ciekawe że mówisz o naturalnym zakończeniu. Bo to sugeruje że te sny miały jakiś cel, coś do przekazania, i kiedy to zostało przekazane - śmierć przyszła jako domknięcie. Może nie chodzi o to żebyś wiedziała kim była ta kobieta, ale żebyś czegoś od niej dostała? Jakiejś lekcji, jakiegoś spokoju, akceptacji?
przepraszam że wchodzę, bo jestem tu nowa jeśli chodzi o takie tematy, ale to co piszesz Otylijka o spokoju przy śmierci tej kobiety - zastanawiam się czy może to ma coś wspólnego z twoim własnym stosunkiem do śmierci? Może te sny nie tyle mówią kim byłaś, co uczą cię czegoś o przemijaniu?
Tosia ma ciekawy punkt. I to jest akurat interpretacja która nie wymaga żadnych założeń metafizycznych a i tak jest głęboka i wartościowa. Sen jako lekcja psychologiczna, nie koniecznie jako zapis poprzedniego wcielenia. Otylijka, jak się czujesz ze swoim własnym stosunkiem do śmierci, do przemijania? Zmieniło się coś od kiedy te sny się zaczęły?
@Aurelek94 szczerze? Mam z tym spokój. Nie wiem czy to zasługa tych snów czy nie, ale śmierć nie jest dla mnie jakimś wielkim strachem. Nie wiem czy to dobre czy złe, ale tak jest.
to jest właśnie ciekawe, bo dużo osób które opisują podobne doświadczenia mówi o tym wyciszeniu wobec śmierci. Jakby dostały jakieś… nie wiem jak to nazwać… potwierdzenie? że to nie jest koniec?
@Tosia93 albo po prostu Otylijka jest osobą ze zdrową relacją do śmiertelności, co ma dużo wspólnego z dojrzałością psychiczną i nic wspólnego ze snami. Ktoś musi to powiedzieć.
ech, Aurelek, słuchaj, nie wszystko da się zredukować do dojrzałości psychicznej. ja rozumiem twój punkt ale tu mamy kogoś kto te sny ma od miesięcy, regularnie, z konkretną osobą i konkretnym miejscem i konkretnym imieniem. to nie jest losowy sen o śmierci, to jest historia.
Otylijka, a ta kobieta z twoich snów, wiesz coś o tym jak żyła poza tymi urywkami? Znaczy masz jakiś obraz całości jej życia, czy to tylko te fragmenty, pranie, gotowanie i ta końcowa scena ze śmiercią?
@Luboslawa61 tylko fragmenty. Nie mam dostępu do jej wspomnień z dzieciństwa ani czegoś takiego. To jakby ktoś mi pokazywał slajdy z kilku dni z jej życia. Ale te dni sa spójne ze sobą, to jest ta sama wioska, ten sam dom, te same osoby w tle.
to co mówisz o slajdach jest diagnostycznie ważne. Przy klasycznej regresji zwykle mamy szerszy dostęp, możliwość cofania i przesuwania. Tu mamy coś bardziej selektywnego. Zastanawiam sie czy to nie jest raczej kontakt niż wcielenie, że ta konkretna dusza z jakiegoś powodu pokazuje ci fragment siebie. Różnica jest istotna.
@Siedlislaw a jak byś rozróżnił kontakt od wcielenia w praktyce? Mam na myśli, czy jest jakiś konkretny sygnał który mówi 'to twoja przeszłość' a nie 'to ktoś do ciebie mówi'?
@Geomanta03 grube uproszczenie, ale: przy wcieleniu masz poczucie że to TY, przy kontakcie masz poczucie że ktoś ci się pokazuje. Otylijka mówi że doznania są jej własne co sugeruje wcielenie, ale ta fragmentaryczność i selektywność sugeruje kontakt. Tu mamy sprzeczność wewnętrzną w opisie i to jest interesujące.
ale chwila, bo Siedlislaw właśnie trafił w coś ważnego. Otylijka, jak byś sama to opisała, czujesz że to TY byłaś tą kobietą, czy że ta kobieta ci się pokazuje? Bo to jest inne uczucie i myśle ze sama wiesz ktore to jest nawet jesli trudno to zwerbalizowac
hmm. to trudne pytanie. w trakcie snu jestem nią, kompletnie. ale jak się budzę, mam wrażenie że ona mi coś… oddała? Zostawiła? Jakby chciała żebym wiedziała. Nie wiem czy to ma sens.
to ma sens i to duży sens. Wiesz co, to co opisujesz, ta zmiana perspektywy, w snie jako ona, po przebudzeniu jakby coś ci przekazała, to jest wzorzec który pojawia się w opisach mediumicznych. Nie mowie ze jestes medium, ale mechanzm jest podobny. Jakby ta warstwa snowa była mostem.
Cyla, tylko ze to sa bardzo nieostre kategorie ktore sobie definiujemy tak jak nam pasuje do interpretacji. 'most', 'kontakt', 'przekaz', te slowa brzmia pieknie ale nic konkretnego nie mowia. Co znaczy ze cos ci oddala? Jak to wygladaloby jesli byloby prawda a jak wygladaloby jesli byloby nieprawda? Bo jesli obie opcje wygladaja tak samo, to nie mamy czego badac.
Martynka_W ale nie kazde doswiadczenie musi byc 'badane' w sensie naukowym zeby bylo prawdziwe dla osoby ktora je przezywa! Otylijka nie przyszla tu po diagnóze, przyszla po rozmowe i to jest roznica. Dzieki wszystkim ze tak zaangazowaliscie sie w ten temat btw, to jest naprawde cenna dyskusja 🙂
@Rozanaa nie, ale Martynka ma rację w tym sensie że jeśli interpretujemy doświadczenie, to warto mieć jakieś kryterium odróżniające jedną interpretację od drugiej. Inaczej wszystko pasuje i to nic nie znaczy.
wróćmy na chwilę do czegoś konkretnego. Otylijka, powiedziałaś że imię pamiętasz bez trudu. Imię tej kobiety. Czy sprawdzałaś je kiedykolwiek, czy jest powiązane z regionem który widzisz w snach, z epoką, z czymkolwiek co mogłoby być weryfikowalne?
@Idzik nie sprawdzałam. Trochę się bałam. Imię jest staroświeckie, nie powszechne, ale i nie egzotyczne. Region trudno określić, to wieś, ale nie wiem gdzie. Myślisz że powinnam szukać?
to twoja decyzja, ale powiem ci jedno, jeśli chcesz mieć jakikolwiek grunt pod nogami zamiast samej interpretacji, to dane zewnętrzne bardzo pomagają. Albo potwierdzają albo obalają albo dają zupełnie nowe pytania. Wszystkie trzy opcje są wartościowe.
ja bym sprawdziła. Serio. Nawet jeśli nic nie znajdziesz, wiesz gdzie stoisz. A jeśli znajdziesz cokolwiek, chociaz maly szczegoł który pasuje, to jest na czym budować. Pamiętaj tylko żeby nie szukać z nastawieniem że MUSISZ znaleźć, bo wtedy zawsze znajdziesz i to nic nie powie.
hej, ja wracam bo Idzik napisał coś co mnie zastanawia. Przy moich snach ja też mam takie poczucie że powinienem poszukać ale nie wiem od czego zacząć skoro nie mam imienia, tylko pewne takie… klimatyczne wskazówki. Jak wy w ogóle szukacie takich rzeczy, macie jakiś sposób?
dobra to ja zacznę od siebie bo napisałem to pytanie i nikt nie odpisał, a jest ważne. jak wy w ogóle szukacie tych powiązań jeśli nie macie imienia? Bo ja mam sny gdzie jestem mężczyzną, starszym, gdzieś w górach, czuję zimno, czuję że znam te ścieżki na pamięć i budzę się z takim… przyzwyczajeniem do tego miejsca. Jakby to była normalność a nie sen. I co z tym zrobić?
@Edmund80 to co opisujesz, to 'klimatyczne wskazówki' jak to sam nazwałeś, są tak naprawdę całkiem dużo. Górski teren, starszy mężczyzna, poczucie oswojenia z miejscem. Ja bym zaczęła od tego co czujesz w tym śnie, co robisz, czy jest jakaś powtarzająca się czynność? Bo przy snach o wcieleniu ta czynność często ma znaczenie.
Edmund, klimatyczne wskazówki to też dane. Nie musisz mieć imienia żeby zacząć porządkować materiał. Spróbuj po każdym takim śnie zapisać: pora roku, cokolwiek o ubraniu, czy masz narzędzia w rękach, czy jesteś sam. Z czasem z tych okruchów coś się zaczyna wyłaniać. Nie szukasz od razu certyfikatu urodzenia, szukasz wzorca.
ale hej, Idzik, to zakłada że te sny w ogóle mają zewnętrzne źródło a nie są po prostu projekcją własnych tęsknot czy wyobraźni, nie? Znaczy, mężczyzna w górach to może być po prostu to co ktoś sobie wyobraża jako wolność albo spokój. Skąd wiadomo że to nie to?
@Geomanta03 nie wiadomo. i o to właśnie chodzi z tymi zapiskami. jeśli to projekcja, to przy kolejnych snach będzie dryfować, zmieniać się, bo wyobraźnia jest płynna. jeśli to coś innego, wzorzec będzie stabilny. to nie jest dowód, ale jest różnica.
Geomanta trafił w sedno czego tu nikt wprost nie powiedział. problem z tym wątkiem polega na tym że wszystkie interpretacje, wcielenie, kontakt, projekcja, są równie niefalsyfikowalne jeśli nie mamy żadnego zewnętrznego punktu odniesienia. Otylijka ma imię, to jest coś. Edmund ma topografię, to też jest coś. ale dopóki tego nie sprawdzimy, kręcimy się w kółko.
okej, wy wszyscy mówicie żebym sprawdziła i chyba macie rację. powiem wam jak to się skończy. ale mam pytanie do Siedlislawa, bo powiedział coś ważnego wcześniej o tym kontakcie kontra wcielenie. jeśli to jest kontakt, to ta kobieta z moich snów czegoś chce? coś jej potrzeba? bo jak tak o tym myślę, to trochę mnie to niepokoi.
Otylijka, to normalne że to niepokoi, ale nie musisz od razu zakładać że coś jej 'potrzeba' w sensie że jest uwięziona albo cokolwiek takiego. często kontakt to po prostu… obecność. ktoś kto był i chce być pamiętany, albo coś przekazać bez konkretnego żądania. nie każdy kontakt jest pilny.
no ale Cyla, Otylijka sama napisała że ta kobieta 'coś jej oddała, zostawiła'. to sugeruje zakończenie, nie? jakby przekaz był kompletny. ja bym nie szła w kierunku że ona czegó potrzebuje, raczej że dała ci to co chciała dać i tyle. może te sny teraz ustaną albo zmienią charakter.
właśnie! Witchling świetnie to ująłaś. ja mam takie przekonanie od początku tego wątku że Otylijka dostała jakiś dar a nie zadanie. to brzmi bardziej jak zakończenie niż jak wołanie o pomoc. nie wiem czemu ale tak to odczuwam czytając ten temat od początku 🙂
Rozanaa, ale 'odczuwam czytając' to nie jest argument. przepraszam że tak wprost, ale tu jest tendencja do budowania narracji która brzmi ładnie i koją, a nie do zadawania pytań które mogłyby cokolwiek wyjaśnić. Otylijka, serio, sprawdź to imię. wszystko inne to spekulacja.
@Martynka_W ale ona już powiedziała że sprawdzi! daj jej chwilę. poza tym, nawet jeśli nie znajdzie nic weryfikowalnego, te sny miały na nią jakiś wpływ, prawda? i to też jest coś realnego, nawet jeśli nie historycznego.
Luboslawa, oczywiście że wpływ jest realny, nikt tego nie kwestionuje. emocje ze snu są prawdziwe. ale interpretacja skąd pochodzi ten wpływ to już inna sprawa. no i co z tego że coś odczuwamy, to nie mówi nam czy to wcielenie, projekcja czy losowy sen. to są zupełnie różne kategorie.
można się wtrącić? przepraszam że się wtrącam bo czytam ten wątek od dłuższego czasu i zastanawiałam się nad jedną rzeczą. Otylijka mówiła że te sny są regularne od miesięcy. czy w jakimś momencie była jakaś zmiana, coś co je wywołało? jakaś sytuacja w życiu, przeprowadzka, choroba, coś? bo zawsze mnie ciekawi skąd te sny się zaczynają.
@Astralia to dobre pytanie i nie wiedziałam że będę je sobie teraz zadawać. zaczęło się mniej więcej kiedy moja babcia umarła. ale nie wiem czy to jest przyczyna czy zbieg okoliczności. babcia była stara i chorá od dawna, to nie był szok. ale chyba wtedy zaczęłam więcej myśleć o tym co jest po śmierci.