Ja właśnie zastanawiam się, po której stronie jestem. Czy to jest u mnie obsesja w sensie... uzależnienia od tej osoby, czy to jeszcze jakoś normalna żałoba po związku? Bo sama nie wiem. Myślę o nim bez przerwy, ale nie chcę do niego wracać. To jest dziwne.
Renia, to co opisujesz - myślę, że to całkowicie ma sens. Czy obsesja musi oznaczać, że chcemy kogoś z powrotem? Bo z tego co mówiłem wcześniej - myślę, że można być obsesyjnie przywiązanym do samej straty. Do pustego miejsca po kimś, nie do osoby.
@Mistyk A to jest ważna różnica! Bo jeśli to jest przywiązanie do straty, a nie do osoby, to może to sieci działają inaczej? Tzn. eteryczna trzyma pamięć ciała, a astralna trzyma emocję... żałoby? Czy to ma sens?
@Bibianna To jest naprawdę dobry trop. W niektórych koncepcjach - głównie w tradycji teozoficznej, ale też w pewnych nurtach bioenergoterapii - mówi się właśnie o tym, że sieć astralna przechowuje 'odciski' emocjonalne, które mogą utrzymywać się długo po tym, jak skończyła się sytuacja zewnętrzna. Ciało już nie pamięta, ale astralna nadal trzyma wzorzec.
To trochę jak numer, który wpisałaś do kontaktów i który nadal tam jest, chociaż osoba wyjechała za granicę. Przepraszam za to porównanie, ale czy o to chodzi? Wzorzec jest, ale sygnał już nie dochodzi?
@Obsydianna93 Całkiem dobre porównanie, szczerze. I to może tłumaczyć, dlaczego samo 'zdecydowanie' że się odpuszcza nic nie daje. Decyzja jest na poziomie głowy, ale wzorzec w astralnej sobie trwa.
I wracając do pytania Sylwerii o bezpieczeństwo - właśnie dlatego praca z astralną wymaga większej ostrożności przy świeżym bólu. Nie dlatego, że jest groźna sama w sobie, ale dlatego, że 'wchodzisz' głębiej do wzorca, który ciągle żyje. I możesz tam trochę utknąć, zamiast wyjść.
To jak mam wiedzieć, czy mój wzorzec 'ciągle żyje' czy już wygasa? Bo moje myśli są cały czas, ale z kolei ta gotowość, o której wcześniej mówiłam - ona też jest. Może one mogą być naraz?
Mogą. I właśnie dlatego to jest takie trudne do jednoznacznej odpowiedzi. Wzorzec żyje, ale ty masz już dość, żeby chcieć go puścić - to jest właśnie ten moment, w którym praca może mieć sens. Tylko - i to pytanie do ciebie, Renia - czy masz kogoś, kto może towarzyszyć przy tej głębszej pracy? Bo to nie jest coś, co bym robiła zupełnie sama.
Właśnie to chciałam zapytać - czy jeśli ktoś nie ma takiej osoby jak ta znajoma Renii, to w ogóle powinien próbować wchodzić w tę pracę z astralną? Bo ja na przykład nikogo takiego nie znam.
@Egzorcystka Szczerze? Sama praca z astralną bez żadnego oparcia jest ryzykowna właśnie przy świeżej obsesji. Nie dlatego, że stanie się coś strasznego, tylko dlatego, że możesz wejść głębiej w ten wzorzec i nie mieć jak z niego wyjść na koniec sesji. Ale - i tu ważne - praca z eteryczną jest bezpieczniejsza i też coś robi. Po prostu wolniej.
Egzorcystka, to jest chyba najważniejsze pytanie w tym wątku. Bo jeśli odpowiedź brzmi 'nie, bez przewodnika nie wchodź w astralną' - to co właściwie mamy robić my, którzy nie mamy dostępu do kogoś takiego?
No dobrze, ale ile to 'wolniej'? Tygodnie? Miesiące? Bo jak ktoś jest w obsesji od roku, to informacja, że eteryczna działa wolniej, nie jest jakoś szczególnie pomocna.
@Sylweria Rozumiem tę niecierpliwość, naprawdę, ale na to pytanie nie da się uczciwie odpowiedzieć liczbą tygodni. Wszystko zależy od tego, jak głęboko jest ten wzorzec i jak długo się formował. Związek trwający rok i ten trwający pięć lat to inne osady w sieci.
Mój trwał trzy lata. I nie był spokojny, dużo się działo emocjonalnie. Czy to znaczy, że mam głębszy wzorzec niż ktoś, kto miał krótki, ale intensywny związek?
To jest pytanie, na które nikt uczciwy nie odpowie zero-jedynkowo. Czas trwania ma znaczenie, ale intensywność emocjonalna też, a nawet sposób zakończenia. Nagłe zerwanie zostawia inne odciski niż rozstanie, które ciągnęło się miesiącami. Jak wyglądało u ciebie zakończenie?
Nagłe. On zdecydował, ja się nie spodziewałam. I właśnie może dlatego to tak siedzi - bo nie miałam czasu się przygotować.
Renia, to co mówisz o braku czasu na przygotowanie - myślę, że to może mieć związek właśnie z tym, że ciało dosłownie nie 'wiedziało', że to koniec. I może to jest ta eteryczna, która nadal wysyła sygnały gotowości, bo nie dostała wyraźnego zamknięcia?
@Obsydianna93 To ciekawe, bo numerologia też mówi coś podobnego o zamknięciach - że jeśli cykl nie kończy się naturalnie, to jego energia szuka miejsca, żeby się domknąć. Tutaj pewnie jest analogicznie.
Dobra, ale wracając do praktyki - czy ktoś może powiedzieć, jak wygląda ta praca z eteryczną krok po kroku? Bo mamy już z godzinę teorii o wzorcach i odciskach, a ja nadal nie wiem, co konkretnie zrobić, żeby ten wzorzec zacząć rozluźniać.
@Magus50 Krok po kroku to może zbyt duże uproszczenie, bo każdy ma trochę inne miejsce 'zakotwiczenia'. Ale jeśli chodzi o eteryczną i obsesję - zazwyczaj zaczyna się od serca i splotu słonecznego, bo to tam najczęściej siedzi przywiązanie. Skanowanie, oddech, wizualizacja rozluźnienia napięcia. Tylko - Renia, czy twoja znajoma mówiła, od której czakry zaczyna w takich przypadkach?
Mówiła coś o tym, żeby zaczynać od splotu słonecznego, bo tam jest ta 'linka' między ludźmi najczęściej przyczepiona. Ale nie rozumiałam wtedy, czy to metafora, czy ona naprawdę coś tam czuje.
A może jedno i drugie naraz? Znaczy - metafora, która opisuje coś, co naprawdę można poczuć? Bo ja jak medytuję przy sercu, to naprawdę czuję fizycznie ucisk albo ciepło, i to nie jest wyobraźnia. To jest coś.
@Bibianna No właśnie, bo ja mam problem z odróżnieniem - co jest 'naprawdę' w sensie fizycznym, a co jest autosugestią. I czy to w ogóle ma znaczenie, jeśli efekt jest ten sam?
Na to pytanie Egzorcystki odpowiem tak - w pracy z czakrami to rozróżnienie ma mniejsze znaczenie niż ludzie myślą. Jeśli wizualizacja rozluźnienia w splocie słonecznym daje ci poczucie ulgi, to splot słoneczny zareagował. Jak? Nieważne. Zareagował.
Tylko że to brzmi jak 'nie pytaj, po prostu wierz' i mam z tym problem. Nie dlatego, że neguje czakry, tylko dlatego, że jeśli nie rozumiem mechanizmu, to nie wiem, kiedy robię coś źle.
@Sylweria A co konkretnie chciałabyś wiedzieć o mechanizmie? Bo to uczciwe pytanie i da się na nie odpowiedzieć przynajmniej częściowo, jeśli wiem, czego szukasz.
@Aurelek71 Na przykład - skąd wiem, że wizualizacja, którą robię, idzie w dobrym kierunku, a nie nakręca wzorzec? Bo Przytulia wcześniej mówiła, że można utknąć. Jak rozpoznać, czy 'utknęłam'?
@Sylweria To jest bardzo dobre pytanie i cieszę się, że je zadajesz przed, a nie po. Sygnałem, że utknęłaś albo nakręciłaś, jest to, że po sesji masz więcej myśli o tej osobie, nie mniej. Albo że sesja była bardzo intensywna emocjonalnie, a dzień potem jesteś jeszcze bardziej w tym wszystkim. Ulga ma przyjść, nawet mała. Jeśli nie przychodzi - stop.
To jest dla mnie ważna informacja. Bo ja jeszcze nie próbowałam żadnej sesji, ale już samo myślenie o tym wątku jakby otworzyło coś - ostatnio myślę o nim więcej niż przed tygodniem. Czy to znaczy, że sama rozmowa mnie nakręciła?
Renia, to bardzo ważna obserwacja i cieszę się, że ją zauważyłaś. Tak, sama rozmowa o wzorcu może go tymczasowo ożywić - to trochę jak dotknięcie rany, żeby sprawdzić, czy boli. Ale jest różnica między ożywieniem a nakręceniem. Czy te myśli, które masz teraz, są spokojniejsze niż wcześniej, nawet jeśli częstsze? Czy masz poczucie, że coś rozumiesz, czego wcześniej nie rozumiałaś?
Hmm. Spokojniejsze chyba tak. Jakby... mniej paniki, a bardziej próba zrozumienia. Ale nadal myślę o nim dużo, więc nie wiem, czy to postęp czy nie.
To co mówi Renia jest dla mnie ważne, bo ja mam podobnie - jak zaczynam analizować jakiś wzorzec, to przez chwilę mam więcej myśli, ale potem cichnie. Tylko za każdym razem się boję, że tym razem nie ucichnie. Czy to jest właśnie to 'utknięcie', o którym mówiła Przytulia?
@Sylweria Nie do końca. Utknięcie to nie jest tymczasowy wzrost aktywności podczas pracy, tylko sytuacja, w której po kilku dniach od sesji poziom myśli wraca do tego samego miejsca albo wyżej, bez żadnego progresywnego wyciszania. Jeśli masz falę, a potem wyraźnie ciszej niż przed - to dobry znak. Pytanie do ciebie: czy po tych momentach analizy jest jakiś punkt, w którym robi się zauważalnie spokojniej?
@Aurelek71 Szczerze? Nie zawsze. Czasem tak, czasem wraca z podobną siłą po kilku dniach. I nie umiem powiedzieć, dlaczego raz działa, a raz nie.
@Sylweria A czy w tych razach, kiedy wraca z podobną siłą, coś konkretnego poprzedzało powrót? Jakiś kontakt, jakaś piosenka, miejsce? Pytam, bo w pracy z czakrami to ma znaczenie - jeśli wzorzec jest reaktywowany zewnętrznym wyzwalaczem, to jest inna praca niż gdy wraca samoistnie.
Wtrącę się, bo to co mówi Astrolożkaa przypomina mi coś, o czym czytałam w kontekście sieci eterycznej - że ona może być wrażliwa na miejsca i przedmioty, nie tylko na myśli. Znaczy, że wyzwalacz zewnętrzny to też eteryczny, nie tylko emocjonalny?
@Obsydianna93 I tu właśnie się gubię, bo nie rozumiem podziału na eteryczny i emocjonalny. Myślałem, że emocje siedzą w ciele emocjonalnym, a eteryczne to inne ciało. Czy one w ogóle mogą działać niezależnie w kontekście obsesji?
@Magus50 Dobre pytanie i właściwie do niego cała poprzednia godzina rozmowy zmierzała. Ciała energetyczne nie działają w szczelnych pojemnikach - wzajemnie na siebie wpływają. Ale jeśli pytasz o obsesję konkretnie: eteryczna utrzymuje wzorzec jako schemat, emocjonalna go zasila. Wyobraź sobie koryto rzeki i wodę w nim. Koryto to eteryczna, woda to emocjonalna. Można osuszyć wodę, ale koryto zostaje i przy kolejnym zasileniu znowu wypełnia.
To jest dobra metafora, Aurelek, ale mam pytanie - czy można zająć się korytem zanim wyschnie woda? Bo mam wrażenie, że u mnie emocje nadal są bardzo żywe i nie wiem, czy ma sens w ogóle myśleć o eterycznej teraz.
@Bibianna Moim zdaniem tak, i to może być nawet skuteczniejsze. Jak emocje są żywe, to łatwiej je śledzić i zobaczyć, gdzie dokładnie siedzą w ciele. Jak już ostygną, to wzorzec zostaje, ale jest trudniej uchwytny. Mniej boli, ale i mniej wyraźny.
Hej, wracam do pytania, które zadałam wcześniej, bo nie dostałam odpowiedzi do końca - jeśli nie wiem, czy to co czuję to autosugestia czy 'prawdziwy' energetyczny wzorzec, to jak w ogóle zacząć? Znaczy - od czego startować, jeśli nie czuję nic wyraźnego?
@Egzorcystka Od ciała fizycznego. Dosłownie - nie od energii, tylko od ciała. Gdzie jest napięcie? Gdzie oddech jest płytszy? Gdzie unikasz dotykania własną świadomością? To są bramki wejściowe, które działają niezależnie od tego, czy wierzysz w eteryczną czy nie.
A ja mam pytanie może głupie - czy ta praca z ciałem, o której mówi Przytulia, to jest to samo co terapia somatyczna? Bo słyszałam o czymś takim i zastanawiam się, czy to nie jest po prostu inna nazwa.
Nie jest głupie, Renia, i odpowiedź jest 'trochę tak, trochę nie'. Terapia somatyczna pracuje z ciałem fizycznym i układem nerwowym, czakrowe podejście zakłada dodatkową warstwę energetyczną. Ale praktycznie? Punkty wejścia są podobne - oddech, napięcie, ciało. Różnica jest w tym, co zakładasz o tym, co tam jest.