no właśnie, ten motyw 'idź od dołu' wraca tu jak bumerang i to chyba nieprzypadkowo. mnie ciekawi jedno - czy jest jakaś sytuacja w której praca od góry ma sens? bo słyszałam że niektórzy nauczyciele tradycji tybetańskiej celowo zaczynają od korony. czy to jest zupełnie inna metodologia czy to mit?
@Halineczka_04 oo, to ciekawe, ja tez o tym słyszałam. ale nie pamiętam skąd i nie wiem czy to jest wiarygodne źródło czy coś z internetu
Halineczka pyta o coś ważnego. W niektórych tradycjach tantrycznych praca zaczyna się od Sahasrary i schodzi w dół, ale tam jest to robione pod ścisłym nadzorem nauczyciela, po latach przygotowania ciała i umysłu i z bardzo konkretną techniką oddechową która trzyma energię w ryzach. Ktoś kto bierze to samodzielnie z forum i próbuje aplikować bez tego kontekstu robi sobie niedźwiedzią przysługę. Dlatego ten wątek jest w ogóle ważny.
Znachornik, czyli rozumiem że ta praca od korony w dół to nie jest coś co można sobie po prostu ściągnąć z youtube i zrobić wieczorem przed snem. bo jak to słyszę to brzmi jak coś zupełnie innego niż to co większość z nas tu robi. a co jeśli ktoś już to robi nieświadomie, bez żadnego nauczyciela? czy to może zaszkodzić?
@Halineczka_04 tak, dokładnie to mam na myśli. to nie jest technika z internetu. i odpowiadając na drugie pytanie - czy może zaszkodzić, to zależy co masz na myśli przez 'robić nieświadomie'. jeśli chodzi o spontaniczne stany podczas medytacji, to owszem, ciało ma swoje mechanizmy obronne i zazwyczaj samo się zatrzymuje. ale jeśli ktoś celowo forsuje Sahasrarę przez intensywne praktyki bez żadnego zakorzenienia poniżej, to nie powiedziałbym że to grozi natychmiastowym uszkodzeniem, ale stany dysocjacyjne, poczucie wyobcowania z ciała, niemożność funkcjonowania w codziennym życiu - to się zdarza. i wróćmy do tematu wątku bo właśnie to jest ta granica między otwarciem a czymś groźnym
te stany dysocjacyjne o których pisze Znachornik - czy ktoś to miał? bo ja raz po bardzo intensywnej medytacji miałam takie coś że przez kilka godzin czułam się jakbym patrzyła na siebie z zewnątrz i trochę się przestraszyłam. to mogło być coś takiego? nie wiedziałam że to jest w ogóle powiązane z czakrami
@Lunaki76 to co piszesz, to poczucie obserwowania siebie z zewnątrz, to może być delikatna dysocjacja po zbyt intensywnej praktyce bez właściwego uziemienia na początku i na końcu medytacji. nie mówię że to groźne, bo jednorazowe, kilkugodzinne i minęło, ale to sygnał że ciało nie zdążyło 'wrócić' płynnie. po każdej głębszej pracy z wyższymi czakrami naprawdę warto chwilę posiedzieć z uwagą na stopach, poczuć ziemię pod sobą, zjeść coś lekkiego. serio, to nie jest fanaberia tylko higiena energetyczna
tylko że to 'uziemienie po medytacji' jest podawane jako remedium na absolutnie wszystko i zaczyna mi to trochę przypominać 'pij więcej wody' w medycynie. tzn rozumiem logikę ale czy ktoś ma jakiś konkretniejszy opis co to znaczy 'właściwe uziemienie'? bo 'poczuj ziemię pod stopami' to bardzo różnie można rozumieć
@Lucynka masz rację że to bywa zbyt ogólnikowe. konkretnie: minimum to kilka głębokich oddechów z wydechem przez usta, świadome poczucie ciężaru ciała na podłożu, potem wstać powoli i przez chwilę postać. jeśli ktoś jest podatny na takie stany jak Lunaki opisuje, to dorzucam trzymanie kawałka obsydianu albo turmalinu czarnego w dłoni tuż po medytacji. nie dlatego że magia, tylko dlatego że fizyczny, zimny, ciężki obiekt w ręku robi coś konkretnego z uwagą i sprowadza ją z powrotem do ciała. działa albo nie, każdy sprawdzi sam
wracajac do brata bo to mi tu siedzi w glowie po tym wszystkim co piszecie - Swiatowid pytal wczesniej czy w ogole probowalem go zapytac co mu ta sciezka dala. proobwalem raz, rok temu mniej wiecej. odpowiedz byla taka ze ja 'nie jestem jeszcze gotowy zeby to pojac'. i to chyba jest wlansie ta granica o ktorej jest caly ten watek, nie? bo kiedy ktos zaczyna uzywac duchowosci zeby uciac rozmowe a nie zeby ja otworzyc to juz nie jest otwieranie korony tylko zamkniecie na wszystko inne
@Kappi to zdanie 'nie jesteś gotowy żeby to pojąć' - słyszałam je kilka razy od różnych osób i za każdym razem było używane żeby zakończyć rozmowę, nie żeby cokolwiek przekazać. w kartach to mi zawsze wychodzi jako rodzaj tarcza-miecz, coś co wygląda jak wyższość duchowa a jest obronną reakcją kogoś kto sam nie do końca rozumie co mu się dzieje ale nie może tego przyznać. twój brat może naprawdę wierzyć w to co mówi, to nie jest kłamstwo z jego perspektywy, ale ta odpowiedź mówi więcej o nim niż o tobie