I to jest w zasadzie definicja granicy. Coś co nie negocjuje. Vinta, czy pomyślałaś że właśnie dlatego karty mogą być tu lepsze niż rozmowa? Bo granice które ustalasz w głowie albo na forum można sobie wytłumaczyć. Karta po prostu leży.
@Zdzislawa to bardzo dobre ujęcie. Ale mam pytanie do Vinty - powiedziałaś 'zostane sama z tym'. Czy robisz rozklady zwykle sama? bo przy takim temacie niektórzy wolą mieć kogoś obok, choćby wirtualnie. nie zeby interpretowal, tylko żeby był.
Przepraszam że wracam do wcześniejszego, ale nadal nie rozumiem jednej rzeczy. Mówicie o rozkładzie diagnostycznym jako pierwszym kroku, potem o kierunku po kilku dniach - ale skąd wiadomo kiedy jest ten dobry moment na ten drugi rzut? Bo jak się czeka za długo to pierwsze emocje opadają i już nie wiadomo czy interpretacja jest trafna czy chłodna.
@Joasia.ka u mnie to nie jest kwestia emocji - raczej czekam aż coś z pierwszego rzutu znajdzie potwierdzenie w życiu. Oj tam, nie duże zdarzenie, czasem drobna rozmowa albo myśl która wraca. Wtedy wiem że temat jest aktywny i drugi rzut ma sens. Ale przyznam że to trudno wytłumaczyć komuś kto tego nie czuł.
Vinta, coś mnie ciekawi po tym co napisałaś - że karta nie dyskutuje. Czy ty w tej chwili, w tej sytuacji z granicami, chcesz odpowiedzi czy chcesz rozmowy? Bo to jest inne pytanie niż się wydaje i od tego zależy czy rozkład w ogóle jest teraz właściwym krokiem.