To jest niesamowite co Czarnobog57 napisał o milczeniu, bo to przeczy temu co ja zawsze myślałam o gwiazdach 'wizjonerskich'. Myślałam że chodzi o głośne ogłaszanie wizji, a tu wychodzi że raczej o umiejętność zatrzymania się. Czy to dlatego ludzie z Aldebaranem często sprawiają wrażenie zamkniętych?
@Oraklia51 niekoniecznie zamkniętych, raczej selektywnych. Różnica jest istotna. Zamknięcie to blokada, selektywność to wybór. Pytanie czy ta selektywność jest świadoma u tych osób, czy raczej działa instynktownie, zanim jeszcze zdążą się zastanowić.
U tej osoby o której pisałam, to zdecydowanie wydaje się instynktowne. Ona sama mówiła kiedyś że po prostu 'czuje kiedy mówić', bez żadnej analizy. Może to właśnie jest ta konfiguracja w działaniu, nie jako przemyślana strategia, ale jako odruch?
@Paprotka ale skąd wiesz że to Aldebaran a nie po prostu dobra intuicja społeczna bez żadnej astrologii? Pytam szczerze, bo takie osoby istnieją niezależnie od horoskopów i zastanawiam się co tak naprawdę Aldebaran dodaje do wyjaśnienia.
To jest dokładnie to pytanie które mnie nurtuje od początku tego wątku. Aldebaran jako etykieta dla czegoś co można opisać psychologicznie. Czy ta etykieta cokolwiek wyjaśnia ponad to co już wiemy? Nie mówię że nie, naprawdę pytam.
@Rena.2 myślę że to zależy od tego czego szukasz. Jeśli szukasz wyjaśnienia przyczynowego w sensie naukowym, to etykieta astrologiczna nic nie dodaje. Ale jeśli chcesz mieć mapę która pozwala zrozumieć siebie albo kogoś bliskiego, to konkretna nazwa i tradycja za nią stojąca daje jakiś język. Pytanie jest inne, czy ten język jest użyteczny, nie czy jest prawdziwy naukowo.
Dobra, to już rozumiem tę filozofię, ale wróćmy do czegoś praktycznego. Czarnobog57 napisał wcześniej że Wenus z Aldebaranem daje rozpoznawanie intencji w relacjach. A co z Marsem? Czy Mars na Aldebaranie to coś zupełnie innego? Bo Mars kojarzy mi się z czymś bardziej bezpośrednim.
@Bursztynka Mars na Aldebaranie to jest jeden z tych przypadków gdzie tradycja jest mniej jednoznaczna. Część autorów pisze o zdolności do rozpoznawania zagrożeń zanim staną się widoczne dla innych, co w starożytnym kontekście przekładało się na strategię wojenną. Współcześnie to może wyglądać jak silne przeczucia w sytuacjach konfliktowych albo przed podjęciem ryzykownych decyzji. Ale jest też druga strona, część źródeł wiąże tę konfigurację z tendencją do działania na podstawie przeczuć bez weryfikacji, co nie zawsze kończy się dobrze. Mam pytanie do was, bo widzieliście to u kogoś? Nie piękne wersje, a właśnie te trudniejsze?
Ta trudniejsza wersja którą Czarnobog57 opisuje, to mnie trochę niepokoi w kontekście córki. Bo jeśli ona ma tę konfigurację i działa na przeczuciach, to co to znaczy w praktyce? Że powinna jakoś nad tym pracować, czy raczej ufać temu co czuje?
@Krystynka.1 to jest pytanie o granicę między intuicją a projekcją i to pytanie dotyczy każdego, nie tylko kogoś z Aldebaranem. Intuicja wymaga sprawdzania, czy to co 'wiem' o sytuacji rzeczywiście się potwierdza, czy to moje lęki które poszukują potwierdzenia. Aldebaran może dawać trafniejszy punkt startowy, ale praca z tym pozostaje ta sama.
O Boże, to co Sabineczka62 napisała o projekcji to jest coś na co nigdy nie zwróciłam uwagi w odniesieniu do siebie. Ja myślałam że jeśli coś 'czuję' to to jest prawidłowe, a tu wychodzi że to wcale nie musi być intuicja tylko moje własne obawy. I tu pytanie, jak to odróżnić? Jak w ogóle odróżnić intuicję z Aldebarana od zwykłego strachu przebranego za intuicję?
@Julisia to jest jedno z najtrudniejszych pytań jakie można zadać sobie w pracy z horoskopem. Klasyczną odpowiedzią jest że intuicja jest spokojna i pewna, a strach jest głośny i natarczywy. Ale w praktyce to rozróżnienie nie zawsze jest takie czyste. Masz jakiś przykład z własnego życia, coś gdzie nie byłaś pewna czy to intuicja czy lęk?
Ja mam dokładnie ten probelm co Julisia i to jest super że ktoś to wreszcie powiedział wprost. Zawsze myślę że coś czuję i potem okazuje się że się myliłam i nie wiem czy to dlatego że nie mam tego daru, czy dlatego że źle rozróżniłam intuicję od strachu. Czy to jest w horoskopie do wyczytania?
@Dziewanka częściowo tak. W horoskopie widać pewne tendencje do tego jak ktoś przetwarza bodźce intuicyjne, ale żeby powiedzieć coś konkretnego trzeba znać układ planet w całości. Sam Aldebaran nie wystarczy, liczy się też Księżyc, Neptun, aspekty do Merkurego. To złożony obraz. Czy masz jakieś dane dotyczące swojego horoskopu, cokolwiek?
Ten wątek o odróżnianiu intuicji od lęku jest ważny, ale chciałam wrócić do czegoś co Rena.2 napisała. Ona pytała czy etykieta 'Aldebaran' cokolwiek wyjaśnia. I mam wrażenie że ta dyskusja właśnie pokazuje że tak, bo daje wspólny język dla czegoś co inaczej byłoby trudne do opisania. Czy to nie jest wystarczające uzasadnienie?
@Zywiena86 tak, to mnie trochę przekonuje. Wspólny język ma realną wartość. Moje zastrzeżenie dotyczyło czegoś innego, mianowicie tego czy nie przyklejamy etykietki do czegoś co już mamy i szukamy potwierdzenia wstecz. Ale jeśli ta mapa pomaga komuś pracować ze sobą, to argument jest uczciwy. Pozostaje mi pytanie o granicę między użytecznym modelem a myśleniem życzeniowym.
Czytam ten wątek od początku i mam pytanie które chyba nikt nie zadał wprost. Skoro Aldebaran daje tę selektywność o której piszecie, to czy to jest coś co widać od razu w horoskopie, czy trzeba naprawdę głęboko szukać? Bo ja mam Słońce blisko tej pozycji i nigdy bym sam na to nie wpadł.
@Mietek to zależy co rozumiesz przez 'blisko'. Aldebaran jest gwiazdą stałą, nie planetą, więc koniunkcja liczy się zwykle w orbie do 1-2 stopni, niektórzy rozszerzają do 3 stopni ale to już dyskusyjne. Sama pozycja Słońca nie wystarczy, żeby powiedzieć coś pewnego, ważne jest też to jakie aspekty do tego Słońca masz od Księżyca i Merkurego. Możesz podać dokładniejsze dane, to mogę coś więcej powiedzieć.
@Mietek a powiedz mi, czy jak czytałeś ten wątek, to czułeś że coś z tych opisów do ciebie pasuje? Bo to też jest jakiś punkt wyjścia, nie tylko liczby z horoskopuś.
@Oraklia51 szczerze? Ta selektywność o której pisała Paprotka, to coś o czym mi ludzie mówili przez całe życie. Że niby wiem kiedy mówić a kiedy nie. Ale zawsze myślałem że to po prostu charakter, nie astrologia. Nie wiem co o tym myśleć.
I tu wracamy do tego samego pytania co ja zadałam wcześniej. Mietek mówi 'zawsze myślałem że to charakter', Paprotka mówi o osobie która 'po prostu czuje'. Skąd w ogóle wiadomo gdzie kończy się charakter a zaczyna wpływ Aldebarana? Czy astrologia zakłada że to są dwie różne rzeczy, czy że charakter to właśnie jest ten wpływ zapisany w horoskopie?
@Rena.2 myślę że tradycja astrologiczna nie rozdziela tych dwóch rzeczy tak ostro jak byśmy chcieli. Horoskop opisuje charakter, nie coś odrębnego od niego. Więc kiedy Mietek mówi 'to mój charakter', to astrolog by powiedział 'tak, i właśnie to widać w twojej mapie'. To nie jest sprzeczność.
@Dagmarkaa ale to trochę jak powiedzieć że wszystko pasuje zawsze, bo cokolwiek zrobisz, ktoś znajdzie w horoskopie wyjaśnienie. Czy jest coś czego Aldebaran nie tłumaczy? Jakiś przykład gdzie ta konfiguracja i ta cecha wyraźnie do siebie nie pasują?
@Wrenna74 to jest dobre pytanie i odpowiem uczciwie. Tak, są przypadki gdzie konfiguracja z Aldebaranem w połączeniu z bardzo silnym Saturnem w trudnym aspekcie do Merkurego daje raczej zamknięcie i nieufność niż otwartość percepcyjną. Aldebaran nie działa w próżni, może być stłumiony przez inne napięcia w mapie. Więc nie, nie wszystko zawsze pasuje.
A propos tego co Czarnobog57 napisał o Saturnie. Córka którą opisywałam ma Saturna w opozycji do Merkurego i teraz się zastanawiam czy to właśnie dlatego ta jej selektywność bywa taka... boleśnie intensywna? Jak gdyby wiedziała za dużo i nie umiała tego rozładować.
@Krystynka.1 Saturn w opozycji do Merkurego to jedno z klasycznych napięć między wiedzą a ekspresją. Jeśli do tego dojdzie Aldebaran jako tło, to może się tworzyć coś w rodzaju wewnętrznego nacisku który szuka ujścia, ale system hamuje go zanim wyjdzie. Czy ona sama mówi że czuje taki rodzaj napięcia, że coś jest niewyraźnie powiedziane?