czy ktoś z was pomógłby mi go rozpracować? strasznie mnie męczy, gdyż był bardzo realistyczny i wyraźny, ze szczegółami.

... siedziałam nad przepięknym jeziorem i nagle, zachwycając się nim, zobaczyłam kłębiące się czarne chmury koło drzewa, które było oddalone ode mnie może o sto metrów.

Chmury zachowywały się jak żywa materia, nabierając co chwilę innego kształtu, wisząc metr nad ziemią. Bardzo zdziwiłam się tym zjawiskiem, gdyż nigdy nie widziałam aż tak czarnych chmur blisko ziemi, więc poprosiłam męża, żeby zrobił zdjęcie. To był fascynujący widok, przepiękny kontrast błękitnego jeziora, zielonej trawy rozjaśnionych przez promyki słońca i ta czarna, przemieszczająca się chmura.

Niestety mąż nie miał aparatu, więc zaczęłam te chmury zbierać, tak jak się lepi kulki śniegu, żeby pokazać innym ludziom. Gdy zebrałam już wystarczająco tych czarnych chmur, znalazłam się na sali, w której zebrali się ludzie chcący zobaczyć te chmury.

Rozłożyłam tę chmurę na podłodze i po pewnym czasie stwierdziliśmy, że zamieniła się w czarną tkaninę, która od spodu miała jeszcze jeden materiał, utkany w siateczkę, koloru lila. Nagle wpadłam w jakiś trans, chmura przekazała mi telepatycznie, żebym z tego materiału uszyła spódnicę i założyła ją przed tymi ludźmi.

Zrobiwszy to, stanęłam przed lustrem, żeby zobaczyć moje dzieło, a w nim zobaczyłam swoją sylwetkę, ale od tyłu....