To jest bardzo uczciwe spostrzeżenie i właściwie mówi mi więcej o gotowości niż niejedna inna odpowiedź... Ale chcę dopytać, bo to jest ważne. Czy to uciekanie myślami dzieje się przy tym konkretnym temacie, czy w ogóle masz teraz taki stan rozproszenia? Bo to są dwie różne rzeczy i inaczej do nich podchodziłabym przy decyzji o rozkładzie.
@Herga Dorzucę się do tego co powiedziała bo mam notatki z podobnej sytuacji. U mnie to uciekanie myślami przy temacie było sygnałem nie że jestem niegotowa, tylko że jestem tuż przy czymś ważnym. Jakby psychika broniła dostępu właśnie dlatego że tam coś jest. Czy to brzmi znajomo, Brygido?
@Strzaska57 Znam tę interpretację i rozumiem skąd pochodzi ale trochę ostrożnie z tym. Bo to samo uciekanie myślami może oznaczać bliskość tematu jak mówisz, ale może też oznaczać że człowiek jest po prostu za zmęczony żeby pracować z głębokimi treściami. Jedno i drugie daje taki sam objaw. Skąd odróżniasz jedno od drugiego w swoich notatkach?
@Pajeczyna Masz rację i właściwie nie mam na to dobrej odpowiedzi. W moich notatkach rozróżniam to po tym jak się czuję po próbie skupienia czy jestem bardziej zmęczona czy bardziej pobudzona. Ale to jest bardzo subiektywne i nie wiem czy to jest miarodajne kryterium.
To jest ciekawy problem praktyczny :(. Brygido, czy próbowałaś kiedyś siedzieć z jedną kartą, powiedzmy dziesięć minut, i obserwować co się dzieje z uwagą? Nie żeby interpretować, tylko żeby sprawdzić jak długo wytrzymujesz z jednym obrazem. Może to jest prostszy test gotowości niż decydowanie z góry.
Nigdy tego nie próbowałam w ten sposób. Zawsze jak brałam kartę to od razu chciałam wiedzieć co ona znaczy i szłam szukać w książce albo w internecie. ta idea zeby po prostu siedzieć i patrzeć brzmi dziwnie, ale może właśnie dlatego powinnam spróbować? Jak długo według ciebie powinnam to robić żeby to cokolwiek powiedziało?
Sama sobie odpowiedziałaś na poprzednie pytanie, chociaż może tego nie widzisz. serio to że od razu szukasz znaczenia w książce to jest dokładnie ten mechanizm ucieczki który opisywała Strzaska. Nie ucieka ci uwaga, ucieka ci dyskomfort siedzenia z nie-wiedzą. To jest inny rodzaj trudności i przy rozkładzie psychiki będzie on aktywowany bardzo mocno, bo tam nie ma prostych odpowiedzi.
@Konwalka74 To bardzo celna obserwacja. Brygido, powiem ci jak ja do tego podchodzę. zanim zaczęłam pracować z poważniejszymi rozkładami, przez jakiś czas ćwiczyłam tylko patrzenie. Minutę, potem dwie, potem pięć. Bez szukania znaczeń. to brzmi prosto, ale większość ludzi odkrywa że to jest naprawdę trudne i ze właśnie w tej trudności jest informacja o sobie. Czy chcesz spróbować tego jako krok przed kartą wejścia?
@Poziomka Nie wiem czy to dobre miejsce żeby to powiedzieć ale ja robiłam podobnie jak opisuje i odkryłam że mam zupełnie inne odczucia do kart które losuje a inne do tych które sama wybieram świadomie. Może Brygida mogłaby najpierw wybrać kartę którą zna, taką co ją coś porywa, i z nią posiedzieć? Zamiast losowania na ślepo. Czy to zmienia coś w tej metodzie którą opisujesz, Poziomko?!
Wtrącę się z boku bo sam nie jestem mocny w tarocie ale to co opisuje Wiciokrzew brzmi jakby pracowała z kartą jak z obrazem do medytacji, a nie jak z wróżbą. Czy to jest w ogóle tarot wtedy czy to jest już coś innego :)? Pytam bo zastanawiam się czy do psychiki nie lepiej właśnie tak, bez pytania co będzie, tylko z pytaniem co teraz.
@Czarodziej83 To jest granica która jest płynna i celowo... Tarot przy pracy z psychiką to nie jest wróżenie w sensie przepowiadania. To jest używanie obrazów jako lustra. Karta nie mówi co będzie, mówi co jest. I właśnie dlatego ten rozkład który planuje Brygida ma sens, ale też dlatego pytanie o gotowość jest poważne. Bo lustro pokazuje to co jest, nie to co chciałbyś zobaczyć.