Ostatnio siedzę nad tym tematem i nie daję sobie spokoju. Chodzi mi o zazdrość - ale nie tę zwykłą, życiową, tylko o to, co ona robi energetycznie. Bo kiedy patrzę na kogoś i czuję to charakterystyczne ściśnięcie w klatce, to zastanawiam się, czy to splot słoneczny, czy może serce. I czy w ogóle da się to przepracować na poziomie czakr, czy trzeba iść głębiej. Macie jakieś przemyślenia? Bo gdzieś czytałam, że zazdrość to zablokowana czakra serca, ale też że to manipura, bo chodzi o ego i porównywanie statusu. Nie wiem, które podejście jest bliższe prawdy.
To zależy od rodzaju zazdrości, bo to nie jest jedna emocja. Jeśli chodzi o zazdrość dotyczącą tego, że ktoś "ma więcej" - karierę, pieniądze, uznanie - to bym szukała w manipurze. Ale jeśli chodzi o relacje, uczucia, bliskość z drugą osobą, to serce. Zresztą często działa to na obu poziomach jednocześnie i trudno to rozdzielić. Mam jedno pytanie do ciebie - czy kiedy czujesz to ściśnięcie, to jest raczej wyżej czy niżej? Bo to może dużo powiedzieć.
@Pajeczyna ja bym dodał trzeci wymiar do tego, co Pajeczyna mówi. Gardziel. Zazdrość bardzo często wiąże się z niemożnością powiedzenia o tym głośno, z zatykaniem się w środku. I ta niezdolność do wyrażenia siebie - "chciałbym mieć to co ty, ale nie wypada mi tego powiedzieć" - to jest typowe zablokowanie wiszuddhy. Spotkałem się z tym w kilku praktykach i za każdym razem praca z gardłem coś ruszała, nawet jeśli człowiek myślał, że problem leży w sercu.
@Pajeczyna trudno mi odpowiedzieć precyzyjnie, bo to bywa różnie. Raz czuję coś bardziej w żołądku, raz w klatce. Ale chyba najczęściej to jest właśnie ta okolica splotu słonecznego - takie napięcie, jakby coś chciało się ścisnąć. I to się pojawia szczególnie kiedy widzę, że ktoś osiągnął coś, na czym mi bardzo zależy, a ja ciągle stoję w miejscu.
@Helena82 to co Helena opisuje to klasyczna manipura w trybie obronnym. Sam to znam - to uczucie jakby coś podchodziło pod żebra. W tradycji jogi mówi się, że splot słoneczny odpowiada za nasze poczucie "ja jestem" - i kiedy ktoś inny wydaje się bardziej "być" niż my, ta czakra reaguje napięciem. Ale mam pytanie do Was - czy ktoś widzi różnicę energetycznie między zazdrością a inspiracją? Bo jak na mnie, to czasem jedno przechodzi w drugie i nie wiem, kiedy dokładnie.
@Faddi właśnie o to mi chodzi! Ja też to czuję - że niby jestem zainspirowana kimś, ale za chwilę to się zamienia w coś gorszego. Jak odróżnić, że ta energia idzie w dobrą stronę, a nie w zazdrość? Bo dla mnie granica jest strasznie cienka.
@Faddi myślę, że różnica jest w kierunku przepływu tej energii. Inspiracja otwiera - czujesz, że możesz, że chcesz działać, że ta osoba jest dowodem na to, że to możliwe. Zazdrość zamyka - skupiasz się na tym, że ona ma, a ty nie. Ale energetycznie obie te emocje zaczynają się w tym samym miejscu, bo oba stany wynikają z porównania. I tu jest ciekawe pytanie - czy gdybyśmy w ogóle nie porównywali się z innymi, to czy manipura funkcjonowałaby inaczej?
Powiem wam tyle - z tego co obserwuję, to porównywanie się z innymi samo w sobie nie jest problemem czakry serca ani manipury. To jest sposób ego i poczucia odrębności, które siedzą dużo głębiej, w muldharze i swadhistanie. Jeśli ktoś ma dobrze zakorzenioną pierwszą czakrę, to porównanie nie zagraża jego poczuciu bezpieczeństwa. A jeśli jest chwiejny na poziomie korzenia, to każde porównanie staje się egzystencjalnym zagrożeniem i wtedy dopiero wchodzi manipura z tym całym napięciem.
Czytam i zastanawiam się nad jednym - czy to znaczy, że praca z zazdrością powinna zaczynać się od dołu, od korzenia, a nie od serca? Bo wydawało mi się, że większość ludzi idzie prosto w serce, a wy mówicie o czymś zupełnie innym.
@Lalik tak naprawdę zależy od osoby i od historii, z której ta zazdrość się bierze. Ale generalnie Zengui ma rację - jeśli ktoś nie ma stabilnego fundamentu, to praca z sercem może być przedwczesna. To trochę jak budowanie na niestabilnym gruncie. Dlatego w wielu systemach podkreśla się, żeby nie pomijać dolnych czakr tylko dlatego, że "serce brzmi piękniej".
To tłumaczy trochę, dlaczego pewne medytacje na sercu mi nie pomagały, kiedy próbowałam przepracować zazdrość. Siedziałam, wizualizowałam zieloną energię, nic - a może nawet było gorzej. A jak teraz myślę o tym, skąd ta zazdrość pochodzi, to ma związek z poczuciem, że nigdy nie jestem wystarczająco dobra. I to brzmi bardziej jak korzeń niż serce.
@Helena82 właśnie. Poczucie "nie jestem wystarczająca" to muldhara, baza. I dopóki tam nie ma spokoju, to serce będzie się bronić, manipura będzie reagować na każde zewnętrzne porównanie, a gardziel będzie milczeć z wstydu. To jest cały łańcuch. Ale mam pytanie do was wszystkich - bo to mnie ciekawi w kontekście tematu - czy wy zauważacie, że ten typ zazdrości, o którym piszecie, zmienia się z wiekiem? Bo ja obserwuję, że w różnych dekadach życia człowiek reaguje inaczej na porównania.
@Wiciol to bardzo ciekawy trop. Sam mam wrażenie, że kiedy byłem młodszy, to zazdrość była bardziej "gorąca" - szybka, reaktywna, krótka. Teraz jest spokojniejsza, ale jakby głębsza. Jakby zeszła niżej w ciele. Nie wiem, czy to coś znaczy z punktu widzenia czakr.
Jest teoria, że w różnych etapach życia dominują różne czakry - nie znaczy to, że reszta nie działa, ale że dana czakra jest niejako "w centrum" danego okresu. W dzieciństwie i wczesnej młodości to podstawa i sacrum - bezpieczeństwo, tożsamość, seksualność. Potem wchodzi manipura - ambicja, porównywanie, kariera. I jeśli te etapy nie są przepracowane, to zostają z nami, ale przybierają inne formy. Dlatego ta zazdrość Faddiego "zeszła niżej" - może wcześniej była w manipurze, a teraz dotknęła głębszych warstw w swadhistanie albo właśnie korzeniu.
Czytam i mam pytanie, które może brzmieć naiwnie - ale czy te etapy czakrowe są jakoś stałe dla wszystkich, czy każdy ma swój rytm? Bo wydaje mi się, że niektórzy ludzie w wieku 40 lat wciąż żyją manipurą, a inni jakby "przeskoczyli" do wyższych czakr wcześniej.
@Kasieczka to nie jest naiwne pytanie, tylko bardzo trafne. Nie ma sztywnego harmonogramu. Są systemy, które przypisują czakrom konkretne siedmiolatki - pierwsza czakra od urodzenia do 7 lat, druga od 7 do 14 i tak dalej - ale to jest uproszczenie. W rzeczywistości każdy ma swoje wzorce i zranienia, które decydują o tym, gdzie utknął. Ktoś może mieć 50 lat i energetycznie żyć w manipurze, bo nigdy nie przepracował rywalizacji z rodzeństwem z dzieciństwa.
A to jest trochę przytłaczające, jeśli mam być szczera. Znaczy - że można utknąć w jednym miejscu na dekady? I nie wiedzieć o tym? Jak w ogóle to rozpoznać, gdzie się jest zablokowanym?
@Anastaya mnie to akurat nie przeraża, tylko uwalnia. Bo przez długi czas myślałam, że "coś ze mną nie tak" w tej zazdrości. A teraz patrzę na to inaczej - że to informacja. Że ta emocja wskazuje na coś, co chce być zobaczone. I to jest chyba ta granica między zazdrością a inspiracją, o której Faddi pytał - czy traktujesz to jako informację o sobie, czy jako informację o tym, że ta druga osoba jest lepsza.
@Helena82 helena powiedziała coś istotnego. Ta zmiana perspektywy - z "ona ma, a ja nie" na "czego ta zazdrość mi o sobie mówi" - to jest konkretny moment, w którym energia przestaje krążyć w kółko i zaczyna iść do góry. Dosłownie. Nie metaforycznie - chodzi mi o to, że emocja, która normalnie zostaje w manipurze albo niżej, zaczyna być przeprocesowana przez serce i świadomość. I wtedy z zazdrości może zrodzić się motywacja.
Nigdy bym nie pomyślała, że zazdrość może być czymś... użytecznym. Zawsze mi się wydawało, że to po prostu zły uczucie i koniec. Ale jak to opisujecie, to wychodzi na to, że ona sama w sobie nie jest problemem, tylko to co z nią robimy? Dobrze rozumiem?
@Riksza tak, mniej więcej. Emocja jest tylko sygnałem. Problem zaczyna się, kiedy człowiek zaczyna działać z tej emocji bez refleksji - umniejszać innych, sabotować, albo odwrotnie - kompletnie rezygnować ze swoich celów, bo "i tak nie dam rady". Jedno i drugie to ta sama energia zazdrości, tylko skierowana w różne strony.
@Arat a co jeśli ktoś robi i jedno, i drugie? Bo ja na przykład mam tendencję do tego, że najpierw się wycofuję - rezygnuję z czegoś, bo widzę kogoś lepszego - a potem zaczynam go w głowie podważać, szukać dziur w jego sukcesie. Jakby obie te strategie działały jednocześnie, tylko po kolei.
@Lalik to jest bardzo klasyczny mechanizm. Najpierw ucieczka, potem atak jako obrona przed wstydem, że uciekłeś. I to całe kółko siedzi właśnie w manipurze - tam jest poczucie sprawczości i konkurencji. Ale co ciekawe, ten wewnętrzny atak na drugą osobę - to już nie jest czysta zazdrość, to jest próba odbudowania własnej pozycji w wyobraźni.
@Faddi, ale skąd wiesz, że to manipura, a nie serce? Bo mi się wydaje, że ten wstyd, o którym mówisz, to już bardziej obszar serca. Że to nie jest "ja przegrałam" tylko "jestem gorsza jako człowiek". Dla mnie to różnica.
@Helena82 masz rację, że wstyd ma wiele warstw. Ale powiedziałabym, że wstyd jako "nie jestem wystarczająca" to wciąż muldhara, bo dotyczy fundamentu istnienia. Wstyd jako "zawiodłam siebie w relacji z kimś" - to już bliżej serca. Nie wiem, jak wy to czujecie cieleśnie, ale dla mnie to są zupełnie różne miejsca w ciele.
@Wiciol właśnie i tu mam problem, bo ja prawie nigdy nie czuję czegoś wyraźnie w jednym miejscu. To jest jakby rozlane. Czy to znaczy, że mam wszystkie czakry zaburzone jednocześnie? Bo trochę mnie to niepokoi jak tak o tym myślę.
@Anastaya nie musisz od razu zakładać, że coś jest nie tak. Rozlane odczucia to może być po prostu to, że emocja jest stara i utrwalona - body przestaje ją wyraźnie lokalizować, bo się z nią "oswoił". Czujesz coś konkretnego, kiedy ta zazdrość dopiero się pojawia, na przykład zaraz po tym jak zobaczysz czyjś post w internecie?
@Pajeczyna o, to dobre pytanie. Chyba tak - zaraz na początku to bardziej żołądek. A potem to odpływa i zostaje takie ogólne przybicie. Może to właśnie ta sekwencja, o której mówił Faddi - manipura najpierw, potem reszta.
@Wiciol wracając do pytania Wiciola sprzed kilku postów o to, czy z wiekiem mamy inne czakry aktywne - sam obserwuję u siebie coś takiego, że dawniej porównywanie dotyczyło rzeczy zewnętrznych: kto ma lepszą pracę, kto więcej zarabia. A teraz bardziej mnie dotyka porównywanie jakości czegoś wewnętrznego - czyjaś spokój, czyjaś dojrzałość. Jakby to przesunęło się wyżej.
@Faddi to jest coś, co mnie też uderza. W wieku dwudziestu kilku lat zazdrościłam ludziom rzeczy. Teraz zazdrość jest bardziej abstrakcyjna - zazdrość o to, jacy są, nie o to, co mają. Czy to jest właśnie ta zmiana czakr z wiekiem, o której Pajeczyna mówiła?
@Helena82 myślę, że tak. I to jest nawet ładny wskaźnik - czego zazdrościsz, to wskazuje gdzie jesteś. Zazdrość o rzeczy materialne to dolne czakry. Zazdrość o relacje i miłość to serce. Zazdrość o mądrość, spokój, głębię - to już okolice gardła i trzeciego oka. Chociaż to uproszczenie, bo można zazdrościć mądrości komuś i mieć przy tym kompletnie zablokowaną pierwszą czakrę.
@Pajeczyna to by znaczyło, że sam typ zazdrości, która nam dolega, jest jakimś diagnostycznym sygnałem? Że zamiast się wstydzić, co czujemy, warto się zapytać - okay, czego dokładnie mi brakuje według tej emocji?
@Lalik dokładnie. I to jest ta zmiana, o której mówiła Helena - z "ona ma, a ja nie" na "co ta emocja o mnie mówi". Tylko dodam jedno - to nie jest prosta zamiana myśli. To wymaga pewnej stabilności wewnętrznej, żeby w ogóle dać sobie na to przestrzeń zamiast od razu reagować.
Słucham tego i zastanawiam się - czy ktoś z was w ogóle próbował pracować z tym przez ciało, nie przez głowę? Bo ja generalnie słabo rozumiem medytacje, ale raz robiłam coś z rozciąganiem i oddechem i miałam wrażenie, że coś puściło. Nie wiem co, ale puściło.
@Riksza i to jest bardzo często skuteczniejsze niż siedzenie i analizowanie. Ciało trzyma napięcia czakrowe inaczej niż myśl. Asany skierowane na splot słoneczny - łódka, wojownik, skręty - potrafią wyciągnąć z manipury rzeczy, których zwykła medytacja nie rusza. Ale co konkretnie robiłaś? Bo to ma znaczenie.
@Zengui szczerze mówiąc nie wiem jak to się nazywa. Leżałam na plecach, uginałam kolana i oddychałam do brzucha, a potem ktoś mówiła żebym wyobraziła sobie, że coś wypuszczam przy wydechu. I właśnie wtedy coś poczułam. Może to placebo, nie wiem.
A ja mam pytanie trochę z innej strony - czy jak ktoś jest chronicznym perfekcjonistą i ciągle porównuje swoje wyniki z innymi w pracy, to to też jest kwestia manipury? Bo wydawałoby mi się, że to bardziej głowa, nie emocje.
@Kasieczka perfekcjonizm i porównywanie w kontekście wyników to właśnie manipura, ale nie tylko. Głowa jest tutaj wtórna - racjonalizuje to, co zaczyna się niżej. To poczucie, że musisz być lepszy, żeby zasłużyć na miejsce - to jest fundament, muldhara. A manipura przekształca to w konkretną rywalizację. Głowa tylko wymyśla strategię.
Czytam to od jakiegoś czasu i mam jedno pytanie, bo może głupie, ale się boję że źle zrozumiem - jak ktoś mówi, że "energia idzie do góry" to mówi o czymś dosłownym czy to jest metafora? Bo nie bardzo czuję takie rzeczy i nie wiem czy to znaczy, że u mnie nic nie działa czy po prostu jestem na to głuchy.
@Nibir nie głupie pytanie, zupełnie. Jedni to odczuwają bardzo fizycznie - ciepło, mrowienie, pulsowanie wzdłuż kręgosłupa. Inni nie czują nic, ale widzą to w tym, jak się zmienia ich myślenie albo zachowanie. Żadne z tych doświadczeń nie jest bardziej "prawdziwe". Nieodczuwanie czegoś fizycznie nie znaczy, że nic się nie dzieje.
I tu wracam do samego początku tego wątku, bo gdzieś nam to trochę odpłynęło - czy to możliwe, że inspiracja i zazdrość to są te same czakry zaangażowane, tylko różne kierunki przepływu? Że to nie jest kwestia tego, które centrum jest aktywne, tylko w jaki sposób ta energia przez nie przechodzi?
@Helena82 to, co Helena pisze na końcu, wydaje mi się kluczowe dla całej tej rozmowy. Bo jeśli zazdrość i inspiracja to ten sam przepływ, tylko inaczej skierowany, to zmienia trochę sposób, w jaki można z tym pracować. Nie chodzi o to, żeby "wyciszyć" zazdrość, tylko żeby ją obrócić. Ale mam pytanie do tych, którzy to czuli na własnej skórze - czy to jest coś, co dzieje się samo, czy trzeba to świadomie interweniować?
@Arat u mnie nigdy nie dzieje się samo. Zawsze potrzebowałem jakiegoś momentu zatrzymania - nie medytacji, nie rytuału, ale po prostu chwili, kiedy łapię się na zazdrości i zamiast od razu uciec od tego uczucia, siedzę z nim chwilę dłużej. I wtedy czasem przychodzi to pytanie naturalnie: czego mi właściwie w tym brakuje? Ale nie zawsze to działa, żeby być szczerym.
@Faddi a co się dzieje, kiedy nie działa? Zostaje sam dyskomfort, czy idzie w jakąś inną stronę?
@Wiciol zostaje złość, zazwyczaj. Albo coś, co czuję w żołądku jako takie ściśnięcie. I wtedy raczej zamykam temat i idę robić cokolwiek innego. Nie jestem dumny z tego, ale tak to u mnie wygląda.
@Faddi ja mam podobnie z tą złością - i zastanawiam się teraz, czy to właśnie jest ten moment, kiedy manipura "blokuje" zamiast przepuszczać. Że energia jest, ale nie ma gdzie pójść, więc zamienia się w napięcie. Pajeczyna, jak ty to rozróżniasz - że czakra pracuje, a że jest zablokowana? Bo dla mnie to brzmi podobnie z zewnątrz.
@Anastaya to dobre pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Dla mnie różnica jest w tym, co następuje po odczuciu. Jeśli po chwili napięcia przychodzi jakiś ruch - myśl, działanie, zmiana perspektywy - to czakra pracuje. Jeśli zostaje sama pętla i wracasz do tego samego miejsca za każdym razem, to raczej blokada. Ale to jest moja interpretacja, nie dogmat.
@Pajeczyna to mi daje do myślenia. Bo ta pętla, o której mówisz - ja to rozpoznaję. Te same porównania, te same osoby, te same myśli w kółko. Więc to by sugerowało, że u mnie to nie przepływa. I co wtedy, jak sama medytacja nie wystarczy? Arat wcześniej wspominał o ciele - czy to jest kierunek?