Wracając do tego, o czym rozmawialiśmy kilka postów temu, bo to się przewija i chyba nie zostało domknięte. Cały spór o wersję północną i południową kręci się wokół kierunku ruchu, czyli czy idziesz od Południowego do Północnego, czy raczej traktujesz je jako jednoczesne bieguny. I tu właśnie te dwie filozofie naprawdę się rozchodzą. Bo jeśli przyjmujesz dynamikę kierunkową, to Węzeł Południowy jest zawsze punktem wyjścia, zawsze przeszłością. A jeśli przyjmujesz bieguny, to w każdej chwili możesz być bliżej jednego albo drugiego, bez wyraźnego wektora. Która z tych dwóch logik wydaje się wam bardziej odpowiadać temu, co widzicie w praktyce?