Podsumowując – z tej dyskusji wyłania mi się obraz, że nadaktywność czakr to temat, który powinien być omawiany równolegle z blokadami, a nie traktowany jako margines. Ile osób „pracuje nad otwarciem" czakr, które wcale nie są zamknięte, tylko wręcz przeciwnie? Ciekaw jestem, ile problemów, które ludzie przypisują blokadzie, to w rzeczywistości nadaktywność.
@Arat Z mojego doświadczenia – ponad połowa. Serio. Ludzie czytają, że zablokowana czakra gardła powoduje problemy z komunikacją. Ale nadaktywna gardłowa też je powoduje – tyle że inne. A oni próbują „otwierać" to, co jest już za bardzo otwarte, i pogarszają sprawę. Dlatego diagnoza powinna być zawsze pierwszym krokiem – zanim zaczniesz cokolwiek robić, ustal, z czym faktycznie masz do czynienia.
Dodałabym do tego, że nie chodzi tylko o pojedyncze czakry. Najczęściej mamy do czynienia z wzorcami – np. nadaktywne górne + zablokowane dolne, albo rozkręcona Manipura kompensująca słabą Anahata. System czakr to ekosystem. Nie da się pracować z jednym elementem, ignorując resztę. Kto tego nie rozumie, ten kręci się w kółko i zastanawia, dlaczego po miesiącu pracy jest gorzej, a nie lepiej.
Ta rozmowa urosła do rozmiarów małego kompendium i cieszę się, że Hellan założył ten wątek. Mam jeszcze jedno pytanie, które mi chodzi po głowie – czy ktoś z was pracował z nadaktywnymi czakrami w kontekście relacji? Tzn. nie nadaktywność wynikająca z wewnętrznych procesów, ale „zaraźliwa" – przejmowana od partnera czy osoby, z którą spędzamy dużo czasu? Bo mam wrażenie, że odkąd jestem w związku z osobą o bardzo silnej Manipurze, moja sakralna zachowuje się inaczej niż zwykle.