślimy?
@Piwoniowa na razie tak. Ale jak córka zacznie pytać więcej bo już zaczyna, to prędzej czy później coś mu się wyrwie. To kwestia czasu. no i wolę to uprzedzić niż reagować po fakcie.
To bardzo mądre podejście :). lepiej uprzedzić niż gasić. Mam wrażenie że Irenka wie dokładnie co chce osiągnąć, tylko brakuje jej może słów na tę konkretną rozmowę.
@Krystynka.1 albo pewności że warto ją zacząć. Irenko, czego konkretnie się boisz w tej rozmowie? Że się pokłócicie, że on powie coś co cię zrani, czy że on powie coś co zmusi cię do ustępstw :P?
chyba że powie cos co zrani... Bo jeśli się pokłócimy to jakoś to przejdziemy. Ale boję się że powie coś w stylu "to jest bez sensu i nie chcę żebyś tego uczyła córkę" i wtedy będę musiała zdecydować co dla mnie ważniejsze. I nie chcę być w tej sytuacji.
ale Irenko, a gdyby powiedział właśnie to - co byś odpowiedziała? Pytam serio, nie żeby cię postawić pod ścianą, tylko dlatego że czasem warto wiedzieć co się powie zanim ta chwila nastąpi. Bo może masz odpowiedź i nie wiesz że ją masz.
@Ewunia_J nie wiem. To jest ten problem. nie wiem co bym powiedziała. Może dlatego unikam tej rozmowy, bo nie mam gotowej odpowiedzi.
A może ta odpowiedź nie musi być gotowa :)? może wystarczy powiedzieć mu "nie wiem co ci odpowiedzieć, ale wiem że to dla mnie ważne" i zobaczyć co on na to?
@Bozenka to akurat może zadziałać, bo szczerość o własnej bezradności działa inaczej niż obrona :D. Ale wrócę do pytania Rusalki bo uważam że jest ważne - czy ktoś tu faktycznie miał doświadczenie z uczeniem dziecka tarota w domu gdzie jeden rodzic tego nie chciał? Bo Irenka potrzebuje przykładów, nie tylko teorii.
Ja miałam. Córka miała może osiem lat, mąż był sceptyczny, ale inaczej niż partner Irenki - on był raczej obojętny niż przeciwny. Ale pamiętam że kiedy zaczęłam z córką oglądać karty, to robiłam to po prostu, bez owijania w bawełnę. On wszedł raz, popatrzył, poszedł. I jakoś to się ułożyło samo. ale nie wiem czy to dlatego że on był spokojniejszy, czy że ja byłam spokojniejsza.
@Czeslawa81 a córka pytała go potem o karty? Czy to zostało w sferze tylko między wami :)?
@Rusalka.2 raz zapytała go co znaczy jakiś obrazek i on powiedział że nie wie, zapytaj mamę. I tyle. Nie zrobił z tego tematu, ona też nie. Dzieci nie przyklejają do rzeczy takich etykietek jak my. hej dla niej to były po prostu fajne obrazki.
To ciekawe co mówisz o etykietkach. Bo ja sama zaczęłam przygodę z kartami przez to że mama miała w domu talię i nigdy nie mówiła że to coś specjalnego albo zakazanego. Po prostu leżały. I kiedyś sięgnęłam. Myślę że to podejście bez dramatyzowania działa lepiej niż tłumaczenie dziecku że to ważna duchowa praktyka.
Ale właśnie - jak to wygląda kiedy dziecko samo zaczyna pytać więcej? córka Irenki chyba zaczyna, prawda? i co wtedy, dalej bez dramatyzowania, czy w końcu trzeba coś powiedzieć?
@Pelargonia94 tak, zaczyna. ostatnio zapytała co znaczy ta pani na koniu i czy ona kogoś szuka. I to było tak dobre pytanie ze w ogóle nie wiedziałam od czego zacząć. Powiedziałam że może szuka przygody. I córka była zadowolona. Ale wiem że za chwilę pytania będą trudniejsze. Trochę się boję tych trudniejszych pytań. Jak wy odpowiadacie dzieciom kiedy pytają o karty poważnie?