Chodzę od kilku miesięcy na grupę wsparcia dla osób z depresją i terapeuta tam wspomniał coś o kartach tarota jako metodzie autorefleksji. Zaciekawił mnie ten temat bo sam ostatnio zacząłem ciągnąć jedną kartę rano... Problem jest taki, że zaczynam z entuzjazmem rano ale do południa zapominam że coś miałem robić z tym co wyciągnąłem. siedzę wieczorem i myślę - no i co teraz z tą kartą. Ktoś używa tarota w podobny sposób, tzn. jako wsparcie między sesjami terapeutycznymi albo na grupie?
To ciekawy temat, bo naprawdę rzadko się o tym mówi wprost. Pytanie mam do ciebie - co konkretnie chcesz osiągnąć tym porannym ciąganiem?? Bo to dość mocno zmienia to, jak w ogóle podchodzić do tej praktyki. Jeśli chodzi o refleksję na cały dzień, to zapominanie o karcie do południa może właśnie świadczyć o tym, ze albo interpretacja była za ogólna, albo za bardzo skupiasz się na samej karcie zamiast na intencji, z którą ją wyciągnąłeś.
Tez mam taki problem z zapominaniem, ale ja to tłumacze tym ze jestem rano taka rozmarzona ze wszystko mi wylatuje z głowy 🙂 Ale serio, próbowałam robić zdjęcie karty i wstawiać je jako tapetę w telefonie na ten dzień. Trochę pomogło, bo telefon mam przy sobie ciągle. Może by to pomogło?
Żeby nie było, że mówię od razu jak robić - chcę najpierw zapytać o coś innego. Co to znaczy, że terapeuta polecił karty?? Powiedział dosłownie żebyś pracował z tarotem, czy raczej coś ogólnego o metodach refleksji i ty sam dorzuciłeś karty? Bo to dość istotna różnica, gdy mówimy o grupie wsparcia
@Czulu Powiedział ogólnie o metodach uważności i dziennikach, a ktoś z grupy wspomniał o kartach i on nie zaprotestował. Nie powiedział ani tak, ani nie. Ja sobie potem sam zacząłem szukać i tak trafiłem na tarot jako coś do codziennej refleksji. Nie traktuję tego jako wróżenia, bardziej jak takie codzienne pytanie do siebie.
To co opisujesz, to właściwie klasyczna praktyka którą wiele osób stosuje - jedna karta rano jako punkt wyjścia do dnia. Mam pytanie do Jagienki - wspomniałaś o intencji przy wyciąganiu karty :). Czy w przypadku osób które dopiero zaczynają i mają takie trudności z pamięcią w ciągu dnia, nie lepiej byłoby ciągnąć kartę wieczorem i podsumowywać dzień wstecznie? Myślę, ze to mogłoby być łatwiejsze.
@Faustynka_08 Nie jestem pewna czy łatwiejsze znaczy lepsze w tym kontekście. Karta wieczorem ma zupełnie inną dynamikę - wtedy interpretujesz coś co już się wydarzyło, więc łatwo wpaść w potwierdzanie własnych myśli. Karta rana stawia przed pewnym wyzwaniem, wymaga żebyś niósł ją ze sobą. No właśnie - to niesienie jej ze sobą to jest meritum, nie sama karta.
robiłam kiedyś notatki przez kilka tygodni - ciągnęłam kartę rano, wieczorem zapisywałam co z niej zostało. Różnica była spora między tymi dwoma podejściami. ale wracając do tematu - mam pytanie do osoby która zaczęła wątek. Czy próbowałeś może zapisywać coś od razu po wyciągnięciu karty, nawet jedno zdanie? Bo to może być ten brakujący krok.
Próbowałem zapisywać w telefonie ale potem i tak o tym zapomniałem. Chyba mój problem jest głębszy niż sama technika, bo na grupie też mam trudności żeby między sesjami pamiętać o ćwiczeniach. Terapeuta mówi że to część problemu z którym pracuję. Dlatego zastanawiam się czy tarot nie pogarsza sprawy bo daje mi kolejną rzecz do zapomnienia i potem poczucie winy
To jest ważna obserwacja i dobrze że to napisałeś wprost. Bo tutaj dochodzimy do sedna - tarot jako sposób autorefleksji ma sens wtedy, gdy nie staje się kolejnym źródłem poczucia winy. Mam pytanie do pozostałych - jak wy radziliście sobie z tym mechanizmem, gdzie zapomniana praktyka zamienia się w wyrzut sumienia?
Właśnie o to chodzi. Widzę tu pewną pułapkę, w którą wpada dużo osób. Karta rano ma być zaproszeniem, nie zobowiązaniem. Jak zaczniesz się karać za to że zapomniałeś, to praktyka traci sens. Miałam kiedyś taki okres i po prostu odpuściłam karty na kilka tygodni... Wróciłam gdy poczułam że chcę, nie że muszę.
Ja bym dodała że może w ogóle jeden ciąg rano to za duże zobowiązanie na start. Może jedna karta dwa razy w tygodniu albo nawet rzadziej? Nie wiem, pytam bo sama mam problem z regularnością w różnych praktykach.
Przepraszam że się wtrącam bo dopiero zaczynam z tarotem i może głupie pytanie, ale czy jedna karta dziennie to jakiś standard? Bo mi się wydawało że tarot to się robi jak ma się konkretne pytanie, a nie tak codziennie bez powodu
@Cebulka03 Nie ma czegoś takiego jak jeden standard. to co opisujesz - karta na konkretne pytanie - to jeden sposób. Ale jedna karta dziennie to osobna praktyka, bardziej medytacyjna. Chodzi o to żeby zatrzymać się z czymś przez chwilę, nie o przepowiednie. dlatego ten temat jest ciekawy właśnie dla osób z grup wsparcia - bo to nie jest wróżenie, tylko taki impuls do myślenia o sobie.
Dobra ale mam szczery sceptycyzm. Jeśli ktoś ma problem z pamięcią i koncentracją jako objaw depresji, to jak ma mu pomóc ciąganie karty? no dobra pytam serio, nie złośliwie :). Bo może zamiast tarota lepiej po prostu ustawić alarm i napisać jedno zdanie w aplikacji na telefonie o tym jak się czuje?
@Oskar91 Alarm i zdanie w aplikacji to też świetny pomysł ale nie to samo. Karta daje jakiś punkt zaczepienia, coś zewnętrznego co nie jest twoją własną myślą z danej chwili. Czasem właśnie to jest potrzebne - że patrzysz na coś i zastanawiasz się co ta rzecz mówi o twoim dniu, zamiast zaczynać od pustej kartki. Nie twierdzę że tarot jest lepszy ale inny.
no nie do końca się zgadzam. Karta tarota ma w sobie zakodowaną symbolikę archetypową i to działa na głębszych poziomach świadomości niż zwykłe notatki. To jest inny poziom pracy z umysłem. Poza tym jeśli ktos losuje kartę z dobrą intencją, to energia tej karty towarzyszy przez cały dzień, nawet jeśli świadomie o tym zapomina.
@Norbert76 Hm, chciałbym żebyś to rozwinął, bo nie do końca rozumiem tę część o energii karty która towarzyszy nawet jeśli się o niej zapomni. Bo jeśli tak, to po co w ogóle pamiętać :)? To trochę podważa to co chcemy tu omówić.
@Czulu No dobra zadałeś pytanie i rozumiem wątpliwość :). chodziło mi o to ze symbolika karty oddziałuje na podświadomość nawet jeśli świadomy umysł o niej zapomni - podobnie jak sen który nie pamiętasz ale zostawia jakiś nastrój. ale przyznam że to słabe wytłumaczenie w kontekście tego co Tytus opisuje... Jeśli efekt jest nieuświadomiony, to nie ma jak go świadomie rozwijać.
@Norbert76 No wlasnie. no dobra bo albo praktyka wymaga świadomego zaangażowania, albo działa bez niego - ale nie może byc argumentem na dwa fronty jednocześnie. Wróćmy do Tytusa - czy karta na widoku faktycznie coś zmienia? haha ciekaw jestem czy to tylko kwestia fizycznego przypomnienia czy coś więcej.
@Norbert76 Też mam wątpliwość co do tej energii. Bo jeśli to działa niezależnie od świadomości, to raczej zmienia całą rozmowę o tym jak praktykować z kartami przy problemach z pamięcią. Mnie bardziej ciekawi praktyczna strona - czy ktoś z was próbował może zostawiać kartę gdzieś fizycznie widoczną przez cały dzień :(? Nie chować jej do pudełka, tylko położyć na biurku czy komodzie?
O, to jest pomysł. ej chyba nigdy nie próbowałem zostawić karty na widoku. Zawsze schowałem z powrotem do talii. Może właśnie dlatego tak szybko mi to wylatuje z głowy, bo dosłownie chowam ten impuls z powrotem do pudełka. Wypróbuję jutro rano.
właśnie tak samo robię i serio pomaga 🙂 Tyle ze raz zostawiłam kartę na parapecie i kot ją zepchnął za kaloryfer, więc może nie parapet 🙂
Spróbowałem dziś po raz pierwszy zostawić kartę przy kubku z kawą. wyciągnąłem Eremitę. I rzeczywiście kilka razy na nią spojrzałem w ciągu dnia, chociaż nie planowałem. Nie wiem czy to cokolwiek znaczy ale przynajmniej nie zapomniałem całkowicie że ją wyciągnąłem
O! I właśnie tak to powinno wyglądać moim zdaniem 🙂 Eremita to akurat ciekawa karta na taki początek, bo on sam jest o tej wewnętrznej latarni którą niesiesz. Ale powiedz, bo jestem ciekawa - co poczułeś jak na niego patrzyłeś? Coś ci przyszło do głowy?
Szczerze? Głównie myślałem że wygląda ponuro i zastanawiałem się czy to źle. Ale potem przeczytałem trochę o tej karcie i chyba nie jest negatywna :(. Chociaż nie wiem, zależy pewnie od kontekstu.
Eremita rzadko kiedy znaczy coś złego przy codziennej praktyce refleksyjnej. Ale mam pytanie - czytałeś o nim przed czy po tym jak sam pomyślałeś coś o tej karcie? Bo to dość ważna różnica, zwłaszcza na początku...
@Faustynka_08 Dobra obserwacja. Tytusie, jeśli najpierw sięgnąłeś po opis, to spróbuj jutro odwrócić kolejność - najpierw napisz jedno zdanie o własnym skojarzeniu, choćby "wygląda ponuro", a dopiero potem ewentualnie zajrzyj do książki. Naprawdę to zmienia jakość tej pracy.
Prowadzę takie notatki od dawna i naprawdę różnica między "własne pierwsze skojarzenie" a "co podpowiada opis" jest spora. Po kilku tygodniach widać wzorce których byś nie zauważył czytając tylko interpretacje. Ale też nie chcę komplikować - jeśli samo zostawienie karty na widoku już działa, to może na razie tyle wystarczy?
A ja mam głupie pytanie bo dopiero się uczę - jak to w ogóle pamiętacie co czuliście przy wyciąganiu karty, jak wracacie do notatki wieczorem :)? Ja bym pewnie nie pamiętała co miałam na myśli rano.
@Cebulka03 Właśnie dlatego notatka rano jest kluczowa, nawet jedno słowo. Wieczorem i tak czytasz przez pryzmat dnia, ale przynajmniej masz punkt odniesienia. Bez tego porównujesz tylko wspomnienie ze wspomnieniem.
Ale tu wracamy do problemu Tytusa - żeby zapisać słowo rano, trzeba pamiętać żeby zapisać słowo rano. To nie jest takie proste jeśli masz problem z utrzymaniem rutyny. Karta na widoku to jedno ale co z samym zapisywaniem?
No właśnie, to jest mój problem. Kartę zobaczyłem bo stała przy kubku. Ale żeby coś zapisać, musiałbym mieć notes przy kubku i długopis przy notesie i w ogóle chęć do pisania rano :P. To już za dużo kroków naraz.
To może jeszcze prościej - jak na nią spojrzysz, powiedz jedno słowo na głos. Dosłownie jedno... Nie musisz pisać. Chodzi o to żeby w ogóle wejść w jakiś kontakt z kartą, nie o tworzenie systemu.
Sama też mam problem z regularnością i przyznam że ten pomysł z jednym słowem na głos brzmi absurdalnie prosto ale może właśnie dlatego zadziała. Czy ktoś tak próbował? Zastanawiam się czy to nie jest za mało żeby cokolwiek z tego wynikło.
@Nebularia84 Za mało w stosunku do czego? Jeśli alternatywą jest zero zaangażowania bo wszystko jest za trudne, to jedno słowo jest o nieskończenie więcej. Nie ma dolnej granicy minimalnej praktyki.
Zgadzam się z Jagienką ale mam inne pytanie do Tytusa. Mówiłeś że na grupie też masz trudności z ćwiczeniami między sesjami - czy terapeuta wie że próbujesz karty jako jeden ze sposobów? Bo jeśli tak, to może warto to omówić wspólnie, jak dopasować to do tego z czym pracujesz?
Nie mówię mu wszystkiego o tym co próbuję bo jakoś nie wiem jak to ugryźć. Nie chcę żeby myślał że zamiast ćwiczeń robię coś innego. ale może masz rację że warto wspomnieć.