Ostatnio wróciłam do tematu Księżyca w Strzelcu i mam wrażenie, że jest on strasznie idealizowany w popularnych horoskopach. Wszędzie czytam: 'emocjonalna wolność', 'optymizm', 'brak przywiązania' - i okej, jest w tym ziarno prawdy. Ale czy to nie jest tak, że ta 'wolność' bywa tak naprawdę ucieczką od głębszego przeżywania? Mam kilka bliskich osób z Księżycem w Strzelcu i ich optymizm potrafi być bardzo... powierzchowny. Jakby emocje się nie zatrzymywały, tylko nieustannie szukały nowego bodźca. Co wy na to?
To jest bardzo celna obserwacja i sama często się nad tym zastanawiałam. Księżyc w Strzelcu daje emocje w ruchu - one nie lubią stać w miejscu, bo Strzelec to znak mutowalny ogniowy, więc uczucia dosłownie 'wypalają się' zanim zdążą zejść głębiej. Ale uwaga - to nie jest wada per se. Pytanie brzmi: w jakim domu stoi ten Księżyc i jakie aspekty tworzy? Bo sam znak to tylko część obrazu.
Przepraszam, że wchodzę z takim podstawowym pytaniem, ale co to znaczy, że Księżyc jest w znaku? Ja mam w horoskopie napisane, że mój Księżyc jest w Rybach, ale nie bardzo rozumiem, czym to się różni od znaku słonecznego. Czy Księżyc w Strzelcu to coś innego niż być Strzelcem z urodzenia?
@Edeltrauda59 tak, to zupełnie co innego! Znak słoneczny to ten, w którym Słońce stało w dniu urodzin - to jest to, co ludzie mają na myśli mówiąc 'jestem Strzelcem'. Księżyc w ciągu miesiąca przechodzi przez wszystkie znaki zodiaku, więc jego pozycja zależy od konkretnego dnia i godziny urodzenia, nie tylko miesiąca. Księżyc odpowiada za emocje, podświadomość, nawyki emocjonalne. Możesz być np. Bliźniakiem ze Słońca, a mieć Księżyc w Strzelcu - i to daje zupełnie inny odcień osobowości.
No właśnie, i czy nie jest tak, że Księżyc w Strzelcu to jeden z trudniejszych Księżyców do 'poczucia' przez samą osobę, która go ma? Bo skoro emocje są ciągle w biegu, to jak można je w ogóle obserwować u siebie? Mam wrażenie, że takie osoby często nie wiedzą, co czują, bo zanim zdążą to przeanalizować, już czują coś innego.
@Kabalistka05 dokładnie to miałam na myśli! Moja koleżanka ma Księżyc w Strzelcu i kiedy pytam ją, jak się czuje w trudnych momentach, ona zawsze mówi: 'no jakoś tam, ale już myślę o tym i o tamtym'. Nigdy nie zostaje przy jednym uczuciu dłużej niż chwilę. I ona sama mówi, że nie potrafi do końca określić, czy to zdrowe, czy nie.
Chcę tutaj trochę sprowadzić to na ziemię, bo widzę, że dyskusja idzie w kierunku 'Księżyc w Strzelcu = emocjonalny uciekinier' i to jest uproszczenie. Liz Greene pisała o tym znaku jako o potrzebie nadawania sensu emocjom przez szerszy kontekst - filozofię, podróż, wiarę. To nie jest ucieczka, to jest inny sposób przetwarzania. Ucieczką może to być DOPIERO, gdy np. Neptun tworzy trudny aspekt do tego Księżyca. Samego znaku nie można tak diagnozować.
@Zenobia masz rację co do aspektów, ale mam pytanie - czy nie sądzisz, że sam Strzelec jako tło dla Księżyca już predysponuje do pewnego rodzaju emocjonalnej ekspansywności, która utrudnia zatrzymanie? Mówię o czymś wcześniejszym niż aspekty - o jakości żywiołu i modalności. Ogień mutowalny to chyba najmniej 'przyklejający się' grunt dla emocji?
@Mieczowaa to jest ciekawy punkt i częściowo się zgadzam. Ogień mutowalny rzeczywiście nie sprzyja długiemu 'siedzeniu' w uczuciu. Ale porównajmy to np. z Księżycem w Baranie - też ogień, ale kardynalny, czyli jeszcze bardziej impulsywny. A Księżyc w Baranie ma opinię bardzo bezpośredniego emocjonalnie, nie uciekającego. Więc ta modalność to nie jedyne kryterium. Strzelec dodaje filozoficzną warstwę, i to ona moim zdaniem najbardziej zmienia odczuwanie.
Mam Księżyc w Strzelcu i powiem wam, że ta 'emocjonalna wolność' to jest trochę mit. Owszem, nie rozpamiętuje rzeczy latami, ale mam za to tendencję do bardzo silnych, nagłych stanów emocjonalnych, które równie szybko mijają. Tylko że jak mija, to ludzie dookoła myślą, że mi już całkiem przeszło i że się nie przejmuję. A ja po prostu przerobię to szybciej niż Rak, ale wcale nie płyciej.
@Ryszard o, to jest bardzo interesująca perspektywa od kogoś, kto to ma! I jak ty to czujesz wewnętrznie - to 'szybkie przerobienie' emocji, to jest świadome, czy po prostu tak się dzieje samo?
szczerze? Samo się dzieje. Ja nie decyduję, że 'dobra, już koniec smutku'. To po prostu odpływa. I czasem się zastanawiam, czy nie za szybko, bo potem zdarzało mi się wracać do czegoś po długim czasie i odkrywać, że jednak nie do końca przepracowane. Chyba właśnie o to chodzi z tą 'pozorną wolnością'.
A czy to możliwe, żeby ktoś miał Słońce w Strzelcu i Księżyc w Strzelcu jednocześnie? I czy wtedy te cechy są podwójnie silne? Dopiero zaczynam się w tym orientować i głowa mi trochę puchnie od tych wszystkich kombinacji.
@Edeltrauda59 tak, to możliwe, bo Słońce i Księżyc mogą być w tym samym znaku - to się zdarza mniej więcej raz w roku, gdy nów Księżyca wypada w Strzelcu. Taka osoba miałaby bardzo wyraźne strzelcowe rysy zarówno w charakterze zewnętrznym, jak i w emocjonalnym wnętrzu. Nie zawsze podwójnie 'silne' - raczej bardziej jednolite, mniej wewnętrznych sprzeczności, ale też mniej różnorodności wewnętrznej.
Słuchajcie, mam pytanie do tego, co mówił Ryszard. Skoro Księżyc w Strzelcu szybko przetwarza emocje, to czy taka osoba jest dobrym partnerem dla kogoś, kto np. ma Księżyc w Skorpionie i potrzebuje się długo zagłębiać w uczucia? Wydaje mi się, że to mogłoby być strasznie frustrujące dla obu stron.
@Danielka to klasyczne zestawienie i rzeczywiście bywa trudne. Księżyc w Skorpionie potrzebuje emocjonalnej głębokości i trochę dramatu, żeby czuć, że relacja jest prawdziwa. Księżyc w Strzelcu może to odczytywać jako przesadę albo uwięzienie. Z drugiej strony - Strzelec może wnosić lekkość, której Skorpion potrzebuje, żeby nie ugrzęznąć. Wszystko zależy od stopnia świadomości obojga.
Ale wróćmy do wątku 'emocjonalnej wolności' - bo mnie zastanawia coś innego. Czy ta wolność emocjonalna to coś, co Księżyc w Strzelcu faktycznie CZUJE, czy raczej coś, czego SZUKA? Bo jeśli ciągle szuka, to może wcale nie jest wolny, tylko właśnie niespokojny?
@Kabalistka05 to bardzo dobre rozróżnienie i myślę, że trafiłaś w sedno. Strzelec jest znakiem poszukiwań - jego bóg, Jowisz, to planeta ekspansji i dążenia do horyzontu. Księżyc w tym znaku może faktycznie generować emocjonalny niepokój, który jest mylony z wolnością. 'Nie czuję się uwięziony' to nie to samo co 'jestem wolny'.
Czytam ten wątek z dużym zainteresowaniem, bo nie za bardzo ogarniam astrologię, ale ta rozmowa jest całkiem konkretna. Mam pytanie - skąd w ogóle wiadomo, jaki ktoś ma Księżyc? Czy trzeba znać godzinę urodzenia, czy wystarczy data?
@Sigilnik godzina urodzenia bardzo pomaga, bo Księżyc zmienia znak co około dwa i pół dnia, więc przy granicznych datach bez godziny można trafić na zły znak. Jeśli urodziny przypadają np. w środku okresu, gdy Księżyc jest w jednym znaku, to sama data wystarczy. Ale dla pewności zawsze polecam podać godzinę przy obliczaniu horoskopu urodzeniowego.
Czytam ten wątek od początku i jestem pod wrażeniem, jak głęboko to idzie! Chciałam zapytać o coś, co mnie nurtuje - skoro Księżyc w Strzelcu szybko przetwarza emocje, to czy to znaczy, że takie osoby są jakby bardziej odporne na ból emocjonalny? Czy to prawda, że mniej cierpią?
@Kazimiera01 nie, to nie jest tak, że mniej cierpią. To jest jeden z największych mitów wokół tego Księżyca. Ból jest, tylko czas ekspozycji na ten ból jest krótszy. Pytanie, które mnie bardziej zajmuje, to co się dzieje z tym bólem, który odpłynął - czy rzeczywiście jest przepracowany, czy tylko zepchnięty.
No właśnie, i ja to potwierdzam z własnego doświadczenia - ból jest jak najbardziej prawdziwy. Tylko że ja go intensywnie czuję może przez godzinę, a potem naprawdę odpływa. Ale Onyksowa dobrze pyta o to, co się z nim dzieje. Mam wrażenie, że u mnie on gdzieś zostaje w ciele, nawet jak głowa już 'skończyła'.
@Ryszard to, co mówisz o ciele, jest bardzo ciekawe. Czy masz może Księżyc w jakimś aspekcie do Saturna albo do Marsa? Bo zastanawiam się, czy to 'zostaje w ciele' to jest coś typowego dla samego Księżyca w Strzelcu, czy raczej wynika z czegoś w twoim konkretnym horoskopie.
@Mieczowaa mam Księżyc w koniunkcji z Neptunem, jeśli dobrze pamiętam. Czy to coś zmienia w tej interpretacji? Bo szczerze - znam podstawy, ale te aspekty to dla mnie już ciemny las.
@Ryszard koniunkcja Księżyca z Neptunem to bardzo dużo zmienia. Neptun rozmywa granice emocjonalne, więc możesz jednocześnie intensywnie czuć i mieć problem z nazwaniem tego, co czujesz. W połączeniu ze Strzelcem daje to kogoś, kto emocje czuje szeroko, ale nieostro - jak przez mgłę. To tłumaczyłoby to 'zostaje w ciele', bo nie ma konkretnego konturu, który można by przepracować.
Słuchajcie, wróćmy na chwilę do pytania Kabalistki05, bo mi ono nie daje spokoju. Ta różnica między 'być wolnym emocjonalnie' a 'szukać wolności emocjonalnej' - to chyba dotyczy też tego, jak taka osoba funkcjonuje w bliskich związkach, nie? Bo jeśli ciągle szuka, to partner może czuć, że nigdy nie jest wystarczający.
@Emilka54 właśnie to miałam na myśli pytając wcześniej o parę Strzelec-Skorpion! Księżyc w Strzelcu może nieświadomie dawać sygnał 'potrzebuję więcej przestrzeni, więcej horyzontu' i partner może to odbierać jako odrzucenie, nawet jeśli tak nie jest.
No i właśnie tu mam kolejne pytanie - czy ta potrzeba horyzontu jest u Księżyca w Strzelcu stała, czy pojawia się tylko w momencie, gdy emocje są zbyt intensywne? Bo to by sugerowało, że to jest mechanizm obronny, a nie prawdziwy temperament.
@Kabalistka05 myślę, że to jest i jedno, i drugie - i to jest właśnie to, co utrudnia diagnozę. W spokojnych momentach Strzelec emocjonalny może być ciepły, zaangażowany, bardzo lojalny. Ale przy pierwszym silniejszym ciśnieniu emocjonalnym ten pęd ku horyzontowi się włącza prawie automatycznie. Nie jako świadomy wybór.
Mam szczere pytanie i liczę na wyrozumiałość - jak w ogóle można odróżnić, że coś wynika z Księżyca w Strzelcu, a nie po prostu z charakteru człowieka? Bo czytając tę dyskusję, mam wrażenie, że można by każde zachowanie przypisać jakiejś pozycji planety.
@Eustachy to jest uczciwe pytanie i warto je zadawać. Myślę, że astrologia nie mówi 'to wynika TYLKO z Księżyca', tylko mówi 'ta pozycja tworzy pewien wzorzec energetyczny, który predysponuje do takich reakcji'. Różnica jest istotna - to nie jest determinizm, tylko mapa tendencji. Ale rozumiem sceptycyzm.
dobra, to przyjmuję. Ale mam wtedy dalej - skoro to jest 'mapa tendencji', to czy można tę tendencję świadomie zmienić? Czy ktoś z Księżycem w Strzelcu może nauczyć się dłużej 'siedzieć' w emocji, jeśli tego chce?
To jest pytanie, które padło w dobrym momencie. Tak, można pracować z tymi tendencjami - ale nie w sensie 'wymazania' Księżyca. Chodzi raczej o świadomość mechanizmu. Ktoś z Księżycem w Strzelcu, kto wie, że ma tendencję do ucieczki przez myślenie i ruch, może się zatrzymać i zapytać: 'czy naprawdę skończyłem z tym uczuciem, czy tylko z niego wyszedłem?'
To co mówi Zenobia bardzo mi się łączy z praktyką uważności. Mam znajomą, która robi medytacje i mówi, że dopiero medytacja pokazała jej, jak bardzo jej umysł ucieka od emocji. Ciekawa jestem czy ona może mieć właśnie ten Księżyc - trzeba by sprawdzić datę urodzenia.
@Jadzia85 wiesz, medytacja bardzo pomaga uchwycić te emocjonalne wzorce, ale myśle że warto też patrzeć na czakrę sercową u takich osub. Księżyc w Strzelcu często ma tę czakrę bardzo otwarą, ale jednoczesnie słabo zakorzenioną - energia idzie do góry, do głowy, do ideałów, zamiast zostac w sercu.
@Morion a skąd można to sprawdzić - czy te czakry są powiązane z pozycją Księżyca, czy to jest osobna analiza? Pytam serio, bo nie wiedziałam, że astrologię można łączyć z systemem czakr.
@Kabalistka05 tak, można je łączyc! Planety i czakry mają swoje odpowiedniki, choć różne szkoły różnie to mapują. Księżyc generalnie wiąże się z czakrą sakralną - emocje, intuicja, przepływ. Ale znak, w którym stoi, koloruję tę energię. Strzelec to ogień i ekspansja, więc ta energia sakralna może się wyrażac bardziej przez czakrę słoneczną i przez głowę niż przez samo centrum emocjonalne.
Trochę zgubiłem się w tych czakrach, ale wróćmy do czegoś, co mnie bardziej interesuje - czy ktoś wie, jak Księżyc w Strzelcu sprawuje się np. w sytuacji żałoby? Bo to jest chyba test dla każdego Księżyca - jak reaguje na prawdziwą, ciężką stratę.
@Sigilnik to jest mocne pytanie. Mogę powiedzieć ze swojej strony - przechodziłem przez stratę i było dokładnie tak, jak wcześniej opisywałem, tylko w wersji ekstremalnej. Bardzo gwałtowny smutek, a potem coś jakby przymus ruszania się, myślenia o czymś, planowania. Ludzie mówili, że 'dzielnie to znoszę'. Ja wiedziałem, że po prostu nie mogę zostać w tym miejscu.
@Ryszard to, co opisujesz z tą żałobą, jest dla mnie bardzo poruszające. Mam pytanie może naiwne - czy ten 'przymus ruszania się i planowania' podczas żałoby to jest według was coś dobrego dla Księżyca w Strzelcu, czy raczej coś, z czym powinno się walczyć? Bo z jednej strony brzmi jak naturalna droga tej energii, ale z drugiej - czy to nie jest ucieczka od faktycznego przeżycia straty?
@Edeltrauda59 to jest jedno z ważniejszych pytań w tym wątku. Nie powiedziałabym 'walczyć', bo walka z własnym Księżycem rzadko wychodzi na dobre. Ale rozróżniłabym: czy ten ruch i planowanie daje prawdziwy oddech, czy tylko odkłada ból? Księżyc w Strzelcu może mieć tendencję, żeby go odkładać tak długo, aż sam uderzy - i wtedy uderza podwójnie. Znasz może konkretne sytuacje, gdzie widziałaś tę różnicę u kogoś?
Mogę odpowiedzieć Edeltraudzie ze swojego doświadczenia - u mnie to był i oddech, i ucieczka naraz. Nie umiałem tego rozgraniczyć w trakcie. Dopiero później, patrząc wstecz, widziałem momenty, gdzie planowanie naprawdę mi pomagało utrzymać się przy życiu, i momenty, gdzie zwyczajnie chowałem się w przyszłości zamiast siedzieć w teraźniejszości z tym, co boli. Nie wiem, czy to Księżyc, czy ja po prostu tak działam.
@Ryszard ale to rozróżnienie, które robisz - 'utrzymać się przy życiu' kontra 'chować się w przyszłości' - jest właśnie sednem tego, o czym mówimy. I myślę, że twój Neptun w koniunkcji bardzo to komplikuje, bo Neptun może zacierać tę granicę. Strzelec bez mocnego Neptuna może mieć większą przejrzystość co do tego, kiedy ucieka. Chciałabym zapytać Onyksową - czy według ciebie jest jakiś sposób, żeby Księżyc w Strzelcu rozpoznawał tę granicę w czasie rzeczywistym, nie dopiero z perspektywy czasu?
@Zenobia szczerze? Myślę, że ciało zwykle wie wcześniej niż umysł. Księżyc w Strzelcu, kiedy ucieka, często robi to przez przyspieszenie - więcej planów, więcej ruchu, więcej słów. A kiedy naprawdę integruje, jest inaczej - spokojniejszy, ale nie zamrożony. Problem w tym, że Strzelec często nie lubi zwalniać na tyle, żeby to zauważyć. Właśnie dlatego pytałam wcześniej o Saturna w aspekcie - Saturn może wymuszać to zwolnienie.
Zapisuję sobie to o przyspieszeniu jako sygnale ucieczki - to jest bardzo konkretny wskaźnik, dzięki Onyksowa. Mam pytanie poboczne, ale wydaje mi się ważne: czy ktoś z was zauważył, jak Księżyc w Strzelcu funkcjonuje przy tzw. tranzytach Saturna przez własny Księżyc? Bo jeśli Saturn spowalnia i strukturyzuje, to tranzyt Saturna przez Księżyc w Strzelcu brzmi jak coś potencjalnie bardzo trudnego dla takiej osoby.
@Mieczowaa trafiłaś w coś, co mnie bardzo dotyczy. Miałam taki tranzyt kilka lat temu i to był chyba najtrudniejszy czas emocjonalnie w moim życiu. Dokładnie to poczucie, że nie mogę uciec, że wszystkie moje zwykłe mechanizmy nie działają. Siedziałam z emocjami, których normalnie bym uniknęła. Nie wiedziałam wtedy, co to jest astrologicznie, dopiero potem ktoś mi to wyjaśnił.
@Emilka54 a jak to wyglądało po tamtym czasie - czy coś się zmieniło w tym, jak przeżywasz emocje? Pytam, bo zastanawiam się, czy trudne tranzyty mogą permanentnie zmienić wzorzec Księżyca, czy raczej po ich przejściu wszystko wraca do poprzedniego ustawienia.
@Kabalistka05 to trudne pytanie, bo nie wiem, ile zawdzięczam tranzytowi, a ile terapii, którą wtedy zaczęłam. Ale powiedziałabym, że coś zostało. Mam większą tolerancję na siedzenie z dyskomfortem. Wciąż uciekam, ale rzadziej i krócej. Nie wiem, czy to 'zmiana wzorca', czy po prostu nauczyłam się czegoś o sobie.
Przepraszam, że wchodzę z czymś może z innej beczki, ale czytając o tych tranzytach Saturna i wzorcach - czy te daty tranzytów można wyliczyć z góry? Bo w numerologii mamy swoje cykle i zastanawiam się, czy można by to jakoś nałożyć. Czy to ma sens w ogóle, czy to zbyt różne systemy?
@Juliusz64 połączenie numerologii z astrologią to osobny temat - i ciekawy! - ale może nie w tym wątku, bo byśmy się za bardzo rozjechali. Tranzyty Saturna są obliczalne, orbita Saturna jest znana, więc astrolodzy potrafią z wyprzedzeniem powiedzieć, kiedy nastąpi tranzyt. To nie jest przepowiednia, to bardziej jak kalendarz energetyczny. Wróćmy jeszcze do Emilki i tego pytania Kabalistki, bo to wątek, który chciałabym rozwinąć.
Chciałam nawiązać do tego, co powiedziała Emilka o terapii i tranzytach - czy astrologia może w ogóle zastąpić terapię jako sposób rozumienia wzorców? Wiem, wiem, pewnie większość powie 'nie, uzupełniają się', ale pytam, bo mam znajomą, która twierdzi, że kosmogram urodzeniowy powiedział jej więcej o sobie niż rok psychoterapii.
@Danielka znajoma twojej znajomej mówi coś, co słyszę dość często, i rozumiem skąd to pochodzi - dobra analiza charta może być bardzo celna. Ale uważam, że to porównywanie jabłek z pomarańczami. Astrologia opisuje wzorce i tendencje, terapia uczy się z nimi żyć, przepracowuje konkretne doświadczenia. Jedno bez drugiego jest niepełne. Pytanie jest inne: czy ta osoba przez rok terapii miała naprawdę dobrego terapeutę? Bo to bywa ważniejsze niż system.
Słyszę, że schodzi do pytania czy astrologia 'działa' lepiej niż terapia, i trochę chciałabym to cofnąć do Księżyca w Strzelcu. Bo dla mnie kluczowe jest to, że Księżyc w Strzelcu ma szczególną potrzebę sensu. Kiedy przeżywa coś trudnego, musi wiedzieć PO CO. I kosmogram urodzeniowy daje mu ten sens narracyjnie - 'to wynika z mojego wzorca energetycznego'. Terapia często nie daje takiej spójnej narracji kosmicznej. Może dlatego Strzelce czasem lepiej reagują na astrologię?
@Morion to jest ciekawe, ale trochę niepokojące. Jeśli Księżyc w Strzelcu szuka narracji, która wszystko tłumaczy, to czy astrologia nie daje mu zbyt wygodnej wymówki? 'Uciekam, bo mam Księżyc w Strzelcu' brzmi jak coś, co można by nadużywać.
@Sigilnik to ryzyko istnieje z każdym systemem psychologicznym, nie tylko astrologicznym. 'Jestem taki, bo moje dzieciństwo' też może być wymówką. Pytanie nie brzmi 'czy może być nadużywane', bo wszystko może. Pytanie brzmi: czy ta osoba używa wiedzy o Księżycu, żeby uciec od odpowiedzialności, czy żeby ją wziąć bardziej świadomie. Widziałam obie wersje.
Mam wrażenie, że ten wątek o Księżycu w Strzelcu i odpowiedzialności dotknął czegoś ważnego. Można powiedzieć, że każdy Księżyc ma swój 'cień' - Księżyc w Strzelcu może cieniem mieć właśnie ten pozorny optymizm, który jest w istocie unikaniem. Ale warto zapytać - a co jest jego światłem? Bo całą rozmowę analizujemy problemy, a chyba nie powiedzieliśmy za wiele o tym, co ten Księżyc daje w najlepszej wersji siebie.
@Wieszczbita.x dobry punkt. Mam w notatkach, że Księżyc w Strzelcu w najlepszej wersji to ktoś, kto naprawdę potrafi dawać innym nadzieję bez fałszu - nie pociesza na siłę, ale serio wierzy, że będzie lepiej i to przebija. Emocjonalnie zaraźliwy w pozytywnym sensie. Tylko - czy to wystarczy? Bo brzmi pięknie, ale chciałabym usłyszeć, czy ktoś rzeczywiście tak to czuje od kogoś z tym Księżycem.
Ja mogę! Moja mama ma chyba ten Księżyc - nie sprawdzałam dokładnie, ale jej urodziny są na granicy Strzelca i Koziorożca. I dokładnie to, co Mieczowaa opisuje - kiedy byłam w najgorszym miejscu w życiu, ona nie mówiła mi, że będzie dobrze na siłę, tylko jakoś tak była przy mnie z tym swoim spokojem, że 'to ma sens, to jest część drogi'. To było inne niż pocieszanie.
@Jadzia85 ale zaraz - czy twoja mama była przy tobie w sensie siedzenia z tobą w tym, czy raczej szybko przekierowywała na 'część drogi i dalej'? Bo to jest ta różnica, o której mówiłyśmy wcześniej - między prawdziwą obecnością a subtelną ucieczką ku sensowi.
@Kabalistka05 to bardzo dobre pytanie i muszę się zastanowić... Myślę, że ona robiła obie te rzeczy, tylko w różnych momentach. Kiedy płakałam, siedziała. Dosłownie - siadała obok i milczała, albo mówiła coś bardzo prostego. Ale po jakimś czasie - nie od razu - zaczynała mówić o tym, że ta sytuacja mnie czegoś uczy. I to nie brzmiało jak ucieczka, bo już byłam trochę gotowa to usłyszeć. Może to jest właśnie ta różnica? Że ona wyczuwała, kiedy mogę przyjąć sens, a kiedy potrzebuję po prostu żeby ktoś był.
@Jadzia85 to, co opisujesz u mamy, to właśnie chyba ta dojrzała wersja Księżyca w Strzelcu - umiejętność wyczucia rytmu. Najpierw obecność, potem sens. Niedojrzały Strzelec robi to odwrotnie albo pomija pierwszy krok całkowicie. Ale powiedz mi - czy ona kiedyś mówiła, że jest jej ciężko przy cudzym bólu? Bo właśnie to mnie ciekawi - czy Księżyc w Strzelcu doświadcza tej obecności z innym człowiekiem jako czegoś kosztownego, czy raczej naturalnego?
@Onyksowa nie rozmawiałyśmy o tym wprost nigdy... Ale teraz jak pytasz, to sobie przypominam, że po takich rozmowach ona często szła na długi spacer. Mówiła, że potrzebuje powietrza. Nie wiem, czy to był koszt, czy po prostu jej sposób na przetworzenie. Może jedno i drugie?