Właśnie. I wracając do tego co jest tematem tego wątku, czyli zdolności u osób z ograniczeniami, to Czwórka Mieczy jako zdolność do zatrzymania jest naprawdę czymś. wielu ludzi nie potrafi tego robić w ogóle. Czy ktoś z was dostał kiedyś odpowiedź na pytanie o swój potencjał i była to karta którą uznał za 'złą', a potem ją przemyślał?
Tak. Dostałem Dziesięć Buław i byłem pewny że to kolejne ostrzeżenie przed przeciążeniem. Ale to było pytanie o moje zasoby. i dopiero po dłuższym siedzeniu z tą kartą zobaczyłem że może mówić o zdolności do niesienia dużego ciężaru, nie o tym że aktualnie niosę za dużo. Kontekst pytania zmienił wszystko.
To co Iwo65 opisuje z Dziesięć Buław jest właśnie tym co chcę zrozumieć lepiej. Jak odróżnić że karta mówi o zdolności a nie o stanie? Bo mnie Dziesięć Buław zawsze kojarzy się z obciążeniem i chyba bym nie wpadła na taką interpretację sama. Czy jest jakaś zasada do tego, czy to naprawdę tylko intuicja?
No i nie ma zasady jako takiej, ale jest kwestia pytania. Jeśli pytasz 'co jest we mnie jako zasób' to karta mówi o zasobie. Jeśli pytasz 'jak jest teraz' to ta sama karta mówi o stanie. Tarot czyta to co pytasz, nie decyduje sam za ciebie. Dlatego Egzorcystka87 ma rację że formułowanie pytania to klucz. :))
@Zywiena78 Ale czy to nie zakłada że czytający jest na tyle precyzyjny w intencji zeby karta to 'wiedziała'? Pytam bo mam wrażenie że wiele osób zadaje pytanie jedno, a ma w głowie drugie. szczególnie kiedy stan zdrowia wpływa na to co chcemy usłyszeć.
@Wlodek.x Tak, to jest realne ryzyko. I nie twierdzę że jest łatwo. Ale to nie znaczy że niemożliwe. Właśnie dlatego niektórzy polecają pisanie pytania przed rozkładem, żeby zobaczyć co faktycznie zadają. Czasem samo pisanie ujawnia że pytanie było inne niż myśleli.
Pisanie pytania to dobra praktyka, ale mam wrażenie że przy osobach z ograniczeniami zdrowotnymi pojawia się dodatkowa warstwa. Bo pytanie o zdolności kiedy ciało albo psychika nie współpracuje to nie tylko kwestia precyzji, to często kwestia czy w ogóle wierzy się że pytanie ma sens. I czy ktoś tu miał moment kiedy po prostu nie umiał sformułować pytania bo nie wierzył że cokolwiek jest do odkrycia?
Wlasnie. Właśnie to. Begonia trafiła w sedno. Ja przez długi czas nie zadawałam pytań o zdolności bo zakładałam odpowiedź. A karty wtedy milczą bo pytanie jest z góry zamknięte. To nie jest kwestia techniki, to jest coś głębszego.
A czy może być odwrotnie, że ktoś zadaje pytanie o zdolności właśnie dlatego że desperacko chce je znaleźć, i wtedy każda karta wygląda jak potwierdzenie? Zastanawiam się czy to nie jest równie częste jak ten problem z zamkniętym pytaniem.
@Dobrusia To jest chyba ważniejszy problem niż się wydaje. Potwierdzanie tego co chcemy zobaczyć to klasyczny błąd przy czytaniu dla siebie. Przy ograniczeniach zdrowotnych może być jeszcze silniejszy, bo potrzeba znalezienia czegoś wartościowego w sobie jest wtedy bardzo duża. jak wy z tym pracujecie?
@Gabrysienka_82 Ja zaczęłam robić to co Zywiena78 mówiła wcześniej, pisać pytanie. Ale też zaczęłam zapisywać pierwszą interpretację i drugą po dniu przerwy. Różnice między nimi są czasem bardzo wymowne. Pierwsza jest często bardziej życzeniowa.
Przerwa jednego dnia to ciekawy pomysł, ale przy mocnych fluktuacjach stanu zdrowia nie wiem czy to pomaga. Bo jutro możesz być w zupełnie innym miejscu i wtedy ta 'druga interpretacja' też będzie zabarwiona inaczej. Nie ma jakiegoś bardziej stabilnego punktu odniesienia?