hmm. mam wrażenie że ta dyskusja co chwilę wpada w kółko nauka vs ezoteryka i trochę odbiegamy od tego co Domowik pytał na początku - czyli czy pole zna naszą przeszłość. Wracam więc do pytania praktycznego: czy ktoś tutaj miał KONKRETNE doświadczenie podczas sesji gdzie coś wyszło co nie mogło być autosugesta?
Ludwiczek, tak mam taki jeden przypadek. byłam na sesji i terapeuta powiedział że czuje napięcie „gdzieś w okolicach linii ojcowskiej”. Ja w tym momencie nic nie poczułam, ale po powrocie do domu zadzwoniłam do mamy i zaczęłyśmy rozmawiać o tacie i wyszło coś czego nie wiedziałam wcześniej. Czy to pole? Nie wiem. Ale zbieżność była uderzająca.
@Antaresa ale właśnie - „zbieżność” to trudna sprawa, prawda? Jak mamy tendencję do szukania potwierdzenia tego co usłyszeliśmy, to możemy znaleźć coś pasującego prawie zawsze. Nie mówię że tak było u ciebie, naprawdę, ale skąd wiadomo że coś „wyszło” a nie że my to wydobyliśmy bo zaczęliśmy szukać?
@Klarysa masz rację i to mnie też gryzło. Dlatego powiedziałam „nie wiem”. Nie piszę że to dowód. Piszę że to moje doświadczenie i że nie mogę go po prostu wyrzucić bo nie mieści się w żadnym modelu.
ale właśnie to jest dla mnie najciekawsze w tym wątku - że nawet osoby które maja te doświadczenia mówią „nie wiem czy to to”. jak wy w ogóle żyjecie z tą niepewnością?? 🙂 serio pytam, bo mnie by to wykańczało
@Ilonka_57 haha no właśnie, ja z tą niepewnością żyję jakoś tak że… przestałam wymagać pewności? Tzn. działam z tym co mam. Jak czuję że sesja mi pomogła to mi pomogła, nieważne czy „pole naprawdę pamięta” czy nie. Efekt jest efektem.
Begonia, no ale efekt placebo też jest efektem. i tu nie ma zlosliwosci z mojej strony - placebo działa, to jest fakt medyczny. Tyle ze jak przypisujesz efekt placebo działaniu pola energetycznego, to budujesz fałszywe przekonanie. I to potem może miec konsekwencje, np. odstawiasz leki bo „pole to ogarnie”.
@Frania86 to jest ważne ostrzeżenie i w pełni się z nim zgadzam. Dlatego zawsze powtarzam - bioenergoterapia to praca uzupełniająca, nie zamiast. Każdy terapeuta który mówi „rzuć leki, energia to zrobi” powinien stracić klientów natychmiast. To nie jest sprzeczne z wiarą w pole - to jest po prostu zdrowy rozsądek
Odniosę się jeszcze do tego co powiedziała Begonia o czakrze sercowej - to jest właśnie ten kierunek który mnie interesuje najbardziej. Czy można aktywnie „sięgać” do tych dobrych wspomnień w polu, świadomie? Czy to wymaga terapeuty czy można samemu, np. przez medytację?
Kasjopea, to jest super pytanie i właśnie o to mi chodziło gdy zaczynałem ten temat. Pole jako archiwum nie tylko traum ale i zasobów. Czy ktoś z was pracuje z tym świadomie - tzn. nie idziecie na sesję po to żeby „wyczyścić” tylko po to żeby „pobrać” jakiś zasób z przeszłości?
pracuję z tym od kilku lat i tak, to jest możliwe. ale wymaga bardzo konkretnej intencji przed sesją albo medytacją. ogólne „pokaz mi cos dobrego” zwykle nic nie daje. Natomiast jak wchodzę z konkretnym pytaniem, konkretnym wspomnieniem które chcę pogłębić albo konkretną osobą w sercu - to pole odpowiada inaczej. jakby musiało wiedzieć czego szukasz.
Wszebora50, to co piszesz o konkretnej intencji przed sesją mnie zastanawia. Bo jak to wygląda praktycznie? Tzn. czy ty wchodzisz z jakimś konkretnym wspomnieniem już gotowym w głowie czy bardziej z pytaniem, i dopiero pole „podsuwa” które wspomnienie jest ważne?
@Cezary70 obie opcje działają, ale różnie. Jak wchodzę z gotowym wspomnieniem, to pole jakoś to potwierdza albo rozszerza, dodaje kontekst którego sama nie wiedziałam. Jak wchodzę z pytaniem otwartym, to czasem nic, a czasem coś zaskakującego. Nie ma tu jednej recepty.
o matko, ja to właśnie próbowałam raz takiej medytacji z pytaniem otwartym i dosłownie nic. siedziałam z 20 minut i myślałam o tym co zjem na obiad 😀 może nie mam do tego predyspozycji albo po prostu muszę dłużej poćwiczyć?
@Ilonka_57 no właśnie 20 minut to czasem za mało żeby umysł wogóle się uspokoił. u mnie pierwsze efekty przyszły chyba po kilku tygodniach regularnej pracy, nie od razu. cierpliwość to tutaj chyba klucz, nawet jeśli brzmi banalnie
Ja ze swojej strony mam pytanie trochę z boku tego co Wszebora pisze - czy to pole z dobrymi zasobami i to pole z traumą to jest to samo pole? tzn. czy kiedy „sięgamy po zasób”, to jesteśmy w tym samym miejscu co podczas oczyszczania? bo to brzmi jakby to było jedno archiwum i dobrego i złego
@Kasjopea tak, to jest to samo pole - aura, bioenergetyczne ciało, nazwijcie jak chcecie. nie ma osobnego „dysku na traumy” i „dysku na zasoby”. dlatego właśnie praca z energią bywa tak intensywna, bo sięgając po jedno można niechcący natrafić na drugie. doświadczony terapeuta powinien umieć to regulować.
to co mówi Reginka jest ważne i trochę niedoceniane w takich rozmowach. pole nie jest posegregowaną szafką z szufladami. to ciagle, dynamiczne cos. dlatego intencja przed sesja jest tak istotna - bez niej można dryfować i trafic na rzeczy do ktorych nie byłeś gotowy
hm, ale to „dynamiczne coś” bez szufladek brzmi jak wymówka na to żeby nie dało się nic przewidzieć ani zweryfikować. jak wszystko jest wszędzie i możesz trafić na cokolwiek, to każdy wynik jest automatycznie poprawny, nie?
No wlasnie nie, nie o to chodziło. @Jacenty.ka nie do konca. to nie jest tak ze wszystko jest rownie prawdopodobne. intencja, skupienie, doswiadczenie terapeuty - to naprawdę zawęża pole. nie do zera niepewności ale do sensownego zakresu. zupełnie jak w rozmowie terapeutycznej - nie wiesz co wyjdzie, ale nie wychodzi losowy śmieci.
Jacenty zadał dobre pytanie i odpowiedź Frania mnie nie przekonuje. porównanie do terapii rozmową jest kiepskie bo tam mamy przynajmniej protokół, hipotezy, możliwość weryfikacji. tu mamy „zawęża się” i muszę uwierzyć na słowo. to nie jest nawet anegdotyczna weryfikacja, to jest po prostu brak weryfikacji.
ta rozmowa kręci się od początku wokół pytania czy pole coś „wie” i czy to można sprawdzić. ale może pytanie jest źle postawione. może pole nie „wie” w sensie poznawczym, tylko reaguje. jak woda na kształt naczynia. pamięć nie musi być świadomą pamięcią żeby być pamięcią.
@Tojadek_59 ok ale ta analogia z wodą i naczyniem to znowu metafora. co to znaczy że pole „reaguje” na przeszłość konkretnie? czy ta reakcja jest mierzalna, czy tylko czuta? bo jeśli tylko czuta, to wracamy do punktu wyjścia - ktoś coś poczuł i nie wiemy czy to pole czy projekcja.
@Astrea oczywiście że to metafora. wszystko o czym tu mówimy jest metaforą bo nie mamy lepszego języka. czy mierzalne? nie wiem. czy czute? tak. i dla mnie to nie jest mniej wartościowe, ale rozumiem że dla ciebie jest i szanuję to
właśnie wróciłam do początku tego wątku i Domowik pytał czy pole zna naszą przeszłość. i siedzę teraz z tym. bo moje doświadczenie jest takie że podczas sesji wychodzą rzeczy które „wiedziałam ale nie wiedziałam”. nie nowe informacje, tylko coś co było gdzieś z tyłu. to jest pamięć pola czy moja własna, wyparta?
@Begonia i to jest dla mnie najciekawsze pytanie w całym wątku. bo może nie trzeba zakładać że pole ma jakąś osobną pamięć, skoro nasze własne ciało i umysł chowają tyle rzeczy których na codzień nie dostrzegamy. może bioenergoterapeuta po prostu pomaga dobić się do tej ukrytej warstwy własnej pamięci?
@Klarysa dotknęła czegoś ważnego. jest taka hipoteza, że ciało przechowuje wspomnienia somatycznie - napięcia, wzorce oddechowe, postawy. to jest w sumie naukowo opisane przez Levine'a, van der Kolka. bioenergoterapeuta może trafiać wlaśnie w to. i wtedy nie potrzebujemy „pola morficznego” - wystarczy ciało.
ale Ludwiczek, Levine i van der Kolk piszą o traumie somatycznej, nie o „linii ojcowskiej” czy przodkach. to są jednak różne rzeczy. nie wrzucajmy do jednego worka pamięci ciała z pamięcią transgeneracyjną bo to naprawdę nie jest to samo zjawisko
@Symeon75 racja, rozróżnienie jest ważne. miałem na myśli że część tego co się pojawia na sesjach może być wyjaśniona przez somatykę bez odwoływania się do pola. to nie wyklucza że przy transgeneracyjnym jest coś więcej. po prostu nie warto mieszać tych dwóch warstw.
ok ale ja mam takie praktyczne pytanie bo trochę gubię się w tej dyskusji - jak ktoś chce zacząć świadomie pracować z tym „zasobowym” aspektem pola, to od czego wogóle zacząć? terapeuta, samodzielna medytacja, jakies konkretne ćwiczenia? bo brzmi to interesująco ale nie wiem jak się za to zabrać
@Kalinowa_87 zaczęłabym od pracy z terapeutą, przynajmniej na początku, żeby zorientować się jak twoje pole w ogóle reaguje. samodzielna medytacja jest ok ale bez pewnego doświadczenia ciężko odróżnić własne wyobrażenia od rzeczywistej pracy z polem. to jak uczyć się pływać - możesz czytać ile chcesz, ale do wody musisz wejść z kimś kto wie co robi.
ok Reginka, rozumiem że terapeuta na początku to dobry pomysł, ale mam praktyczne pytanie - jak w ogóle znaleźć kogoś dobrego? bo szukałam ostatnio i co druga osoba reklamuje się że „pracuje z pamięcią przodków i linią transgeneracyjną” i tak dalej, a nie mam pojęcia jak odróżnić kogoś z prawdziwym doświadczeniem od kogoś kto po prostu ładnie opisał ofertę na stronie
no właśnie, i to jest według mnie sedno problemu tej całej dyskusji. nie ma żadnego sposobu weryfikacji. terapeuta mówi że „odczytał z pola” coś o twoich przodkach, ty nie możesz tego sprawdzić, a on nie może udowodnić. idealny układ dla kogoś kto chce brać pieniądze bez odpowiedzialności
@Damianek77 to trochę cyniczne podejście, bo tym samym argumentem można podważyć psychoterapię - też nie wiesz czy terapeuta ma rację interpretując twoje zachowanie. weryfikacja polega na tym czy coś zmienia się w twoim życiu i samopoczuciu, nie na zewnętrznym dowodzie. ale żeby odpowiedzieć Kalinowej - pytaj o rekomendacje, o czas praktyki, o to z jakiej szkoły się wywodzi. to nie gwarancja ale zawęża wybór
@Reginka ale różnica między psychoterapią a bioenergią jest taka, że psychoterapia ma protokoły, nurty, superwizje, etykę zawodową. bioenergoterapia nie ma nic z tych rzeczy w sensie instytucjonalnym. to nie jest ten sam poziom porównania i chyba wiesz o tym
Jacenty ma tu punkt. i nie mowie że bioenergia jest bezwartosciowa, bo mam wlasne doświadczenia które trudno mi inaczej wyjaśnić. ale Reginka, to porownanie do psychoterapii kuleje jednak trochę. weryfikacja przez „czy cos sie zmieniło” to za slabe kryterium, bo zmiana moze nastąpić z dziesiatek innych powodow w tym samym czasie
jest pytanie które gdzieś tu zostało bez odpowiedzi i mnie nie daje spokoju. wracając do Begonii i tego co pisała o „wiedziałam ale nie wiedziałam”. czy ktoś z was miał tak że coś wyszło na sesji, a potem okazało się że jest temu zewnętrzne potwierdzenie? nie uczuciowe, tylko coś co można było sprawdzić 🙂
@Tojadek_59 tak, i właśnie przez to w to wierzę. podczas jednej sesji wyszło coś o strachu przed wodą który był we mnie od zawsze, a potem rozmawiałam z mamą i okazało się że jako bardzo małe dziecko wpadłam do wanny i ona nigdy mi tego nie powiedziała. nie pamiętam tego świadomie, ale ciało i pole najwyraźniej tak
ale Begonia, to może być normalnie somatyczna pamięć ciała o której mówił Ludwiczek, nie trzeba od razu zakładać że pole to „przechowało” w jakiś mistyczny sposób. Levine opisuje dokładnie takie przypadki - ciało trzyma ślad zdarzenia nawet jeśli pamięć narracyjna nie ma dostępu. to nie jest żaden dowód na pamięć pola w sensie energetycznym
Jestem po stronie Symeonem w tym sensie że somatyka wystarczy do wyjaśnienia wielu takich historii. ale pytanie jest ciekawsze - kiedy NIE wystarczy? bo są opisy gdzie wychodzi coś o przodkach, o zdarzeniach z przed narodzin, o rzeczach których ciało fizycznie nie mogło zarejestrować. tam somatyka nie daje rady i trzeba albo powiedzieć „nie wiem” albo dopuścić inne możliwości
Ludwiczek, te opisy o przodkach - skąd wiemy że to nie jest po prostu historia usłyszana kiedyś i zapomniana świadomie? mózg chłonie ogromne ilości informacji których na co dzień nie jesteśmy świadomi. to mogłoby tłumaczyć kryptomnesję bez żadnej energii. pytam serio, nie złośliwie
kryptomnesja to dobre słowo, Astrea, i uczciwe wobec siebie jest brać pod uwagę taką możliwość. ale mnie zawsze bardziej interesuje to co z tym zrobić praktycznie niż to skąd dokładnie pochodzi. jeśli praca z polem prowadzi do rozładowania czegoś co mnie blokowało od lat, to mechanizm jest dla mnie wtórny. choć rozumiem że dla was to nie jest satysfakcjonująca odpowiedź 🙂