Temat rzadko brany na warsztat, a w natalu robi dużą różnicę. Faza Księżyca w dniu narodzin to odległość kątowa Księżyca od Słońca w momencie przyjścia na świat – liczymy ją zgodnie z kierunkiem zodiaku, od 0° do 360°. Na tej podstawie Rudhyar wydzielił osiem typów: nów (0–45°), sierp rosnący (45–90°), pierwsza kwadra (90–135°), garbaty rosnący (135–180°), pełnia (180–225°), rozpraszająca (225–270°), ostatnia kwadra (270–315°) i balsamiczna (315–360°). Każda faza niesie inną jakość duszy, inne zadanie, inny sposób wchodzenia w życie.
U mnie balsamiczna. Rudhyar pisał, że to dusze z bagażem karmicznym, zasiewające nasiona na następny cykl. Trudno ocenić obiektywnie, bo każdy chce się widzieć jako ten „głębszy" typ, ale faktycznie całe życie mam wrażenie, że funkcjonuję trochę obok głównego nurtu. W grupie ludzi czuję się obserwatorem, nie uczestnikiem. Wasze rozpoznania? Jaką macie fazę i czy widzicie w sobie to, co opisują klasycy?
Urodziłem się w rozpraszającej i do dziś mam tak, że muszę przekazywać wiedzę dalej. Nie potrafię trzymać tego dla siebie, zresztą widać po mojej aktywności na forum.
Czyli jak to się dokładnie liczy? Odległość kątowa Słońca od Księżyca w momencie narodzin? Bo w mojej efemerydzie patrzę tylko na znak księżycowy i dom, fazą nigdy się nie zajmowałam.
@Gituska prosta matematyka. Bierzesz stopień Księżyca, odejmujesz stopień Słońca, jeśli wynik ujemny dodajesz 360, patrzysz w którym z ośmiu przedziałów 45-stopniowych jesteś. Lady już je wypisała wyżej.
@Hellan to uproszczenie. Rudhyar faktycznie dzielił na osiem, ale jeśli ktoś urodził się na pograniczu (np. 44° albo 46°) to interpretacja mocno się różni. Te „pograniczne" dusze często mają obie jakości, co bywa męczące. Sama mam 89°, formalnie jeszcze sierp rosnący, ale czuję pierwszą kwadrę całym sobą.
U mnie 178°, czyli teoretycznie koniec garbatej rosnącej, ale tak blisko pełni, że całe życie funkcjonuję jak pełnia, z tym chronicznym napięciem „ja vs. drugi człowiek" i ciągłym szukaniem znaczenia w relacjach.
Pierwsza kwadra u mnie. I ten kryzys działania to jest motyw roku – zaczynam dziesięć projektów, coś mnie blokuje, muszę to przełamać siłą woli, albo porzucam.
@Lunarna Rudhyar nazywał pierwszą kwadrę „kryzysem w działaniu". Stary świat próbuje cię zatrzymać, ty musisz przepchnąć coś nowego. Energia jest ostra, często z wewnętrznym oporem. U niektórych autorów, np. Stephena Arroyo, ten typ bywa nazywany „buldożerem" – ludzie pierwszej kwadry potrafią rozwalić strukturę, żeby zbudować coś po swojemu.
Mam balsamiczną. Od dziecka czułem się jakbym dopełniał jakąś historię, której początku nie pamiętam. Nie wiem czy to samosugestia po przeczytaniu Rudhyara, czy naprawdę.
Mam pełnię, dokładnie 182°. Mówi się, że ludzie pełni mają kłopot z obiektywizmem w relacjach, bo ciągle widzą wszystko przez drugiego człowieka. U mnie sprawdza się do bólu – nie potrafię zrozumieć siebie bez kontekstu relacji, w której jestem.
@Bryza a u Demetry George czytałam, że pełnie mają skłonność do skrajności emocjonalnych, bo opozycja Słońce–Księżyc to ciągłe rozdarcie. Potwierdza się?
@Micela u mnie raczej nie skrajności, tylko właśnie ta obiektywizacja przez drugiego. Ale znam osobę z pełnią w znakach kardynalnych i ona rzeczywiście wygląda jakby co tydzień miała inną osobowość.
Urodzony tuż po nowiu, jakieś 12° od Słońca. To daje typ instynktowny – działam zanim pomyślę, zaczynam rzeczy, nie kończę, ale energii początku mam aż za dużo. Rudhyar to nazywał „emergencją bez samoświadomości".