Ostatnio dużo myślę o tym, jak tarot może wspierać pracę z nawykami. Nie chodzi mi o wróżenie w stylu 'czy rzucę palenie' - raczej o to, ze pewne rozkłady potrafią pokazać, co tak naprawdę stoi za danym schematem zachowania. Sama próbowałam kilku układów przy pracy z własnym nawykiem odkładania wszystkiego na później i Diabeł wychodził mi przez trzy tygodnie z rzędu. Nie jako przepowiednia, ale jako sygnał, że coś mnie trzyma. Zastanawiam się, czy ktoś ma swój sprawdzony rozkład pod pracę z nawykami - coś innego niż standardowy krzyż celtycki?
Mnie też to ciekawi, bo słyszałam o takich rozkładach ale nigdy nie wiedziałam, od czego zacząć. Czy to jest tak, że sama wybierasz karty skupiając się na konkretnym nawyku, czy raczej dajesz się prowadzić talii bez narzucania tematu? 🙁
Pracuję z tarotem i nawykami od jakiegos czasu i mam w notatniku kilka rozkładów, które testowałam. Jeden z nich to pięciokartowy uklad, ktory sama ułożyłam: 1 - nawyk, 2 - co go napędza, 3 - co tracę przez niego, 4 - co zyskuję (bo zawsze cos zyskujemy!), 5 - krok do zmiany. To ostatnie pole bywa zaskakujące. Raz wyszła mi Gwiazda jako krok do zmiany - i przez dlugi czas nie rozumiałam, co to znaczy praktycznie.
@Damellaa A jak ostatecznie zinterpretowałaś tę Gwiazdę jako krok? bo to właśnie mnie interesuje - jak przełożyć symboliczny obraz na cos konkretnego w codziennym życiu.
Ja mam pytanie do tego rozkładu Damelli - to pole czwarte, 'co zyskuję przez nawyk', to chyba najtrudniejsze do zaakceptowania, nie? Bo większość ludzi powie 'nic nie zyskuję, to zły nawyk'. A jednak coś tam siedzi...
@Nebularia Dokładnie o to chodzi. Raz robiłam ten rozkład z myślą o nawyku podjadania późno wieczorem i w tym polu wyszedł mi Księżyc. Długo siedziałam z tym. W końcu doszłam do wniosku, że to mój jedyny moment ciszy i spokoju w ciągu dnia - i mózg nauczył się to kojarzyć z jedzeniem. Bez tej karty pewnie bym tego nie zobaczyła tak szybko.
Słuchajcie, jestem sceptyczna wobec tego bo jak karta może 'pokazac' coś, czego sami nie wiemy? Czy to nie jest tak, że i tak interpretujemy to, co chcemy zobaczyć? Szczerze pytam, nie złośliwie.
@Strzaska96 To uczciwe pytanie. Myślę, że mechanizm jest inny niż się wydaje - karta nie 'wie' za ciebie, ale zmusza do zatrzymania się i sformulowania odpowiedzi na pytanie, które normalnie omijasz. To trochę jak terapeutyczne pytanie pomocnicze. Czy naprawdę musisz wierzyć w magię żeby to działało?
Ja właśnie używam tarota tak jak opisuje Sabineczka62 - jako punkt wyjścia do refleksji. Sama nigdy nie powiedziałabym, że karta 'mówi mi przyszłość'. Ale to, że siedzę z nią przez chwilę i muszę coś z niej wyciągnąć, zmusza mnie do myślenia o rzeczach, które normalnie tłumię.
Ciekawe, że nikt jeszcze nie wspomniał o Wieży w kontekście nawyków. W numerologii liczba szesnaście, czyli jej numer, wskazuje na nagłe przełomy. Przy nawyku, który wymaga prawdziwego zerwania z czymś starym, Wieża pojawiająca się w rozkładzie nie jest złym znakiem - wręcz przeciwnie. Wiele osób się jej boi, ale przy pracy ze schematami ja ją traktuję jako sygnał, że jest gotowość do zmiany, nawet jeśli będzie niewygodna.
Mam takie pytanie do całej dyskusji - bo sam zmagam się z jednym nawykiem i myślę o tym, żeby spróbować tarotowego rozkładu. Ale nie wiem, jak często to robić. Raz? Co tydzień? Czy jest jakiś rytm, który działa lepiej?
@Alembik To zalezy od tego, co chcesz obserwować. Ja przy pracy z nawykami robiłam rozkład raz w tygodniu przez miesiąc i porównywałam, jakie karty wracają. To daje inny obraz niż jedno jednorazowe ciągnięcie. Ale nie ma jednej zasady - niektorym wystarczy jeden głęboki rozkład i tygodnie refleksji nad nim.
A co jeśli nie mam tygodni? Chodzi mi o to, ze zalezy mi na efekcie szybciej. czy da się skrocic ten proces jakoś?
@Przytulia58 Tarot przy nawyku to nie jest sprint. Jeśli szukasz szybkich efektów, to może raczej zajrzyj do afirmacji albo technik oddechowych - tarot to praca z głębszą warstwą i wymaga czasu, żeby cokolwiek zobaczyć.
Mam inne podejście. Używałem tarota razem z kamieniami przy pracy z nawykiem i połączenie obu dało mi coś, czego sam tarot mi nie dawał - jakiś kotwica fizyczna. Obsydian przy rozkładzie naprawdę pomagał mi zostać przy tym, co niewygodne, zamiast uciekać myślami. Czy ktoś próbował łączyć?
@Zenek.x Tak, ja też łączę przedmioty przy rozkładach. Mnie bardziej ciekawi, czy obsydian wybrałeś intuicyjnie, czy ktoś ci polecił przy tej konkretnej pracy?
@Iwetka Połowa-połowa. Wiedzialem że obsydian jest kojarzony z odsłanianiem tego, co ukryte a to mi pasowalo do szukania przyczyn nawyku. Ale konkretnie do tego rozkładu podpowiedział mi go ktoś znajomy, kto pracuje z kamieniami zawodowo.
Wracając do samego rozkladu - Sabineczka, wspomniałaś na poczatku, ze Diabeł wychodził ci przez kilka tygodni z rzędu. Jak reagowałaś, kiedy ta sama karta wracała? Czy to cię niepokoiło czy raczej traktowałaś to jak potwierdzenie?
@Hortensja65 Pierwsze dwa razy byłam zaskoczona, trzeci raz już nie. Myślę, że to ciągłe pojawianie się tej samej karty to nie przypadek, ale raczej sygnał, ze temat nie jest przepracowany. Diabeł w kontekście nawyków to dla mnie nie straszak - to karta uzależnienia od schematu, który jest znajomy i daje pozorne bezpieczeństwo. Zamiast się bac, zaczęłam pytać: co konkretnie mnie tu trzyma?
Chcę dodać coś z innej strony, bo runy też mają swoje odpowiedniki przy pracy z nawykami i czesto porownuje te dwa systemy. W runach przy przełamywaniu schematu kluczowa jest Hagalaz - nagły przełom, podobnie jak Wieża w tarocie. Ale w tarocie macie coś, czego runy nie dają tak wyraźnie - sekwencje procesu. Możecie rozłożyć kilka kart i zobaczyc etapy: skąd nawyk, gdzie jesteś teraz, dokąd zmierzasz. Runy są bardziej punktowe. Czy ktoś kiedyś próbował łączyć oba systemy przy tej samej kwestii?
Zastanawiam się, czy ktoś próbował łączyć rozkład do nawyków z obserwacją konkretnej karty przez dłuższy czas - nie ciągnąć nowej, tylko siedzieć z jedną przez kilka dni. W runach to standard, ale nie wiem czy w tarocie to ma sens przy tej pracy.
@Gosiunia Próbowałam raz, wylosowałam Pustelnika i leżał na moim biurku przez cały tydzień. Zaskakująco skuteczne - każde spojrzenie na niego przypominało mi pytanie które sobie zadałam. Ale nie wiem, czy to działa z każdą kartą, czy akurat Pustelnik był tu wyjątkowo odpowiedni.
@Damellaa A jak wiesz, że to była karta odpowiednia, a nie po prostu ty sama byłaś gotowa na tę refleksję? Matko, Szczerze pytam, bo to mnie zawsze trochę kręci w głowę przy takich doświadczeniach 😀
@Hortensja65 Nie wiem i chyba to jest uczciwa odpowiedź. Może jedno i drugie. Karta mogła mnie otworzyć na gotowość, której wcześniej nie czułam. Albo byłam gotowa i karta to po prostu uchwyciła. Wydzielanie tego na czynniki pierwsze chyba nie ma sensu.
To co opisuje Damellaa z lezaca kartą to trochę podobne do tego, co ja robię z kamieniem - kotwica fizyczna, o ktorej mowilem wcześniej. Karta jako obiekt też moze pelnic tę funkcję. Ciekawe.
Nie pomyślałam o tym, żeby kartę zostawic widoczną, a nie schować do talii. Zazwyczaj po rozkładzie od razu zbieram karty. Czy to ma jakieś znaczenie, jak długo karta zostaje wyciągnięta?
Myślę, że to zależy od tego, na jakim etapie pracy z nawykiem jesteś. Na początku, kiedy dopiero rozpoznajesz schemat, warto zostać z kartą dłużej. Kiedy już masz klarowność i pracujesz nad zmianą - może lepiej robić krótsze, częstsze rozkłady i obserwować ruch.
Wracam do pytania o częstotliwość, bo Sabineczka mówiła o tygodniowym rytmie. Ale co z tym porównywaniem kart z kolejnych tygodni - gdzie to zapisujesz? Czy to w notatniku, zdjęciach, jakoś inaczej?
@Alembik Ja prowadzę dziennik tarotowy od dawna i przy nawyku to jest absolutnie kluczowe. Sam rysunek karty albo jej nazwa, data, krótka notatka co czułam i co to wywołało. Bez zapisu szybko się zapomina, a powtarzające się karty są właśnie w tym zapisie widoczne.
@Paulinka57 Rysujesz krtę? To wymaga trochę umiejętności, nie? Albo choćby czasu. Nie myślałem o tym, ze można by to tak dokumentowac.
@Alembik Nie musisz umieć rysować - wystarczy kontur, kilka linii. Ehh, Chodzi o to, żeby chwile ją obserwować przed zapisem. Ten moment patrzenia jest ważniejszy niż jakość szkicu.
A czy ktoś próbował zamiast szkicu robic zdjęcie całego rozkładu? Telefon zawsze pod ręką, szybko, można wrócić i porównać. Zastanawiam się, czy brak fizycznego zapisania cokolwiek zmienia w procesie 🙁
@Nebularia Moim zdaniem zmienia, bo akt pisania angażuje inaczej niż kliknięcie. Ale to indywidualne - jeśli komuś zdjecie wystarczy, żeby wrócić i zobaczyć wzorzec, to tez jest wartościowe. Nie ma jednej słusznej metody.
Weszłam tu, bo szukalam czegoś o nawyku i astrologii, ale wciagnelam się w tę rozmowe. Mam pytanie - czy są jakieś karty, które szczególnie pasuja do pracy z nawykami prokrastynacji? Bo to mój konkretny problem.
Prokrastynacja to ciekawy przypadek, bo może mieć różne korzenie. Jeśli to strach przed porażką, to inaczej niż jeśli to wyczerpanie. Zamiast wskazywać konkretną kartę - co byś wyciągnęła, gdybyś zapytała talię 'co stoi między mną a rozpoczęciem'? Odpowiedź talii będzie lepsza niż moja 🙂
To ma sens. Nigdy nie myślałam o tym, żeby pytanie do karty było tak konkretne. Zwykle pytam ogólnie 'co mi powiedziec', no i karty milczą 🙂
To, co mówi Sabineczka o precyzji pytania, jest naprawdę kluczowe przy tej pracy. Widziałam dziesiątki sytuacji, gdzie ktoś siadał do rozkładu z mglista intencją i potem się dziwił, że nic z tego nie wynikka. Przy nawyku - im bardziej konkretne pytanie, tym bardziej użyteczna odpowiedź.
@Iwetka Ale jeśli precyzja pytania determinuje odpowiedź, to czy to nie znaczy, że my sami odpowiadamy sobie na własne pytania? Karta tylko daje nam punkt zaczepienia do tego, co już wiemy? 😉
@Strzaska96 I wlasnie na tym to polega. tylko że często nie wiemy, że to wiemy. Karta wyciąga to na powierzchnię. nie mówię o magii w sensie dosłownym - mowie o mechanizmie, ktory zmusza do spojrzenia na coś z innego kata.
Dziękuję wszystkim za tę rozmowę, naprawdę duzo się tu nauczylem. Szczegolnie ten watek o konkretnym pytaniu do karty - to mi otworzyło oczy. Nie wiedziałem, że tarot można stosować tak praktycznie, myslalem, że to głównie przepowiadanie przyszłości.
Chcialem jeszcze zapytać, bo Iwetka mówiła o patrzeniu z innego kąta - czy to znaczy, ze wlasciwie każda karta może pasować do pracy z nawykiem? Albo czy są takie, ktore kompletnie nie przystają do tego tematu?
@Franus Każda karta może coś powiedzieć, ale niektóre bardziej dosłownie trafiają w temat schematów. Ojej no, Sila, Czarownik, Osemka Mieczy - to są karty, które bardzo często pojawiają się przy nawyku właśnie dlatego, że mówią wprost o tym, co blokuje albo co napędza powtarzajace się zachowanie. Ale widziałam też ludzi, którym akurat Głupiec otwieral oczy na to, że trzymaja się nawyku ze strachu przed zmianą. Kontekst robi robotę.
A co z kartami z Małych Arkanów? Bo mam wrażenie, ze w większości rozmów o nawyku ciągnie się tylko Wielkie Arkana. Jakby Małe były mniej ważne albo zbyt przyziemne.
@Strzaska96 Właśnie odwrotnie - przy nawyku Małe Arkana są nieraz ważniejsze, bo pokazują codzienne wzorce. Pięć Kielichów, Osiem Pentakli, Siedem Mieczy - to są karty konkretnych zachowań, nie wielkich archetypów. Wielkie Arkana wskazują głębszy korzeń, ale Małe mówią co ty robisz każdego dnia. Oba poziomy są potrzebne.
Hmm, Zgodzę się z Paulinką. Kiedy pracowałem ze swoim nawykiem odkladania rzeczy na później, to Rycerz Kielichow wychodził mi regularnie - i to bardziej mówiło mi o mojej konkretnej strategii unikania niż jakikolwiek Wielki Arkan. Moze dlatego, że Małe Arkana są bliżej poziomu dzialania?
@Zenek.x I jak interpretujesz Rycerza Kielichow w kontekście odkładania? Bo to karta, ktora kojarzyłam raczej z romantyzmem i marzeniami, nie z unikaniem. Rozszerzyłeś to znaczenie na potrzeby tej pracy, czy tak to widzisz naturalnie?
@Hortensja65 Trochę i jedno i drugie. Ojej no, Rycerz Kielichów porusza się wolno, żyje w świecie wyobraźni, raczej śni niż działa. Dla mnie to był obraz tego, jak wole planowac i wyobrażać sobie, że coś zrobie, zamiast zaczac. Nie rozszerzalem - po prostu to mi stanęło przed oczammi, kiedy na nią patrzyłem. Karta sama 'przemówiła', jeśli mozna tak powiedzieć.
Mam pytanie do calej dyskusji bo trochę się gubię - czy przy takiej pracy z nawykiem macie jakiś ustalony rozkład, czy losujecie jedną kartę i na niej pracujecie? Bo widzę że ktoś tu mowi o jednej karcie, ktoś o całym rozkładzie i nie wiem, co jest bardziej sensowne na start.
@Nebularia Ja zaczynałam od trzech kart: co mnie napędza do tego nawyku, co mnie w nim trzyma, co mi daje kiedy go zarzucę. To proste i wystarczające, żeby zobaczyć strukturę. Jedna karta daje wgląd w chwili, ale przy nawyku potrzebne jest trochę więcej niż punkt - potrzebna jest dynamika między elementami. Chociaż jeśli ktoś jest na początku, może najpierw jedną kartą sprawdzić, czy w ogóle czuje z tym kontakt. A próbował ktoś odwrotnie - zacząć od pełnego układu i dopiero potem zwęzić do jednej karty?