W zeszłym tygodniu śnił mi się coś dziwnego i od tamtego czasu nie mogę przestać o tym myśleć. Siedziałam przy stole z kobietą, której nie znam z życia, ale we śnie byłam przekonana, że to ktoś bardzo bliski. I ta kobieta miała coś na języku, dosłownie - wyglądało jakby miała wytatuowane słowo albo wypisane czymś ciemnym. Chciałam zapytać co tam stoi, ale ona nie mogła mówić. albo nie chciała. i to napięcie, że ONS coś wie, ma to przy sobie, ale nie powie mi tego - obudziłam się z tym uczuciem i siedziało we mnie chyba przez cały ranek. Kojarzy to ktoś? Ten motyw kogoś kto NOSI sekret na ciele, i akurat na języku?
O, ten motyw języka to jest niesamowity! Język we śnie to jedno z tych symboli, o których rzadko się mówi, a tymczasem bardzo dużo znaczy. Mnie śniło się kiedyś, że mój własny język był jakby zaplombowany, nie mogłam go ruszyć. Poczucie było takie jakby ktoś zamknął mi coś w środku. Senniki mówią różnie - jedne że to strach przed wypowiedzeniem prawdy, inne że to ktoś ma nad tobą jakąś wiedzę. Ale to co ty opisujesz, ta nieznajoma kobieta z napisem na języku - to brzmi bardziej jak posłaniec. Jakby przyszła żeby DAĆ ci coś, ale coś jej przeszkadzało. Zastanawiam się, czy ta kobieta miała jakiś konkretny wyraz twarzy - spokojna, przestraszona?
Mam pytanie do tej pierwszej relacji - czy ta kobieta w ogóle próbowała pokazać ci ten język, czy raczej go ukrywała? Bo to mi się wydaje kluczowe. Jak ktoś pokazuje - to chce żebyś zobaczyła. Jak chowa - to może to nie dla ciebie.
@Inkantka ona jakby chciała mówić, usta się poruszały, ale dźwięk nie wychodził. I tak trochę otwierała usta, więc ten napis był widoczny. Nie chowała tego. właśnie przez to było to takie frustrujące, bo wyraźnie próbowała coś przekazać, a ja stałam i nie mogłam odczytać. Jakbym była ślepa na słowa.
Język jako nośnik informacji to motyw stary jak świat. W różnych tradycjach magicznych język był dosłownie miejscem gdzie mieszka moc słowa - stąd tatuowanie zaklęć na języku w niektórych rytuałach afrykańskich i azjatyckich, stąd motyw pieczętowania ust. Jak ta kobieta chciała mówić ale nie mogła, to z symbolicznego punktu widzenia masz do czynienia z przekazem, który nie może przejść przez materię. Czyli to co niesie jest z innego poziomu niż mowa. Może warto zapytać nie "co chciała powiedzieć" ale "jak inaczej przekazuje". Sen może wrócić. Albo informacja przyjdzie innym kanałem. Czy coś szczególnego wydarzyło się od tego snu?
A ja miałam cos podobnego!! No nie jezyk dokladnie, ale mężczyzna z takim jakby znakiem na szyi, wyglądał jak runa albo stempel. I on też nie mowil. Patrzyłam na ten znak i wiedziałam ze MUSZĘ go zapamietac a potem jak sie obudziłam to wszystko uciekło. Może to jest jakis rodzaj przekazu, ktory mózg po prostu nie jest w stanie przetrzymać po przebudzeniu?
@Bernadka87 to co piszesz o niemożności zapamiętania - znam to i myślę że to nie przypadek. Pewne obrazy ze snów są jakby zakodowane dla konkretnego stanu świadomości, w którym śnimy. Przebudzenie zmienia częstotliwość i treść staje sie niedostępna. Ale ciało zapamiętuje. Emocja zostaje. I właśnie ta emocja, to poczucie "musiałam to zapamiętać", to jest przekaz. Nie sam znak, nie litera, tylko intensywność odczucia. Macie obie ten sam wzorzec - ktoś nosi coś na ciele, wy to widzicie, nie możecie zabrać. Ciekawa jestem ile was jest z takim snem.
Ojej, czytam i mam gęsią skórkę! Bo mi też śniła się osoba z czymś na języku, tylko że to był mój znajomy z pracy i on mi go po prostu pokazał, tak normalnie, jakby chciał powiedzieć "patrz". A na języku miał jedno słowo, po polsku, ale kiedy próbowałam odczytać to litery się ruszały i zmieniały. Byłam absolutnie pewna że za chwilę zdążę odczytać i za każdym razem nie zdążyłam. To było strasznie irytujące 😀 Do tej pory jak go widzę w pracy mam gdzieś z tyłu głowy ten sen i zastanawiam się co chciał mi powiedzieć, choć oczywiście on o niczym nie wie.
No dobra, sceptycznie się pytam bo mnie to zawsze ciekawi - czy wy naprawdę myślicie, że ten konkretny człowiek z pracy cokolwiek wam "przekazuje" przez sen? Czy to może po prostu wasz własny mózg przetwarza relację z nim, jakieś napięcie albo niespełnione oczekiwanie? Nie mówię że to niemożliwe, po prostu zastanawiam się gdzie jest granica między projekcją a prawdziwym kontaktem.
@Jagusienka wiesz, sama sobie to pytanie zadawałam. I nie wiem. Naprawdę nie wiem. Bo z jednej strony ta osoba to ktoś, z kim mam nierozwiązaną sprawę, więc mózg ma z czego budować. Z drugiej to uczucie że ON CHCE żebym odczytała, było tak realne. Nie wiem jak odróżnić. 😛
Interesuję się tym tematem od jakiegoś czasu i zapisuję sny od lat. Mam w notatniku kilka snów z motywem "coś napisanego na ciele innej osoby". Zawsze jest ten sam schemat - widzę, czuję że ważne, nie mogę zabrać albo odczytać. I prawie zawsze po takim śnie coś się zmienia w relacji z tą osobą. Nie spektakularnie, ale jednak. Raz po takim śnie znajomy nagle mi powiedział coś, o czym od dawna milczał. Nie twierdzę że sen to spowodował, ale koincydencja była wyraźna. Numer daty tego snu to był dosyć specyficzny układ, co mnie też zastanawia.
a co jesli ta osoba ktra sie sni nosi sekret nie swoj tylko twoj? jakby ci go oddawala?
@Jarowit68 to bardzo ciekawe spojrzenie i powiem szczerze, rzadko ktoś to tak ujmuje. W pewnych tradycjach uważa się, że sny o cudzych tajemnicach to lustro własnych ukrytych treści. Że widzimy w drugiej osobie to co sami zamknęliśmy. Ale żeby to stwierdzić, trzeba by się zapytać - czy masz wrażenie że znasz tę osobę? Czy coś łączy cię z nią emocjonalnie? To jest klucz.
Wracam do tego wątku i mam jedno pytanie do tych co mieli takie sny - czy ta osoba z napisem na języku patrzyła wam w oczy? Bo wydaje mi się że to zmienia znaczenie. jak patrzy, to jest jakiś rodzaj świadomego kontaktu. jak nie patrzy, jakby nie wiedziała że jesteś, to może rzeczywiście tylko niesie coś, nie dla ciebie specjalnie.
@Tadek57 patrzyła. bardzo intensywnie. I to było właśnie to co sprawiło że obudziłam sie z takim dusznym uczuciem, bo ten wzrok był błagalny prawie. jakby bardzo chciała żebym zrozumiała i nie mogła mi pomóc bardziej.
hmm przyznam ze nie mialem nigdy takiego snu z jezykiem ale to co pisza tutaj o niemoznosci odczytania to mi sie zdarza z innymi rzeczami. snie ze czytam list albo tablice i litery sa ale nie skladaja sie w nic. podobne uczucie? czy to inny rodzaj blokady?
@Bolek50 to, co przywołujesz, niemożność czytania we śnie, jest zresztą dość typowe i ma swoją nazwę w badaniach nad świadomym śnieniem. Mózg podczas snu REM inaczej przetwarza informacje tekstowe, więc litery często się zmieniają lub nie składają. Ale to nie wyklucza interpretacji ezoterycznej - dwa opisy mogą być prawdziwe naraz. Natomiast różnica między twoim a opisywanym tutaj jest taka, że tam jest CZŁOWIEK z intencją przekazu, a nie tylko tablica. Człowiek we śnie to inna kategoria energetyczna niż przedmiot.
a czy ktos probowal potem przez dzien medytowac nad tym snem zeby go jakos dokonczyc albo wrocic do niego? mnie uczyli ze mozna dialog ze snem prowadzic juz na jawie i czasem wtedy dostaje sie odpowiedz ktorej sen nie dawal
@Kachna_J tak, robiłam coś takiego! Zresztą to się chyba nazywa aktywna imaginacja, Jung to opisywał. Siadasz, wracasz do obrazu snu, pozwalasz mu się toczyć dalej, ale jestes świadoma. U mnie zadziałało raz doskonale - miałam sen urwany w połowie i przez dzienne siedzenie z tym obrazem sen jakby dokończył się sam. Nie wiem czy to podświadomość czy coś więcej ale uczucie ulgi po tym było ogromne.
a jak sie to robi praktycznie? siadasz i po prostu wyobrazasz sobie ten sen od nowa? czy jest jakas technika zeby to nie bylo tylko zwykla fantazja tylko cos prawdziwego
@Bernadka87 technicznie to wygląda tak - siadasz, najlepiej w tej samej porze co śniłaś, zamykasz oczy i próbujesz wrócić do ostatniego obrazu który pamiętasz. Nie "wymyślasz" co dalej, tylko obserwujesz co się pojawi samo. To jest ta różnica - fantasy sobie sama sterujesz, a tutaj masz być bardziej jak widz. Łatwiej powiedzieć niż zrobić, bo umysł cały czas chce podsuwać własne rozwiązania. U mnie pomogło zapisanie snu zanim zaczęłam, żeby mieć konkretny punkt startu a nie rozmytą pamięć.
Wracając do głównego tematu - mnie ciekawi ta kwestia intymności, bo wątek ją porusza. Sekret na języku to chyba jeden z bardziej intymnych obrazów jaki można mieć. Język to granica ciała i mowy jednocześnie. Coś co jest na języku jest na granicy tego co wewnętrzne i co można wypowiedzieć. Myślę że sny z tym motywem mogą dotyczyć relacji gdzie jest jakaś niedomówiona bliskość albo coś ważnego co wisi między dwojgiem ludzi i nie zostało powiedziane.
@Inkantka dobra ale wracam do tego co pisałaś, bo to mnie bardziej kręci niż techniki. ta kwestia intymności - czyli co właściwie jest intymnego w samym śnie? że ktoś ci pokazuje swój język? to jest dosyc dziwny obraz jak tak patrzę z zewnątrz. pytam szczerze, nie ironicznie tym razem
@Jagusienka ojej ojej, właśnie o to mi chodziło, że ten obraz działa na kilku poziomach jednocześnie. Język to coś co normalnie chowamy, prawda? Nie eksponujemy go w codziennym kontakcie. Kiedy ktoś ci go pokazuje, to jest gest bardzo bezpośredni, trochę graniczny nawet. I do tego jeszcze coś zapisanego, czyli jakaś treść która jest ukryta właśnie w tym intymnym miejscu. Stąd to uczucie że jesteś wpuszczona gdzieś gdzie niewielu dociera.
no właśnie i chyba dlatego to tak siedziało we mnie po tym śnie. bo ona nie była obca, znałam ją ze snu jakby od lat choc nie wiem kto to był, i to pokazanie języka nie było dziwaczne ani brzydkie, było takie... ufne? jakby mi mówiła: ty możesz zobaczyć. i ta niemożność odczytania bolała właśnie dlatego że byłam tak blisko. kurcze, nawet teraz jak to piszę to wracają te emocje
@Oksanka63 to z tym przewodnikiem to ciekawe pytanie ale mnie bardziej intryguje to co powiedziałaś wcześniej - wzrok był błagalny. jeśli to przewodnik to błaganie nie bardzo pasuje do tego co zazwyczaj ludzie opisują. przewodnicy raczej spokojni, pewni. błaganie sugeruje że ta postać coś potrzebuje od ciebie, nie odwrotnie. co o tym myślicie?
ojej Oksanka to niesamowite ze emocje wracają jak opisujesz! mi sie to zdarza z jednym powtarzającym sie snem, jakby ciało pamiętało nawet jak głowa juz nie. a ta osoba którą znałaś "jakby od lat" - czy to może być przewodnik? bo czytałam ze przewodnicy czasem przyjmują twarze których nie znamy ale czujemy ze są swoje