Ostatnio sporo myślę o tym, jak liczby wpływają na relacje zawodowe. Mam na myśli konkretnie to, czy numerologia może tłumaczyć, dlaczego z jednym szefem współpracuje się jak w zegarku, a z innym to wieczna walka, mimo że oboje są kompetentni. Moja liczba życiowa to 7, i za każdym razem kiedy trafiałem na kogoś z numerem 1 albo 3, ta współpraca wyglądała zupełnie inaczej niż z czwórkami czy ósemkami. Czy wy też to obserwujecie? Że pewne kombinacje numerologiczne po prostu "grają", a inne zgrzytają od pierwszego spotkania?
To jest temat, który mnie wciąga. Liczba 7 generalnie ma tę specyfikę, że szuka głębi i sensu, więc starcie z jedynką, która jest dominująca i nastawiona na działanie, może być albo bardzo twórcze, albo kompletnie destrukcyjne. Wszystko zależy od dojrzałości obu stron. Ale mam pytanie do ciebie — jak liczysz swoją liczbę życiową? Bo widzę różne szkoły i nie każda daje ten sam wynik.
@Pajeczyna Też się zastanawiam nad tym pytaniem z liczbą życiową, bo sama liczyłam swoją kilka razy i raz wychodziła mi 6, raz 33 bo ktoś mi powiedział że nie powinno się redukować liczb mistrzowskich. Jak to właściwie jest?
@Pajeczyna Liczę metodą addytywną, sumując wszystkie cyfry daty urodzenia i redukując do jednej cyfry, chyba że wychodzi 11, 22 lub 33. Te zostawiam jako liczby mistrzowskie. I właśnie z siódemką mam takie doświadczenie, że z trójkami jest świetna chemia kreatywna, ale trójki potrafią być zbyt chaotyczne w długofalowej pracy. Z ósemkami zaś — to albo wzajemny szacunek albo rywalizacja bez końca.
Mój obecny szef to typowa ósemka — władczy, nastawiony na wyniki, trochę oschły w kontakcie. Moja liczba życiowa to 2. Czytałam że dwójka i ósemka to kombinacja, która może działać, bo dwójka jest dyplomatyczna i ósemce to odpowiada, ale w praktyce czuję, że on kompletnie ignoruje moje pomysły. Czy to znaczy, że ta kombinacja po prostu u nas nie działa, czy może mają znaczenie też inne liczby, nie tylko ta życiowa?
@Gosia88 To bardzo ważna obserwacja. Liczba życiowa to nie wszystko — w pełnym horoskopie numerologicznym masz też liczbę ekspresji (z imienia i nazwiska), liczbę duszy, liczbę osobowości. I nierzadko to właśnie one decydują o tym, jak ktoś się zachowuje w środowisku zawodowym. Twój szef-ósemka może mieć np. duszę jedynki, co robi z niego kogoś, kto naprawdę nieświadomie ignoruje innych. Skąd masz datę urodzenia szefa, żeby to sprawdzić?
@Pajeczyna Nie mam, oczywiście 🙂 Ale to ciekawe, że wspominasz o liczbie ekspresji. Nigdy tego nie liczyłam dla siebie, tylko właśnie tę życiową. Czy to trudne do wyliczenia?
@Gosia88 Liczba ekspresji to suma wartości liter imienia i nazwiska według tabeli Pitagorasa. A = 1, B = 2 i tak dalej, z redukcją do 9 i znowu z zachowaniem mistrzowskich. To proste, ale wymaga chwili skupienia. Ja swoje liczyłem kilka razy, żeby mieć pewność. Co ciekawe moja liczba ekspresji to 5, a życiowa 4, i te dwie energie w kontekście zawodowym dość mocno się u mnie ścierają — czwórka chce porządku i struktury, a piątka ciągnie do zmian i nowych projektów. Szef, który daje mi swobodę, jest dla mnie zbawienny, a ten, który trzyma twardo harmonogramy — po prostu niszczy moją efektywność.
@Faddi Właśnie próbuję to wszystko pojąć od podstaw. Czy te liczby — życiowa i ekspresji — da się jakoś połączyć w jeden profil zawodowy, żeby wiedzieć, z kim będę dobrze współpracować, zanim zacznę z kimś pracę? Pytam bo zmieniam pracę i chciałabym, żeby tym razem środowisko było dla mnie lepsze.
@Jolanta_M Tak, da się zbudować taki profil, ale uczciwie powiem — to wymaga trochę pracy. Samo zestawienie liczb to jedno, ale interpretacja ich wzajemnego oddziaływania to drugie. Na przykład wiedzieć, że ty jesteś dwójką a potencjalny szef trójką, to za mało. Ważne jest też, w jakiej fazie roku osobistego jesteście oboje. Czy wiesz, co to jest rok osobisty?
Nie, nie słyszałam o tym. Rok osobisty to coś jak cykl?
@Jolanta_M Rok osobisty to dziewięcioletni cykl — każdy rok ma swoją energię od 1 do 9 i wpływa na to, czego doświadczasz w danym okresie. W roku 1 zaczynasz nowe rzeczy, w roku 9 kończysz stare rozdziały. Zawodowo to ma kolosalne znaczenie, bo możesz być najlepiej dopasowaną numerologicznie osobą do swojego szefa, ale jeśli ty jesteś w roku 9 a on w roku 1, to wasza dynamika będzie chaotyczna. Ty będziesz kończyć, on zaczynać. I żadne "dobre liczby" tego nie wyrównają.
@Rodis A skąd się oblicza ten rok osobisty? Z daty urodzenia czy z bieżącego roku?
@Nastie Dodajesz dzień i miesiąc urodzenia do sumy cyfr bieżącego roku. Przykładowo, jeśli urodziłaś się 5 marca, to masz 5+3 = 8, plus suma cyfr roku bieżącego, i to redukujesz do jednej cyfry lub mistrzowskiej. To proste w obliczeniu, ale interpretacja wymaga już kontekstu — co się działo w poprzednich latach twojego cyklu.
@Rodis Ja to obliczyłam i wyszedł mi rok 4. I szczerze — zupełnie nie czuję tej czwórkowej energii, która podobno jest o porządkowaniu i budowaniu fundamentów. W pracy jest chaos totalny. Czy to znaczy, że te obliczenia nie działają na każdego?
@Riksza Niekoniecznie znaczy, że nie działają. Rok 4 to często rok, w którym właśnie musisz zmierzyć się z chaosem, żeby wbudować porządek — nie rok, w którym porządek przychodzi sam. Ta energia bywa trudna i wymagająca, ale to nie przypadek, że akurat teraz te sprawy na ciebie padają. Co konkretnie się dzieje w tej pracy, jeśli możesz powiedzieć?
@Pajeczyna Zmieniła się struktura działu, nowy kierownik, nowe procedury i w zasadzie nikt do końca nie wie, co do kogo należy. Jak to się ma do tej czwórki, to faktycznie trochę rozumiem, co mówisz. Ale pytanie — czy ta sytuacja z nowym kierownikiem jest jakoś powiązana z jego liczbami czy tylko z moimi?
To jest właśnie sedno tej rozmowy. Kompatybilność zawodowa w numerologii to nie jest kwestia jednej osoby — to zawsze relacja. Można mieć "dobry" rok osobisty i trafić na szefa, który numerologicznie z tobą koliduje, i ten rok będzie trudny mimo wszystko. Odwrotnie też bywa. Ja zawsze patrzę na sumę liczby życiowej obu osób — jeśli ta suma jest liczbą harmoniczną (np. wychodzi 2, 6 albo 9), to mamy bazę do współpracy. Jeśli wychodzi 4 albo 7, to pole minowe.
@Czulu Ciekawe podejście z tą sumą. Ale co rozumiesz przez "liczbę harmoniczną" w kontekście zawodowym? Bo 9 kojarzy mi się raczej z zakończeniami niż ze stabilną współpracą.
Racja, że 9 to zamknięcia, ale w relacjach zawodowych dziewiątkowa energia między dwojgiem ludzi potrafi dawać poczucie misji i wspólnego celu — pod warunkiem że oboje mają dojrzałość numerologiczną. Chaotyczna 9 między współpracownikami to katastrofa, zgadzam się. Dlatego zawsze mówię, że liczby to nie wyrok, to mapa. Mapa mówi, gdzie są przeszkody, ale to ty decydujesz, jak je pokonasz.
Słuchajcie, a czy ktoś sprawdzał kiedyś kompatybilność z klientem, nie tylko ze współpracownikiem? Prowadzę małą działalność i zastanawiam się, czy to ma sens, żeby patrzeć na liczby potencjalnych klientów. Tylko że zazwyczaj nie znam ich daty urodzenia...
@Kinsia To bardzo praktyczne pytanie i wcale nie takie rzadkie. Jeśli nie znasz daty urodzenia klienta, można próbować pracować z numerologią imienia — masz imię, masz materiał. To nie to samo co pełny profil, ale daje pewien obraz energii, z jaką ta osoba wchodzi w relacje.
@Pajeczyna Tylko że klienci często podają mi tylko inicjały albo nazwę firmy, nie imię i nazwisko. Czy z nazwy firmy też da się coś wyciągnąć?
@Kinsia Tak, numerologia biznesowa to całkiem rozwinięta gałąź. Nazwa firmy ma swoją liczbę, adres siedziby ma swoją, data założenia też. Pytanie tylko, z czym to zestawiasz — z własną liczbą życiową czy z liczbą ekspresji? Bo to zmienia interpretację.
@Kinsia To ciekawe, bo nigdy nie myślałem o nazwie firmy jako o czymś, co można numerologicznie zestawić z osobą. Ale z drugiej strony — skoro imię niesie energię, to dlaczego nazwa firmy nie miałaby? Kinsia, a co konkretnie chciałabyś z takiego zestawienia wyciągnąć? Czy bardziej czy warto podjąć współpracę, czy jak się ustawić wobec klienta?
Raczej to pierwsze — czy w ogóle brać tego klienta. Czasem czuję, że coś nie gra, ale nie umiem tego nazwać. Myślę, że numerologia mogłaby mi dać jakiś punkt odniesienia.
@Kinsia Ja rozumiem tę intuicję, Kinsia. Sama czasem czuję, że z jakimś współpracownikiem nie ma szans, zanim jeszcze zaczniemy cokolwiek robić razem. Tylko ciekawi mnie — czy wy naprawdę ufacie numerologii bardziej niż tej intuicji? Bo dla mnie to raczej potwierdzenie tego, co już czuję, nie zastąpienie.
@Gosia88 Ale właśnie to jest sedno. Numerologia nie powinna zastępować intuicji — ona ją porządkuje. Dajesz intuicji język. Zamiast "coś mi nie gra", masz: "ta relacja tworzy trójkę w zestawieniu, a trójka w środowisku zawodowym przy mojej piątce bywa destabilizująca". To nie jest inne odczucie, to to samo odczucie, tylko nazwane.
@Czulu A co jeśli liczby mówią jedno, a intuicja drugie? Serio pytam, bo u mnie tak właśnie jest z tym nowym kierownikiem. Numerologicznie podobno powinniśmy mieć jakiś punkt wspólny, bo mamy bliskie liczby życiowe, ale w praktyce mnie ten człowiek zwyczajnie drażni.
@Riksza Bliskie liczby to nie zawsze dobra wiadomość. Dwie piątki razem mogą się kłócić o przestrzeń, dwie jedynki — o dominację. Podobieństwo energii nie równa się harmonia. Czasem wręcz odwrotnie.
@Faddi To akurat tłumaczyłoby sporo. Oboje jesteśmy chyba mocno niezależni i faktycznie żadne z nas nie ustępuje. Nie myślałam o tym w ten sposób. Ale jak to w takim razie obejść — bo muszę z nim pracować czy chcę nie chcę?
@Riksza Można świadomie modulować energię przez to, jak się zachowujesz w tej relacji. Jeśli wasze liczby tworzą napięcie wokół dominacji, to osoba, która pierwsza ustąpi w błahej sprawie, rozładowuje tę dynamikę. Nie chodzi o słabość, chodzi o świadome zarządzanie energią relacji.
Czytam to wszystko i zaczynam rozumieć, że to nie jest proste "dobrana para czy nie". To jest chyba bardziej jak mapa, na której trzeba nawigować? Czy dobrze rozumiem?
@Jolanta_M Dokładnie tak bym to nazwał. Mapa, nie wyrok. Liczby pokazują tendencje, napięcia, potencjalne punkty tarcia albo synergii. Co z tym zrobisz — to już twoja sprawa. Dlatego mówię, że sama liczba to za mało, trzeba rozumieć dynamikę.
Wchodzę w połowie rozmowy, więc może ktoś mi powie — czy tu mówicie głównie o liczbie życiowej, czy bierzecie też pod uwagę liczbę ekspresji przy tej kompatybilności zawodowej? Bo rozumiem, że to dwa różne wymiary.
@Helena82 W kontekście zawodowym liczba ekspresji jest moim zdaniem ważniejsza niż życiowa. Życiowa to twoja głęboka natura, ekspresja to jak działasz, jak się prezentujesz, jak wchodzisz w interakcje. A w pracy właśnie to jest widoczne na co dzień.
@Rodis To logiczne. A co z liczbą duszy? Bo słyszałam, że ona wychodzi przy stresie — i w pracy pod presją to chyba właśnie ona wychodzi na wierzch, nie?
@Helena82 Trafna obserwacja. Liczba duszy to rdzeń motywacji, i tak — pod presją ona przejmuje sterowanie. Dlatego znam osoby, które w spokojnych warunkach są świetnym współpracownikiem, a przy kryzysie projekt robi się niemożliwy. I nie chodzi o ich wolę, tylko o to, że ich energia duszy koliduje z twoją energią duszy właśnie w momencie, gdy oboje jesteście pod ścianą.
Hej, przepraszam że wchodzę z innej strony — ale czy ktoś sprawdzał to na własnych doświadczeniach, nie teoretycznie? Bo mnie zawsze bardziej przekonują realne przykłady niż same opisy liczb.
@Nastie Ja mam konkretny przykład. Mój poprzedni szef to była szóstka — opiekuńczy, nastawiony na zespół, dbał o relacje. Moja dwójka z jego szóstką dawała w teorii harmonię i to się potwierdziło. Czułam się naprawdę bezpiecznie w tej pracy, byłam lojalna, dawałam z siebie więcej. Teraz z ósemką — jest odwrotnie.
@Nastie No i właśnie — jak ktoś jest proceduralną czwórką, a ty jesteś piątką, to nie ma znaczenia ile dobrej woli wnosisz. Ta dynamika po prostu nie działa. Ale Nastie, to mnie ciekawi — a ty miałaś jakieś konkretne doświadczenie zawodowe, które chciałaś sprawdzić przez liczby?
@Elfin Tak, właśnie dlatego pytałam. Mam sytuację z klientką, z którą współpraca wygląda świetnie na początku, a potem zawsze coś się psuje mniej więcej w połowie projektu. Za każdym razem. Zastanawiam się, czy to może mieć jakiś wzorzec numerologiczny, czy to po prostu pech.
@Nastie "Zawsze coś się psuje w połowie projektu" — to brzmi jak coś, co warto by zobaczyć w liczbach osobistych, ale też w dacie początku współpracy. Data inicjacji projektu tworzy własną energię i ona może wchodzić w konflikt z energią jednej ze stron. Znasz daty urodzenia tej klientki?
@Rodis Daty urodzenia nie znam, bo jakoś głupio pytać klientkę o to wprost. Ale datę podpisania umowy mam. Czy to wystarczy jako punkt wyjścia?
@Nastie Data kontraktu to sporo. Możesz wyliczyć energię tej umowy jako osobny byt — i zobaczyć, jak ona "rozmawia" z twoją liczbą życiową. Jeśli ta energia jest napięta z twoją, to połowa cyklu projektu jest naturalnym punktem, gdzie napięcie wychodzi na wierzch. To nie pech, to arytmetyka energii.
@Elfin Wracając do tego, co powiedział Elfin o czwórce i piątce — mnie ciekawi coś innego. Czy naprawdę uważacie, że ktoś z energią czwórki jest "z natury" trudny dla piątki, czy to zależy od roli, jaką dana osoba pełni? Bo szef-czwórka to jedno, a kolega z biurka obok to coś zupełnie innego, nie?
A ja mam odwrotne doświadczenie do Gosi88. Miałem szefową, która była podobno energią czwórki — stabilna, strukturalna, proceduralna. I to mnie dusiło kompletnie, bo ja chyba mam energię piątki. Wolność kontra procedury, to nie miało szans.
Poczekajcie, bo chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Mówicie o dacie kontraktu jak o żywej energii? Tzn. ta data ma swoją liczbę i ta liczba działa przez cały czas trwania projektu?
@Jolanta_M Można to tak opisać — data uruchomienia czegoś zapisuje wibrację, pod którą to coś działa. To jak z datą urodzenia człowieka, tylko dotyczy relacji albo przedsięwzięcia. Nie "żyje" w sensie biologicznym, ale wyznacza pole energetyczne tej konkretnej współpracy.
Rola robi ogromną różnicę. Szef-czwórka ma władzę narzucania swojej struktury i wtedy piątka to odczuwa boleśnie. Kolega-czwórka przy biurku — możesz po prostu go ominąć. Napięcie jest to samo, ale skala oddziaływania inna. Numerologia opisuje energię, ale kontekst hierarchii ją amplifikuje.
@Faddi A co z klientem-czwórką? Bo tam nie ma hierarchii jako takiej, ale klient jednak zawsze ma pewną władzę — może zrezygnować, może nie zapłacić. Czy ta dynamika też zmienia odczytanie?
@Helena82 Klient-czwórka to moim zdaniem najtrudniejsza wersja dla piątki, bo czwórka będzie chciała szczegółowego planu, harmonogramu, przewidywalności — a piątka działa inaczej. I to napięcie nie jest o złej woli, tylko o zupełnie różnym rozumieniu jak wygląda dobra robota.
Ja mam chyba klienta-czwórkę i teraz wszystko mi się układa. On dosłownie chce tabelki z każdym krokiem z tygodniowym wyprzedzeniem, a ja po prostu nie funkcjonuję w ten sposób. I każda nasza rozmowa jest jakimś renegocjowaniem rzeczywistości. Nie wiedziałam jak to nazwać.
@Riksza I co z tym robisz? Tzn. wiesz już że tak jest, ale projekt trwa — jak to praktycznie ogarnąć? Bo mnie zawsze bardziej interesuje "co dalej" niż samo diagnozowanie.
@Gosia88 Właśnie tego szukam. Na razie wysyłam mu te tabelki, żeby miał spokój, i robię swoje po swojemu, ale to jest trochę podwójna robota. Nie wiem, czy jest jakiś sprytniejszy sposób.
@Riksza To co opisuje Riksza to klasyczny przykład świadomej adaptacji energii. Nie chodzi o to, żeby się zmienić — chodzi o to, żeby dać czwórce to, czego czwórka potrzebuje czuć, żeby nie aktywowała swojego trybu kontroli. Wtedy paradoksalnie zyskujesz więcej swobody, nie mniej.
Hej, czytam od początku i mam pytanie może podstawowe — jak w ogóle sprawdzić, jaką liczbę ma ktoś, komu nie znamy daty urodzenia? Przez imię? Bo z klientami rzadko znam ich urodziny.
@Mirta Imię i nazwisko daje liczbę ekspresji — to całkowicie legalne wyjście, bo w pracy właśnie ta energia jest widoczna. Redukujesz litery do cyfr według systemu Pitagorejskiego albo Chaldejskiego i sumujesz. Różne systemy dają czasem różne wyniki, więc warto trzymać się jednego konsekwentnie.
@Czulu A który system jest "właściwszy"? Bo widziałam różne kalkulatory internetowe i rzeczywiście wychodzą mi różne liczby w zależności od tego, który użyję. To trochę dezorientuje.
@Mirta Oba są "właściwe" w obrębie swoich systemów — to nie jest kwestia jednej prawdy, tylko tradycji. Pitagorejski jest nowszy i bardziej zachodni, Chaldejski starszy i oparty na nieco innych przypisaniach. Ważne żebyś wybrała jeden i nie mieszała, bo wtedy naprawdę wychodzi bełkot.
A czy ktoś tu bierze pod uwagę rok osobisty przy kompatybilności zawodowej? Bo mi się wydaje, że to nie tylko stałe liczby się liczą, ale też to, w jakim roku osobistym każda ze stron jest. Szef w dziewiątce osobistej i pracownik w jedynce to chyba zupełnie inna historia niż oboje w stabilnym roku.
Rok osobisty to coś, o czym w tym wątku w ogóle nie mówiliśmy, a wydaje mi się że to klucz. Bo statyczna kompatybilność liczb to jedno, ale jeśli szef jest w dziewiątce osobistej, to on zamknięcia i kończenia szuka, nie budowania — i wtedy pracownik z jedynką, który wchodzi w nowy cykl, to może być zderzenie dwóch zupełnie różnych potrzeb. Ktoś z was to liczy regularnie?
@Honorata Liczę co rok i to naprawdę zmienia patrzenie na relacje zawodowe. Statyczna kompatybilność mówi o strukturze, rok osobisty mówi o tym, co teraz. Można mieć "dobrego" szefa z perspektywy liczb życiowych, a i tak przeżywać trudny rok razem, bo wasze cykle akurat weszły w napięcie. Jakie masz liczby, jeśli mogę zapytać?
@Rodis Jestem piątką życiową, a w tym roku jestem w czwórce osobistej — i to jest dla mnie trochę dziwne, jakbym działała wbrew sobie. Szef ma chyba trójkę życiową, ale jego roku nie znam. Właśnie dlatego pytam, bo czuję jakiś opór w tej współpracy, którego wcześniej nie było.
@Honorata Piątka w roku czwórki osobistej to jest naprawdę ciekawy moment do obserwowania. Czwórka osobista nakłada jakby zewnętrzny hamulec na naturalną energię piątki. I to, co opisujesz — opór, którego wcześniej nie było — to brzmi właśnie jak to. Pytanie jest inne: czy ten opór dotyczy tylko szefa, czy generalnie wszystkiego w pracy?
@Pajeczyna Generalnie wszystkiego, właściwie. Każdy projekt idzie jakby przez gęstą watę. Ale z szefem jest to najbardziej widoczne, bo on chyba jest teraz w aktywnym cyklu — jest jakiś napędzony, a ja za nim nie nadążam. Czy to znaczy, że nie ma sensu teraz forsować zmian w tej relacji?
@Honorata Nie powiedziałbym, że nie ma sensu — ale rok czwórki osobistej lepiej spożytkować na ugruntowanie niż ekspansję. Jeśli relacja z szefem wymaga jakiegoś przełomu, to może lepiej teraz położyć pod to fundamenty, a nie próbować przebić się przez mur głową. Co konkretnie chciałaś zmienić w tej współpracy?
@Czulu Tylko że to robi obliczenia bardzo skomplikowanymi. Mamy liczbę życiową, liczbę ekspresji, rok osobisty każdej ze stron, plus jeszcze energię daty kontraktu jak wcześniej mówiły Czulu i Pajeczyna. W którym momencie to przestaje być czytelne i zaczyna być po prostu szukaniem potwierdzenia tego, co i tak czujemy?
@Faddi To uczciwe pytanie i nie będę go zbywać. Myślę, że granica jest wtedy, kiedy zaczynasz dobierać liczby pod wniosek, a nie czytać to, co liczby mówią. Ale to nie jest problem numerologii — to jest problem każdej interpretacji. Tarot ma ten sam dylemat.
@Rodis Zgodzę się z tym. Tylko w tarocie widzisz kartę i ona jest, jaka jest. W numerologii masz kilka warstw do wyboru i możesz przeskakiwać między nimi. Mnie to czasem niepokoi, nie jako krytyka, po prostu jako pytanie o metodę. Jak wy to u siebie dyscyplinujecie?
Rok osobisty jako nakładka na stałą kompatybilność — to jest wątek, który mnie od początku gdzieś chodził po głowie, ale nie umiałem go nazwać. Właśnie dlatego pytałem o rolę, jaką ktoś pełni. Bo może rola + rok osobisty to jest właśnie to, co decyduje o tym, jak energia dwóch osób faktycznie działa w danym momencie, nie w teorii.
Mnie to pytanie Faddiego bardzo dotyka, bo sama nie wiem, czy "odkryłam", że mój klient jest czwórką, czy może dopasowałam to do tego, co i tak mi przeszkadzało. Szczerze — nie znam jego daty urodzenia, liczyłam z imienia i nazwiska. Czy to jest w ogóle wystarczające, żeby wyciągać takie wnioski o relacji?
@Riksza To jest ważne, że to mówisz. Liczba ekspresji z imienia i nazwiska to nie to samo co liczba życiowa — ona opisuje to, jak ktoś się prezentuje, a nie kim jest w głębi. Możesz trafić w sedno, ale możesz też opisać tylko fasadę. Czy coś z tego, co zobaczyłaś, faktycznie pasowało do jego zachowania, czy to było bardziej "mogłoby pasować"?
@Czulu Pasowało na tyle, że się zatrzymałam. Te tabelki, kontrola, potrzeba planu — to nie jest moje wyobrażenie, to dosłowne maile, które dostaję. Ale masz rację, że mogłam po prostu przykleić do tego gotową etykietkę. Nie wiem, jak to odróżnić.
@Riksza Właśnie dlatego ja zawsze staram się najpierw zobaczyć zachowanie, a potem sprawdzić liczby — nie odwrotnie. Jeśli liczby potwierdzają to, co obserwujesz, to jest to użyteczne. Jeśli szukasz w liczbach wyjaśnienia czegoś, czego jeszcze nie rozumiesz, to ryzyko interpretacji pod tezę jest dużo większe. To nie rozwiązuje dylematu Faddiego w stu procentach, ale przynajmniej daje jakiś porządek.