Ostatnio zastanawiałam się, czy da się robić rozkłady tarota z przyjaciółką razem, tak żeby to miało sens dla obu stron. Nie chodzi mi o czytanie sobie nawzajem kart, tylko o jakiś wspólny rozkład który mówi coś o tej relacji jako takiej. Czy ktoś próbował czegoś takiego? Mam na myśli konkretny układ pozycji, nie tylko 'wyciągnij kartę i gadajcie o tym'. Pytam też, bo jedna z nas raczej nie wierzy w nic ezoterycznego ale lubi samą formę - czy to w ogóle ma sens przy takim podejściu?
Robiłam coś podobnego, chociaż nie nazwałabym tego rytuałem. Usiadłyśmy z koleżanką, każda wyciągnęłam po trzy karty, i traktowałyśmy je jak temat do rozmowy, nie jak przepowiednię. Wyszło całkiem ciekawie, bo karta którą ona wyciągnęła pasowała do czegoś, co JA czułam w tej relacji. Ale mam pytanie - mówisz, że jedna z was nie wierzy - to ona ma trzymać karty, tasować, czy tylko patrzeć? 🙂
@Jasnowidka60 to ma kluczowe znaczenie, bo jeśli ona nie tasuje, to jej energia nie wchodzi w te talię i cały rozkład robi się jednostronny. Zawsze mówię, że obie osoby muszą mieć fizyczny kontakt z kartami, żeby rozkład był ważny dla relacji. Bez tego to po prostu wróżysz sobie, nie wam obu. xd
@Symeon75 ale skąd ta pewność? Czytałam kilka rzeczy o tarocie i nie spotkałam się z taką zasadą jako obowiązkową. To brzmi jak coś, co działa raczej psychologicznie - jak ktoś dotknął kart, bardziej się angażuje. Ale że 'energia nie wchodzi' jeśli nie dotknie - na czym to opierasz?
oj, mam podobne wątpliwości co Zorka. Ale wróćmy do meritum - jaki układ pozycji miałby tu sens? Bo to mnie w tym temacie najbardziej interesuje. Czy ktoś układał coś specjalnie pod relację między dwiema konkretnymi osobami? Nie ogólnie 'relacje', tylko dwoje konkretnych ludzi siedzących obok siebie? :>
Jest taki rozkład, który ja stosuję - każda osoba wyciąga po jednej karcie dla siebie, potem wspólnie wyciągacie jedną kartę dla relacji, a na końcu każda wyciąga jeszcze jedną kartę jako 'co mogę dać tej relacji'. Pięć kart łącznie, symetrycznie. Działa świetnie szczególnie przy przyjaźniach, bo nie ma tu romantycznego zabarwienia jak w rozkładach dla par.
@Karol95 o, to brzmi naprawde sensownie, dziękuję że napisałeś! Ale mam pytanie - ta środkowa karta dla relacji, to kto ją wyciąga? Jedna osoba, druga, czy razem jednocześnie dotykają talii?
@Tadek obie ręce jednocześnie - każda dotyka talii i razem wyciągają. To działa bardziej symbolicznie niż technicznie, ale właśnie o to chodzi. Chociaż przyznam że widziałem też wersje gdzie tasuje jedna osoba, wyciąga druga. Nie ma jednej reguły
to nie jest moje wymysł, tak się po prostu robi przy rozkładach zbiorowych. Energia osoby wchodzi przez dotyk, to podstawa pracy z talią. Możesz nie wierzyć, ale ja widziałem rozkłady gdzie ktoś nie dotknął kart i potem interpretacja kompletnie nie pasowała do tej osoby
@Symeon75 'kompletnie nie pasowała' - ale jak odróżnisz że to przez brak dotyku, a nie przez to, że interpretacja była zła? To mi się wydaje trochę nieweryfikowalne. Zresztą wróćmy do pytania z pierwszego posta - Zorka pyta o sytuację, gdzie jedna osoba lubi formę, ale nie wierzy w duchowy wymiar. Czy taki rozkład dla takiej pary nadal ma sens?
kurczę, myślę, że tak. Korzystałam z kart z koleżanką, ktura jest zupełnie sceptyczna i jedyne co ją interesowało to ilustracje i rozmowa, którą karty wywołały. I szczerze? Wyszło lepiej niż niektóre sesje z osobami mocno wierzącymi bo ona nie nakładała z góry żadnych oczekiwań na to co karta 'musi znaczyć'. Po prostu patrzyła i mówiła co widzi na obrazku.
@Natalie09 to ciekawe. Właśnie o to mi chodziło z tym pytaniem o dotykanie kart - moze ważniejsze jest zaangażowanie uwagi niż dosłowny dotyk? Jak ta twoja koleżanka reagowala na interpretacje? Protestowała, słuchała, dorzucała swoje?
@Jasnowidka60 kurczę, dorzucala swoje i to były często bardzo trafne obserwacje. Ona po prostu patrzyla na kartę i mowiła 'ta postac wygląda jakby uciekała' albo 'tu jest bardzo duzo ciemności na dole'. I to otwierało rozmowe. Nie potrzebowała znać nazwy karty ani jej znaczenia z książki
no cóż, a jak długo trwa taki rozkład? Bo ja mam mało czasu i jeśli to jest wielka ceremonia to mnie nie interesuje, ale jesli można to zrobić w pół godziny to bym spróbowala z koleżanką.
@Wera_K to zależy od rozkładu i od tego ile czasu poświęcacie na rozmowę o każdej karcie. Sam rozkład kart - minuty. Rozmowa o tym co wyszło - może być kwadrans albo dwie godziny. To nie rytuał z czasem stałym.
Przepraszam, że wejdę z boku, bo runy to moja działka, nie tarot, ale mam pytanie - czy przy takim rozkładzie dla dwojga jest jakiś moment który można by nazwać 'intencją'? Znaczy, czy obie osoby powinny mieć z góry ustalone pytanie albo temat, o którym chcą coś dowiedzieć?
@Felicytka91 dobre pytanie. Ja bym powiedziała, ze tak ale to pytanie nie musi być duchowe. Może być bardzo zwykłe - 'co dobrego mamy razem', 'co nas rożni', 'w czym się uzupełniamy'. Nie trzeba pytac kart o przeznaczenie, żeby rozkład miał sens.
Czytam tę dyskusję i mam wrażenie, że miesza się tu kilka poziomów. Jedno to pytanie o technikę rozkładu, drugie to pytanie o to, czy bez przekonań duchowych coś z tego wyjdzie. Moim zdaniem forma i duchowość to są rzeczy, kture można rozdzielić. Znam ludzi, którzy medytują bez żadnych przekonań religijnych i przynosi im to realny spokój. Tutaj podobnie - forma rytuału działa na skupienie i rozmowę, niezależnie od tego, w co się wierzy.
Właśnie to mnie zastanawia w tym temacie. Czy jak robimy taki rozkład bez wiary w cokolwiek duchowego, to karty pełnią funkcję czegos jak... rzucanie monetą na poczatku rozmowy? Coś co daje punkt startowy?
@Klarysa tak, dokładnie tak to mozna rozumieć. i nie ma w tym nic zlego. Karty od zawsze służyły też jako lustro, nie tylko jako wyrocznia. Jeśli rozkład skłania dwie osoby do szczerej rozmowy o sobie nawzajem, to już jest wartość, bez żadnych duchowych załozeń. 😛
@Karol95 właśnie to mnie zastanawia - powiedziałeś że działa, ale jak to wiesz że działa? Tzn. po czym poznałeś że rozkład był trafny dla relacji, a nie po prostu karty były 'fajne'?
@Tadek ojej, po tym, że oboje zaczęliśmy mówić rzeczy, których normalnie byśmy nie powiedzieli. to jest dla mnie wyznacznik. nie karty, tylko co się dzieje w trakcie rozmowy o nich.
To ciekawy punkt - że miarą trafności jest jakość rozmowy, a nie to czy karta 'pasuje' do sytuacji. To mi się wydaje bardziej uczciwe podejście niż szukanie potwierdzeń w symbolice.
ojejku, no ale bez symboliki to nie jest rozkład, tylko losowe wyciąganie kartek i gadanie o sobie. Tarot ma swój system i jak go ignorujesz, to po co w ogóle brać karty?
@Symeon75 a kto powiedział, że ignorujesz system? Można znać symbolikę i jednocześnie nie traktować tego jako wyroczni. Jedno nie wyklucza drugiego.
@Symeon75 moja koleżanka, o której pisałam wcześniej, wlaśnie nie znała systemu i to nie przeszkadzalo. Mowiła co widzi na kartach i to było wystarczajace. Ale rozumiem że dla kogos z doświadczeniem w tarocie pominięcie symboliki może być frustrujące.
To zależy od celu rozkładu chyba. Jak robisz to po raz pierwszy z kimś bliskim, to może właśnie lepiej nie wchodzić w całą symbolikę, bo to przytłoczy i rozmowa zejdzie na tłumaczenie kart zamiast na relację. Czy ktoś próbował robić taki rozkład bez żadnego opisu kart i tylko opierał się na obrazie?
@Jasnowidka60 ja robiłam coś podobnego z runami - dawałam komus kamień i prosiłam żeby powiedział co czuje, zanim w ogóle wyjaśniłam symbolikę. Wychodzą ciekawe rzeczy. Myśle że z kartami mogloby działać tak samo.
Ale czy wtedy to w ogóle jest tarot, czy po prostu rzutowanie skojarzeń na obrazki? Naprawdę pytam, bo nie znam się, ale mam wrażenie że to dwie różne rzeczy.
@Klarysa moim zdaniem to nie jest albo/albo. Tarot ma kilka warstw - jest system symboliki, jest intuicja, jest projekcja psychologiczna. Które warstwy uruchamiasz zależy od tego jak podchodzisz. Nie ma jednej poprawnej odpowiedzi na to czym tarot 'jest'.
Dobra, ale wróćmy do sedna - chodzi o ten konkretny rozkład pięciu kart co Karol opisał. Ktoś to zrobił w jakimś sensownym czasie czy to zawsze ciągnie się godzinami? 🙁
@Wera_K u nas zajeło może czterdzieści minut za pierwszym razem, ale byliśmy skupieni. Jeśli oboje wiecie mniej więcej co chcecie z tego wyciągnąć, to idzie sprawnie.
Wracając do pytania z pierwszego posta - czyli do tej sytuacji gdzie jedna osoba nie podchodzi duchowo do kart - to co Karol opisuje działa właśnie w tym przypadku. Nie potrzebujesz wspólnych przekonań, potrzebujesz wspólnego zamiaru żeby porozmawiać. ^^
Ooo temat w sam raz dla mnie, bo z przyjaciółką właśnie próbujemy czytać razem i nie wiemy od czego zacząć. Na razie obserwuję i notuję, ale może się dopytam jak troche poczytam.
@Pytonissa97 zalezy od osoby. Moja koleżanka byla sceptyczna ale szanowała że to dla mnie ma znaczenie. Jesli ktoś aktywnie wyśmiewa to faktycznie trudno się skupić. Ale sceptycyzm sam w sobie nie psuje - wręcz moze wnosic swieże spojrzenie
ojejku, to co mówisz ma sens, ale mnie zastanawia coś innego - czy robiłas interpretację kart ty, czy robiłyście to wspólnie? Bo to chyba zmienia całą dynamike rozkładu.
@Tadek obie robiłyśmy. ja mówiłam co wiem o karcie, ona mówiła co widzi na obrazku. I to się zazębiało. Nie było żadnego 'teraz ty interpretujesz, teraz ja'.
To brzmi jak najbardziej sensowny model dla rozkładu między dwojgiem. każda osoba wnosi co ma - jedna wiedzę, druga świeży ogląd. Skoro Karol mówi że pięć kart to dobra liczba dla pary, to czy ta struktura jeden-jeden-relacja-co daję-co daję działa symetrycznie?
@Wolchw tak, to jest wlaśnie clou tej symetrii. Każda osoba ma swoje karty i wspólna. Nie ma silniejszej ani slabszej strony rozkładu.
Mam pytanie do tej środkowej karty dla relacji - jak ją interpretować kiedy wychodzi coś trudnego? Np. karta z wyraźnie negatywną symboliką? Bo to może byc niekomfortowe jeśli siedzisz z przyjacielem i wychodzi ci coś ciężkiego.
@Zephyra86 hmm, to jest naprawde dobre pytanie i szczerze mówiąc, myślę że trudna karta na pozycji relacji to nie jest problem, tylko materiał do rozmowy. Jeśli wyjdzie np. Wieża, to nie znaczy że przyjaźń się sypie - to znaczy że jest coś do przepracowania. I właśnie o tym można porozmawiać. Chociaż rozumiem, że dla kogoś mniej obeznanego z kartami taki widok może być niekomfortowy. xd
@Karol95 ale jak to komunikujesz osobie, ktura nie zna tarota? Bo jeśli ktoś zobaczy kartę z wieżą walącą się w ogniu i usłyszy 'to jest karta relacji', to naturalną reakcją będzie niepokój. Nie każdy wie jak czytać to w kontekście.
Właśnie tu wychodzi różnica między robieniem rozkładu komuś a robieniem go razem. Jak czytasz komuś, to ty zarządzasz interpretacją. Jak robisz wspólnie, to oboje siedzicie z tą kartą i możecie razem zapytać 'co my w tym widzimy'. Trudna symbolika staje się mniej wyrokiem, a bardziej pytaniem.
ojejku, no ale to jest wlasnie mój problem z tym całym podejściem - jak karta ma znaczenie, to ma je niezależnie od tego czy oboje siedzicie i razem sie zastanawiacie. Wieża to Wieża. Nie możecie jej wspólnie zdecydować, że oznacza coś miłego
@Symeon75 a kto mowi że ma oznaczać coś miłego? Chodzi o to żeby nie siedzieć w strachu przed karta, tylko zastanowić się co konkretnie w tej relacji mogloby wymagać przebudowania. To nie jest zaprzeczanie symbolice.
@Wolchw ehh, to mi bardzo pomogło bo sam się zastanawiałem właśnie nad tym - czy jak wychodzi coś trudnego, to trzeba przerywać rozkład? Czy macie jakąś zasadę co do tego?
Ja nigdy nie przerywam przez samą kartę, przerywam jeśli widzę że druga osoba jest naprawdę wytrącona z równowagi i nie chce kontynuować. Ale karta sama w sobie nie jest powodem. Zresztą przy rozkładzie dla dwóch przyjaciół ta dynamika jest trochę inna niż przy klasycznym czytaniu - obie osoby są uczestniczkami, nie ma jednej po stronie 'odbiorcy'.
Ciekawi mnie jedno - czy ten rozkład co Karol opisywał, pięć kart w tym układ symetryczny, ma jakąś ustaloną kolejność odczytywania? Bo wyobrażam sobie że jeśli zaczniesz od karty relacji, to całą resztę będziesz czytać przez jej pryzmat. A jeśli zaczniesz od kart indywidualnych, to może inaczej wyjdzie.
@Pytonissa97 u nas wyszło naturalnie że zaczęliśmy od swoich kart, każdy mówił co widzi, a dopiero na końcu braliśmy środkową. I to chyba ma sens, bo środkowa karta relacji nabiera znaczenia kiedy już wiesz co każdy wnosi z osobna. Ale nie wiem czy to jedyna możliwa kolejność - może ktoś próbował inaczej?