To co opisujesz - najpierw alarm, potem zamrożenie - brzmi jak reakcja fight-or-flight i freeze. Czy to jest w ogóle kwestia czakry, czy już czysto neurologiczna reakcja? Kminek, Wizjonerka, pytam szczerze, bo zastanawiam się czy nie ma tu momentu, gdzie praca energetyczna kończy swoją użyteczność.
@Storczyk_00 Rozumiem pytanie, ale uważam, że to jest fałszywa granica. Reakcja neurologiczna i energetyczna to nie są dwa osobne systemy - to dwie warstwy opisu tego samego. Możesz pracować z tym przez oddech, przez ciało, przez afirmacje, przez uziemienie - wszystkie te ścieżki wpływają na układ nerwowy. Pytanie nie jest 'czy energetycznie czy neurologicznie', tylko 'od której strony jest teraz największa drożność'.
Nie wiem czy dobrze rozumiem, ale czy to nie jest trochę tak, że jeśli ktoś jest w tym zamrożeniu, o którym mówi Sewer76 - to jakakolwiek technika w tym momencie nie zadziała, bo system jest jakby wyłączony? Pytam, bo to wydaje mi się ważne praktycznie.
@Onufry To dobra obserwacja. W stanie freeze nawet najlepsza technika nie przebije się, bo ciało jest w trybie przetrwania. Dlatego pierwszym krokiem nie jest technika, tylko kontakt z bezpieczeństwem - dosłownie przypomnienie układowi nerwowemu, że teraz jest bezpiecznie. Sewer76, czy masz jakiś sposób, który działa na ciebie jako kotwica, zanim w ogóle wchodzisz w jakiekolwiek ćwiczenie?
@Hazel74 Próbowałem kamieni - obsydian, hematyt. Działają do pewnego stopnia, ale jeśli już jestem w środku tego zamrożenia, to jakby nie ma do mnie dostępu. Jak gdyby wiem że trzymam kamień, ale nic nie czuję.
To jest bardzo charakterystyczne dla stanu dysocjacyjnego - widzisz, że trzymasz kamień, ale ciała nie ma. Kamienie jako kotwica działają jeśli masz kontakt z czuciem. Jeśli kontakt jest zerwany, potrzebujesz czegoś bardziej intensywnego sensorycznie. Zimna woda, nacisk, cokolwiek co daje mocny sygnał fizyczny. Czy próbowałeś czegoś takiego?
Czytam ten wątek od dłuższego czasu i coś mnie zatrzymuje przy tym wątku z kamieniami i brakiem czucia. Miewam coś podobnego, ale u mnie to się pojawia w snach - mam przedmioty, wiem że je trzymam, ale nie czuję ich ciężaru. Nie wiem czy to w ogóle powiązane, ale czy to odcięcie od czucia fizycznego może też objawiać się w snach?
@Emi_94 To ciekawy trop, ale nie chcę, żebyśmy za bardzo odpłynęli od tego co Sewer76 opisuje - bo tu jest naprawdę konkretny temat. Może warto otworzyć osobny wątek o snach i dysocjacji? A tutaj zostańmy przy tym mechanizmie w kontekście intymności i czakr.
Masz rację, przepraszam za dygresję. Mam pytanie do Sewer76 - czy to zamrożenie pojawia się tylko w sytuacjach intymnych, czy też w innych momentach dużego stresu? Zastanawiam się, czy to jest wzorzec specyficzny dla tej sfery, czy szerzej.
Dobre pytanie. Tak, pojawia się też przy innych rzeczach - przy ocenie, przy sytuacjach gdzie mogę zawieść. Ale tam jest słabsze. Jakby przy intymności jest najbardziej nasilone. Może dlatego, że tam nie ma gdzie uciec - jesteś z kimś i nie możesz powiedzieć 'przepraszam, muszę wyjść'.
To co teraz napisałeś - 'nie ma gdzie uciec' - brzmi dla mnie jak klucz do czegoś. Czy muladhara w ogóle wiąże się z poczuciem, że masz wyjście, że możesz się wycofać? Kminek, Wizjonerka - czy to jest jakoś opisane w tej tradycji?
@Rysiek Tak, to jest rdzeń muladhary - poczucie, że masz grunt pod nogami i że możesz się na nim utrzymać albo z niego wyjść. Jeśli tego nie ma, każda sytuacja bez wyjścia staje się potencjalnie zagrażająca. Sewer76, to co opisujesz - ta intensywność akurat w intymności - może wynikać właśnie z tego: to jest jedna z niewielu sytuacji, gdzie kulturowo i emocjonalnie nie wypada 'uciec', i tam blokada jest najbardziej widoczna, bo nie ma kompensacji.
To co napisała Wizjonerka na końcu - że ta intensywność w intymności może być właśnie dlatego, że tam nie ma wyjścia - jakoś mi to siedzi. Chcę dopytać: czy to znaczy, że praca z muladharą powinna iść w stronę budowania poczucia, że mam wyjście - dosłownie, fizycznie, nie tylko w głowie? Bo jeśli tak, to nie rozumiem jak to przełożyć na praktykę.
Tak, ale nie tylko fizycznie - chodzi o to żeby układ nerwowy nauczył się, że masz wybór. To może być bardzo dosłowne: ćwiczenia gdzie kończysz kiedy chcesz, nie kiedy 'powinieneś'. Przerywasz medytację, wychodzisz ze stania na ziemi po minucie jeśli chcesz. To nie metafora - chodzi o realne doświadczenia sytuacji, z których wychodzisz z własnej woli.
Dokładnie. I tu jest ważny szczegół: muladhara nie buduje się przez przekonywanie siebie, że jest bezpiecznie. Buduje się przez powtarzalne mikrodoświadczenia, w których coś było, i przeżyłeś, i miałeś wpływ. Sewer76, czy w tej pracy z kamieniami albo z medytacją masz momenty, gdzie sam decydujesz o zakończeniu, nie czekasz aż technika 'się skończy'?
@Kminek Szczerze - nie. Zazwyczaj siedzę do końca nagrania albo do końca liczenia oddechu. Nigdy mi nie przyszło do głowy, że mogę przerwać wcześniej i że to miałoby jakiś sens poza lenistwem.
@Kminek To jest naprawdę celna uwaga. Mam pytanie - czy to dotyczy tylko medytacji, czy też np. pracy z kamieniami? Bo jeśli Sewer76 trzyma hematyt bo 'powinien' a nie bo chce, to on sam w tej praktyce jest w trybie obowiązku, a nie autonomii. Czy to nie wzmacnia tego samego wzorca?
@Hazel74 Dokładnie o to mi chodziło, ale pytanie dobrze zaostrzone. Tak - każda praktyka zrobiona z poczucia obowiązku wzmacnia wzorzec, nie rozmontowuje go. To jest subtelne, bo intencja i wykonanie wyglądają tak samo z zewnątrz.
Chcę tu wejść z innym kątem. Czy to co opisujecie - ten brak autonomii w praktyce - nie jest przypadkiem objawem nie muladhary, tylko svadhisthany? Bo svadhisthana to przyjemność, przepływ, robienie czegoś dlatego że chce się, nie że trzeba. Sewer76, jak masz z tą czakrą? Czy kiedykolwiek badałeś ją w tym kontekście?
@Dadzbog Nie skupiałem się na niej jakoś szczególnie. Zawsze wróciłem do muladhary, bo tam czułem to zimno, ten brak gruntu. Ale teraz kiedy pytasz - faktycznie coś z przyjemnością mi nie gra od dawna. Nie tylko w tej sferze.
To ważne co Sewer76 właśnie powiedział. I tu może być klucz do tego pytania z tytułu wątku - o lęk a energię. Czy to co blokuje jest bardziej muladhara jako brak bezpieczeństwa, czy svadhisthana jako odcięcie od przepływu i przyjemności? Bo te dwa mechanizmy wyglądają podobnie z zewnątrz - niedziałanie, zamrożenie - ale mają inny korzeń.
Przepraszam, że wchodzę - czy te dwie czakry mogą być zablokowane jednocześnie i wzajemnie się nakręcać? Bo z tego co czytam, wydaje się że brak bezpieczeństwa (muladhara) logicznie prowadzi do odcięcia od przyjemności (svadhisthana), więc to nie musi być wybór albo-albo.
@Storczyk_00 Tak, i to jest właśnie najczęstszy przypadek. Zablokowana muladhara to niestabilny fundament dla całej reszty. Svadhisthana nie może działać normalnie jeśli pod nią jest lęk egzystencjalny. Ale kolejność pracy ma znaczenie - jeśli zaczniesz od svadhisthany ignorując muladharę, to jak urządzać piętro kiedy fundamenty są zarysowane.
Dobra, ale teraz mam pytanie praktyczne, które mnie nurtuje przez cały ten wątek. Mówicie o poziomie neutralnym czakry - co to właściwie oznacza? Bo słyszałem to pojęcie kilka razy i za każdym razem nie wiem czy chodzi o jakiś stan pośredni, czy o coś konkretnie mierzalnego.
To dobre pytanie i nie ma na nie jednej odpowiedzi, bo różne szkoły używają tego inaczej. W tym co ja rozumiem: poziom neutralny to nie brak aktywności, to brak przeciążenia w żadną stronę. Czakra ani nie blokuje przepływu, ani nie jest nadaktywna czyli nie kompensuje braków innych centrów. Działa, ale bez alarmu.
@Kminek Dziękuję, to mi się układa. Ale jak rozpoznać czy się jest w tym neutralnym? Czy to jest odczucie, czy trzeba do tego kogoś kto to zbada z zewnątrz?
To jest chyba jedno z trudniejszych pytań w całej tej pracy. Moje doświadczenie jest takie, że neutralną muladharę poznaje się nie po tym co czujesz W środku, tylko po tym jak reagujesz na zewnątrz - jak reagujesz na zagrożenie. Czy zagrożenie uruchamia cię czy cię wyłącza. To jest sygnał diagnostyczny bardziej niż jakiekolwiek wewnętrzne odczucie.
To mnie zatrzymuje. Mnie wyłącza. Więc z tego co mówisz to nie muladhara neutralna, tylko zablokowana. Ale chcę zapytać - czy są jakieś wartości, stany, które uznaje się za korzystne w tej pracy? Czy 'neutralna' to cel, czy tylko punkt wyjścia do czegoś dalej?
Neutralna to cel w pierwszym etapie - wyjście ze stanu blokady lub nadaktywności. Korzystna to ta, która jest elastyczna: aktywuje się kiedy trzeba i wraca do spokoju. Nie chodzi o to żeby muladhara była cicho, tylko żeby odpowiadała proporcjonalnie na sytuację. Twój lęk antycypacyjny, to co opisywałeś na początku - to nieproporcjonalna aktywacja, alarm bez realnego zagrożenia.
Pytanie do Wizjonerki albo Kminek - jak odróżnić nieproporcjonalną aktywację od realnej intuicji? Bo czasem lęk przed czymś to jednak sygnał że coś jest nie tak, nie tylko blokada. Jak nie pomylić tych dwóch rzeczy przy pracy z muladharą?
@Emi_94 To jest bardzo ważne pytanie i dobrze że je zadajesz. Intuicja z muladhary to zazwyczaj spokojne 'nie', które wiesz bez emocji. Lęk z blokady to alarm, który narasta, szuka potwierdzenia, generuje scenariusze. Intuicja nie potrzebuje uzasadnienia - lęk ciągle go szuka. Sewer76, które z tych dwóch bardziej pasuje do tego co czujesz?
Szukam uzasadnienia. Generuję scenariusze. Jeden po drugim. To zdecydowanie to drugie.
Sewer76, to co właśnie napisałeś o scenariuszach - to brzmi jak coś, co dzieje się automatycznie, bez decyzji z twojej strony. Czy ty w ogóle zauważasz moment, kiedy to się zaczyna? Czy budzisz się już w środku tego wiru, czy jest jakiś punkt, od którego możesz to obserwować?
@Hazel74 Zazwyczaj już jestem w środku. Nie ma żadnego 'przed'. Jakby ktoś włączał to za moimi plecami i orientuję się po fakcie, że już od jakiegoś czasu kręcę te scenariusze.
To brzmi bardzo znajomo, chociaż u mnie to się zdarza głównie w snach - budzę się i dopiero po chwili rozumiem, że przez całą noc 'rozwiązywałam problemy' których nie ma. Sewer76, czy to co opisujesz dzieje się bardziej w ciągu dnia, czy też wchodzi w sen?
@Emi_94 W dzień głównie. Ale sen jest płytki, to prawda. Nie wiem czy to powiązane.
Płytki sen przy zablokowanej muladharze to klasyka - ciało nie dostaje sygnału, że jest bezpieczne, więc zostaje na czuwaniu. Ale chcę wrócić do tego co powiedziałeś o braku momentu 'przed'. Sewer76, czy próbowałeś kiedykolwiek zakotwiczenia fizycznego w momencie, kiedy zauważasz że już jesteś w spirali? Nie medytacji, tylko czystego, brutalnego kontaktu ze zmysłami.
@Kminek A co rozumiesz przez brutalne zakotwiczenie? Bo mam wrażenie, że to może brzmieć jak klasyczne ćwiczenia uziemienia, ale coś w tym 'brutalnym' sugeruje że masz na myśli coś mocniejszego niż 'połóż stopy na podłodze'.
@Dadzbog Tak - mocniejsze bodźce. Zimna woda na twarz, ucisk dłoni na stole, kostka lodu. Coś co ciało poczuje na tyle wyraźnie, że przetnie sygnał lękowy. To nie jest technika duchowa, to jest interwencja na poziomie układu nerwowego. Muladhara jest tam gdzie ciało, nie tam gdzie myśl.
Bardzo dziękuję za to wyjaśnienie, bo nigdy tak na to nie patrzyłem. Mam pytanie może naiwne - czy to nie wchodzi w konflikt z pracą energetyczną? Znaczy, czy tak fizyczne działanie 'cofa' coś, nad czym się wcześniej pracowało?
Nie cofa. To jest dokładnie to samo, tylko innym językiem opisane. Praca z muladharą przez ciało jest równoważna pracy przez energię - niektórzy potrzebują jednej drogi, inni drugiej, a najskuteczniej idzie przez obie naraz.
Ale zaraz - jeśli ciało i energia to to samo, to czy to znaczy, że wszystko co fizyczne jest jednocześnie energetyczne? Bo wtedy każde zakotwiczenie w ciele byłoby pracą z czakrą, nawet jeśli ktoś o tym w ogóle nie myśli ezoteryczne.
@Storczyk_00 W zasadzie tak. Dlatego są ludzie, którzy nigdy nie słyszeli o czakrach, a mają zdrową muladharę - bo biegają, pracują fizycznie, śpią regularnie. Energia płynie przez rutynę. Problem Sewer76 jest bardziej złożony, bo tam jest konkretny wzorzec lękowy, który zakłóca ten naturalny przepływ.
Rozumiem to, ale to mnie trochę frustruje. Bo z tego co mówicie wynika, że mogę robić pół godziny medytacji dziennie, a wystarczyłoby zimna woda i bieganie? Czuję się jakbym tracił czas nie w tym miejscu.