Telepatia to rzekome przekazywanie myśli bez udziału zmysłów. Prawie każdy zna sytuację, w której dzwoni osoba, o której właśnie się myślało. Warto jednak wiedzieć, co na ten temat mówią tradycje ezoteryczne, co pokazały stuletnie badania i gdzie kryje się największa pułapka.
Czytaj cały artykuł: Telepatia
no ja mam to non stop. mysle o kimś i po chwili ten ktoś dzwoni. zdarza mi sie to conajmniej raz w tygodniu wiec o zadnym przypadku nie ma mowy, statystycznie to niemozliwe zeby tak trafiac
@Wolchw Raz w tygodniu to około pięćdziesięciu razy w roku. Teraz policz, o ilu osobach myślisz w ciągu dnia i ile telefonów odbierasz. Przy kilkudziesięciu myślach dziennie pięćdziesiąt zbieżności rocznie mieści się w przypadku aż z zapasem.
no dobra ale ja pamietam własnie te trafienia a nie pamietam ile razy nie trafiłem. wiec chyba sam sobie odpowiedziałem 😀
I to jest w tym wątku najuczciwsze zdanie. Większość ludzi nigdy do tego nie dochodzi.
Warto dodać, że w wielu przypadkach nie ma nawet potrzeby szukać telepatii. Jeżeli ktoś dzwoni do Ciebie co niedzielę o dziewiętnastej, to o osiemnastej pięćdziesiąt myślisz o nim nie przez przekaz, tylko przez rytm.
@Mietowa Dokładnie. Umysł doskonale liczy prawdopodobieństwo w tle i podsuwa myśl akurat wtedy, kiedy telefon jest najbardziej prawdopodobny. To się subiektywnie odczuwa jak przeczucie.
A ja mam historię, której nie umiem tak wytłumaczyć. Obudziłam się w nocy z absolutną pewnością, że coś się stało mojej babci, i o czwartej rano zadzwonił telefon. To był jedyny raz w życiu.
@Golta Takich relacji są w literaturze tysiące i właśnie dlatego temat nie umiera. Uczciwie trzeba powiedzieć dwie rzeczy naraz: pojedynczy przypadek nie stanowi dowodu, a jednocześnie nikt nie ma prawa Ci wmawiać, że tego nie przeżyłaś.
U mnie było podobnie z bratem i też jeden jedyny raz. Przestałam z tym walczyć i po prostu to pamiętam, bez wyciągania wniosków.
a te karty zenera to ile ich właściwie jest w talii? bo widziałem wersje z 25 kartami i wersje z 50 i nie wiem która jest oryginalna
@Nibir Klasyczna talia to 25 kart, czyli pięć symboli po pięć sztuk. Wersje z 50 to podwojone talie używane w niektórych seriach dla większej liczby prób. Symbole zawsze są te same: koło, krzyż, fale, kwadrat i gwiazda.
Ojej, ten fragment o prześwitujących kartach. Zawsze wyobrażałam sobie te eksperymenty jako coś nieskazitelnie precyzyjnego, a okazuje się, że przez lata problemem był papier.
@Novaria78 Nie tylko papier. Największym problemem było to, że osoba przekazująca siedziała w tym samym pomieszczeniu. Mimowolne ruchy oczu i zmiany oddechu wystarczą, żeby podnieść wynik powyżej przypadku.
Nie zgadzam się z tym, że wszystko sprowadza się do błędu konfirmacji. Gdyby tak było, to przeczucia dotyczyłyby losowych osób. A one prawie zawsze dotyczą kogoś naprawdę bliskiego.
@Goździka Bo o bliskich myślisz nieporównanie częściej i o nich masz najwięcej informacji z tła: wiesz, że babcia choruje, że brat ma trudny okres. Przeczucie nie musi być przekazem, wystarczy, że jest dobrym wnioskiem wyciągniętym poniżej progu świadomości.
To wyjaśnienie jest zgrabne, przyznaję. Tylko że przy nim każde trafne przeczucie da się zawsze wytłumaczyć po fakcie, a to też nie jest uczciwa metoda.
Ten zarzut jest słuszny i dlatego liczy się wyłącznie zapis prowadzony z góry. Wszystko, co tłumaczymy po fakcie, jest bez wartości po obu stronach sporu.
Zaczęłam notować przeczucia zgodnie z tą radą i po trzech tygodniach mam czternaście zapisów, z czego sprawdziły się dwa. Przyznam, że spodziewałam się lepszego wyniku, bo zawsze uważałam się za osobę wyczuloną.
@Mania68 Dwa na czternaście to i tak więcej, niż wychodzi większości osób, które próbują tego rzetelnie. Sam fakt, że zapisujesz też nietrafione, stawia Cię wyżej niż połowę autorów książek o tym temacie.
Ciekawi mnie to zastrzeżenie z jogi, że siddhi nie są celem. Bo w zachodnich poradnikach jest odwrotnie, wszystko kręci się wokół rozwijania zdolności.
Mam koleżankę, która twierdzi, że wyczuwa nastrój ludzi przez telefon, zanim się odezwą. Nigdy tego nie sprawdzałyśmy, a teraz myślę, że dałoby się to zrobić uczciwie.
probowaliśmy kiedyś z bratem tego z obrazkami, siedzac w dwóch pokojach. wyszło tak sobie ale i tak było to najlepiej spedzone niedzielne popołudnie od lat